Feria. II. in feſto Paſche

ſtigijs. qꝛ virtus ꝯͣ oēs labores hoīem munit. Ideo talum nō intinxit. Quia quantūcunqꝫ ꝑ hūanā virtuteꝫfuerit hō munitꝰ. vicioꝝ ſꝑ ad libidine ictus vl̓ adituspatet. niſi ꝑ diuinā grām p̄ſeruet̉. Quia dicit Aug. j. li.de baptiſmo ꝑuuloꝝ. Adā p̄ter imitatōis exemplū. occulta etiam thebe carnalis ꝯcupiſcentie ſue. thabificauit oēs in ſe de ſua ſtirpe venturos. Et ideo ſignant̓ dixit Salomon Sap̄. viij. Scio ꝙ aliter eſſe nō poſſuꝫ cōtinens. niſi deus det. Et ideo hec ſpēs iuſticie ſue virtutis que eſt cōtinentia eſt a deo cōtinue poſtulāda. Et ſicſolum haberi pōt iuxta illā exhortatōeꝫ ſapientis Eccī.xxvij. Si ſequaris iuſticiā q̄ eſt ꝯtinentia. qua corpꝰ iuſte regit̉ app̄hendes illā. ⁊ indues illā quaſi pōderē honoris. Eſt .n. pōderis tunica talaris. Et dicit̉ a pos grece qd̓ eſt pes latine. qꝛ pedibꝰ inherebat qͥ ſunt fines corꝑis. qꝛ ꝯtinentia debet cōtinuari vſqꝫ ad finē vite. Sedquia ſacerdotes eam a deo nō petunt. ideo incōtinētesexiſtunt. Secundo ſacerdotes olim ornati erant ſciētiaveritatis qꝛ principalis intēntio debꝫ eſſe clerici. vt poſſit vera addiſcere. ⁊ vera docere. Nam in vitaſpatrū li.iiij. ca. xxix. dixit abbas Palladius. ꝙ aīa ẜm xp̄i volūtatē cōuerſans aut fideliter. inquirit que neſcit. aut manifeſte docet que nouit. Si aūt vtrunqꝫ cum poſſit nonvult. inſanie morbo laborat. Initiū .n. recedendi a deo.faſtidiū doctrine eſt. cum nō appetit id qd̓ anima ſemꝑeſurit que deum diligit. Ideo de illis tali ſcientia ornatꝭexponit̉ illud Eccī. xxj. Ornamētū aureū prudentis doctrina. Et Mrlach. ij. Labia ſacerdotis cuſtodiunt ſcientiā ⁊ legem eius ex ore requirunt. Et iterū Prouerb.xv. Labia ſapientis diſſeminant ſcīam .ſ. docendū populū. Sed de modernis clericis p̄dixit Ioh̓es Apoca.vj. Celum receſſit quaſi liber inuolutus. Et Eſa. xxiij.Plicabunt̉ ſicut liber celi. Per celum intelligunt̉ ſacerdotes. quoꝝ cōuerſatio debet eſſe in celeſtibꝰ ẜm exemplū apl̓i qui dixit ad Phil̓. iij. Noſtra cōuerſatio in celis eſt. Sed talis ordo ſacerdotū receſſit iam quaſi liberinuolutus. vbi nulla eruditio vel doctrīa pōt videri vl̓haberi. Ita a clericis ꝓ magna ꝑte exemplū nullum poteſt videri nec verbū eruditōis audiri. Ideo dicit Gre.in omel̓. Ecce mūdus ſacerdotibꝰ plenꝰ eſt. ſꝫ tn̄ in meſſe dei rarus valde inuenit̉ operator. qꝛ officiū quidē ſacerdotale ſuſcipimus. ſed opus ſacerdotij nō implemꝰ.hec Grego. Opus .n. ſacerdotij eſt prius in libris ſtudere ⁊ poſtea populū docere. Sed hoc opus minime quidem iam implemus. vbi naͣm ſacerdotes olim ſtuduerunt in lege. nunc nr̄i ſtudēt in ludo alee. vbi ppl̓m nōinformant ſed fortius