In palmisB B.

mus. al̓s debuimus. tu ſoluis. Nos peccauimus ⁊ tulriis opus ſine exemplo. gratia ſine merito. charitas ſine modo. Secūdo paſſio xp̄i fuit incurialis ⁊ ignominioſa. ⁊ hoc ex qͣtuor. Primo ex genere. nam nullū genus ſupplicij magis ignominioſum fuit ꝙͣ crucis. Iōdicit Bern̄. O dn̄e Ieſu ꝙͣdura ⁊ aſpera ꝓ hoībꝰ paſſus es. dira verba. duriora verbera. duriſſima ⁊ horrēda crucis ſupplicia. Idem in quodā ſermone dicit. Caput angelicis tremebundū ſpiritibꝰ denſitate ſpinaruꝫpungit̉. Facies pulcra pre filijs hoīm ſputis iudeoꝝ deturpat̉. Oculi lucidiores ſole caligd̓t in morte. Aures q̄audiunt angelicos cantus audiunt peccatoꝝ inſultusOs quod docet angelicos ſpūs. felle ⁊ aceto potatur.Pedes quoꝝ ſcabellum adorat̉ cruci clauis affigunturManus que formauerūt celos: in cruce extenſe ⁊ affixeſunt. Corpus verberatur. latus lancea ꝑforatur. Quidplura. Non remanſit niſi lingua vt ꝓ peccatoribꝰ exoraret. ⁊ matrē diſcipulo cōmendaret. Hec Bern̄. Et. Augu. de qͣtuor virtutibꝰ cardinalibꝰ. Filius inquitdei ad crucem ducit̉. expalmat̉ qui ē vera palma victoie ſpinis coronat̉ qui peccatoꝝ ſpinas venit confringee ligatur qui ſoluit cōpeditos. ſuſpendit̉ qui erigit elis. Aceto potat̉ fons vite. diſciplina ceditur. ſalus vulerat̉. vita moritur. occidit ad tp̄s mors vitam: vt imerpetuū a vita occidat̉ mors. Secundo fuit ignomīſa ex tꝑe. nam tunc temꝑis celebrauerūt iudei paſchauū. ⁊ fuit ſolenniſſimū feſtum anni ⁊ maioris ſanctitais. ⁊ ideo maximus populus de iudeis ꝯfluxerat ad ciitatē. grauiter eſt em̄ affligi eo tꝑe quo alij hoīes mais gaudent ꝙͣ quando eſt penitentie tp̄us quo etiamlij affligunt̉. Quia dicit metriſta. Gaudiū eſt miſeriscios habere penaꝝ. Iterum ꝙͣtum ad tempus. namillo tꝑe a iudeis patit̉ qͦ eos ab egypto liberauit. Itēo die aīam expirauit qͦ die aīam inſpirauit. Tercio exarte loci quia locus fuit altus in monte qui videri porat alonge. Fuit etiam locus abominabilis ꝓpter cauera mortua damnatoꝝ. ⁊ ꝓpe ciuitatem vt ab om̄iis videri poſſit. Quarto ex ꝑte ſocietatis. qꝛ inter lanes. inter cognatos. ⁊ in pn̄tia matris. Tercio fuiti paſſio p̄iudicialis ⁊ inuirioſa. quia nec ꝯfeſſum necgitime ꝯuictum ad mortē cōdemnauerūt. ſicut de eisDauid fuit ꝓphetatū in psͣ. xciij. Captabant in aīamſti. ⁊ ſanguinē innocentē ꝯdemnabāt. Idcirco ſentidebemus in nobis hoc ꝑ deuotā meditationem ſuenariſſime paſſionis. ſicut ex hoc docemur in quodaꝫemplo qd̓ legit̉ in geſtis romanoꝝ. Quidam rex pulam habuit filiaꝫ quā multū dilexit. ⁊ regnū ſuū deditHoc audiens