In paſſione.AA.
corporaliter. Sic et gula facit hominem cadere in om̄iapctā mortalia ſpūaliter. vt ſupra habet̉ in quinquageſma. T. N. Quia ē ingreſſus ⁊ ianua ad oīa vicia. Iſtāinfirmitatē patiebat̉ iſte diues epulo Luce .xvj. qͥ induebat̉ purpura ⁊ byſſo. ⁊ epulabat̉ quotidie ſplendide.Hanc em̄ infirmitatem ſanat verbū dei: Luce. xxj. Attendite vobis ne forte grauent̉ corda veſtra in crapula⁊ ebrietate. Et apl̓s ad Ephe. v. Nolite inebriari vinoin quo eſt luxuria. Et etiā be. Aug. libro. x. ꝯfeſſ. Sumēda em̄ ſunt alimenta tanꝙͣ medicamēta. Septima infirmitas ſpūalis eſt luxuria ⁊ cōꝑat̉ lepre q̄ naſcit̉ ex calore corrupto ⁊ deordinato. Sic et luxuria ex calore naſcitur. qꝛ dicit Hierony. Flamigero igne ꝑcutit feminaꝯſcientiam. Hanc patiebat̉ Salomon notabiliter quiabuit vxores qͣſi reginas ſeptingentas. ⁊ concubinasrecentas. iij. Reg. xj. Hec ē infirmitas ꝯtagioſa ⁊ abꝯminabilis. qꝛ vna ꝑſona talis centū poteſt inficere ſanc infirmitatē ſanat verbū dei. j. Coꝝ. vj. Fugite foriicationē. Suꝑ qd̓ verbū dicit beatus Ambro. cū alijsteſt vicijs exprecari conflictus. Hanc fugite ne apoximetis. qꝛ non pōt aliter melius vinci. Ecce ꝙͣmanas ⁊ ꝑiculoſas infirmitates ſanat verbū dei. ⁊ q̄libꝫq̄ ſanata cauſat mortē ſpūalem ⁊ gehennalem. Ideovis ab his curari tunc audias libeter verbū dei. Terveritas eſt p̄ponēda ſocio. quia duobꝰ exiſtentibusnicis ſanctū eſt prehonorare veritatē. vt dicit̉ .j. Eth̓.iſi em̄ homo inferret veritatē familiaribꝰ ſuis poſſetlucere falſa teſtimonia ⁊ falſa iudicia ad defenſioneꝫiicoꝝ ſuoꝝ ꝯtra veritateꝫ. qd̓ rō nō ꝑmittit. maximeitem philoſophis cōgruit qui ſunt ꝓfeſſores ſapīe. q̄lē ſapīa eſt cognitio veritatis. ⁊ ideo ſpecialiter valetveritatē defendendā. Ꝙ aūt magis debemus horare veritatem ꝙͣ hominē ꝓbat̉ ꝑ hoc qꝛ nō diligimꝰīem niſi ꝓpter veritatē. ergo magis amanda eſt veri3. Ideo Plato reprobando opinionē Socratis mai ſui dixit ꝙ oportꝫ magꝭ curare de veritate ꝙͣ de aliojs aūt volens nos docere veritatē amare ⁊ honorareit. Si id eſt quia veritatem loquor vobis. Cur nonditis mihi. quaſi diceret. vtiqꝫ credere deberetis veati. Et Ioh̓. xiiij. dicit ſe eſſe veritatē. Ego ſum inqͥtīveritas ⁊ vita. ⁊ quare hoc fecit. ideo vt ipſa ab honibꝰ amaret̉. Heu his temporibꝰ a multis veritatitrahit̉. captiua detinet̉. vndiqꝫ impugnat̉ ⁊ ſternit̉.vili precio vendit̉. De primo eſt illud Iob. vj. Quaretraxiſtis ſermōibꝰ. De ſecūdo exponit̉ illud RomaPeritatem iniuſticia detinet. qꝛ vix inuenit̉ qui velitin dicere. iuxta illud Senc̄. Monſtrabo tibi qd̓ iudiim poſſidentibꝰ deſit .