Dominica

remie. xxx. Nouum faciet dominus ſuꝑ terram. mulier circumdabit virum. Quia inqͥt in vtero virginis ꝑfectus vir fuit et extitit. nō ſolum ꝓpter aīam ⁊ carnemſed etiā ꝓpter ſapīam ⁊ gratiam qua plenus erat. Diceret aliquis tn̄ dicit̉ Luce. ij. Ieſus ꝓficiebat ſapīa ⁊ etate ⁊ gratiā apud deū ⁊ hoīes. Et ſi ꝓficiebat ſapīa ⁊ gratia: nō videt̉ a cōceptione habuiſſe plenitudineꝫ gratie℟ndet magiſter. ad quod ſane dici poteſt ip̄m ẜm hominem tantā a ꝯceptione accepiſſe ſapīe et gratie plenitudinem. vt deus ei plenius ꝯferre nō potuit. Et cū dicitur vere ꝓfeciſſe ſapīa et gratia. intelligendū eſt nō qͥdem in ſe. ſꝫ in alijs qͥ de eius ſapīa ⁊ gratia ꝓficiebāt dr̄eis ſapientie ⁊ gratie munera ẜm etatis ꝓceſſum magꝭac magis patefaciebat. Hec magiſter. Ex quo liquet ꝙxp̄s peccare nō potuit ẜm ꝑſonam. qꝛ peccatū nō caditniſi vbi eſt vacuū. Sed vbi eſt plenitudo nō pōt caderepctm̄. gͦ xp̄s peccare nō potuit. ſicut dicit mgr̄ li. iij. diſxij. c. iij. Si de ꝑſona chriſti agit̉ manifeſtum eſt qꝛ peccare nō potuit. Et dicit glo. ibidem. ꝙͣuis xp̄s abſolutenullo mō peccare potuit. tn̄ potentiaꝫ aliquā peccandihabuit. Secūdo peccare nō potuit ꝓpter peccati diffinibilitatē. Diffinit̉ .n. peccatum ꝓut eſt quidam receſſusa deo. Sicut igit̉ xp̄s eſt deus ꝓpter gratiā vnionis. etſicut a ſe nō potuit recedere ita nec peccare. Ideo de carne chriſti dicit Aug. de verbo dn̄i. Licet em̄ caro eadeſit vt noſtra. tn̄ nō ita facta eſt in vtero ſicut noſtra. Eſtem̄ ſanctificata in vtero ⁊ nata ſine pctō. et nec ipſe inilla vnꝙͣ peccauit. Et Origenes queꝫ allegat mgr̄ libroiij. di. iij. c. iiij. In pena inquit ſimilis eſt noſtre fragilitati non in equalitate peccati. qꝛ pollutionem .i. fomiteꝫ q̄ex ꝯcupiſcētie motu ꝯcepta eſt non habuit. nec ex carnali delectatione natus eſt. ideo bene dixit. Quis ex vobisarguet me de peccato. Sed heu nullus noſtrum ſecurepoſſet dicere. quis arguet me de peccato. qꝛ peccauimꝰcū patribꝰ noſtris. iniuſte egimus iniquitateꝫ fecimus:Iudith. vij. et psͣ. xiij. Omnes declinauerunt ſimul inutiles facti ſunt. Et apl̓s ad Roma. iij. Omnes peccauerūt ⁊ egent gratia dei. Idcirco ſi queris. Quis arguet me de peccato. ℟ndet̉ primo et principaliter ꝯſcientia ipſa que interius arguit ⁊ accuſat. vt dixi ſupra feriaſexta Letare. Q. R. De hoc etiā dicit̉ Sapīe. xiij. Semper em̄ p̄occupant peſſima loquens de arguente ꝯſcientia. q. d. Hec eſt cauſa timoris ī peccatoribꝰ afflictis vtnō ſolum doleant de penis preſentibꝰ ſꝫ timeant penasfuturas. qꝛ frequenter tales preoccupant ⁊ p̄cōcipiuntpeſſima .i. maxime penam eis inferendo