Feria

figuratum. donec impleat̉ in regno dei .i. donec ſacramentum corporis ⁊ ſanguinis mei. quod in hoc veteripaſcha ſpūaliter intelligit̉ in regno dei celebret̉. vt dicitglo. q. d. Non comedam ammodo vobiſcum in figuraſed in veritate. Pro doctrina communicātium eſt notandum per agnum paſchalem ſpūaliter figuratus eſtxp̄c. quia ſicut ille agnus paſchalis quem comedebantiudei fuit agnus ſine macula. Exo. xij. Sic xp̄c qui ſumit̉ a populo xp̄iano eſt agnus dei tollens peccata mūdi Ioh̓. j ¶ Et ſine macula. qꝛ peccatum non fecit. necinuentus eſt dolus in lingua eius. j. Pe. ij. Iſtum itaq̄ꝫagnum mundiſſimum quicunqꝫ ſumere volunt debētobẜuare ritum comedēdi iudeis p̄ceptum. vt agnū paſchalem comedant cum lactucis agreſtibꝰ ⁊ hoc lrāliterfiebat ad ẜuandum amaritudinem quam ſuſtinuerūtin ẜuitute egypti. Sed moraliter in hoc ſignificabat̉. qͥcunqꝫ vult agnum paſchalem xp̄m comedere debet p̄mo ⁊ pͥncipalit̓ amaritudinem de peccatis commiſſishr̄e. Iuxͣ illud Yſa. xxxviij. Recogitabo tibi omnes arnos me. in ama. ani. m. qꝛ amaritudo penitentie qͣtuorfacit. rimum eſt ꝙ xp̄m reconciliat Iere. xviij. Si penitentiam egerit gens illa a malo ſuo qd̓ locutꝰ ſum adp uerſus illam agam ⁊ ego pnīam ſuꝑ malum qd̓ cogitaui vt facerem ei. Ecce mirabilis modus recōciliationistanti domini qͥ vult qͣſi ad paria iudicari cum homineẜuo ſuo. ſi homo vult penitere .i. ad modum penitentꝭſe hr̄e. Sic ⁊ nobiles temꝑales pulcrum vindicte genreputauer̄t ignoſcere noxijs. ⁊ penitentibꝰ ꝯcedere veniam poſt reatum vt dicit Petrꝰ rauen̄. in qͦdam ẜmone Scd̓m eſt ꝙ angelos letificat. Iuxͣ illud Luce. xvj.Gaudium eſt angelis dei ſuꝑ vno pctōre penitentiamagente. Et dicit Robertus hol. ſuꝑ illud Sap̄. lectiōecxlix. Gaudent angeli de pnīa pctōris ꝓpterea. Primoqꝛ vident ſue anime cuſtodem commiſſum tamglorioſum factum. Sicut medicꝰ gaudet qn̄ videt ſue cure cōmiſſum reꝑatum ⁊ ꝯſuete valitudini reſtitutum. Secundo qꝛ vident ex pctōribꝰ cōuerſis ſuum adimplerinumeꝝ ⁊ ruinam Tercio qꝛ vident ſe ad laudandumdeum tale habere ꝯſortium. Tercium eſt ꝙ amara peuitentia velut agreſtis lactuca noſmetipſos reformat.Hicit em̄ Boetiꝰ li. iiij. ꝓſa. iij. Homo ẜm varia viciaquibꝰ indulget in naturam beſtiaꝝ tranſformat̉. ſicutinqͥetus in lingua comꝑat̉ cani. callidus vulpi. accidioſus aſino. ⁊ ſic de alijs. Ratio eſt. qꝛ anima hominis eſtmollis ſicut cera que cito recipit effigiem illiꝰ rei cui impͥmit̉. Si em̄ applicat̉ ſigillo cui imp̄ſſa eſt figura leonisinduet cera effigiem leonis. Si v̓o cera