Dominica

rem. corrupiſti virginitatē tuā. fedaſti pulchritudinemtuā. diſperſiſti orꝝamentū tuuꝫ tamuilis ⁊ tam turpisfacta es. ꝙ ſponſi huius amplexibꝰ digna amplius nōeris. hec ille. Iſte inquā tyrannus dyabolus nō ſolumaīas peccantiū ⁊ ſibi ꝯſentientiū polluit. ſed etiaꝫ ab hereditate paradiſi celeſtis repulit. Sicut figuratū fuit inprimo ꝑente Adā de quo dicit Sedulius lib̓. ij. Expulerat p̄mogenitū ſeuiſſimus anguis. florigera de ſedeſua .i. de hereditatione paradiſi. ꝓpter qd̓ filia ſūmi regis .ſ. genus humanū ſedebat ſecus viā mendicans .ſ.cut figurat̉ Luc̄. xviij. de ceco in via ſedente ⁊ mendicāte. ⁊ nō ſolū medicabat gratiā dei videlicꝫ quotidie expectando: ſed etiam miſerabiliter lacrimando. iuxta illud psͣ. vj. Laboraui in gemitu meo lauabo ꝑ ſingulasnoctes lectum meū lacrimis meis ſtratū meū rigabo.Et tādiu ſic lugens ſedebat quouſqꝫ generoſus milesxp̄us filius dei vna dieꝝ qn̄ vicꝫ venit plenitudo tꝑisad Gal̓. iiij. indueret ſe carne humanitatis. ⁊ pugnando cum dyabolo filiā ſūmi regis patris ſui celeſtis liberaret. ⁊ ſibi regnū celeſte moriens in cruce redonaret. ⁊k de hoc cōmemorat apl̓s in epl̓a hodierna cū dicit. Quicū in forma dei eſſet .i. in plena eſſentiā ⁊ equalitate deipatris non rapinā arbitratus eſt eſſe ſe equalē deo .ſ. inpoteſtate. xp̄s erat vere equalis patri ꝑ naturā. ideo nōerat illi in rapinā ꝙ natura erat equalis. qꝛ ad hoc eratgenitus vt eſſet equalis illi a quo genitus erat. dicit magiſter in glo. Et ꝑ hoc apl̓us excludit erroreꝫ Arrij quixp̄m puram creaturā dixit. ꝓpter qd̓ dicit Euſebius inhiſtorꝭ. miſerabiliter mortuus fuit in ꝯſtantinopoli. vtpatuit ſupra dn̄ica Letare ſermone. ij. ZA. Cuius qͥdem diſcipulus. vt dr̄ in cronica arrianica. tꝑe Anaſtaſij imꝑatoris in balneo duabꝰ ſagittis igneis ꝑforatusit temꝑe Conſtantini imꝑatoris. vt dr̄. xvj. diſti. ꝓpterqd̓ nō rapinā arbitratus eſt eſſe ſe equalē deo. ſꝫ ſemetipſum exinaniuit .i. maxime humiliauit. formā ſerui .i.humanā naturā accipiens. nec tamen ꝓpter hoc formādiuinā amittens forma ſerui acceſſit. ſed nō forma deideceſſit. In ſimilitudinē hoīm factus eſt. Glo. ꝙͣtū adnaturam paſſibilē nō ꝙͣtum ad culpam. ⁊ in habitu inuentus vt homo .ſ. ſua ꝯuerſatione. quia inter homīesduxit cōmunē vitaꝫ. iuxta illud Baruch. iij. In terrisviſus eſt ⁊ cū hoībus conuerſatus eſt. Humiliauit inquit ſemetipſum formā ſerui accipiens. factus obediēs⁊ nō ſolum quo ad ꝯuicia ⁊ verbera. ſed etiam vſqꝫ admortem ⁊ nō ad quācunqꝫ ſed ad mortem crucis ꝯtemptiſſimā. Ecce qualiter ille miles generoſus xp̄us Ieſus venit aſſumens arma humanitatis. ⁊ pugnans cūtyrāno ſuggeſtore iniquitatis. ⁊ filiam ſummi regis inpoſſeſſionem introduxit regni. Ideo dicit deuotus doctor Hugo in Solilo. de arra anime ad animā ſuam.Humiliari dignatus eſt cum te repararet. vt em̄ te releuaret illuc vnde cecideras. ipſe dignatus eſt deſcēdere vbi iacebas. ⁊ vt tibi iuſte redderetur quod perdideras. ip̄e dignatus eſt pro te pati quod ꝑ peccatum tuleras. Deſcendit ergo: ſuſcepit: ſuſtinuit: vicit reſtaurauit. Deſcendit ad mortalem. ſuſcepit mortalitateꝫ. Suſtinuit paſſionem: reſtaurauit hoīem. Et infra. Abieras ergo ⁊ perieras. quia in peccatis tuis venūdata fueras. Abijt ille poſt te ⁊ redemit te. ⁊ tantū dilext te vtſanguis ſui preciuꝫ appenderet ꝓ te. taliqꝫ pacto reduxit te de exilio. ⁊ redemit de ſeruicio. ⁊ hoc etiam innuttur in in exemplo p̄dicto. vbi dictū eſt ꝙ miles ille accepit vulnus letale. quia de xp̄o dicit̉ Eſa. lviij. Ipſe vuneratus eſt ꝓpter iniquitates noſtras. ⁊ attritus eſt. ꝓpt̓peccata noſtra cuius liuore ſanati ſumus. Idcirco debet anima cuiuſlibet hoīs toto temꝑe vite ſue mortemxp̄i deplāgere ad inſtar illius puelle. ⁊ arma ſue paſſionis ad cameram ſui cordis portare. ⁊ ea frequēter aſpi-

