Dominica

ſcendunt in auxiliū in equis ſperantes. Per armigeꝝaut qui equū furat̉ quilibet ambitioſus deſignatur: qquerit gloriam mundi ⁊ honores. que quidem gloriā ēſic̄ ⁊ vermis. hodie eſt ⁊ cras nō inuenit̉. j. Machab̓. ij.Quia cū tales ſunt in maxima ſecuritate. dicit eis. Flectamus genua. ⁊ priuat eū honore obtento. ſicut figuratur. iij. Regum. xvj. vbi legitur ꝙ Zambri ductuscupiditate dn̄andi ꝯtra dn̄m ſuum Helyā rebellauitContigit aūt Helyā bibere ⁊ inebriari. Quod videnszambri irruit ſuꝑ eum ⁊ occidit illum: ⁊ ꝓ eo reguauit.Inſuꝑ percuſſit oēm domū Baazā. ⁊ non reliquit exeo mingentem ad parietem ⁊ ꝓximos ⁊ amicos eius.Qui pauco temꝑe regnauit. ⁊ in honore tali fuit. ſcilicꝫtm̄ ſeptem diebus. Quia Amry princeps militie Iſrael terram in qua morabat̉ obſidebat. Et videns Zambri ciuitatē eē expugnatā. ingreſſus palacium: ſuccēditſe cum domo ſua regia. ⁊ mortuus eſt in peccatis ſuis.Ecce ꝙ ille pauco tꝑe ⁊ breui in regia gloria fuit. Ideodicit Seneca. Penſare debemus ꝙbreuis eſt felicitasmundi huius. ꝙ modica eſt huius ſecl̓i gloria ꝙͣcaduca ⁊ fragilis temꝑis potentia. Dicit em̄ Boetius. lib̓. ijꝓſa. ij. in perſona mundi. Hec noſtra vis eſt. hunc cōtinuū ludū ludimus. rotam volubili ordine verſamꝰinfima ſūmis ſumma infimis. mutare gaudemus. Adꝓpoſitum autem hodie ipſe mnundus xp̄o gl̓iam magnam ⁊ houorē exhibuit: qn̄ cantu pueroꝝ in hierl̓m ſolenniter ductus fuit. De hoc primo figuratū eſt. j. Regū. xviij. vbi legitur. Cum Dauid vinceret in prelio ꝑcuſſo philiſteo. aggreſſe ſunt ml̓ieres de vrbibꝰ in tympanis leticie ⁊ in ſiſtris ducentes choros laudantes dicebant. Saul ꝑcuſſit mille. Dauid decem milia. Quodaudiens Saul iratꝰ eſt nimis. ⁊ diſplicuit in oculis eiꝰſermo iſte. Dixitqꝫ. Dederūt Dauid decē milia: ⁊ mihitatur aſpectus deſiderabilis. ⁊ h̓ deſignat xp̄m in quēdeſiderant angeli aſpicere j. Petri. j. Sꝫ mulieres queſunt inſtabiles ſignificant inſtabiles iudeoꝝ ſoboles. q̄xp̄m hodie laudauerūt: ⁊ cito poſt ad inſtar aeris īmutati ipſum crucifixerūt. Iſte Dauid verus xp̄us variabella habuit cū dyabolo qui ipſum impugnauit in deſerto. in templi pinnaculo: ⁊ in monte excelſo: quem tamen percuſſit lapide ſacre ſcripture Math̓. iiij. ⁊ Luc̄.iij. Tum cum phariſeis qui eum multis modis impugnabant. vt patet cuilibet euangelium intueuti. Cumigitur ab his p̄lijs reuerteret̉: egreſſi ſūt de vrbibꝰ pueri hebreoꝝ laudantes xp̄m ⁊ dicētes. Oſanna filio Dauid benedictus qui venit in noīe dn̄i oſanna in