ſcandalizant. ꝓpter qd̓ ludus aleeeſt eis interdictus. extra de vita ⁊ hone. cle. c. clerici officia. vbi dicit̉. §. ij. Ad aleas ⁊ taxillos clerici nō ludant.nec his ludis interſint. Et dicit glo. ꝙ nō debent ludere ad aleaꝫ. niſi ꝓ eſculento ⁊ poculento. nec vltra ſolidūludere pōt. Sed certe quidā ludunt vt lucrent̉ vel etiaꝫꝑdunt vltra ſexagenā vel ſupra. ⁊ in hoc defraudāt pauperes porcione ſue. Quia ẜm hiero. quicquid habet clerici vltra neceſſitatē ſuā totū ſuoꝝ pauperū eſt. Quodſi nō dederint eis. ſacrilegi ſunt atqꝫ fures. Et de talibꝰdeo grauiſſimā reddent rōem. Tercio olim ſacerdotesornati erant eminentia charitatis. qd̓ patuit ex eo ꝙ ſuapauꝑibus largiter impendebāt. Sꝫ nr̄i mō ſi habuerītſubſtantiā huiꝰ mundi. ⁊ viderint frēs ſuos pauꝑes neceſſitatē patientes tn̄ claudūt viſcera pietatis ab eis. etquō manet inquit charitas dei in eis. q. d. nullo mō. j.Ioh̓. iij. Quia dic̄ hiero. xvj. q. j. c. qm̄ quicqͥd. Qm̄ qͥcquid hn̄t clerici pauperū eſt. ⁊ domus illoꝝ oībꝰ debenteſſe cōes. ſuſceptioni ꝑegrinoꝝ ⁊ hoſpiciū inuigilare debent. Maximeqꝫ curandū eſt illis vt de decimīs ⁊ oblatōibꝰ qualē poterint ſuſtentatōem impendāt. Eſt tamēnotandū ꝙ ſunt nōnulli qui tantū hn̄t de bonis parentū ⁊ ꝓprijs que ſufficere eis poſſent cōpetenter. ⁊ tn̄ d̓ rebus eccleſiaſticis viuere volunt que ad pauꝑes clericos

ſpectare merito deberent. ⁊ quō tales ornati ſunt charitate. certe nullo mō. Id̓o dicit hiero. vbi. sͣ. ⁊ j. q. ij. A.cos aūt illos cōuenit eccīe ſtipendijs ſuſtentari. quibusparentū ⁊ ꝓpinquoꝝ nulla ſuffragant̉ bona. Qui v̓o honis parentū ⁊ opibꝰ ſuſtentari p̄n̄t ſi qd̓ pauperū eſt accipiunt. ſacrilegiū ꝓfecto incurrūt ⁊ cōmittunt. ⁊ ꝑ abuſionē taliū iudiciū ſibi manducant ⁊ bibunt. hec Hicro. ad damaſum papā. Qd̓ beatus hiero. videt̉ loqni d̓illis clericis qui eccīe non ſeruiunt. ſi v̓o ſeruirent eccl̓iepoſſent de rebꝰ eccīe ſatis viuere. Idem dicebat InnoNon credimus ꝙ qui habet beneficiū viuere debet depatrimonio. ſed de altari. extra d̓ p̄ben. cum ẜm. nō obſtante ca. illo clericos. quia ibi auctor canonū intēdit ꝓhibere ne quis de patrimonio auare thezaurizet. ⁊ hōaeccleſie expendat. Al̓s aūt licet bene ſua bona conſeruare heredibꝰ. ⁊ bona eccīe expendere. Et hoc Inno. notat extra de p̄ben. ep̄s. Et. jͣ. q. ij. clerici oēs. Per hoc ſignū vniuerſale dicebat Ioh̓es de deo. ꝙ clerici viuētesde matrimonialibꝰ dūmodo deſeruiunt eccīe iuſte recipiunt ſtipendiū ab eccīa. Qui .n. ad onus eligitur. nondebet repelli a mercede. extra de p̄ben. cum ẜm. nec iaꝫdicta ſunt ꝯͣ Hiero. vbi. sͣ. qꝛ ip̄e vult. qui ſua auare cuſtodiunt. ⁊ de rebꝰ eccīe viuunt