ceria

ad deū trahunt̉. ⁊ qͥd euenit: Certe ⁊ terrene ⁊ adultere coniuges cadunt de lecto charitatis. ꝑ impatientiaꝫ⁊ murmurationem ꝯͣ deum. ⁊ tales omnino ꝑdūt omne meritum. Sicut atteſtat̉ Cyprianus li. de monaſtica vita. Murmurare nanqꝫ hominis meritum ꝑdit. ⁊vita validius infeſtat̉. Sed deuote ſponſe xp̄i ⁊ fidelesꝯuertunt ſe ad deum ꝑ humilitatem dum ſunt ſub diſciplina dei ſimilit̓ ꝑ or̄onem ⁊ deuotionem di. Roma.viij. Quis nos ſeꝑabit a charitate xp̄i. tribulatio. an anguſtia. an ꝑſecutio. an fames. an nuditas. an ꝑiculū. angladiꝰ. ſicut ſcriptum ē psͣ. xliij. Qm̄ ꝓpter te mortificamur ⁊cͣ. Sed in his omnibꝰ ſperamꝰ eum ſemꝑ qͥ dilexit nos. Et talis fidelis ſponſa fuit anima Pauli qͥ vbiſupͣ. Certus ſum ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita ⁊cͣ. poterit meſeparare a charitate dei. Unde Aug. in qͦdam ẜ. Nullus ẜuus xp̄i ſine tribulatione eſt. Si putes te non hr̄oꝑſecutiones nōdum cepiſti eſſe xp̄ianꝰ. Supponit̉ aūmagnes iſte diſcipline dei ſub capite ſponſe xp̄i quieſcetis ⁊ dormiētis. Quia qn̄ homo ad maiorem tranqͥllioremqꝫ ꝯuerſatōꝫ diſponit ſe. tūc deus ſibi tribulatōeꝫ ⁊diſciplinam iniuriam ⁊ ꝑſecutōem immittit. Iuxͣ illudIob. xxxiij. Qn̄ irruit ſapor ſuꝑ homines ⁊ dormiūt inlecto. tūc aperit aures viroꝝ ⁊ erudiens eos inſtruit diſciplina. Suꝑ qͦ didit Greg. xxvj. moral̓. Aurem cordistribulatio aperit quam ſene mundi ꝓſperitas claudit.Scd̓o diſciplina eſt deuote ſuſcipienda ꝓpter peccantcorrectionem. Un̄ psͣ. xvij. Diſciplina tua correxit mein finem. ⁊ diſciplina tua ipſa me docebit. et Petrus rauen̄. in qͣdam epl̓a. Ideo inqͥt forſitan te tꝑaliter punitdeus vt eterne mortis ardores pena temꝑalis redimatEt hoc figuratum fuit. iij. Reg. vj. Cū Salomon edificaret templum domino de lapidibꝰ qͣdratis ⁊ politisnon audiebat̉ ſonꝰ malleoꝝ. eo ꝙ exͣ templum lapidesfuerūt ſecti ⁊ politi. Spūaliter Salomon interp̄tat̉ pacificus vel ſuſceptus ⁊ deum ſignificat omnipotētem.qꝛ omnes quos ſuſcipit pacificat. ſiue iudeos ſiue gentiles. ꝓpter qd̓ dr̄ Ephe. iij. Ipſe eſt pax nr̄a qͥ facit vtraqꝫvnum. q. d. ex iudeis ⁊ gentibꝰ vnū faciens ppl̓m xp̄ianum. Hic inquam volens edificare templum celeſte.viuis ex lapidibꝰ pͥus hic ſecat ⁊ polit ferro aduerſitatꝭne ibidem ſonus tribulationis audiret̉. Et hoc eſt qd̓Gdit. Petrus rauen. In edificatione inqͥt templi omnes lapides pͥus malleis tondebant̉ ne in illoꝝ poſitōeſonꝰ mallei audiret̉. Nec in horreo domini ponit̉ granum donec flagellis attritū aut pedibꝰ fuerit excuſſumSic ⁊ viui lapides qͥ ponendi ſunt in illa