ſ. ꝙ veruꝫ dicant. de tercio inligit̉ illd̓ Eſa. lxix. Corruit in platea veritas. Et illudan̄. viij. Proſternet̉ veritas in terra. vbi dic̄ glo. Ueas ꝓſternit̉ in terra quando aliqͥd terrenuꝫ p̄ponit̉ritati. De quarto habet̉ illud Prouer xxviij. Qui cooſcit in iudicio faciē nō bene facit. Etiā talis ꝓ buclla panis deſerit veritatē. Multi em̄ hodie deſerunteritatem. ideo fugiat ab eis doctrine veritas. ſicut ecōario ſequit̉ veritas doctrine eos qui habent veritatēite. iuxta illud Ecc̄i. xxxj. Volatilia ad ſibi conſimilianueniunt. ⁊ veritas ad eos qͥ operant̉ eam reuertet̉.Cerciuꝫ quod declarat chriſti innocentiā eſt ſua humitas q̄ tangit̉ in hoc cū iudei dicebant. Nōne benedimus quia ſamaritanꝰ es tu ⁊ demoniū habes. ℟nditIeſus. Demoniū nō habeo ſꝫ honoro patrem meū. ſedos inhonoratis me. Ego nō quero gloriam meaꝫ. Inoc igit̉ ꝙ xp̄s gloriā ꝓpriam nō queſiuit dat nobis detrinā vt gloriā que ſoli deo cōgruit nō queramꝰ ne fures p̄dicemur. Fur em̄ qui ſubtraheret re charā vt purpuream veſtem regi in qua rex vellet gloriari ꝑ ſeipſuꝫSi fur in veſte ſic furata gloriaꝫ quereret merito a regepuniret̉. Spiritualiter rex eſt chriſtus deus qui habetrem charā ⁊ p̄cioſam .ſ. gloriam que ſoli deo debet̉. iu-
xta illud. j. Thimo. j. Regi ſeculoꝝ deo immortali inuiſibili ſoli deo ipſi honor ⁊ gloria in ſecula. Et ꝑ ſe dic̄ dominus Eſa. xlviij. Gloriam meam alteri nō dabo. Idcirco homo qͥ ad ſimilitudinē furis ſibi attribuerit gloriam merito punit̉ ⁊ necat̉. Quod figuratū eſt. j. Machab̓. vj. Antiochus veniens contra Iudaꝫ machabeum ad pugnam multos ſecum elephātes habuit. interquos p̄cipue vnus maior erat in quo Antiochus reſidebat Eleazar cupiens ſibi nomen magnum obtinere.bonis armis munitus aggreſſus eſt elephantem. queꝫſtrenue ꝑcutiens ſuꝑauit ⁊ occidit. ſed incaute circa illum remanens ſub eo mortuus eſt. Moraliter Antiochus interpretat̉ pauꝑ ſiliens. ⁊ ſignificat dyabolū. quiideo pauꝑ eſt eo ꝙ eternas diuitias ꝑdidit. de qͥbꝰ psͣ.cxj. Gloria et diuitie in domo eius. Sed eleazar bonisarmis munitus ſignificat quēlibet hominē virtutibusornatū. quibꝰ mediantibꝰ vincit elephantem dyabolū.Si aūt querit laudē ⁊ gloriā de virtutibꝰ ſuis ſpūalitermoritur. iuxta illud grego. Sub hoſte quē ꝓſternit moritur qui de virtutibus gloriat̉. Ideo btūs Aug. li. ſoliloqͥ. dicit. Qui laudari vult de ſuo dono. et non q̄rit inillo gloriā tuam furari vult. Domine formator meus exvtero maris mee: ne ſinas me cadere in illam exprobrationeꝫ ne exprobret̉ mihi furari voluiſſe gloriam tuam.Tibi gloria. laus ⁊ gratiarū actio cuius