B B.Sexta poſt Iudica
pontifices ⁊ phariſei. Hic hō multa ſigna facit. Et ꝓpt̓hec ſigna nos xp̄iani debemus om̄s credere in xp̄m. vtverbu phariſeoꝝ impleat̉ cū dixerūt. Om̄es credent inen̄. Vbi. b. Aug. de verbis dn̄i. ⁊ allegat̉ a mgr̄o. lib̓. iijſen. diſ. xxiij. Multū intereſt vt qͥs credat xp̄m vel xp̄ovel in xp̄m. Nam ip̄m eſſe xp̄m demones crediderūt.Nam Math̓. viij. dixerūt. Quid nobis ⁊ tibi Ieſu filidei. cur veniſti ante tp̄s torquere nos? Et Marci. j. dirit demō. Quid nobis ⁊ tibi Ieſu nazarene. veniſti an̄tp̄s nos ꝑdere? ſcio qꝛ ſis ſanctus dei. Ecce ꝙ crediderunt xp̄m. ſed nō crediderūt in eū. Et addit mgr̄ ibidēAliud eſt credere in deū. ⁊ aliud credere deo. Un̄ credere deo. eſt credere verba vera eſſe q̄ loquit̉. qd̓ ⁊ faciuntmali. ⁊ ſic nos credimus hoī. ſꝫ nō credimus in hoīemCredere deū eſt credere ꝙ ipſe ſit quod ⁊ mali faciunt.Credere in deū eſt eū credendo amare. credendo in eūire. credendo ei adherere. ⁊ eius mēbris incorꝑari. hecmgr̄. Et hec fides qͣ ſic credimus in deū qͣtuor oꝑat̉. vtdicit Rober. holc. ſuꝑ li. Sap̄. lec. cxxxviij. pͥmo peccatoꝝ remiſſionē. Nam Actu. x. dr̄ de xp̄o. Huic om̄esꝓphete teſtimoniū ꝑhibent remiſſione peccatoꝝ acciꝑe) nomen eius qͥ credunt in eū. De hoc habet̉ figurā deliniuitꝭ Ione. iij. Crediderūt viri niniuite dn̄o. ⁊ p̄dicauerūt ieiuniū. Que hyſtoria hr̄ sͣ. feria qͣrta .iiij. tꝑmer. ij. U. F. Docet Ariſto. ij. Ethicoꝝ. in pͥn. Tria ſūtq̄ faciūt dictū alicuiꝰ credibile. vicꝫ prudentia. virtuseniuolentia. Cuius cā eſt ẜm eū. Qm̄ ꝓpter oppoſitaloꝝ diſcredimus alicui nō demōſtratiue loquēti. vicꝫut ꝓpter imprudentiā. qꝛ reputamus eū ignarū. aut ꝓter maliciā. qꝛ ꝙͣuis veꝝ ſciat. nō tn̄ eſt amicus verita⁊ iuſticie. aut ꝓpter defectū beniuolentie. Quia in calicꝫ ſit prudens ⁊ virtuoſus nō tn̄ reputamus eū beiuolū ꝙ velit ꝯſulere id qd̓ nobis expediēs iudicabited qn̄ iſta tria ꝯcurrūt in ꝯſilio ꝙ reputamus eū pruentē virtuoſum ⁊ nobis beniuolū. tunc abſqꝫ dubioedimus dictis eius. ꝙͣuis ea nequeꝙͣ demōſtrat. Sixp̄o loquimur. Xp̄s venit in mundū perſuadere ⁊inctificare. nō aūt dicta ſua ſcientifice demōſtrare. Eteo doctrina ſua nō ſcīa vocat̉ ſed fides. Sunt aūt diī ſua nihilominus credibilia ꝓpter tres rōes p̄dictasum qꝛ in eo viguit prudentia cū eſſꝫ ſapīa dei patrisum qꝛ in eo fuit virtus. qꝛ oīa bene fecit. Tum qꝛ infuit beniuolētia ad nos. qꝛ dilexit nos ⁊ lauit nos inīguine ſuo a peccatis noſtris Apoc̄. j. Et ideo ſignādicit psͣ. cij. Teſtimonia tua credibilia facta ſunt nis. Secūdo oꝑatur demonioꝝ ꝯfuſionē. Mar. vltīoī noīe meo