quidam tyrannus princeps venit adm. ⁊ ſi ei ꝯſentiret multa repromiſit. Conſentiens igiir ei ab eo fuit ſeducta. ⁊ ab hereditate repulſa. Quocto gemitus emittebat. ⁊ in via mendicās publice relebat. Una igit̉ dieꝝ cum ſic flendo ſederet quidamles generoſus iuxta eaꝫ equitauit videnſqꝫ eius pulitudinē quid ei eſſet interrogauit. Cui illa. Filia inlit regis ſum vnica. ſed ꝑ quendā tyrannū deflorataregno ſum priuata. Hoc audiens miles dixit. Si fiin mihi dederis ⁊ me in ſponſum acceꝑis ꝯtra tyranbellandū ꝑgam. ⁊ regnū tuū tibi requirā. hac tn̄ cōtiōe interpoſita vt ſi in bello mortuꝰ fuero arma meanguinolenta totū cuſtodies in ſignū memorie meiqꝫnoris. Cūqꝫ hoc illa ꝓmitteret. cōtra tyrannū milesteſſit. ⁊ amputato eius capite ip̄m ſuꝑauit ⁊ heredit.mn puelle recuꝑauit. In hac tn̄ pugnā miles letale vulus accepit. ſicqꝫ ꝯſūmauit curſum huius vite. Puellaro ꝑ multos annos eius mortē deplanxit. ⁊ arma eiꝰcamera pendentia ſepius viſitauit ⁊ viſis illis amae fleuit. habito igitur regno multi nobiles ad eam veniebant. ⁊ multa ei ꝓmittētes in vxorem petierūt. Atla auditis eoꝝ verbis anteꝙͣ reſponſuꝫ daret camerāintrauit ⁊ diligenter inſpexit dicens. O dn̄e mi mortuꝰ

es ꝓ meo amore. hereditatēqꝫ meā mihi occiſo hoſte redonaſti. abſit hoc a me ꝙ alteri vnꝙͣ conſentiē. Sicqꝫexiens dixit. Moraliter iſte imꝑator vel rex eſt pater coleſtis cuius imperio omnes obediunt creature. ſicut teſtatur Sedulius libro .j. cuꝫ dicit. Te duce difficilis nōeſt via. ſubdit̉ omnis. Natura tuis imperijs rituqꝫ ſoluto. Iſte rex habet pulchrā filiam. per quā intellige cuiuſſibet fidelis aīam que pulchra eſt ratione creationisſicut teſtat̉ Hugo in ſoliloqͥ. de arra anime dicens. Oꝙͣſuauis ⁊ decora facta es anima mea. Et ſb̓dit. Quidſibi tantus vel talis ornatus valuit niſi quia ipſe idemqui te induit ſponſam thalamo preparauit qui nouit qͣlis ornatus illud deceret opus. Et ideo dedit qd̓ decuit⁊ quod tm̄ decuit vt ⁊ ipſe hoc diligeret qui dedit ſenſibus foris decoratum. intuſqꝫ ſapientia illuſtrauit. ſenſibus quidem dat exteriorē ornatū ſapientie quaſi exteriorem habitū. ⁊ quaſi quaſdam gēmas fulgentes appēdens exterius ſapīam qua qͣſi naturali pulchritudinefaciē tuā decorauit intus. ⁊ ſubdit. Ecce ornatus tuusoīm gēmaꝝ pulchritudinē vincit. Ecce faciēs tua oīmformaꝝ ſuꝑat decorē. Talem oīno eſſe decebat que adceleſtis ſponſi thalamū introducenda fuerat. Hec ille.Propter hanc pulchritudinē celeſtis ſponſus ꝯcupiſciteius ſpeciem. ſicut atteſtat̉ Dauid in psͣ. xliiij. Audi filia ⁊ vide ⁊ inclina aurem tuā. Et ſequit̉. Et ꝯcupiſcetrex decorem tuuꝫ. Ecce ꝙͣpulcra eſt amica mea dei filiadūmodo eſt in eius gratiā. ⁊ nō ſolum pulchra īmo valde dilecta. ſicut teſtatur idem doctor Hugo vbi ſupradicens. Multū dilecta es quando talis facta es. gͦ multum gloriari poteris ⁊ multū cuſtodire deberes ne taledonū ꝑderes. ne tale ornamētū fedares. ⁊ ne tātū decorem corrumperes. Et ſimiliter de dilectione tante filievidelicet anime noſtre dicit deꝰ pater. Hiere. xxxj. Incharitate perpetua dilexi te. Uideo anima non ſolū espulchra ⁊ multū dilecta ſed etiam de regno patris tui p̄electa. de quo dicit Sap̄. v. Accipient regnum decoris⁊ dyadema ſpei de manu domini. Similiterqꝫ dicitRober. holcot. lecti. lxx. Quādo anima beata ſanctumobtinebit regimen ſuꝑ corpus gl̓ioſum ⁊ ſubtile. agile⁊ impaſſibile. tunc erit anime glorioſum regere corpusſuū quod modo eſt valde tedioſum. Quia dr̄ Sap̄. ix.Corpus qd̓ corrumpit̉ aggrauat aīam. ⁊ ideo regnumanime ſuper corpus erit tunc temꝑis regnū decoris qn̄anima humana ſubiecta erit volūtati dei. ⁊ corpus eritvoluntati anime ſubiectū. Et ſubdit Robertus. Regnū celoꝝ ē decoris. ⁊ gl̓ie iuxͣ psͣ. cxliiij. Gl̓iaꝫ regni tuidicēt ⁊cͣ. vſqꝫ ibi. Gloriā magnificētie regni tui. ⁊ Mat.xj. Regnum celoꝝ vim patit̉. ⁊ violenti rapiunt illud.Quod exponit Bern̄. in floribꝰ lib̓. x. Quatuor ſunt genera hoīm regnū celoꝝ poſſidentiū. Alij violenter rapiūt. alij ad illud cōpellunt̉. Rapiunt qꝛ relinquūt oīa⁊ ſequūt̉ xp̄m. Sunt alij inferiores gradus a quibꝰ metunt̉ carnalia dū ſemināt ſpūalia. ⁊ dicunt̉ mercatoresSunt alij qui nōnulla bona occulte faciunt. ⁊ hi furaridicunt̉. Quia laudē humanā vitantes ſolo diuino teſtimonio ſunt ꝯtenti. Hi aūt qͥ cōpellunt̉ ſunt pauꝑesēigne pauꝑtatis ꝓbant̉ dn̄o diſponente. De quibꝰ dicit̉cōpelle intrare. Compellunt̉ em̄ varijs oppreſſionibꝰ⁊ neceſſitatibꝰ afflicti. hec Bern̄. Ecce ꝙ aīa ſummi regis filia ad regnū decoris eſt electa. de hoc audiens pͥnceps tyrannus dyabolus. qͥ Ioh̓. xvj. dicit̉ pͥnceps huius mundi. Et ẜm Grego. princeps tenebrarū venit ⁊multa ꝓmiſit pͥncipal̓r pͥmis ꝑentibꝰ noſtris qn̄ dixitGen̄. iij. Eritis ſic̄ dij ſciētes bonū ⁊ malū. ⁊ ſil̓iter nobis adhuc exiſtentibꝰ ꝓmittit multa vt longā vitā. diuturnā ſanitatē. facilem ꝯſecutionē venie ⁊ gratie. ⁊ ſic dealijs. vt ei cōſentiamus. quo facto decipit nos ⁊ polluiſanimas noſtras. vt quilibet dicere poteſt ad ſuaꝫ aīamcū Hugone li. Sol loꝗͥ. Uide quicquid feceris animamea dereliquiſti ſpōſum tuū. cū alienis ꝓſtituiſti amo