Sexta poſt IudicaB B.

Et ſacerdos pͥori vt caute eā inueſtigaret ꝑſuaſit. Sednec ille aliquid ab ea extorquere potuit. Ecce ꝙͣperplere abſcondit dyabolus hoc monſtruoſum peccatumquod de domo ſue conſcientie nullus ſacerdotum educere potuit. Dolebat tamen illa quotidie coram altarivel imagine beate virginis predictum peccatum cumfletibus aperire. Tandem cum ſic mortua eſſet. ⁊ cumexequijs filia eius que in remotiori vico erat expectaretur. Et illa tandē veniens cū vlulatū ⁊ fletu. ſparſis crinibꝰ amplexata corpus matris clamaret. Heu mater.cur me miſeram deſeris. ita vt aſtantes ad lamenta conuerteret. Statimqꝫ anima reuerſa eſt. ⁊ mulier de ſomno vigilans ait dn̄o iubente. Reuixi. ſoluite velamina⁊ ſurgam. Qua ſoluta ſacerdos vocat̉. crimen aperit. q̄ꝓtinus ſe interceſſione beate virginis liberatā teſtanscunctis ad hoc miraculum confluentibꝰ. Ego tortoribꝰtradita ad penā trahebar. Sed beata virgo Maria occurrens me ducentibus. cur ſuā ancillam perducere p̄ſumerent increpauit. ⁊ vt cito me dimitterent. Doneca dn̄o daretur ſententia imperauit. Quo facto accedēsid filium ſuum dicens. Oro fili mi ne damnet̉ anima q̄uum coram me reatum totiens deplorauit. Cui dn̄s.Noſti mater ꝙ ſine ꝯfeſſione ſaluari nequeat. Sed qꝛtibi nihil negare poſſum. reuertat̉ ⁊ confiteatur. ⁊ ſic liperabitur. Mox miſſus angelus ad me reduxit. Factargo cōfeſſiōe reuertar. Quo dicto ſignans ſe cruce. caite in feretro reclinato ſpūm ecōuerſo exalauit. Idcirꝓbus homo xp̄ianus nō ſic in ꝯfeſſionibꝰ ſuis facit.ed om̄ia nude ⁊ aperte pandit. vt dicere poſſit illd̓. iiij.Regū. xx. Omnia quecūqꝫ ſunt in domo mea viderūtuibil eſt qd̓ nō monſtratū ſit eis in thezauris meis.¶ Feria ſexta poſt Iudica.Ollegerunt pontifices⁊ phariſei cōſilium ⁊ dicebāt. Quid facimusqꝛ hic hō multa ſigna facit?: ſi dimittimus eūcomnes credent in eum. Ioh̓is. xj. Conſuetudo heclaudabilis eſt hactenus obſeruata. Cum aliquis qui ēōſtitutus rector ciuitatis vel ꝓconſul audierit aliqualegocia ardua ⁊ cōmunitati nociua inſtare. nō illa conueuit ꝑ ſe terminare. ſed miſſis nuncijs ſolet ꝯſiliariosocare. ⁊ negocia eis ꝓpalare. vt illis auditis poſſint deiſtantibꝰ cōmunitati nociuis nō ſiniſtre iudicare ⁊ inoc valde bene facit. quia dicit Salomon. vnus de ſetē ſapiētiſſimis grecie. Cum volueris quid facere: nōquaris voluntatem tuam. ſed queras conſilium perrod ſcias veritatem. Cui conſonat ſapiens Ecc̄i. xxxij. Ante omnē actum tuū precedat ſtabile conſilium.uia in hoc ꝙ rector cōmunitatis ꝯſilium audit appaet eius ſapientia. iuxta illud Prouerb̓. xij. Qui ſapiēstaudit conſilia. Nam ſicut ligamentū ligneū colligaim fundamento edificij nō diſſoluetur. ſic ⁊ cor in cōlij cogitatione firmatū. Idcirco legit̉ in hyſtoria Aleindri magni. qui ꝙͣuis eſſet ſapiens in conſilijs inueuendis. voluit tamen ſecum habere ſenes conſiliariostomnia melius regeret. Nam mortuo patre eius dixerūt ſenes. Multos annos militauimus patri tuo. etvirtus iam nō eſt nobis vt anguſtias ferre valeamus.Si tibi placet recuſetur a nobis militia quā hactenusgimus. Reſpondit Alexander. Magis volumꝰ vosabere in militia noſtra ꝙͣ iuuenes. quia iuuenis confidens de iuuentute ſua acquirit mortem. Senior auteꝫomnia agit cū conſilio. Ecce ſapientiaꝫ Alexandri. Etſicut rector ciuitatis debet audire ſuoꝝ conſulum cōſilia. ita inutilia ⁊ pernitioſa debet refutare. Nam refertUalerius li. vij. ca. v. ad Tyberiū ꝙ Themiſtodes intrauit quodam die ꝯgregationē potentū ⁊ ſapientū deciuitate Atbenienſi. ⁊ dixit ſe deliberaſſe de qͦdā nego.