demonia eijcient ⁊c̄. Et ideo hec fides dr̄atum principale: in quo poſſumus demones vinceiuxta illud Epheẜ. vj. In omnibꝰ ſumentes ſcutū fiī in quo poſſitis om̄ia tela nequiſſimi ignea extīguedicit Papias. ⁊ habet̉ in expoſitione ſuꝑ Iuue. ſatyij. ꝙ Numa Pompeyo ſacrificāte cecidit quoddaꝫitū de celo quod antile dictū fuit. datūqꝫ eſt reſponſuillic foret romanū imperiū vbi illud antile fuerit ſertū. Idem autē. xj. alia ſcuta fecit vt eſſent. xij. in nuero. ⁊ ꝙ illud quod de celo ceciderit maneret occultaMoraliter ſcutū ſcꝫ de celo cecidit qn̄ xp̄s de celo veens fidem p̄dicauit. ⁊ vbicūqꝫ ſcutū illud fuerit ẜuademonis extirpabit̉ dn̄ium. ⁊ diuinū ꝑſeuerabit imerium. Hec aūt ſcuta xij. ſunt. Quia articulos duocim apl̓i fundauerūt. Iſtud ſcutū liberat a demonius quod in Daniele figuratū fuit. qͥ licꝫ qn̄ in lacū leoū moraret̉ nulla tn̄ leſio inuēta eſt in eo. quia credioeo ſuo. Dan̄. vj. Tercio confert hec fides optatoꝝ cōructionem. iuxta illud Marci. xj. Om̄ia quecūqꝫ orās petitis credite: qꝛ accipietis ⁊ veniēt vobis. IdemPath̓ .xxj. Narrat mgr̄ in hyſto. ꝙ cū Alexander veiſſet in montes Caſpie miſerūt ad eum filij captiuitais. x. tribuū egrediendi licentiam poſtulantes. cūqꝫ q̄ſſet cām captiuitatis accepit eos receſſiſſe in ꝑte a deo
Iſrael vitulis aureis īmolando. ⁊ ꝑ ꝓphetas p̄dictumeſſe eos a captiuitate non redituros. Tunc reſponditalexander ꝙ artius eos includere vellet. cūqꝫ anguſtias viaꝝ inciperet faceret molibꝰ bituminatis vidit humanū auxiliū ad hoc nō poſſe ſufficere. rogauit deumiſrael vt illud opus compleret. Et ecce nutu dei rupesmontiū ad ſeinuicem acceſſerunt. ⁊ factus eſt locus immeabilis. Et ſuꝑ hoc Ioſephus. Deus quid facturuseſt fidelibus ſuis ſi tantū fecit ꝓ infidelibꝰ. Exempluꝫetiam ad idem patet Ioh̓. iiij. de regulo cuius filius infirmabat̉ Chapharnaū. cuius reguli fides licꝫ diminuta. quia nō credidit xp̄m poſſe curare filium ſuū niſi deſcenderet corꝑaliter ad eum. ⁊ tamen tandem ſaluteꝫ filio ſuo impetrauit. Patet idem etiaꝫ de centurione. cuiꝓ ſalute ſerui deprecanti reſponſum finaliter eſt. Uade quia credidiſti. fiat tibi quod vis Math̓. viij. Quarto confert electoꝝ benedictionē. iuxta illud Ioh̓is. xx.quod dixit dn̄s Thome. quia vidiſti me thoma ⁊ credidiſti. beati qͥ nō viderūt ⁊ crediderunt. Quod exponens Grego. di. In hac ſententia nos ſpecialiter ſignati ſumus qui eum quem carne nō vidimus mente retinuimus ſi fidem noſtram operibus ſequimur. Ille em̄bene credit qui exercet oꝑando quod credit. Ideo nosomēs credere debemus in eum. vt dicit preſens