eſt omne bonūEt alibi in eodeꝫ libro dicit. Gloria patri qui fecit nos.gloria filio qͥ redemit nos. gloria ſpirituiſancto qͥ glorificauit nos. Gloria ſumme et īdiuidue trinitati cuiꝰ opera inſeꝑabilia ſunt. cuius imperiū ſine fine manet. Tedecet laus. te decꝫ hymnus. tibi debet̉ oīs honor. v̓tuset fortitudo deo noſtro in ſecula ſeculoꝝ. Ecce qualiterglorioſus ille doctor ſoli deo gloriā dat ⁊ aſcribit. Sic etqͥlibet noſtrum faciat cuꝫ pſal. cxij. Nō nobis dominenō nobis. ſed nomini tuo da gloriā. Eſt tamen notandū ꝙ in quolibet hoīe duo conſiderant̉. Primū eſt ip̄ehomo. Scd̓m eſt donū dei quod in ipſo eſt. Si em̄ gloriat̉ de ipſo dono dei inqͣtū habet illud a domino deobona gloriatio. qꝛ in dn̄o gloriat̉. Nā ⁊ hoc p̄cepit apl̓sij. Coꝝ. xij. Qui gloriat̉ ī dn̄o gloriet̉. q. d. de bono oꝑenō ſibi ſed deo gloriā tribuat. qui em̄ ſibi attribuit pōtdicere verbū hoc euangelij hodierni. Si ergo glorificomeip̄m gloriā mea nihil eſt. Quia ſiquis gloriat de dono quaſi de ſe habito mala eſt gloriatio. qꝛ de ſe nihil hꝫiuxta illud dictū apl̓i. Quid habes qd̓ nō recepiſti. q. d.nihil. et ſi accepiſti qͥd gloriaris qͣi nō acceꝑis. Iō apl̓sij. Coꝝ. xij. Pro hmōi viſiōe vel honore ⁊ donis collatꝭgl̓iabor ī dn̄o ꝓ me āt nihil gl̓iabor. q. d. a me nullā habeo maͣm gloriandi niſi ī infirmitatibꝰ meis. Nā ſi voluero gloriari nō ero inſipiēs. q. d. qꝛ nō facio hoc inaneet ſine cā veritatē non dico. Parco aūt .i. parce me laudo. ne quis exiſtimet .ſ. me inaniter gloriari. Quartumquod on̄dit xp̄i innocentiā fuit magna mititas. qd̓ ptꝫin hoc ꝙ de ꝯuicijs ſibi iniectis ⁊ iniurijs illatis a iudeis ꝙ videlicet dicebāt eū demoniū habere noluit ſe vindicare. ſed voluit libere condonare. ſicut teſtat̉ Bern̄.ſuꝑ Cantica. ſermone. lxxxix. dicens. Tāliberaliter dominus donauit iniuriā vt iā nō damnet vlciſcēdo nec̄reiteret improperādo nec minus diligat imputādo. nāde ſua mititate aūt manſuetudine p̄dixerat ip̄e Hieremie. xj. Ego quaſi agnus māſuetus qͥ portat̉ ad victimā. Et Math̓. xj. Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humilis corde. vbi dicit glo. Mitem ideo ſe dixit. quia ceſſitreprobis. ⁊ vicit in bono malum. ⁊ oīa equanimiter ſuſtinuit. Ecce homo chriſtiane chriſtum a qͦ diceris xp̄ianus. ⁊ ſis ſicut ⁊ ipſe mitis ⁊ manſuetus. quia hec virtus multa bona tibi confert. Primo vitam corporis cōſeruat. Prouerbioꝝ. xj. Clementia preparat vitaꝫ. ⁊ ſectatio maloꝝ mortem. Et in eiſdem Prouerb̓. xij. Quiſuauis eſt viuit in moderationibꝰ. Secundum bonuꝫeſt qd̓ animā conſeruat. iuxta illud Ecc̄i. x. Fili in man