Feria

cipiū. mediū aut finē. Quia ſcit ꝙ ſapīa libent̓ eſt circaconſilia. iuxta illud Sap̄. viij. Ego ſapientia habito inꝯſilijs ⁊ eruditis interſum cogitationibꝰ. Et nota ꝙ ſicut in ſapientibꝰ ⁊ bonis ꝯſiliatoribꝰ ꝯſiſtit ſalus. honor⁊ ꝓfectus reipublice. ita in inſipientibꝰ maxime cōſiſtitꝯfuſio ⁊ ſubuerſio. ſicut patet ad experientiā ꝙ iſti phariſei male ꝯſiliati ſunt in morte xp̄i. ideo ꝯfuſio facta eſtreipublice ⁊ ſubuerſio ipſius. Ideo vt dicit Tullius libro ſuo de ſenectute. Conſiliator eſt in republica ſic̄ gubernator in naͣui. in qua alij ſentinā exhauriūt: alij cordas trahunt: alij malū ſcandūt. Ille v̓o tenens clauuꝫquietus ſedens in puppi ml̓to maiora facit. q. d. Quiaſua ſapīa regit nauem ne periclitet̉. Sic ⁊ ſapiens ꝯſiliator regit rempublicā ne damnū patiat̉. Et Auicena dicit ꝙ ꝯſiliarius eſt efficiens ſicut dans formā ẜm quamalius hꝫ operari ⁊ dirigi. Et diſtinguit qͣdruplex efficiens. Conſilians. adiuuans. diſponens ⁊ ꝑficiens.bent em̄ ꝯſiliarij habere in vitā ſanctitate. in verboritatē. in zelo equitatē. in exꝑimento ſagacitatē. Et in roma vocabant̉ ſenatores. ⁊ ſe in cōmunitate hn̄t ſicut corin corꝑe. vt dicit Lucanus. Unde Romulus conditaciuitate quam ex noīe ſuo romā vocauit. centū ex ſenioribꝰ elegit quoꝝ ꝯſilio oīa ageret. quos ſenatores ꝓpterſenectute. patres ꝓpter ſolicitudine iure noīauit. Hoꝝnoīa ab initio vrbis ꝯdite aureis litteris ſcribebāt̉. ꝓpt̓qd̓ patres ꝯſcripti ab om̄ibꝰ dicebant̉. Iſti eligebant. etpoſtꝙͣ enumerati in ſtatibꝰ diuerſis ⁊ officijs extitiſſenttāto aptiores ſapīe negocijs qͣnto in exercitio corꝑis minus poterant. Iſtis apud grecos tantus honor fuit ꝙnunꝙͣ duces ꝓcederent ſine iſtis. Et dicit Robertusholcot ſuꝑ lib̓. Sap̄. lec. cxxxj. Sicut iſti ſenatores ⁊ ꝯſiliatores ſunt reipublice vtiliſſimi qn̄ ſunt boni ſapiētes⁊ virtuoſi. ita ſunt mali iudices p̄lato ⁊ principi ꝑnicioſiſſimi qn̄ ſunt mali. inſipientes ⁊ nequitioſi. vicꝫ qn̄ habent zelum ꝓ cōmodo ſuo pͥuato vel ꝑſonali. ⁊ non ꝓbono cōmuni. qn̄ ſunt corrupti cupiditate ⁊ receptionemuneꝝ. qn̄ ſunt nimis territi ⁊ diſſimulāt dicere veritatē. qn̄ deniqꝫ odio vel amore regulant vel inuidia. tūcꝯſulendo principem deſtruūt quē regere ⁊ dirigere deberent. ⁊ fiunt nō ſolum ei. ſed ⁊ toti reipublice peſſimiinimici. Talis fuit qͥdam magnus noīe Helymas. qͥfalſo ſuo ꝯſilio nitebat̉ ꝓconſules auertere a fide ⁊ veritate. Cui dixit Paulus Act̉. xiij. O plene omni dolo ⁊omni fallacia. fili dyaboli. inimice omīs iuſticie. nō deſinis ꝑuertere vias dn̄i rectas. Et nunc ecce manus