ſacrilegiū cōmittunt. qqui ſua ſic reſeruant cupiditatis vicio rei cōuincunt̉. Etdicit glo. ſuꝑ. c. clericos. Si ex cupiditate reſeruent mortaliter peccant. Secus aūt ſi pauꝑibꝰ amicis ſuis ſeruētItem ſunt nōnulli clerici qui tantū habēt de beneficijsꝙ forte tres vel quattuor. aut interdū decem clerici pauperes poſſent ſuſtentari de illis. ⁊ quō eminens charitas hos adornat nequaqͣꝫ. ⁊ vt clarius hoc intelligatur.Quidā dicunt ꝙ habere poſſunt plura beneficia eo ꝙſunt nobiles. quibꝰ dicendū. Si filij dei ſunt ⁊ eccīe vtiles nō volentes excedere menſurā nobilitatis ſue. forſitan iuſtū eſt vt de beneficijs eccīaſticis p̄ ceteris accipiant. ſi poteſt fieri abſqꝫ iactura aīaꝝ. Sed ſi filij dyaboliſunt qua rōne de bonis dei p̄ ceteris accipiant. Nūqͥddebet dn̄s nobilitatē filioꝝ dyaboli honorare qui nihilꝓſunt. Certe nequaqͣꝫ. Nam dicit lombardus ꝙ ipſenō vult hebere accipitrē qui capiat alaudā. ⁊ comedatgallinā. Sic dn̄s nō vult habere in eccīa ſua qui multiei conſtent. ⁊ nihil ꝓſint. Quidā etiā dicunt ꝙ pn̄t habere plura beneficia. qꝛ ſapientiores ⁊ potentiores ſuntquo ad ſeculū. Quibꝰ dicenduꝫ ꝙ cupiditas ⁊ auariciadocet eos in hac parte. In doloſa .n. ſtatera cupiditatisnihil ponderant ſpūalia. ſed ſolū tꝑalia. Ideo loquensBern̄. de auaricia in p̄latis dicit. Optimi diſpenſatores rerū qui de maximis minimā curā gerunt. Qd̓ aūtdamnabile ſit plura habere beneficia refert Apiariꝰ. c.xx. Cum quidā clericus valde litteratus agonizans fratrem de ordine p̄dicatoꝝ aduocari mandaſſet. ⁊ ꝯſiliūquereret quaſi in ꝓximo migraturus reduxit ei ad memoriā diſputatōem illam ſolennē que facta fuit pariſianno dn̄i. M. ccxxxviij. a Guilhelmo ep̄o pariſienſi etmultis doctoribꝰ ⁊ magiſtris in qua ꝓbatū fuit ꝙ duobeneficia dūmodo vnum valeret. xv. libras pariſienſestenere eum ſalute non poſſe. Sed quia iſte clericus duas prebendas habuit. quarū vna ad omnē vite copiaꝫomni homini clerico ſufficere potuiſſet. Conſuluit igitvt vnam prebendarū illarum reſignaret. Tunc ille facie conuerſa diſſimulans. hoc tm̄ dixit. Orate dominūvt inſpiret. Nec diu poſtea cum frater receſſiſſet expirauit. Poſt illius obitū cum dictus frater ſtupefactus nimiū cogitaret. cur tantus homo ⁊ tātus clericus ſi mortale peccatum eſſet plura beneficia retinere. in tali ſtatumortuus extitiſſet. Mox quaſi ſemi vigilanti defunctapparens dixit. Hec ſola p̄bendarū cauſa eſt ꝓ qua infelix ego eternaliter ſum damnatus. Tertio de p̄latis ſecularibꝰ .ſ. principibꝰ. nobilibꝰ. ⁊ militaribꝰ videndū ſitan ſtatus eoꝝ cōgruat ſtatui antiquoꝝ. Et ſi ſolerter inſpicit̉ videt̉ in multis valde inclinatus. nā in pͥmis ſta