cere. Quia xp̄us cuilibet militi ſuo ſpūali .ſ. homini cōtulit illa arma. Dicit em̄ Robertus holcot lec. cxxiij. ꝙreges iuuenes ⁊ principes conſueuerunt militare in armis ignotis. nec in iſtis que poſtea debent deferre. Qn̄auteꝫ tales pͥncipes exercitū in talibꝰ armis dimitūt: ⁊victoria gaudent. tūc ſolent dare alicui armigero armailla ꝯſecrando eū in militem. ⁊ illud cedit ad honoremilliꝰ armigeri ꝙ poſſit portare arma dn̄i ſui quibꝰ vſuseſt in ſua militia iuuenili. Moralit̓ dn̄s noſter filiꝰ deiIeſus chriſtus militauit in cruce. arma habuit de argēto ⁊ byſſo carnis ſue roſis rubeis diſtincta q̄ ſunt vulnera impreſſa corpori ſuo ſacro. Princeps autem xp̄usiſte ludum taleꝫ armoꝝ in ſua reſurrectione dimiſit. qꝛchriſtus reſurgens ex mortuis iam non moritur. quiamors illi vltra nō dn̄abitur. ad Romanos. vj. Sꝫ homini chriſtiano tanꝙͣ armigero multum dilecto contulit illa. ⁊ militem illum fecit per apl̓m. ij. Thimo. ij. Labora ſicut bonus miles chriſti. Et honorificū debꝫ eſſehomini multū. quia cogitare ⁊ portare valet arma xp̄iexemplo apoſtoli qui gloriabatur iſtis armis. Gall̓. vStigmata domini noſtri Ieſu chriſti in corꝑe meo ꝑto. Et nō ſolum iſta arma portauit. ſed ad ea portandūnos hortatus eſt. j. Coꝝ. vj. Empti eſtis p̄cio magnoin chriſti ſanguine p̄cioſo. glorificate ⁊ portate dn̄m noſtrum Ieſum chriſtum in corde veſtro. Sed eſt valdenotabile illud quod ad hanc puellam ꝑ militem redēptam: multi nobiles venerūt: ⁊ eā in vxorem petierūt.Sed per nobiles moraliter intelliguntur demones. qꝛ Lnobiles ſunt ꝓpter ſubtilitatem nature. Dicit em̄ magiſter lib̓. ij. diſ. vij. c. vj. Licet mali angeli ꝑ maliciā itaſint obſtinati. viuaci tamen ſenſu. id eſt ſubtilitate ingenij nō penitus ſunt priuati. Et allegat ibidem Iſidoꝝde ſummo bono libro. j. c. x. dicentem. Triplici acumine ſcientie vigent demones. ſcꝫ ſubtilitate nature. experientia tempoꝝ. ⁊ reuelatiōe ſupernoꝝ ſpirituū angelorum. Iſti igitur non contenti ꝙ ante xp̄i paſſionem qͣſi totum mundū ſibi ſubiugauerunt. ⁊ filias ſummi regis. ſcꝫ animas hoīm deflorauerūt ⁊ regno celeſti pͥuauerunt. ſed adhuc quotidie veniūt. ⁊ aīam cuiuſlibethomīs chriſti ſanguine redemptam in vxorem petuntnunc per ſuggeſtionem ſuꝑbie. nunc luxurioſe: ⁊ ſic dealijs. Cum igitur ſic temptant te ducere in vxorem ſeuacciꝑe. intra in cameram cordis tui. ⁊ ꝑ deuotā meditatione intuere arma xp̄i ꝓpter te mortuū. ⁊ tunc ei nonꝯſenties. Quia dicit Grego. Nihil adeo reſiſtit iaculisdyabolice ſuggeſtionis ꝙ frequens meditatio diuinepaſſiōis. Et. b. Ambro. in exa. dicit. Folia mori ſuperiactata ſerpenti ip̄m interimunt. Et folia mori vt dicitAnſel. li. iij. c. xlix. ſunt exempla crucifixi que omnē ſerpentem .i. dyaboli ſuggeſtionem interimunt. Si autētemptaris auaricia. conſidera crucifixi pauꝑtatē ⁊ nuditatem. Si de ſuꝑbia obijce eius humilitatē. Si de luxuria corporis penaꝝ eius acerbitateꝫ. Et ſic extinguet̉omnis tēptatio. Et hoc figuratū fuit in ſerpente eneoin deſerto exaltato. cuius aſpectus a venenoſis morſibꝰſerpentum liberauit. Nume. xxj. Sic liberatus fuit illea temptatione demonis de quo legit̉. Erat quidam religioſus vir qͥ grauiter tēptabat̉ de peccato carnis. tandem videns ſe nō poſſe reſiſtere venit ad imaginē crucifixi ad quā ſepe venerat: rogans xp̄m vt eum liberaret ab hac tēptatione dicens. niſi eum cito liberaret. dimiſſis veſtibus religioſis ad ſeculū rediret ⁊ ſuā ꝯcupiſcentiam ſatiaret. Hec igitur cū dixiſſet. nocte ſequenti grauiſſime eſt temptatus. Sed mane cū flexis genibus dixit. Ecce veſtes tue exquo tu nō vis me iuuare.Sicqꝫ poſuit eas ante pedes chriſti crucifixi. Tunc crucifixus vocans eum nomine proprio dixit. Frater atcipe veſtes tuas. quia auteqͣꝫ te per hanc temptationem exire permitterem. potius iterum deſcenderem ſineceſſe eſſet ⁊ te liberando iteꝝ mortē ſuftinerem. Tūc