In Palmis.S B.

prrit frater. Dn̄e exquo me vis iuuare: prius mortē ſuſtinerem anteꝙͣ te offenderem. ⁊ ita a temptatione liberatus nunꝙͣ itaqꝫ talem poſtea ſentit carnis paſſioneꝫEtum ad ſecundū tangitur gloria exaltationis. gaudioſe cum dicit. Propter quod ⁊ deus exaltauit illum⁊cͣ. Vbi pota xp̄s ꝑ ſuam humilitatē meruit exaltationē ſibi quantū ad humanitatē. ⁊ nobis meruit redemptionē. de quo loquit̉ magiſter li. iij. diſti. xviij. c. iij. di.Veruit em̄ mēbris redeptionē a peccato a dyabolo. apena ⁊ regni reſerationē vt amota ignea rumphea lihere pateret introitus. vbi ẜm glo. ꝑ igneaꝫ rumpheāintelligit gladiū verſatilem. qui eſt quidam ſplendor qͣſi rota ſolis. vel ad litteram fuit aliqua virtus qua ꝓhibitus fuit paradiſi introitus quā hic vocat rūpheamSic originale peccatū fuit cauſa ꝓpter quam nō potuimus ingredi paradiſum celeſtem quod plene deletumuit in paſſione xp̄i. Et addit magiſter. Si meruit imaſſibilitatē. ſcꝫ in aīa. ⁊ īmortalitatē. ſcꝫ in corꝑe. ſicutpl̓us dicit hic quē allegat magiſter. Chriſtus factus ēꝑ nobis obediens vſqꝫ ad mortem ⁊cͣ. vſqꝫ quod ē ſuom̄e nomen. vbi aperte dicit apl̓us xp̄m ꝓpterea extatū per impaſſibilitatis gloriam. quia eſt humiliatꝰxpaſſionis obedientiaꝫ. Et ſubdit. Humilitas ergoſſionis meritum fuit exaltationis. et exaltatio preuū humilitatis. Et adducit magiſter Aug. qui expot apl̓m di. vt xp̄us per reſurrectionē clarificaret̉. priꝰīmiliatus eſt per paſſionem. humilitas claritatis eſteritū. claritas humilitatis eſt premiū. Sꝫ hoc totū.amilitas ⁊ clarificatio factū eſt in forma ſerui. In foa dei ſemꝑ erit ⁊ fuit claritas. Ad idem etiam allegatmb̓. qui exponit apl̓m. Quid ⁊ quantū hūilitas meatur ſic oſtendit̉ his teſtimonijs enumeratis ꝙ xp̄srhumilitatē ⁊ obedientiam paſſionis meruit clarifitionē corporis. nec illud ſolum ſed impaſſibilitatemnime. Anima em̄ ipſius ante mortem erat paſſibilisẜm glo. triſticia ⁊ dolore erat grauata ſicut caro morlis. Sꝫ poſtꝙͣ merito hūilitatꝭ aīa īpaſſibilis facta ēip̄a caro īmortal̓ fcā eſt. Et ē notandū. dicit vbi ſupragr̄. c. iij. Xp̄s nec tm̄ gloriā impaſſibilitatis ⁊ īmortatatis meruit. ſed etiam nomen ſibi donari quod ē ſur oē nomen ẜm honorificentiā qd̓ vocat̉ deus Hocnomē an̄ mortē habuit. Et ſubdit. hoc eſt nomē deij inquantū deus eſt ab eterno ꝑ naturā. Inquantūhomo factus eſt habuit ex tꝑe ꝑ gratiam ꝙ non ſoim dedit ſibi nomen ꝙ noīetur ⁊ ſit deus. ſed etiaꝫ inoīe eius om̄e genu flectat̉ celeſtium terreſtrium ⁊ inernoꝝ. De primo patet Apoc̄. v. vbi Ioh̓es vidit vintiquatuor ſeniores qui ceciderunt coram agno cauintes canticū nouū dicentes. Dignus es dn̄e acciꝑelibrum ⁊ aꝑire ſignacula eius qm̄ occiſus es ⁊ redemii nos dn̄e in ſanguine tuo. Ecce ꝙ celeſtia flectūt geua in noīe Ieſu. De ſecūdo patꝫ de reli. ⁊ venera. ſanto. decet domū. li. vj. vbi dicit Greg. x. in ꝯcil̓. Lugd̓Nomen illd̓ qd̓ eſt ſuꝑ omne nomen a qͦ aliud ſb̓ celoio eſt datū hoībꝰ in quo ſaluos fieri credentes oportet nomen vicꝫ Ieſu xp̄i qͥ ſaluū faciat ppl̓m ſuū a pecatis eoꝝ exhibitione reuerentie ſpecialis attollant. Egeneraliter ſcribit̉ vt in noīe Ieſu omne genu flectaur ſinguli ſingulariter in ſeipſis implentes p̄cipue dūgunt̉ miſſaꝝ ſacra ſolennia gl̓ioſum illud nomen qn̄nqꝫ recolitur flectant genua cordis ſui qd̓ ex capitisīclinatione teſtent̉. Et ex quodā regiſtro papali habeur. Quicūqꝫ hoc mellifluū nomen Ieſu audierit. ⁊ delote geniculatus fuerit a Iohanne papa. xxij. viginſidies indulgētiaꝝ cū quibuſdā diebꝰ ab antiquo datisbtinebit. De tercio legitur in quodā libello qui anulꝰnuncupatur. ꝑte. j. c. xj. In Meydeburgk ciuitate ſaxonie ꝯtigit tres ſocios iuuenes filios diuitū ꝓpter diſcoliam ſuam ad extremā inopiam deuenire. qui de ꝯſiliocōmuni ſe cuidam nigromātico ſocauerūt. qui cū eis

