Feria. III. in feſto Paſche
riā accomodatōe. Dicunt .n. quidā vſurarij cum vſuradicat̉ ab vſu. qui pecunie mee vſum habet vſurā mihi.inde p̄ſtare debet. vt. C. de vſuris rei iudicate. Alij aūtſic dicunt cū creditor mutuat pecuniā ſuā. debitor obligatur ei ad recōpenſandū. extra d̓ teſta. cum in officijsIgit̉ ⁊ hanc obligatōem pōt creditor deducere in pactum vel ſaltē ſperare eius effectū. Ad primos aūt quidicunt ꝙ vſura dicat̉ ab vſu ⁊cͣ. Et allegant ꝓ ſe legesẜm quas vſura eſt nomē iuris. dicunt doctores ꝙ oēsleges q̄ ꝑmittūt vſuras nō valent nec tenent̉. Prīo qꝛvſure ꝓhibite ſūt Exo. xxiij. Nō ꝯmodab̓ ad vſuras.Et psͣ. xiiij. Dn̄e quis habitabit ī tabernaculo tuo. Etrn̄dit. Qui pecuniā ſuam nō dedit ad vſurā. Et xp̄usore ꝓprio Luc. vj. Mutuū inquit dantes. inde nihil ſperātes. Et qꝛ vſure dei auctoritate ꝓhibite ſunt que ſuꝑleges eſt. ⁊ cum par in parem nō habet imꝑium. extrade elect. innotuit. multo minus in maiorem. Ideo imꝑator terrenus nō potuit cōcedere legē cōtra deuꝫ. Secundo qꝛ ſunt cōtra naturalē iuſticiā. qꝛ naturaliter illicite ſunt. Sed cōtra ius naturale lex nō valet. di. viij.que ꝯtra mores. ⁊ di. vj. §. is ita. ⁊. xxxij. q. vij. flagitia.Tercio qꝛ in iure ciuili dicit lex. ꝙ ſacre leges nō dedignant̉ imitari ſacros canones. Spāliter in matrīonijs⁊ in vſuris. vt in autentica. vt clerici apud ep̄os ꝓprioscōueniant. colla. vj. ⁊. ij. q. iij. §. hinc colligit̉. ⁊ extra denoui ope. nunci. ca. intelleximus. Et ẜm canones nonpn̄t exigi. igit̉ nec ẜm leges. Nam dicit̉ d̓ vſuris ex graui. in clementinis. ꝙ cōitates locoꝝ in offenſam dei etꝓximi. ac cōtra iura diuīa pariter ⁊ humana vſurariāapprobant prauitatē. Et ſtatuunt vſuras exigi ⁊ ſolui ⁊debitores ſcienter cōpellunt eas ad ſoluēdū. Tales igitur ſiue ſint ptātes. capitanei. rectores. cōſules. iudices.cōſiliarij. vel alij quiuis officiales. qui ſtatuta hmōi decetero facere. ſcribere vel dictare. aut ꝙ ſoluant̉ vſure.vel cum ſolute cum repetunt̉ nō reſtituant plene ac lilibere ſcienter iudicare p̄ſumpſerint. ſnīam excōicatōisincurrūt. Et. jͣ. §. ſane dicit̉. Sane ſi quis in illū errorēinciderit vt ꝑtinaciter affirmare p̄ſumat exercere vſuras nō eſſe peccatū. decernimꝰ eum tanqͣꝫ hereticū puniendū. Et ſanctꝰ tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxviij. ꝙ ille qui accipit mutuū ex debito iuſticie nō tenet̉ ad plus recompenſandū qͣꝫ mutuo acceꝑit. Un̄ cōtra iuſticiā eſt ſi adplus reddendū obligat̉. ¶ Quinto de mulieribꝰ tā nuCptis ꝙͣ etiā innuptis. ſi quis cōſideret vidit ſtatū ip̄arūprauū ⁊ valde inclinatū. Nam