Dominica

veſte mundicie ⁊ ſanctitatis. Et hanc tunc in via Xp̄oſternunt qn̄ alios ad mūdiciam ſanctitatis ducunt di.Math̓. v. Beati mūdo corde. qm̄ ipſi deum videbūt.¶ Item ſacerdotes dn̄t portare ramos de arboribꝰ q̄ arbor dr̄ agnus caſtus. Et ẜm Pli. in ſpe. naͣ. ꝯẜuat in oībus caſtitatem ⁊ ſemꝑ viret. ⁊ ꝑ hoc ſignificat̉ moralit̓.ꝙ ſacerdotes dn̄t eſſe caſti ⁊ in caſtitate ſꝑ virere ẜm exemplum gentilium ſacerdotū. Dicit em̄ Plato in thymeo. ꝙ apud athenienſes ſacerdotes ſeꝑatim a ceteroppl̓o morabant̉ ne aliqͣ ꝓphana cogitatōe caſtitas poliueret̉. ⁊ Sen̄. li. vij. declamationum. loq̄ns de v̓ginibꝰminiſtrantibꝰ in ſacris gentilium dic̄. ꝙ a ſacerdotio repellebant̉ apud gentiles captiue. ꝓſtitute. ⁊ homicidehe em̄ non poterat petere ſacerdotium. Quia ſacerdos.i. que dꝫ ſacra dare. dꝫ eſſe caſta cum caſtis. ⁊ pura cumpuris. De hoc etiam loquit̉ Hiero. ꝯͣ Iouinianū. Cremon inqͥt ſtoicus vicꝫ eloq̄ntiſſimꝰ de vita antiqͦꝝ ſacerdotum narrans ait. Qui omnibꝰ poſtpoſitis negocijs in templo fuerūt ⁊ reꝝ naturas cauſaſqꝫ ac ſideruꝫꝯtemplati ſunt rōnes. ⁊ nō ſe mulieribꝰ miſcuerūt. nūꝙͣ cognatos. liberos ⁊ ꝓximos viderūt eo tꝑe quo ceperunt diuino cultui ẜuire. ⁊ multa alia pulcra narrat devirtutibꝰ antiquoꝝ gentilium ſacerdotum. Si igit̉ flamines aut ſacerdotes gentiles in ſuꝑſtitioſis ſuis cultibus ⁊ ritibꝰ ſeruiētes ſathane. ſic v̓tutibꝰ caſtitatiqꝫ inſiſtere curauerūt. multo fortiꝰ hoc facere dn̄t ſacerdotesdei altiſſimi vt poſſint in ſuis officijs digne miniſtrareItem ſacerdotes dn̄t cum hoc ramo qͥ dr̄ agnꝰ caſtusportare in manibꝰ ſuis florem qͥ dr̄ flos campi. qꝛ in ꝑtipus vltramarinis dr̄ naſci. hn̄s ſtipitem aſpeꝝ ⁊ qͥnqꝫfolia rubea. ⁊ ſignificat xp̄m. qͥ ꝑtulit aſꝑitatem crucis⁊ habuit qͥnqꝫ vulnera ſue beatiſſime paſſionis. quemclerici p̄cipue dn̄t portare. qꝛ ſunt pͦ alijs in ſortem ⁊ hereditatem dei electi. ꝓpt̓ qd̓ dixit de ſacerdotibꝰ Ezech̓.xiij. Non erit eis hereditas eoꝝ. Sꝫ ſuꝑ hoc nō intellige ꝙ p̄ſb̓r aut clericus nō poſſit caꝑe paternam hereditatem. qꝛ caꝑe pn̄t hereditates cum fratribꝰ ſuis. vt inaut̓. de ſanctiſ. ep̄is. ⁊ de deo amabilibꝰ clericis. clerici.coll̓. ix. Si aūt vellent amare hereditates tꝑales plus qͥSxp̄m multum peccarent. Scd̓o reipublice rectores occurrere dn̄t xp̄o in veſte nigra iuſticie ⁊ rigiditatis. nonꝙ tales rectores alias n̄ pn̄t portare veſtes. ſꝫ nigre ſunteoꝝ ſtatui magis ꝯgruentes. qꝛ nigꝝ ad lrām ſignificatrigorem. ꝓprie ernſte. quem iuſticia on̄dit. Et iuſticie veſtis eſt valde ꝯueniens p̄latoꝝ. qꝛ dicit Rober. hol. ſuꝑli. Sap̄. lec. ij. ſuꝑ illud Sap̄. j. Diligite iuſticiam qͥ iudicatis