ad quoddā cellarium perrexit: maleficiū ſuum ⁊ ꝯiurationes ſuas faciens in quodā circulo. ⁊ ſubito ante mediam noctem lumen effulſit. cellariū ornatur. thronusparatur. Adeſt rex potentiſſimus cū magna ambitiōe⁊ multitudine militū. Et querit rex. Quid velit magiſter ⁊ ſocij? At illi. Petunt diuitias: dicentes ſe ſuaꝫ inomnibus facere voluntatē. Ait rex. Cogitate octo diebus. ſi mihi homagiū facere velitis. ⁊ chriſtum ⁊ matrēeius abnegare. inuenietis in tali loco tantam pecuniāquā infra octo dies expendetis. poſtea deliberantes redire poteritis. Et dixerunt. Placet nobis hec ſentētia.⁊ dum hec fecerunt. rex ſurgens depoſita corona adorat. ⁊ poſtea reſedit incepta ꝑſequens. plus plus iterūſurgit inclinans nō tamen adorat. Stupent om̄es. adiurat magiſter regem ⁊ querit quare ita fecerit. Poſt alterationē longam dicit rex. Plebanus ſancti Iohāniscum corpore chriſti ſaluatoris mundi tranſit ⁊ infirmūviſitat. ⁊ illum oportet me honorare. quia ſcriptum eſt.In noīe Ieſu omne genu flectatur ⁊c̄. Et redeunte ſacerdote ſine corꝑe chriſti ꝓpter dignitatem officij me inclinare oportebam nō tamen adorare. Audientes hocilli penitentiā egerunt nō reuertentes: ſed vitam mutauerūt. quoꝝ vnus ordinem p̄dicatoꝝ intrauit. Moraliter ſic xp̄us per ſuam humilitatē ⁊ obedientiā meruit ſibi tantam exaltationē. Sic ſimili modo ⁊ nos ſivolumus poſt ip̄m exaltari neceſſe habemus nos hichumiliare ⁊ obedientiā tenere. Nam de hūilitate habetur Iudith. ij. Hūiles exaltati ſunt. Et Luc̄. j. Depoſuit potentes de ſede ⁊ exaltauit humiles. Item Petrus dicit j. Cano. c. v. Humiliamī ſub potēti manudei vt exaltet vos in die viſitatiōis. De obedientia habet̉ Heb̓. v. vbi dr̄ de xp̄o. Factus eſt obtemꝑantibꝰ.id eſt obedientibꝰ ſibi cauſa ſalutis eterne. ad quā nosperducat ⁊cͣ.¶ De eadem dn̄ica in palmis.Lurima autem turbaſtrauerūt veſtimenta ſua in via. alij aūt cedebant ramos de arboribꝰ ⁊ ſternebant in via.Math̓ .xxj. Narrat̉ de quodā hiſtrione qui paruumequū hēbat cū qͦ frequēter corā hoībꝰ in aula ludebat.qͥ inter alios ludos qͣs equū ſuū docuerat: inſtruxit eūꝙ qn̄cūqꝫ dixit Flectamus genua. ſibi equus obediret⁊ genu flecteret. qn̄ aūt diceret leuate. ſurgeret. Contigit aūt ꝙ meneſtrallus .i. hiſtrio iſte accedēs ad quoddā feſtū cuiuſdā dn̄i: equū ſuū cū equis alioꝝ hoſpituꝫcollocauit. Cū aūt hoīes comediſſent iſte meneſtrallꝰmorabat̉ ⁊ occubabat̉ ſicut debuit circa ludū ſuū in aula. ſcꝫ er gaugklet. Et interim iuit qͥdaꝫ armiger ad ſtapulū: ⁊ videns equū meneſtralli rotundū ⁊ pinguē. reliquit ibi equū ſuū ⁊ aſcēdit equū meneſtralli ⁊ receſſit⁊ cito poſt innotuit negociū meneſtrallo. qͥ relictis oībꝰcucurrit: ⁊ inſecutus eſt illū armigerū. Qui videns ꝙfere eum attigerat. temptauit tranſire quandā aquamquam nullus poterat pernatare. Uidens autē hiſtrioꝙ erat in periculo perdendi equum: equo exiſtente inmedio fluminis clamauit fortiter flectamꝰ genua. ſtatimqꝫ equus audita voce dn̄i: flexit genua. ⁊ armigerūꝓiecit in aquā. ⁊ ſurgens redijt ad dn̄m ſuū. Moralit̓ꝑ meneſtrallū qͥ ludit ⁊ decepit hoīes mūdus intelligit̉qui ſemꝑ nos decipit: qꝛ nihil veꝝ ꝓmittit. Ideo dicithiero. in epl̓a. Si mundus cultello veritatis aperiturnihil in eo niſi falſitas reꝑitur. Sed equus cū q̄ mundus ludit ē honor tēꝑalis. de quo in psͣ. xxxiij. Fallaxequus ad ſalutē. vbi dicit glo. Iſte equus fallax: eſt gl̓amundi. cui cū inſidet hō inuehit̉ in eaqꝫ ꝯfidit ſicut cōfidit miles in velocitate ⁊ virtute equi. multotiens cor-