applicet̉ ſigillo.cui inſculpta eſt figura lupi vel vulpis. cera conſimileminduet formaꝫ. Iſto mō anima reꝝ quibꝰ ſe ꝑ amoremapplicat effigiem induet ⁊ in illas ſe tranſformat. Ideodicit Hugo in ſolilo de arra anime. Ea eſt vis amorisvt talem te eſſe neceſſe ſit qͣle eſt illud qd̓ amas. ⁊ cui ꝑaffectum ꝯiūgeris ⁊ in ipſiꝰ ſimilitudinem dilectionisſocietate tranſformeris Quartum eſt ꝙ demones ꝯfutat. Uehement̓ em̄ ꝯfidimꝰ qn̄ eoꝝ p̄uidemꝰ ꝯſilium ⁊eoꝝ eijcimꝰ laqueum vel carcerem ꝙ a ſuis pͥncipibꝰ gͣuius affligunt̉. ſicut cuſtos carceris ꝓ euaſione latronūpunit̉. Ualde ergo agitant̉ inuidia qn̄ vident nos eisſimiles ⁊ difformatos ꝑ pctm̄ iteꝝ ꝑ ſacr̄m pnīe reſtitutos. qd̓ ſacr̄m pnīe nullo mō eis ꝯcedit̉. Un̄ de hominibꝰ dic̄ Petrus. ij. Pe. iij. Non tardat deus ꝓmiſſisſꝫ pacient agit ꝓpter nos nolle aliquem ꝑire. ſꝫ ad pnīaꝫreuerti. ideo neceſſe eſt ꝙ agnum paſchalem xp̄m ih̓mcum lactucis agreſtibꝰ amare pnīe ꝓ pctīs pͦ ceteris reuerent̉ comedamꝰ Scd̓o fuit p̄ceptum iudeis vt agnūpaſchalem comederent aſſum tm̄ igni nō crudum. neccoctum in aqͣ. In qͦ moralit̓ inſtruimur vt in vera dilectione xp̄m veꝝ agnum ſumamꝰ. qꝛ dic̄ glo. Illi comedunt aſſum igni qͥ hn̄t cor excoctum ꝑ amorem. ⁊ ſapidum ꝑ deuotionem. Illi comedunt crudum q̇ͥ hn̄t cor

crudum .i. non coctum. qui habent cor inſipidum .i. nōſapidum ſapore deuotionis. Ideo dn̄t fideles hunc verum agnū comedere corde ignito ex vero amore. qꝛ eſtſacramentum amoris. Un̄ Clemens. v. de reli. ⁊ veneſanc. in clemen. ſi dn̄m. dicit. In inſtitutione huiꝰ ſacr̄idixit ipſe dominꝰ apl̓is. Hoc facite in meam ꝯmemorationem. vt p̄cipuum in ſignum memoriale ſui amoris eximij quo nos dilexit eſſet nobis hoc p̄celſum ⁊ venerabile ſacmētum ¶ Tercio fuit eis p̄ceptum ꝙ caputcum pedibꝰ ⁊ inteſtinis vorarēt. Spūaliter caput agnixp̄i eſt deitas ſua qͣ ſimilis ⁊ eqͣlis eſt deo patri. de quo.j. Chor̄. xj. Caput xp̄i deus. Sed ꝑ pedes ſignificat̉ caro q̄ eſt infima in ipſa natura. ꝑ inteſtina v̓o intelligit̉anima xp̄i. ⁊ hec omnia debemꝰ nobis ꝑ fidem incorꝑare. Debet enim qͥlibet volens manducare hūc agnummitem xp̄m credere ꝙ in ſacr̄o hec tria veracit̓ ꝯtineāt̉.deitas caro de v̓gine aſſumpta ⁊ anima ſanctiſſima. qꝛdic̄ ſan. Amb̓. li. d̓ ſacra. ⁊ ponit̉ de ꝯſe. di. ij. c. panis. ij.Idem allegat mgr̄ li. iiij. di. ix. c. iiij. Ꝙ panis eſt in altari vſitatus ante verba ſacra. vbi autem acceſſerit ꝯſecratio de pane fit caro xp̄i. Et b. Aug. in li. ſen. Proſperi. ⁊ de ꝯſe. di. ij. c. ſacrificium. In ſpecie inqͥt panis ⁊ vini