celeſti hirl̓mq̄ edificat̉ vt ciuitas. varijs infortunioꝝ ꝯcuſſionibꝰ poliunt̉ anteꝙͣ edificationi celeſtis habitaculi collocent̉.hec ille. Et ideo ad correctionem ⁊ ꝯmodum nr̄m ordinat̉ qd̓ in nobis de iſta diſciplina p̄ſtat̉. Un̄ ad Heb̓.xij. Omnis diſciplina in pn̄ti non videt̉ gaudij eſſe ſedmeroris. Poſtea autem fructum pacificum .i. beatitudinem que quietat totaliter appetitum exercitatis peream reddet. ⁊ be. Grego. Ꝙ dn̄s hic qͥbuſdam parcitideo facit vt illos imperpetuum feriat. Ideo autem hicferit non parcēdo vt in eternum parcat. hec Greg. Etideo pat̓ verberans cum v̓ga facit pueꝝ ceſſare a flecu⁊ ipſam v̓gam oſculari cum qͥ eſt bene diſciplinatꝰ. Sicdeus pat verberās electos filios cum v̓ga diſcipline facit eos ceſſare a fletu ꝑpetuo. De quo Math̓. xxj. dr̄. ibi.ſ. in inferno erit fletꝰ ⁊ ſtridor dentium. Iō dr̄ Apoc̄xxj. Abſterget deus omnem lachrymam ab oculis eoꝝ⁊ mors vltra nō erit. neqꝫ luctꝰ. neqꝫ clamor. neqꝫ dolorerit vltra que pͥma tranſierūt. Uirga aūt cum qͥ deꝰ pr̄filios filiaſqꝫ ſuas int̓dum diſciplinat. eſt infirmitas corpalis. int̓dum mors amicoꝝ. interdumqꝫ alius horrotruculentus ⁊ impius de quo dr̄ Ezech̓. vij. Floruit v̓ga. germinauit ſuꝑbia. iniqͥtas ſurrexit in v̓ga impiet.tis. Cunqꝫ cum hac v̓ga nos ꝑcutiet. non vult deus vt

nr̄am oſculemur ꝑ dilectionem. cum dic̄ Math̓. v. Di.ligite inimicos veſtros. ⁊ benefacite his qui vos oderunt. Tercio diſciplina dei eſt deuote ſuſcipienda ꝓpt̓tentantis directōnem. Proſternit̉ nanqꝫ caro. mūdus⁊ demon cum diſciplina domini fortit̉ tolerat̉. vnde etꝯͣ tentationem carnis ſolent ſancti ſibipſis diſciplinaminfligere. ſicut Greg. ij. dyal̓. c. iij. dicit de ſan. Benedicto. ꝙ cum de qͣdam muliere quam pͥus aſpexerat tentaret̉. exutus indumento nudum ſe in ſpinaꝝ aculeis ⁊vrticaꝝ incendijs ꝓiecit. Uanitas em̄ mundi ꝯtemnit̉dum ſanctus homo ꝑſecutiōibꝰ agit̉. Sicut em̄ nutrixfilium ſuum volens ablactare inungit mamillam aliqͣamara re. ita deus huiꝰ mundi delicias infinitis amaritudinibꝰ ordinauit eſſe reſperſas ne eas nimis amarmus. Ideo be. Aug. li. ꝯfeſ. regratiat̉ deo omnipotenꝙ reſꝑſerat ſꝑ amaritudinibꝰ oēs illicitas delectatiōesſuas. Et Boe. de vera innocē. ꝓpoſitione. ccxxvj. dicitſic. In pn̄ti vita delicie temꝑales dulces ſunt. ⁊ tribulationes corꝑales amare ſunt. Si qͥs nō bibit tribulatōꝭꝑiculum metuat ignem gehennaꝝ. Et ſi quis nō contemnit dulcedinem ſeculi ſi inhereat bonis vite eterne. Rq. d. Omnes deberent hoc facere ſi ſaltem eſſent bonementis. Sunt ergo diuine diſcipline quoddam medicamētum