cio qd̓ ſi ꝓduci poſſit ad effectū populo athenienſi eſſetꝓficuū. fuit tn̄ tale ꝙ oportuit occultari ⁊ celari. Undepetijt ꝙ vnus de ſeptem ſapientiſſimis ei deputareturcui deliberationē ſuā cōmunicaret occulte. Et ſi ille approbaret primo poneret̉ ad effectum. Datus eſt ergo ſibi vnus ſapiens qui dicebat̉ Ariſtodes. cui dixit ſe deliberaſſe iſtud ꝙ ſe darent ad naues Lacedemonioꝝ. qͥom̄s in vna claſſe fuerūt in mari vicino ⁊ eos ſtatim incenderent. ſic ipſi fierent dn̄i maris. ⁊ ſic multo potētiores lacedemonijs effecti obtinerēt defacili totiꝰ greciepͥncipatū. Iſto audito redijt Ariſtodes ad contionem⁊ dixit. Sicut ꝯſiliū Themiſtodis viliſſimū. ita eſt omnino iniuſtum. nec publicauit vlterius quale fuit. Statim tota contio acclamauit. Qd̓ equū nō eſt nec expediens erit nobis. ⁊ iuſſit om̄ino ꝙͣ Themiſtodes deſiſteret ab incepto. Sic ad ꝓpoſitū pontifices ⁊ phariſei colegerūt ꝯſilium. qd̓ quidē quo ad hoc vtiqꝫ fuit laudabile. ſed quia fuit hoc conſilium ꝯtra Ieſum innocentemip̄m ad ꝯdemnandū fuit multū vituperabile. etiā quoad hoc ꝙ iniquū ꝯſiliū Cayphe approbabāt ⁊ Ieſuꝫ interficere cogitabāt. ſicut d̓ hoc dic̄ pn̄s euangꝭ. Collegerunt ponti. ⁊cͣ. In quo qͥdem quatuor tangunt̉ principaliter. Primo conſilij ꝯgregatio. ibi. Collegerūt ponti fi. Secūdo negocij exploratio. ibi. qͥd facimus quia.Tercio ꝯſiliarij ꝓlocutio. ibi. vnꝰ aūt ex ip̄is Cayphas AQuarto cōſiliarij approbatio. ibi. Ab illo gͦ die cogita.Circa pͥmū igitur notandū ẜm ſacram ſcripturā ⁊ ẜmnaturales lumen celi quod ſolem vocamus. excellit oīaceli lumina. ⁊ ſine eo nō poteſt homo aliqͥd bene oꝑariniſi habito alio lumine materiali. nam in nocte poſt receſſum ſolis nō poſſunt hoīes oꝑa ſua ꝑfecte exercere.Moral̓r qͥd ꝑ ſolem qͥ illūinat: intelligit niſi cōſiliū qd̓lumine celeſti fit qd̓ eſt excellentius ꝙ lumen prudentie. cum hoc lumen ipſam prudentiā rectificet. ꝑ donūem̄ ꝯſilij declinat prudentiā ne eam peniteat. Ideo dic̄ſapiens. Sine ꝯſilio nihil facias. Et poſt factū nō penitebis. Ecc̄i. xxxv. ⁊ Prouer. xij. Qui agunt oīa cū ꝯſilioregunt̉ ſapīa. ꝓpter qd̓ pontifices ⁊ phariſei collegerūtꝯſiliū. vt teſtat̉ euangeliū ſed valde improuide illd̓ collegerūt. pͥmo ideo qꝛ feſtinanter. Quia vt habet̉ Io. xj.Cum xp̄s vicꝫ Lazarū ſuſcitaſſet multi ex iudeis qͥ hocviderūt crediderūt. Sꝫ qͥdā eoꝝ abierūt ad phariſeos⁊ dixerūt q̄ fecit Ieſus. Et ſtatim ſequit̉. Et collegerūtꝯſiliū. qd̓ fuit ꝯtra illud dictū Socratis qͥ dicit. ꝙ in cōſilio nō debent eſſe iſta tria. ſcꝫ feſtinatio. ira. ⁊ inſipientia. Et ibidē dicit. Uelox cōſiliū ſequit̉ penitentia. Deuerūt ⁊ xp̄m ꝑ malū ſuū ꝯſiliū occiderūt. ideo pnīa eſtin eos ſecuta. Oportet em̄ ꝯſiliū viroꝝ eſſe maturum ⁊bene in corde digeſtum ſi ſaltem debet eſſe validū. Qꝛꝯſiliū ipſaꝝ mulieꝝ ideo ē inualidū eo qd̓ eſt velox ⁊ feſtinū vt ꝓbat Egidius romanus lib̓. ij. de regi. pͥnci. ꝑte pͥma. c. penul. ex dicto Ariſtotelis li. de aīalibꝰ dicēsOmnia minora ⁊ debiliora citius veniūt ad ſuū cōplementū. Conſiliū ergo mulierū qꝛ eſt inualidū ⁊ debiliꝰcitius venit ad ſuū cōplementū ꝙͣ cōſiliū virile ceterisaribꝰ. vt ſi quis ſtatim oꝑari deberet ⁊ nō poſſet ad illud negociū ſufficienter habere deliberationē tunc eligibilius eſſet ꝯſilium muliebre ꝙͣ virile. Simpliciter tn̄melius eſt ꝯſilium viroꝝ ꝙͣ ipſaꝝ mulierū. eo ꝙ vir ſitrōne ꝑfectior: ⁊ mulier habet ꝯſiliū inualidū. Dicit em̄Egidiꝰ vbi sͣ. ꝙ ꝯſiliū mulieꝝ pōt eſſe in aliqͦ validuꝫvt ſi oporteret repente oꝑari. eligibile forte eſſet eaꝝ ꝯliū. Illud aūt ꝯſiliū phariſeoꝝ fuit penitus inualidumvulgariter vntuglich. Ideo de hoc petit liberari. Iob.xxj. Conſiliū impioꝝ longe fac a me. Et psͣ. j. Beatusvir qͥ nō abijt in ꝯſilio impioꝝ ⁊cͣ. Secūdo illud ꝯſiliūimprouide collegerūt: qꝛ inſipienter. Sapiens em̄ ꝯſiliarius in eo qd̓ facere aūt ꝯſiliari ſolet. debet attēdere pͥn