quam videmus res inuiſibiles .i. carnem ⁊ ſanguinēxp̄i honoremꝰ. Item Euſebiꝰ emiſſinꝰ de ꝯſe. di. ij. c. qꝛcorpus. Inuiſibilis inqͥt ſacerdos .i. xp̄c viſibiles creaturas in ſubſtantiam corꝑis ⁊ ſanguinis v̓bo ſuo ꝯfecͣta poteſtate commutat. Ex his vt dicit mgr̄ vbi ſupra.Conſtat veꝝ corpus xp̄i ⁊ ſanguinem in altari eſſe immo integrum xp̄m ſub vtraqꝫ ſpecie ⁊ ſubſtantiam pafuit Berengariꝰ eccl̓ie Andeganenſis dyaconus. qͥ dixit ꝙ poſt ꝯſecrationem nō eſſet in altari veꝝ corpꝰ xp̄i⁊ ſanguis. ſꝫ ſolum dixit ibi eſſe ſacramētum .i. ſpēm panis ⁊ vini. vt dr̄ de ꝯſe. di. ij. c. Ego berengarius. Iſte error fuit nimis deteſtandus. ex eo ꝙ omnes adorantesydolatriam committerent. qꝛ adorant veꝝ corpus xj̄qd̓ traxit de virgine glorioſa. immo veꝝ filium dei deminum nr̄m Ih̓m xp̄m. qͥ tamen ibidē in humana natura nō eſſet. vt dicit illa hereſis. ⁊ certe valde ridiculoſum eēt ꝙ deus faceret illud maximum miraculum. ꝙtranſſubſtantiaret ſubſtantiam panis in corpus ſuum⁊ vinum in ſanguinem. ⁊ ſtatim ibi deſineret eſſe corpꝰſuum ⁊ ſanguis eius. ita ꝙ accidentia remanerent. Ioqꝫ victus dictꝰ Berengariꝰ de hereſi coram papa Nicolao ⁊ centum. xiij. ep̄is iſtum erroreꝫ reuocauit. vt deꝯſe. di. ij. vbi ponit̉ forma reuocationis. c. Ego Berengarius indignus eccl̓ie ſancti Mauricij andeganenſisdyaconus cognoſcens veram catholicam ⁊ apl̓icam fidem anathrmatizo omnem hereſim ⁊ p̄cipue eam de qͥhactenꝰ infamatꝰ ſum. q̄ aſſerere conat̉ panem ⁊ vinque in altari ponunt̉ poſt cōſecrationem ſolummodſacramentum ⁊ nō verum corpus ⁊ ſanguinem domini nr̄i Ih̓u xp̄i eſſe ⁊ non poſſe ſenſualiter niſi in ſolo ſacramento manibꝰ ſacerdotum tractari vel frangi aut fideliū dētibꝰ atteri. Conſentio autem ſancte romane eccleſie ⁊ corde ⁊ ore ꝯfiteor de ſacr̄o dn̄ice menſe eandemfidem me tenere quam dn̄s venerabilis papa Nicolaꝰ⁊ hec ſancta ſynodus aucͣte euangelica ⁊ apl̓ica tenedatradidit mihiqꝫ ꝯfirmauit .ſ. panem ⁊ vinum q̄ in altari ponunt̉ poſt ꝯſecratōꝫ nō ſolum ſacr̄m. Sꝫ etiaꝫ verum corpus ⁊ ſanguinem dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i eſſe. Et ſenſualit̓ nō ſolum ſacr̄m. ſꝫ in veritate manibꝰ ſacerdotuꝫtractari. frangi. ⁊ fidelium dentibꝰ atteri. iurans ꝑ ſanctam ⁊ homouſion trinitatem ⁊ ꝑ hec ſacroſancta euagelia eos qui ꝯͣ hanc fidem venerint cum dogmatibꝰ ⁊conſectatoribus ſuis eterno anathemate dignos eſſepronuncio. Quod ſi ego ipſe aliquando contra hoc alquit ſentire aut p̄dicare preſumpſero canonum ſeuertati ſubiaceam. quam reuocationem diligens lector at