redarguēte cōſcientia que iudicat ſibi penam maiorē debiti ꝙ actualiter infert̉. Ideo dicit̉ Hiere. ij. Arguet te malicia tua.Idcirco dꝫ quilibet homo prudens in hoc tꝑe gratie videre vt bonā ꝯſcientiā poſſit habere. Quia vt dicit Robertus holkot lectione. cxcj. Bona ꝯſcientia eſt vt quedam cartha in qua merita noſtra ſcribūt̉ ꝑ quaꝫ ſecuremur de premio ꝑadiſi. iuxta illud. j. Thimo j. Finis autem p̄cepti eſt charitas de corde puro ⁊ ꝯſcientia bona.Finis precepti poteſt dici meritū ſiue merces debita ꝓp̄cepto. vnde habēs cartham bonam ꝑ quam accepturus eſt magnam hereditatē. eam diligēter ꝯſeruat ⁊ maxime precauet ne a tineis vel vermibꝰ ꝯſumat̉. Carthaaūt ꝑ quā vitam eternā vendicamus eſt conſciētia bona informata ꝑ charitateꝫ tota plena bonis meritis. itaſimiliter debet a tineis ⁊ vermibꝰ p̄ſeruari. Hoc aūt fitdupliciter. Uno modo ſi frequenter tractet̉. reſpiciat̉ ⁊cogitet̉. Alio modo ſi ꝑliniat̉ cedria. que eſt gumi cedride qua dixi ſupra ſermone p̄cedēti. Iſto em̄ duplici mōſi cartham ꝯſcīe noſtre a corruptione ſeruare volumusprimo oportet vt frequenter eam tractemus ⁊ reſpiciamus facta. dicta ⁊ cogitationes diligenter diſcutiendovt eam etiam a puluere detegamus vt nec venialia inconfeſſa dimittamꝰ exemplo apoſtoli qui dicebat Act̉.xiiij. Studeo ſine offendiculo ꝯſcientiaꝫ habere ad deu

et ad homines ſemꝑ. Secundo debemus iſtam carthaplinire cedria que eſt reſina cedri. quaſi ſanguinem chriſti frequenter meditando. Cedrus em̄ fuit pes crucis ⁊ſic ꝑ ſynodochen ꝓ cruce ſupponere poteſt. Hec auteꝫmeditatio vermes .i. morſus pctōꝝ extirpat omnino dicente apoſtolo ad hebre. ix. Sanguis chriſti emūdauitconſcientiam noſtram ab operibꝰ mortuis. Et ſicut idēꝑdere eſt hereditatē et nō habere talem carthā. ita ideꝫeſt ꝑdere conſcientiam bonam ⁊ vitam futuram. Et iōilli qui ſe omnino depingunt ad fame claritatem ⁊ nonad conſcientie veritatem. perdent finaliter celeſtem hereditatem. Contra quos ſeneca de moribꝰ. Pleriqꝫ famam pauci ꝯſcientia verent̉. Secundo ſi queris tu peccator. Quis me arguet de peccato. ℟ndeo ꝙ tua ꝓprianequitiā que ſemper penā habꝫ. iuxta illud Boe. li. iiij.de ꝯſola. ꝓſa. iij. Si probis probitas ipſa premiū ſit. itaimprobis nequitia ipſa ſupplicium eſt. Et. b. Augꝰ. li. j.cōfeſ. cōcordat di. Iuſſiſti dn̄e et ſic ē vt pena ſit ſibi oīsinordinatus aīmus. Et iō beatus Aug. de vera penitētia. c. ix. Nulle pene grauiores ſunt ꝙͣ male ꝯſcientie. inquibꝰ cū nō habet̉ deus ꝯſolatio nō inuenit̉. ⁊ hoc ē vteffectus culpe. ſicut dixit iuuenalis li. v. Qd̓cūqꝫ maluꝫcōmittit̉ ipſi diſplicet actori. quare eſt ſibi