p̄ſeruatiuum a tentatōe putrefactione pctī.Dicit em̄ Ariſt. iiij. methero. Ꝙ quinqꝫ ſunt q̄ impediunt putrefactionem. Prima eſt cauſa frigus circum/ſtans ad multos annos. ⁊ ideo minus putreſcūt res inhyeme ꝙͣ in eſtate. qꝛ calor naturalis ꝑ frigus exteriuscircūſtans compͥmit̉. ⁊ in humido ſuo ꝯſeruat̉. Secunda cauſa eſt excellentia caloris extrinſeci ⁊ ideo illa in qͥbus abundat calor igneus. vt piper. galganum ⁊ hmōinon cito putreſcunt. Tercia cauſa eſt coagulatio factaa frigido intrinſeco. Quarta motus moderatꝰ. Quinta eſt magnitudo rei. Unde aqͣ diuiſa ꝑ partes cito putreſcit. integra in ſua magnitudine non putreſcit. Iſtomō moralit quinqꝫ ſunt que putrefactiōem peccati impediunt: Qn̄ em̄ calidum ⁊ humidum de re extrahunt̉cito putreſcit. Sic qn̄ humor gratie ⁊ calor charitatꝭ abhomine extrahunt̉ homo naturaliter putreſcit. ſic̄ conquerat̉ Dauid in psͣ. xxxvij. Putruer̄t ⁊ corrupte ſuncicatrices mee a facie inſipientie mee: Primo frigus circūſtans. per qd̓ ſignificat̉ tribulatio ⁊ ꝑſecutio exteriorque conẜuat a peccatis. ſicut patet in Manaſſe qͥ multa mala fecit. vt dr̄. iiij. Reg. xxj. Cum aūt tribulatio etꝑſecutio venit ſuꝑ eum penituit. ⁊ a multis peccatis q̄adhuc facere potuiſſet p̄ſeruatus fuit. vt hr̄ ſupra dn̄ica. ij. in qͣdrageſima ẜ. ij. U. Y. Ideo dic̄ deuotꝰ Amādus li. j. c. xiij. O quot ſunt qͥ grauiſſima commiſiſſentpeccata. qui multa crimina incurriſſent. ſi non pia quadam diſpenſatione diuina tribulationibus preſeruatifuiſſent. Secundo per excellentiam caloris naturalisignei intrinſeci. per quod ſignificatur excellentia gratieſpūſſancti. per quam multi ſeruantur ne peccata committant. neqꝫ ſpiritualiter putreſcant. Quia ipſe ſpirituſſanctus nutrit ignem diuini amoris in cordibꝰ noſtris. De quo quidem igne dicit dominus Leuitic. vIgnis in altari meo ſemꝑ ardebit quem nutriet ſacerdos. Ubi moraliter vt dicit Lyra. Per altare ſignificatur cor humanum. in quo debet offerri deuotionis etoratōnis holocauſtum. ⁊ in hoc debet ignis charitatisſemper ardere per ardorem deuotionis diuine: quemnutriet ſacerdos. id eſt ſpirituſſanctus. qui dicitur ſacerdos. id eſt ſacra dans. Quia dat ſacra ſeptem donaſubijciens ligna .i. diuina beneficia ⁊ ſanctorum exempla ad dei dilectionem ⁊ ꝓximi inflamationem. ⁊ ꝑ hūcignem charitatis ⁊ deuotōis p̄ſeruat̉ qͥlibet hō a pͣct̄īs.Tercio modo ꝑ coagulationem factaꝫ a frigido intrinſeco .i. per timorem diuini iudicij ⁊ vltionis future intrinſecus recogitati. Quia talis timor a peccato preſeruat. Iuxta illud dictum beati Hierony. Nulla res ab