euangelium. Ꝙͣtum ad tercium ponit̉ ꝯſiliarij p̄locutio. ibiUnus aūt ex ipſis Cayphas noīe cū eſſet pontifex anni illius dixit. Uos neſcitis quiꝙͣ nec cogitatis. quiaexpedit vobis vt vnus moriat̉ homo: vt nō tota genspereat. Hic vt dicunt doctores ſpūſſanctus fuit ꝑ Caypham locutus. ſed ſpūſſanctus nō fuit in eo. Et dicūtvlterius ꝙ ſpūſſanctus aliquando loquit̉ ꝑ aliquē ⁊ tn̄. Enō loquit̉ in eo. quia nō eſt in eo ꝑ gratiā. Sic etiā locūtus eſt hic ꝑ Caypham. Aliqn̄ loquit̉ in aliquo ⁊ nō loquit̉ ꝑ eū. vt qn̄ interius aliquid menti inſpirat qd̓ exterius nō manifeſtat. ſicut locutus eſt in Dauid. qͥ ait.Audiā quid loquat̉ in me dn̄s deus meus. Tercio ſpirituſſanctus loquit̉ in aliquo ⁊ etiam loquit̉ ꝑ eū. ſicutfecit in bonis ꝓphetis. Sꝫ di. quia Cayphas hic ꝓphetauit. nunquid ꝓpheta fuit? Ad qd̓ rn̄detur ꝙ no. Ꝙꝛdicit. b. Aug. ſuꝑ Gen̄. Tria ſunt que faciūt veꝝ ꝓphetam. Primū eſt vt aliquas viſiones habeat. ſecundū ꝙillas viſiones intelligat. tercio ꝙ illas viſiones manifeſtare alijs ſciat. Primū em̄ habuit Nabucho. quia ſtatuam vidit. vbi ſupra dixi. I. U. Duo vero ſequentianō habuit. qꝛ nec intellexit. nec ipſam viſioneꝫ Danieliꝯſtendere ſciuit. ideo ꝓpheta nō fuit. Duo auteꝫ ex hisPharao habuit: qn̄ ſepteꝫ vaccas pulcras: ⁊ ſeptē macras de flumine aſcendere vidit. ⁊ inſuꝑ ipſam viſionēIoſeph enarrauit Gen̄. xlj. Sed qꝛ ſignificationē nō intellexit. ideo ꝓpheta non fuit. Terciū tm̄ Cayphas habuit. Ipſe em̄ de morte xp̄i nullam reuelationē habuitnec intellexit. ſed tm̄ mortem xp̄i neceſſariam eſſe nunciauit. ideo ꝓpheta nō fuit. Sed di. Nunqͥd ſolū amicis dei ꝯfert̉ donū ꝓphetieᶜ ⁊ videt̉ ꝙ ſic. Secreta enimnō ſunt reuelanda niſi amicis dei. iuxta illud Ioh̓. xv.Uos aūt dixi amicos. quia om̄ia reuelaui quecūqꝫ audiui a patre meo. Sꝫ deus reuelat ſecreta ſua amicis ſuis .ſ. ꝓphetis. igitur ꝓphete ſunt amici dei. Ad oppoſitūhuius Numeri. xxiiij. cū dixit Balaam. Orietur ſtellaex Iacob. ⁊ tn̄ malus fuit ⁊ cultor idoloꝝ ⁊ demonū. ꝓpterea Mat. vij. hr̄ ꝙ ml̓ti dicēt in die iudicij. Dn̄e none in noīe tuo ꝓph̓auimꝰ: ⁊ in noīe tuo demōia eiecimꝰ⁊ v̓tutes ml̓tas fecimus? Et rn̄debit̉ eis a deo. Nūꝙͣnoui .i. approbaui vos. ⁊ illi fuer̄t ꝓph̓e. ⁊ tn̄ nūqͣ fuer̄tamiei. ꝓpt̓ qd̓ ſciēdū ꝙ ſola charitas eſt ꝑ quā hō amicꝰdei ꝯſtituit̉. ⁊ oīs gr̄a gͣtis data q̄ p̄t eē ſine charitate p̄tcōicari bonis ⁊ mal̓. amicꝭ dei vl̓ inimicꝭ. Huius autēgr̄e ſunt ꝓphetia. fides. ſapīa. ptās curandi ⁊ ſigna faciendi. Un̄ dr̄. j. Corin. xiij. Si hūero ꝓphētiā ⁊ nouerimmyſteria oīa ⁊ hūero oēm fidē ita vt montes trāſferam