vltio. qꝛ ſineiudice nemo nocens abſoluit̉. Improba ꝙͣuis gr̄a fallax p̄toris vicerit vrnam ⁊cͣ. Modus erat antiquus ſic̄narrat Ouidius. xv. metha. ꝙ pretor ꝯdemnaturus aliquem nocentē. miſit in vrnā lapillos nigros ⁊ eos poſtea coram populo oſtendit. ⁊ ſic eo facto reuꝫ damnādūoſtendit. Qn̄ aūt eſſet liberaturus hominē. immiſit lapillos albos quos poſtea ad oſtenſionē innocentie effūdebat. Dicit ergo Iuuenalis ꝙ qn̄ aliquis conſcius ſuemalicie euadit iudiciū pretoris pretore ꝑ grām ⁊ fauorē.victo tamē ſeipſo iudice nō abſoluit̉. q. d. Sed ip̄a malicia accuſante adhuc ſupplicio et̓no niſi peniteat dignꝰiudicat̉. Ideo dicit Seneca libro de moribꝰ. Mala ꝯſcientia ſepe tuta eſt. ſecura v̓o nūqͣ. Tercio ſi queris. qͥsarguet me de peccato. ℟ndeo ꝙ hoc debet facere qͥlibꝫpredicator ⁊ p̄latus. iuxta illud apl̓i. j. Thimo. v. Peccantes coram hominibꝰ argue vt ceteri timorē habeāt.Et intelligit̉ d̓ pctōre publico notorio. vt ſicut pctm̄ eſtnotū ita ⁊ correctio. Et ad Tytū. ij. dicit. Argue .ſ. delinquentes cū imperio .i. auctoritate pontificali. ne te ꝯdemuent. Quia ẜm Glo. prelatus nimis mollis ꝯtemptibilis reddit̉ ſuis ſubditis. et certe argutio vel correctioneceſſaria eſt tam ex ꝑte prelati ꝙͣ ſubditi. Ex parte prelati neceſſaria eſt. quia dicit canon diſ. lxxxvj. c. facientFacientis proculdubio habet culpam qͥ qd̓ poteſt corgere neglit emendare ⁊ corrigere cū poſſit. Perturbareꝑuerſos nihil aliud eſt ꝙͣ fouere. nec caret ſcrupulo conſenſionis occulte qͥ facinori manifeſto deſinit obuiare.Ex parte etiam ſubditi peccātis neceſſaria eſt correctiovt eam acceptet libenter. ⁊ vitā ſuā ẜm eam corrigat ⁊emendet ne in futuro rigide puniet̉. Quia legit̉ exēplūmanifeſtum. Apud ſanctum Uictorem pariſius ī monaſterio canonicoꝝ regularium magiſter Hugo canonicus fuit qui ſcd̓s Aug. id eſt ſcd̓s ab Auguſtino in ſcientia dictꝰ fuit. Qui etſi vite valde laudabilis fuit hoctamen minus ꝑfecte fecit. qꝛ diſciplinas ⁊ correctionesin ſecreto vel in capitulo cū alijs quotidianis exceſſibꝰnō accepit habebat enim carnem tenerrimam ⁊ nimisdelicatam. Quia ergo naturam vel ꝯſuetudinem potiꝰminus bonam in ſe virtutis exercitio non euicit. Audiquid eum ſuſtinere cōtigerit. Ad extremam veniēs horam a quodam canonico ſuo qui eum in vita valde dilexerat adiuratus eſt quatenus poſt obitum ei apareret. libenter inquit ſi hoc mihi ꝑ vite ⁊ mortis dominūꝯcedit̉. His cōditionibꝰ medijs magiſter hugo defungit̉. nec multo poſt redijt ad ſociū p̄ſtolantē dicēs. Ecceego venio. quid vis. morari non poſſum. Et ille etſi cutimore. non tamen modice gratulatus. Quomodo in-