In paſſioneAA.

quit dilectiſſime tibi eſt. Bene inquit mihi nūc eſt. ſedquia renui accipere diſciplinam ⁊ doctrinam ⁊ correctionem vix vllus demonum remanſit qui mihi non ictūvalidum dederit ad purgatorium tranſeunti. Quo dicto ab oculis eius diſparuit ⁊ ad celeſtia euolauit. Eccenunc chariſſimi quanto melius quāto deniqꝫ vberius ēcorrectionem ſuſciꝑe in vita ꝙͣ poſt mortem exquo virille doctiſſimus ita ꝑcuſſus eſt. videant ergo illi qͥ nuncargui nolunt. veniet certe tempus vt ille qui latratꝰ corrigentiū contempſerit clamores ac irriſiones atqꝫ cachīnos demonū ad penas ineuitabiles cōpellentiuꝫ coget̉uſtinere. Unde verificabit̉ illd̓ pͣs. ij. Reges eos ī virga ferrea. Hinc etiam dicit̉ ꝑ ſapientem Ecc̄i. xix. Quiꝑdit correctionem in aure vita eius minuet̉. Glo. ꝑ ſupendium vl̓ aliam mortis penam. ſicut declarat Boe.de diſciplina ſcholariū de filio Lucrecij ſanguīeo. eo .n.y correctionē ꝯtempſit. ⁊ pater eum corrigere neglexit.deo ꝑ ſupendium interijt. et cum iam eſſet apud patibulum aduocato patre ꝙ daret ſibi oſculū naſum eiusdemordit dicens. Quare a pͥmis meis erroribꝰ incaſtiatus euaſi. quia in principio pater euꝫ corrigere negleit: et poſtea ipſe correctionem ꝯtempſit. Ideo Sapiēsuer. xxiij. Noli detrahere diſciplinaꝫ a puero: ſi enimcuſſeris eum virga nō moriet̉. Glo. id eſt nō noces ſii in corpore. vel non moriet̉ .ſ. morte culpe ⁊ geheune. ⁊ubdit. Tu virga ꝑcutis eū: ſcilicet diſciplinādo. ⁊ aīamus de inferno liberabis. Quarto queris. quis ex vob̓irguet me de peccato. ℟ndeo ꝙ ad ſenes ſpectat. etiaꝫorrectio nō ſolum ſolenniuꝫ ſed etiam maioꝝ. NarratPalerius in policrate li. vj. c. ij. de quodaꝫ ſene qui ſustꝑibus apud romanū populū contra ea que iniuſteigebant̉ liberrime loquebat̉. increpans arguendo ⁊ diſentiens factis maioruꝫ. Hiccum ab amicis ammoneet̉ qua audacia ita efficaciter diceret omnibꝰ veritateꝫIlle reſpondit. due inquit res licentiam mihi prebent:cꝫ orbitas ⁊ ſenectus. Voluit dicere ꝙ ille qui eſt iuuelis et aſpirat ad ardua ⁊ ſperat ꝓmotiones ⁊ officia. neeſſe habet adulare. Sed contra hoc fuit ſenex. et ideoenectus dedit ei auctoritatem libere arguēdi. EEt ſenexabens filios et filias ꝓmouendas. licet nō ꝓ ſe. tamenp prole frequenter mentit̉. vel ſaltem diſſimulat veritaeꝫ hic aūt quia prole caruit ⁊ ſimiliter ſenex fuit. ideo aeritate dicēda nihil offendēti pepercit. Sed in illis tēoribus modernis iuuenes obaudire nec obedire voint̓ ſenioribus. Et verificatur interduꝫ illud Eſaie. ijCumultuabitur puer ſenem. ⁊ ignobilis cōtra nobileꝫNō enim ſic erat antiquitus inter romanos ſicut narat libro. ij. c. j. Iuuētus ſenectuti ita circūſpecte honorē tribuebat tanꝙͣ omnes maiores natiōes adoleſcentium eſſent patres. Quinto ſi queris. Quis me arguet depeccatis. ℟ndeo ꝙ hoc in iudicio extremo generaliterfaciet chriſtus. qꝛ dicit pͣs. xlix. Arguam te ⁊ ſtatuam ꝯͣe faciē tuam. Gloſa. vt turpitudinē tuam videas ⁊ cōfundaris. Ideo dixit Nau. ij. Reuelabo pudenda tuain faciem tuam. Si gͦ o pctō vis euadere tantam correptionē pete dn̄m fiducialiter cum dauid pͣs. vj. dicentēDomine ne in furore. id eſt indignatōe tua. arguas mequaſi diceret. ad damnandum. neqꝫ in ira tua corripiasme. quaſi caſtigandum in iudicio. quod eſt dicere. Hicme reum ſeruum pie domine argue vt emender. h̓ mepaterne corripe vt corrigar. nō ibi in furore iudicij. neqꝫin ira ſupplicij. Sed potins miſerere mei quoniam infirmus ſuꝫ. vel ſic. Domine ne in furore tuo arguas mevt inimicos quibus dices Math̓. xxv. Ite maledicti inignem eternum. ſed vt filium. neqꝫ in ira tua corripiasme. vt ad ꝯdemnandū ſed emendandum. Ex: his iamdictis patec vite chriſti irreprehenſibilitas qui declarauit primo eius innocentiam vt cōfidēter diceret. Quisex vobis arguet me de peccato ⁊cͣ. Secūdo oſtendit̉ vite puritas cum dicit. Si veritatē dico vobis cur nō cre