terram. Uidemꝰ em̄ ꝙ illud qd̓ eſt p̄cioſum chaꝝvel amatum pͥncipi in ornatu geſtū vel victu. illud trahit̉ ad ꝯſeq̄ntiam a ſb̓ditis ſiue ſit vtile ſiue inutile. ſaltem ſi nobile negocium r̄putat̉ effigitare pͥncipis vt abhis qͥ hoc geſtant ſe cognoſcat diligi. vn̄ ſi iudices: dn̄ivel p̄lati vellent amare iuſticiam nō eſt dubium qͥn eaꝫſb̓diti amarent. nec miꝝ ſi is qͥ eſt de ſectāa regis ⁊ pōt d̓eodem vel ꝯſimili panno indui multum gaudij hꝫ. Etſb̓dit Rober. hol. Principis iudicis ⁊ p̄lati veſtis dꝫ eēiuſticia. ẜm illud Iob. xxix. Iuſticia indutꝰ ſum. ⁊ veſtiuit me ſicut veſtimento. Et eſt notandum ꝙ hec veſtꝭnigra iuſticie ⁊ rigiditatis magis rectoribꝰ ꝯmunitatisꝯuenit ꝙͣ aliqͣ alia veſtis v̓tutum duplici rōne. Primaqꝛ habita iuſticia in p̄latis habent̉ ꝯmunit̓ omnes v̓tutes. Nam dic̄ Amb̓. in hexa. Ubi eſt prudentia ibi aliqn̄ eſt malicie. vbi fortitudo ibi iracūdia. vbi temꝑātiaibi impatientia. ⁊ plerūqꝫ alia vicia. vbi aūt eſt iuſticiaibi ꝯcordia v̓tutum ⁊ rectoꝝ. Scd̓a rō. qꝛ ſine iuſticia n̄pn̄t reges ⁊ pͥncipes eſſe dn̄i. ideo multum dn̄t diligereillam veſtem ſine qͣ dn̄i eſſe non pn̄t. a mota em̄ iuſticiafiunt reges tyranni. qd̓ ꝓbat Aug. li. iiij. de ci. dei. c. iiijRemota iuſticia qͥd ſunt regna niſi latrocinia. ⁊ latrocinia qͥd ſunt niſi ꝑempta regna. Et adducit hyſtoriaꝫde Alexandro ⁊ q̇dam pirata qͥ vocabat̉ Dyonides q̇

tn̄ pleniꝰ narrat̉ in. iij. pol̓. Ꝙ cum pirata ꝯp̄henſuseſſet. ⁊ alexander interrogaret ꝓpter quid mare hr̄et infeſtum. rn̄dit libera ꝯtumacia. ꝓpter quid tu orbem terraꝝ. Sꝫ qꝛ ego facio hoc paruo nauigio latro vocor. tuaūt qꝛ magne claſſe facis diceris imꝑator. Si ſolus captus fuerit Alexander. latro dicit̉ ⁊ erit. Si ad nutumDyonidis populi famularent̉ erit Dyonides imꝑatorNam ꝙͣtum ad cauſam latrocinium meū ⁊ tuum nondifferunt. qꝛ non deterior eſt qͥ rapit improbis ⁊ qͥ iuſticiam abiectius deſerit. qͥ manifeſtius impugnat legesſponte ⁊ cōtumeliam infert ſine neceſſitate ⁊ magnaminoptam. Ego abiectus deſero. ſꝫ tu manifeſtius impugnas. leges qͣs ego fugio. Tu ꝑſequeris. ego vtrūqꝫ vereor. Tu contemnis me fortune iniqͥtatis ⁊ rei familiaris anguſtia. Uero tu faſtus intolerabilis ⁊ inexplebilis auaricia furem facit. Si fortuna mea manſueſceretforeꝫ forte melior. Et tu qͦ fortunatior eris neqͥtior. erisMiratus Alexander hominis ꝯſtantiam cum iuſte increparet̉ ⁊ merito argueret̉. Exꝑiar inquit futurus ſitmelior fortunamqꝫ mutabo. nec nocet alicui ꝙ deliqͥſtiſꝫ tuis moribꝰ aſcribat̉. tuncqꝫ aſcribi iuſſit eum militadis. vt poſſet exinde ſaluis legibꝰ militare. Ex iſto ſequitur ꝙ reges ſine iuſticia non pn̄t