quondā mulieres erāhumiles ⁊ deuote. nunc ſunt indeuote ⁊ ſuꝑbe. Et hecſuꝑbia ex multis ꝓuenit. Prīo ex veſtibꝰ caudatis. naꝫlongas trahunt caudas poſt ſe. ⁊ p̄cipue nobiles ⁊ generoſe. ⁊ quedā etiā ciues. que p̄cioſis veſtibꝰ terrā induunt ⁊ ornant. ⁊ demoniace que de pauꝑibꝰ minimecurant. Quibꝰ dicit xp̄s in iudicio Matth. xxv. nuduseraꝫ ⁊ me nō cooperuiſti. Quia caudis ſuis pulices colligunt. ⁊ puluerē hoībꝰ mouēt. Sꝫ xp̄m quē in tot pauperibꝰ deſpiciūt nō operiūt. ſed timendū eſt ne dyabolꝰin caudis eaꝝ ſedeat aūt quieſcat. Nam legit̉ de quodāſancto ꝙ ip̄e vidit quendā dyabolū ridentē. ⁊ queſiuitab eo cur ridēt rn̄dit. Uidi ſociū meū eqͥtātē ſuꝑ cuiuſdā ml̓ieris caudā. ⁊ dū trahēt caudā cecidit ſociꝰ meꝰ inlutū. vidi ⁊ riſi. Sꝫ. d. Tal̓ veſtꝭ decet ſtatū meū eo ꝙ ſūnobil̓ ⁊ generoſa. Ad hoc dicēdū ſi nobil̓ es ⁊ generoſaqͣre te demōis ẜuitute ſubijcꝭ ī eo ꝙ ſuꝑbis? qͣre .n. debes nobilitatē generis cū nobilitate ſctītatꝭ ⁊ v̓tutꝭ cōtinuare. qꝛ nobilitas ſola eſt animi q̄ moribꝰ ornat̉. iō dic̄quidā ſapiens. Nobilitatis ad hoc memineris vt cumclaritate generis moꝝ ſanctitate ꝯtendas. ⁊ cū nobilitate corꝑis animi nobilitatē ꝑficias. Et hec animi nobilitas ſtat in hūilitate. caſtitate. ⁊ charitate ⁊cͣ. Idcirco qͣnto maiores .ſ. in generoſitate ⁊ nobilitate. huilia te ī oībus Eccī. iij. Secūdo ptꝫ in veſtiū ſuꝑfluitate. Nō .n.ꝯtentant̉ in duabꝰ vel tribꝰ. ſed interdū ea multiplicāt
vt atineis corrodant̉. De quibꝰ Iaco. v. Agite nunc diuites. plorate ⁊ vlulate in miſerijs vr̄is. Et quare debētflere ponit rōem. Diuitie veſtre putrefacte. ⁊ veſtimenta veſtra a tinea comeſta. Tercio patet earum ſuperbiain corrigijs ſericeis. deauratis vel deargentatis quibusornant ventrē. Cum enim ſaccus bonus frumento plenus ſit ꝯueniēter ligatus fune vnius obuli. nō modicafatuitas eſt ad ligandū ſaccū plenū immūdicia querereſonā ſericeā deauratā vel deargentatā. Uel etiā cū ad ligandū vaſa vina p̄cioſa ꝯtinētia circuli lignei ſufficiantptꝫ ridiculū eſſe circulos deauratos querere ad ligādūvas ventris qd̓ abomīatōe plenū eſt. Nā legit̉ de quadam muliere que dicebat̉ altipiades. que erat pulcerrima. quā vidētes diſcipuli Ariſtotelis de eius pulcritudine mirātes. ip̄am ad Ariſtotelē duxerūt. qua viſa aitvt recitat Boetiꝰ li. iij. de ꝯſo. ꝓſa. viij. Si linceis ocul̓hoīes vterent̉. vt eoꝝ viſus obſtātia penetraret. nūqͥdintroſpectis viſceribꝰ altipiadis illud ſuꝑficie pulcrumcorpus turpiſſimū videret̉. q. d. vtiqꝫ? Et ſi corpus mulieris pulcre eſt ita turpe. quare velint illud cingulis ſericeis ita adornare. Quarto pꝫ hec ſuꝑbia in p̄cioſis peplis. q̄ multū diſplicent deo. Si .n. diſplicet pͥncipi terreſtri cū videt vexilluꝫ inimici ſui in terra ſua. ⁊ multomagis cū viderit illud in ſuꝑiori ꝑte caſtri ſui. Sic principi celeſti multomagis diſplicet qn̄ viderit ſignū ſuperbie .