excelſis. Math̓. xxj. Et Luc̄. xix. dr̄. Cum autem appropinquaret ad deſcenſum montis oliuēti. om̄s diſcipulorūturbe gaudentes laudauerūt dn̄m dicentes voce magna ſuper omnibus virtutibus quas viderant dicentes. Benedictus qui venit in noīe dn̄i. pax in terragloria in excelſis. Sed ꝙ Saul qui interp̄tatur abutēsiratus eſt. cū laudare Dauid audiſſet. ſignificat ꝙ phariſei ⁊ ſcribe qͥ abutebātur ꝓphetijs ⁊ ſcripturis de xp̄op̄dictis audientes chriſtum laudare inuidia moti ſuntLuc̄. xix. Quidam phariſeoꝝ de turbis dixerūt ad illūMagiſter increpa diſcipulos. qͣſi dicerent. Talis laus⁊ honor ſeu gloria tibi ab eis exhibita nō decet te. Sedhoc ex inuidia irati animi dixerūt. quia ip̄uꝫ decꝫ laus⁊ omnis honor. Quibus ipſe ait. Dico em̄ vobis. qꝛ ſihi tacuerint lapides clamabunt. ⁊ hoc impletū fuit bona ſexta feria quando iudeis tacentibꝰ laudē xp̄i ꝓmere petre ſciſſe ſunt. ⁊ eius innocentiam ſunt atteſtate.Ꝙ autem Saul non aſpiciebat Dauid rectis oculisex illo die deſignat ꝙ phariſai pleni inuidia ex illo diequo pueri ipſum laudabant nō recte inſpiciebant: ſedin multis temptabant. Hic potes adducere de adultera quam ad chriſtum feria ſecūda adducebant Ioh̓.

viij. ⁊ ſic de alijs. Secūdo ille ſolennis honor xp̄o exhibitus figuratus eſt. iij. Regū. j. vbi legitur ꝙ dixit Dauid ad Zodoch ⁊ nathan ꝓphetā. Tollite vobiſcū ſeruos dn̄i veſtri. ⁊ imponite Salomonē filium meū ſuꝑmulam meam. ⁊ ducite eum in gyon ⁊ vngat eum Yadoch in regeꝫ. ⁊ canetis in huccina atqꝫ dicetis. Uiuatrex Salomon. Deſcendit igit̉ Zadoch ſacerdos ⁊ Nathan ꝓpheta ⁊ bananias ⁊ impoſuerūt Salomonē ſuper mulam regis Dauid. ⁊ adduxerūt euꝫ in gyon. Etſequitur ꝙ aſceudit vniuerſa multitudo poſt eū ⁊ populus canebat tybijs letantes gaudio magno. ita vt inſonuit terra a clamore eoꝝ. Et dum hec agerent̉ venitfilius abyathar ſacerdotꝭ noīe Ionathas ad Adoniaꝫ⁊ dixit eo audiente. qualiter rex Dauid ꝯſtituiſſet Salomonē regem ſuꝑ Iſrael. ꝓpter quod timenſ adoniasabijt in tabernaculū. Sed Salomon eduxit eum de tēplo p̄cipiens ei vt iret in domū ſuam. Dauid alio modo interp̄tatur fortis manu ⁊ ſignificat hic deū patreꝫqui dixit ad apoſtolos Petrum ⁊ Andream. Tollitevobiſcum ẜuos dn̄i veſtri. ſcꝫ. lxxij. diſcipulos qui piecreduntur in ꝯſpectu xp̄i glorioſi extitiſſe. ⁊ ponite Salomonē qui interp̄tatur pacificus .i. filium meū qui eſtvera pax. ſuꝑ aſinam meā. ⁊ ducite eū cū cantū in hieruſalem. Dicit̉ em̄ ꝙ fuit in hieruſalem quedaꝫ aſina q̄ſeruabat̉ cōmuniter ꝓ pauperibꝰ ad portandū aquaꝫCum em̄ ciuitas eſſet in alto ⁊ haberet aque penuriaꝫ⁊ erat ante domū alicuius ligata ⁊ qͥ indiguit in illa diead locū illuꝫ reducere debuit. ⁊ pabulū ſibi dare. ⁊ pullus ſimiliter ꝓ illo die nutriebat̉. Suꝑ illaꝫ iuſſit paterceleſtis ponere filium ſuū. Et ſimiliter xp̄us ꝓ ea direxit Petrū ⁊ Phylippū. ⁊ eā adducere p̄cepit qn̄ dixiMath̓. xxj. Itē in caſtellū qd̓ ꝯtra vos eſt ⁊c̄. Qd̓ autēZadoch ⁊ Nathan ꝓpheta impoſuerunt ⁊c̄. ſignificatꝙ apl̓i adducentes aſinam impoſuerūt ſibi veſtimenta ⁊ eū deſuper ſedere fecerūt. qd̓ dicit Math̓. loco vbiſupra. Dicunt em̄ aliqui doctores ꝙ xp̄s prius ſedit ſuper pullū. Sed qꝛ laſciuus erat. viam rectam nō tenebat. deſcendere fecerūt eū. ⁊ ſuꝑ aſinam poſuerūt. Etmerito xp̄s ſuꝑ vtrūqꝫ ſedere voluit: nō neceſſitate coactus: ſꝫ ꝙ ſignificaret ꝙ vtrūqꝫ ppl̓m tā gentiles ꝑlū ꝙͣ iudeos ꝑ aſinā deſignatos ad fideꝫ cōbinaret.ꝑ hoc ꝙ vniuerſa multitudo aſcendit poſt Salomonēdenotat̉ ꝙ plurima turba ſequebat̉ xp̄m in hieruſaleꝫEt alij ſternebant veſtimenta ſua in via. alij cedebantramos de arboribꝰ ⁊ ſternebant in via. Et iſta faciebātei in reuerentiā ⁊ vt iumenta leuiꝰ incederent. In hocaūt ꝙ Ionathas corā adonia dixit Salomonē eſſe regem Iſrl̓. ſignificabat̉ ꝙ Theodolfus abbas floriacēẜcorā Lodouico imꝑatore xp̄m regē Iſrl̓ decantaret dicens. Gloria laus ⁊ honor tibi ſit rex xp̄e redēptor. cuipuerile decus ꝓmſit oſanna piū. Iſrael es tu rex dauidis ⁊ inclita ꝓles noīe qͥ ⁊c̄. Refert em̄ Sigibertus etUincen. li. xxx. in ſpe. hyſto. c. xxxv. Tꝑibꝰ Lodouiciimꝑatoris floruit Theodolphus abbas floriacen̄. pomodū ēp̄s aurelianēſis qͥ illos verſus Gl̓ia laus ⁊ honor ⁊c̄. cōpoſuit. Quos cū Lodouico imꝑatore ſecꝰ domū in qua exul tenebat̉ apud andegauū tranſeūte decantaret. Audiens imꝑator. ⁊ miſertus illius iuſſit eūabſolui. Alij dicūt. cum hodierna ꝓceſſio fieret apudAndegauū circa turrim in qua ideꝫ ſanctus abbas tenebat̉ hos cōpoſuit verſus. ⁊ publica vo ce cantabat.ꝓpter qd̓ idem imꝑator qui interfuit ꝓceſſioni ip̄m liberauit. ⁊ vt idē hymnus ſingl̓is ānis in altꝭ cantaretin eccleſia demandauit. Sicqꝫ cū tantis laudibꝰ ⁊ honoribus apl̓i cum pueris hebreoꝝ vſqꝫ ad templū deduxerūt quē honorē xp̄o exhibitum annuatim ſanctarecolit eccl̓ia. Sꝫ tn̄ ꝙͣfallax ſit honor mūdi ⁊ gl̓ia: xp̄sin hoc demonſtrauit. Quia in tanto honore fleuit. vtdr̄ Luc̄. xix. Et hoc etiam ad denotandum eccl̓ia legitpoſt letā ꝓceſſionē doloroſam xp̄i paſſionē. ſic̄ de hoc