dn̄iſuꝑ te ⁊ eris cecus. ⁊ nō videns ſolem vſqꝫ ad tp̄us. Etꝯfeſtim cecidit in eū caligo ⁊ tenebre. ⁊ circumiens q̄rebat qͥ ei manū daret. Talis etiā ꝯſiliator inſipiens ⁊ malus fuit ille Aman qͥ ſimplicitatē nobiliſſimi principisAſſueri fraudolentis ꝯſilijs circūuenit. ⁊ nobilis regisinnocentiā ad nephandā crudelitatē induxit. vt videlicet omnē ppl̓m iudaicū vno die occidi mandaret. quaꝓpter malū ſuū ꝯſilium in caput ſuū redundauit cū ſupenſus in patibulo fuit Heſter. vij. Talis etiā fuit quidam artit̉ ex Perillus noīe de qͦ refert Oroſius lib̓. j. EtUalerius li. ix. Et Uincen. in Spe. hiſto. lib̓. iij. c. vijCum Phalaris in cilicia tyrānidē ꝯtra xp̄ianos exercethaurū fecit cui fabrice ianuā ex latere appoſuit q̄ ad intrudendū xp̄ianos receptura foret. ⁊ incluſi ibidem iniectis ignibꝰ terrerent̉ in thauro. ⁊ ꝓpter incōcauitateꝫ⁊ vltionis materiā p̄buit ⁊ crudelitatē. Nam ip̄m opificem ſua intentione puniuit. qꝛ ip̄m pͥmitus intruſit ⁊ignem magnū ſuperpoſuit volens audire mugitū ſuūEt ſic malū ꝯſiliū ſuū qd̓ dederat de thauro faciēdo incaput ſuū redundabat. Tercio illud ꝯſilium improuide collegerūt. qꝛ impatienter. Nā ex ira ⁊ inuidia xp̄m

pati diſpoſuerūt. ſed ira oīno rōnem vniuſcuiuſqꝫ turbauit ꝙ in ꝯſiliando veꝝ diſcernere neſcierūt. Quiacit Greg. lib̓. v. moral̓. c. xxxj. Per iram ſapīa perdit̉qd̓ vero ordine agendū ſit omino neſciat̉. Per irā vitaamittit̉. ⁊ ſi ſapientia teneri videat̉: ꝑditur. ꝑ iram iuſticiā relinquit̉ ſicut ſcriptū ē. Ira viri iuſticiā dei nō oꝑtur. qꝛ dū mens turbatur ad iudiciū ſue rōis exaſpera⁊ om̄e qd̓ furor ſuggerit rectū putat. Et Cryſoſt. ſuperMath̓. dicit. Nemo poteſt pacifice loqui q̇ cor habetturbatū. Ideo dicit Grego. xj. q. iij. c. Illa p̄poſitoꝝ ſollicitudo eſt vtilis. illa eſt cautela laudabilis in quo totūratio agit ⁊ furor ſibi nihil vendicat. Et ſubdit. Nihileſt agendū priuſꝙͣ ꝯcitata ad tranqͥllitatē mens redeatNam cōmotionis tꝑe iuſtum putat om̄e quod feceritꝘͣtum ad ſecundū ponit̉ negocij explanatio cū dixerūt. Quid facimus qꝛ hic homo multa ſigna facit ⁊cͣ.Ubi nota Rober. holc. ſuꝑ lib̓. Sap̄. lec. clxxviij. dicit.Xp̄us legit̉ feciſſe miracula aut ſigna ꝓpter tria. Primoad eoꝝ quos in corpore curabat vtilitatē. qꝛ eos frequēter in corꝑe ⁊ aīa curabat. Secūdo ꝓpter alioꝝ ꝯuerſationē aūt ꝯuerſionē. qꝛ multi videntes xp̄i miracula conuertebant̉ ꝓpter gl̓iam dei ⁊ honorē. Tercio ꝓpter operū dei manifeſtationē. iuxta illud Ioh̓. x. Neqꝫ hic peccauit neqꝫ parentes eius ſꝫ vt manifeſtet̉ opus dei in illo. Et hec ſigna quo ad litteram fuerūt multa .