ſ. peplū croceū vel aliud p̄cioſum qd̓ eſt dyaboli vexillū in ſuꝑiori ꝑte caſtri ſui .ſ. in capite mulieris. ⁊ videtvexillū ſuū ſꝫ hūilitatē penitus eē remotā. Si vis d̓ hacmateria latius p̄dicare. vide ſummā vicioꝝ Guilhelmitractatu de ſuꝑbia. Sexto ⁊ vltimo. Si videris ruſtico. 7rū ſtatū inuenies ip̄m valde inclinatū. nā olim ruſticitas dicebat̉ ſancta. vt dicit Hiero. in ꝓlogo biblie. Etallegat̉. ij. q. vij. c. Sancta quippe ruſticitas ſolūmodoſibi ꝓdeſt. Sꝫ nūc de hac ſanctitate ſunt inclinati. qꝛ nōſoluunt decimas ⁊ pͥmitias. xvj. q. j. Reuertimini. ⁊. c.decime. Et ſi ſoluūt tūc vel coacti vt peius frumētū dātqd̓ hn̄t. Sūt etiā ꝓni ad homicidia. ꝑiuria. fornicatōesodia ⁊ dāna q̄ faciūt in agrꝭalteriꝰ. vt extra d̓ iniu. ⁊ dā.da. c. ſi rixati. Ideo totus mūdꝰ iam in maligno poſitꝰ ēj. Ioh̓. v. Quare quilibet debꝫ rogare dn̄m. Mane nohiſcum dn̄e ⁊cͣ.¶ Feria tertia paſche.Tetit iheſus in mediodiſcipuloꝝ ſuoꝝ ⁊ dixit eis Pax vobis nolitetimere. Ita ſcribit̉ Luce vlti. Scd̓m aſtronimos ſol eſt medius inter planetas. nā ſunt ſeptē planete numerādo aſcēdēdo. Primꝰ eſt luna. Scd̓us ē mars ATertius venus. Quartus ſol. Quintꝰ mercuriꝰ. Sextꝰiupiter. Septimꝰ ſaturnꝰ. Un̄ verſus. Poſt ſimſum ſequit̉ vltima luna ſubeſt. Patet ergo ꝙ medius planeta eſt ſol. Spūaliter xp̄s qui intelligit̉ ꝑ ſolē tenet vbiqꝫmediū. Et prīo in trinitate. qꝛ ip̄e eſt media ꝑſona in trinitate. ⁊ hoc iō qꝛ cōicat cū pr̄e ī iſta ꝓprietate ꝙ ab ip̄o ēaliꝰ .ſ. ſpūſſctūs. ⁊ cōicat cū ſpūſctō in iſta ꝓpͥetate ꝙ ipeſt ab alio .ſ. a pr̄e ꝑ et̓nā generatōꝫ. Scd̓o tenuit mediūin nr̄a reformatōe. qꝛ mediator fuit int̓ pr̄em ⁊ ꝑditumhoīeꝫ. De hoc apl̓s. j. Timo. ij. Unꝰ eſt mediator dei eſhoīm hō xp̄c ih̓s qͥ dedit ī redēptōeꝫ ſemetip̄m ꝓ nob̓Glo. ꝙͣtū ad ſufficiētiā nō qͣꝫtū ad efficaciā qꝛ ꝓuenit exdemeritis aliquoꝝ qͥbꝰ ꝑꝑ eoꝝ demerita nō ꝓficit paſſio xp̄i. qꝛ ſicut xp̄s ē mediator recōciliās hoīem deo ltapctm̄ eſt mediū ſeꝑans hoīeꝫ a deo. vt dic̄ aug. ſuꝑ Io.ſer. x. Iō dic̄ aug. li. x. d̓ ci. dei. ca. xix. qꝛ oēs hoīes ꝙͣdiūmortales miſeri ſūt iā oꝑtuit mediū eē qd̓ nō ſolū hō verūetiā deꝰ eēt. vt hoīes ex mortali miſeria ad īmortalitatem ꝑduceret. quē neqꝫ nō fieri mortalē oꝑtebat. neqꝫ ꝑmanere īmortalē. Tercio tenuit xp̄us verus ſol mediū