ditis mihi. ⁊ ponit̉ ibi ſi pro quia. Circa quod notandum extra de regulis iuris. Qui ſcādalizauerit. dicit̉ ingloſa. Ueritas eſt triplex. Ueritas iuſticie ⁊ doctrīe atqꝫ bone vite. Ueritas vite eſt obſeruantia legis diuineUeritas doctrine eſt ꝓbatio ⁊ predicatio eiuſdē. Ueritas iuſticie eſt ſententia iudicis vel teſtimonium ꝓ veritate. Et iſta eſt triplex. que ꝓ nullo ſcandalo eſt omittenda. Quia dicitur de regulis iuris. Utilius ſcandalum naſci ꝑmittitur ꝙͣ ꝙ veritas relinquatur. Cui concordat illud poeticum. Scandala ꝓ vita doctrina iuſticiaqꝫ. Tu nō effugies que ſunt reliquis fugienda. Provita quidem quia aliquis hō ꝓ nullo ſcandalo vitādodebet peccare mortaliter. nec doctor nec p̄dicator debetfalſum docere ꝓ quocunqꝫ ſcandalo vitando. Taceretamen poteſt ſi ita ſit ne auditores fiant ex ſua doctrinadeteriores nec tamē iudex vel teſtis vllo modo iudiciūvel teſtimoniū falſum facere vel ferre debet. vl̓ falſuꝫ dicere in iudicio ꝓ aliquo ſcandalo vitando. Pōt tameniudex in cauſa differre ſententiam. ⁊ teſtes facere docere ad tempus. Et ſic vident̉ intelligi iſti duo verſus quiponunt̉ extra de temporibꝰ ordi. c. ſane. in glo. Eſt veꝝvite doctrine iuſticieqꝫ. Primuꝫ ſemꝑ habe duo ꝓpterſcandala linque. Licet em̄ veritatē doctrine in caſu ꝓpter ſcandalum ſubticere ⁊ iudiciuꝫ licet differre. tamēfalſum dicere vel iudicare nullo modo licet pro quocūqꝫ ſcandalo vitando. Ideo chriſtus nobis in exempluꝫſemꝑ dixit veritatē. Eſt tamē vlterius notanduꝫ ꝙ veritas eſt inquirēda cum ſtudio. defendēda cū odio. ⁊ p̄ponēda oī ſocio. Primo igit̉ veritas ē inquirēda cū ſtudio. iuxta illud Prouerb̓. xxiiij. Eme veritatē ⁊ noli vēdere ſapiētiā ⁊ intelligētiā. Ubi dicit glo. Ueritas emitur qn̄ cum magno ſtudio vl̓ labore cognitio veritatisacquiritur. Ad idē Ecc̄i. ij. Pius ⁊ miſericors eſt deus.⁊ remittet tēpore tribulatiōis pctā. ⁊ ꝓtector eſt omnibus inquirētibus ſe in veritate. ⁊ ibidē. c. iiij. Nō cōtradicas verbo veritatis vllo mō. ⁊. c. xxxvij. Ante omniaoꝑa v̓bum verax p̄cedat. Scd̓o veritas defendenda ēcum odio. quia ẜm Saluſtiū in iugurtino. Ueritas parit odiū. obſequiū parit amiciciā. vnde veritas ſemꝑ finaliter omnibꝰ p̄ualet: iuxta illud Eſdre. iiij. Magna ēveritas ⁊ p̄ualet omnibꝰ. Unde patiēs aduerſitate prodefenſione veritatis licꝫ ad tp̄us poſſit opprimi. finaliter tamē triumphabit. In cuius figuram legimꝰ de Iona qui multipliciter fuit tribulatus. ⁊ tunc finaliter mirabiliter liberatus dicebat̉ autē filius Amathi. id ē filiꝰveritatis. nō ꝙ ipſe pater ſuus dictus fuiſſꝫ amathus:ſed qꝛ Helyas ſuſcitauerat ip̄m a mortuis ⁊ reſtitueratmatri ſue que ꝓ filio reſuſcitato dixit Helye .ſ. regͣ ¶ A Atiando. Nunc in iſto cognoui ꝙ vir dei es tu. ⁊ verbūdei in ore tuo verum ē. iij. Regū. xvij. Et ex illa hora ⁊deinceps dictus eſt Ionas filius amathi. id ē filius vritatis. Mō ſic eſt ꝙ de nullo homine legimus qui toeuaſerat pericula ſicut Ionas. Primo enim fuit, filiusſareptene. de quo Regum vbi ſupra vbi ſcribit̉. Egrotauit filius mulieris matriſfamilias. ⁊ erat languor fortiſſimus ita vt in eo nō maneret anhelitus. Ille em̄ iniuuētute mortuus eſt ⁊ ſuſcitatus ab helya. Iſte igituradultus ꝓphetia miſſus fuit niniuitis. ⁊ volēs fugere intharſis ꝑ mare. ⁊ in illo ſorte cadente ſuꝑ eum ꝓiectuseſt in mari de naui. Secūdo deuoratus eſt a ceto. Tercio ꝯſeruatus in vētre cēti. tribus diebus ⁊ tribus noctibus. Quarto euomitus de ventre ceti in aridam. vthabetur Ione. ij. Quinto aduſtus eſt tanto feruore ſolis ⁊ calefactus vt petijt anime ſue vt moreret̉. ⁊ ait. melius eſt mihi mori ꝙͣ viuere. vt dicit̉ Ione. iiij. Ecce qͣntas aduerſitates ſuſtinuit filius veritatis in ſignum ꝙquicunqꝫ veritatē conſtanter tenet. ⁊ ꝑſecutiōes ⁊ iniurias patienter ſuſtinet finaliter liberabitur. Iuxta illudverbum dominicū Ioh̓. viij. Si manſeritis in ſermone meo. vere diſcipuli mei eſtis. ⁊ cognoſcetis veritatē.