ſ. cecorūilluminatio. leproſoꝝ mūdatio. ꝑaliticoꝝ ſanatio. mortuoꝝ ſuſcitatio ⁊cͣ. Et infra eadem lec. dicit Holc. Deꝰhumano generi multa ſigna oſtendit. ſcꝫ beniuolentie.reminiſcentie. ꝓuidentie. ⁊ patientie. Signa beniuolētie ſunt. qꝛ om̄es creature facte ⁊ create ſunt ad hominiſeruiendū. Eſt em̄ ſignū ꝙ vnum offert ſenſui. ⁊ aliudrelinquit intellectui. Et ita oīs creatura ſenſibilis ſeipſam offert ſenſui. ⁊ demū rep̄ſentat intellectui boni viatoris. Quia dr̄ Ioh̓. iij. Nemo p̄t hec ſigna facere quetu facis niſi deus fuerit cū eo. Signa reminiſcentie ſūtſeptem ſacramenta eccleſie ꝑ que reducimur in memoriā paſſiōis. De his ſignis dicit apl̓s ad Heb̓. ij. Salꝰnoſtra firmata eſt ꝯteſtante deo ſignis ⁊ portentis ⁊ varijs virtutibꝰ ⁊ ſpūſſancti diſtributionibꝰ. Signa ꝓuidentie faciet vel dabit qn̄ circa aduentū ſuū ſigna facietne oīno peccatoribꝰ veniat improuiſus. ⁊ hoc eſt ſignūmagne curialitatis diuine. Nullus em̄ qͥ aliqͥd facit qd̓vellet occultari approbat aduentū hoīs improuiſum.Peccator aūt quilibet qd̓ facit vellet ſi poſſet occultariEt ideo deus mūdo pleno peccatis venturus p̄mittitſigna q̄dam notabilia ꝑ que hoīes contra ipſum aduētum ſibi ꝓuideant. De quibus ſignis Luc̄. xxj. Eruntſigna in ſole ⁊ luna ⁊ ſtellis ⁊cͣ. Uegetius de re militarilib. iij. c. xxj. dicit. Tria genera ꝯſtat eſſe ſignoꝝ ꝓne­ C.gocijs belli que vocalia. ſemiuocalia. ⁊ muta vocaliacunt̉. Prima humana voce ꝓferunt̉. ſicut duces p̄ornant aliquod certū verbum quo in ꝯflictu vtunt̉. ſicutdeus nobiſcum vel triumphus imꝑatoris vel aliquodꝯſimile. Signa ſemiuocalia ſunt que fiunt ꝑ tubam vcornu buccine. Signa muta ſunt vexilla. aquile. dracones. Iſta tria ſignoꝝ genera faciet xp̄us in ſuo aduētuvltimo. Nam ſigna vocalia erunt in illa diſceptationeMath̓ .xxv. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare ⁊cͣ. Signa ſemiuocalia. qꝛ tuba p̄cedet. Et de iſtis ſimul apl̓sTheſſa .iiij. ipſe dn̄s in iuſſu ⁊ ī voce archāgeli ⁊ in tubā dei deſcendet de celo. Et iſta tuba vt dicit glo. nō eſtaliud niſi vox archangeli que tūba dr̄ ꝓpter ſil̓itudineꝫtube veteris teſtamenti qͣ fiebat vocatio ad ꝯſiliū. p̄paratio ad bellū ⁊ inuitatio ad feſtū. Signa v̓o muta erūtpaſſionis xp̄i inſignia ⁊ inſtrumēta. ⁊ ip̄m corpus dn̄icum vulneribꝰ inſignitū. De his ſignis dicit̉ Panielisvj. Ipſe eſt liberator ⁊ ſalnator faciens ſigna. Sed ſigna patientie facit nobis diu nos expectando. vt ꝑ veniā redeamus ad gratiā. Ad Roma. ij. Ignoras ꝙ henignitas dei ad penitentiā te adducit. ꝓpter qd̓ dixerūt