iuſte regere. Hanc autem veſtem iuſticie xp̄o in via ſternunt qn̄ vnicuiqꝫ ꝓut decet iuſticiam faciunt. eo ꝙ iuſticia dat vnicuiqꝫ q̄ſuum eſt. Ut inqͥt Anẜ. Item tales domini temꝑales T.non ſolum debent xp̄o veſtem iuſticie in via ſternere. ſꝫetiam ramum in manu portare. Et hic qͥdem ramꝰ dꝫſuccidi de arbore que dicit̉ iuniperus. q̄ habet hāc ꝓprietatem. ꝙ licet ſit aſpera ⁊ rigida. ſi tn̄ prune ſub eius cineribꝰ oꝑiant̉. vt dicit auctor li. xvij. ꝓprietatum. nullatenꝰ extinguunt̉. Per quod moraliter ſignificat̉. ꝙͣuisiuſticias dominoꝝ ⁊ ꝯmunitatem regentium dehet eēaſpera. tn̄ dꝫ fieri cum amore qͥ ſignificat̉ ꝑ ignem qͥ ſb̓cineribꝰ iuniperi ſeruat̉. Dicit em̄ Ariſto. li. ij. Ethico.Ad hoc ꝙ homo ſit iuſtus. nō ſufficit iuſta facere. ſꝫ etiam requirit̉ ꝙ iuſte faciet iuſta. vnde qui ſuſpendit furem zelo vindicte ꝓpter grauamen ꝑſonale facit qͥdemiuſticiam ſꝫ nō iuſte. Sed ad hoc ꝙ homo ſit iuſtus requirit̉ ꝙ faciat amore iuſticie. Ideo dicit Anẜ. in li. delibero arbitrio. c. iij. Ꝙ iuſticia eſt rectitudo ꝓpter ſe ẜuata. Et Deutro .xvj. Iuſte ꝙ iuſtum eſt exeqͥris. Exquibꝰ patet ꝙ quatuor ſunt genera hominum qͥ iuſticiam quodammodo faciunt. ⁊ tn̄ eam non diligunt. Ettales licet veſtem xp̄o in via ponant. tn̄ ramum nō portant. Primi ſunt appetitiui bonoꝝ. Sunt em̄ qͥdaꝫ vtinquit Rober. vbi ſupra. qui iuſticiam nō diligunt. delinquentes tamen vituperant. ⁊ virtutes docent. viciapuniunt ſine miſcd̓ia. ⁊ tn̄ non intentione corrupta. qꝛnon ob aliud niſi vt glorificent̉ ab hominibꝰ. ⁊ vocentiuſticie zelatores qͣles fuerūt ſcribe ⁊ phariſei. de quibꝰMath̓. v. Niſi abundauerit iuſticia vr̄a. Secūdi vindicatiui iniuriaꝝ ⁊ rancoꝝ qui p̄tendunt ſe eſſe exploratores iuſticie ⁊ non ſunt. Sicut em̄ iuſticia vultꝭ vindicare delicta. ſic ⁊ ira iniuriam. Quia dicit ph̓us. Iraeſt appetitus vindicte. Iratus em̄ aute vindictam dolet qͣſi patiens aliquod iniuſtum. ſꝫ qn̄ punit delectat̉.ſicut dicit pb̓us in ethi. Tales fuerunt duo ſenes iudices qͥ Suſannam adiudicauerūt ad mortem. qꝛ eoꝝ ſibidinoſum amorem ꝯtempſit Dan̄. xiij. Inter em̄ paſſiones malas que in iudice eſſe pn̄t. Ira eſt vna de peioribꝰ. Nam ẜm Cathonē impedit ira animum ⁊cͣ. Iraexcogitat cauſas calumniandi etiam vbi culpa nō ſubeſt. Ira in penis modum vel medium neſcit tenere. Ethoc dicit Sen̄. de ira ad nouatum de qͦdam iudice malo. Dicit em̄ furore accenſus ꝯdēnauit ad mortem tresmilites innocens in hunc modum. vnum iuſſit occidide via. quia redierat ſine ſocio cōmilitone imponens eicauſam ꝙ eum interfecerat. p̄cepitqꝫ ſtatim cuidam militi aſtanti ꝙ eum duceret ad locum ſupplicij vbi mo¬-