In paſſioneZx

Nam in lege accipiebat̉ vna vitula ruffa. in qua nullaerat macula que non portauit iugum ⁊ totalit comburebat̉ cum pelle ⁊ fimo. ⁊ poſtea puluis eiꝰ miſcebat̉ aqͣ⁊ ſic fiebat aqua expiationis. De qua Leui. xvj. qua ſacerdos populum aſpergebat. ⁊ tunc populus ſanctificabat̉ ab irregularitatibꝰ legalibꝰ vt poſſet ingredi tahernaculum. Et hec aqua expiatōnis aquam baptiſmifigurabat. in qͣ eſt cinis vitule ruffe combuſte q̄ ſignificabat xp̄m. a cuiꝰ paſſione xp̄i baptiſmꝰ ſuam habet v̓tutem. Ex hoc apl̓us elicit. Exquo ſanguis irrationalium animalium cauſabat ſanctificatōem corꝑalem. qͣntomagis ſanguis Ih̓u xp̄i. Circa qd̓ vlteriꝰ eſt ſciendūſanguis xp̄i multa bona nobis fecit. Primum eſt ꝙortuos viuificat ad ſentiendum. Refert etiam mgr̄in li. de mirabilibꝰ mūdi ⁊ orientalium regionum. ⁊ inquit. Reperit̉ in ſolitudine egypti auis que pellicanusdicit̉. magnaꝝ alaꝝ ⁊ maxime maciei. Hanc naturalit̓odit ſerpens. ꝓpter qd̓ ſerpens dum ꝓ paſtu exit pellicanus nidum repens ꝑ arborem impūgit ⁊ inficit pulos ſuos. ⁊ occidit. ſuꝑ quos pellicanus rediens lugerefert̉ ꝑ triduum. Sed tercia die in pectore ſe vulnerat. ⁊ſanguinem ſuꝑ eos reſpergens ⁊ a morte viuificat. Etlo. ſuꝑ illud pͣsͣ. Similis factus ſum pellicano. Pelliinus dicit̉ roſtro ſuo pullos occidere. ⁊ in triduo luge⁊ tunc ſanguinē ſuꝑ eos fundere. ſicqꝫ illos viuificaSed addit mgr̄ vbi ſupͣ. ꝙ pellicanꝰ ex ſanguine coioſo ſic effuſo debilitat̉ ꝓpter qd̓ pulli cogunt̉ exire deido ꝓ cibo quoꝝ quidam naturali affectu matrem deilitatam paſcunt. Quidam v̓o degeneres ſunt. ⁊ deiatre nihil curant. Quod diligentius mater aduertēscceptis viribꝰ filios ſe paſcentes refouet ⁊ diligit. Alis v̓o tanꝙͣ ignobiles ⁊ ingratos reijcit. ⁊ ſibi commalere non ꝑmittit. Moraliter hoc naturale exponendoicit̉ de tribꝰ. De pellicano. de ſerpente ⁊ de pullis occis. Per pellicanum intellige xp̄m. qꝛ dicit be. Aug. ſuꝑlud psͣ. cj. Similis factus ſum pellicano ſolitudinis.uto per hanc auem in ſolitudine naſcentem intelligip̄m natum de Maria virgine. Solus em̄ hic in ſolitūine natus. cuius ſanguine in cruce ꝓpria voluntate fuex latere viuificati ſumꝰ. Per ſerpentem intellige deionem. Quia dicit Solinus in li. de mirabilibꝰ mndi.t Yſid̓ li. xiiij. Ꝙ ſerpens timet hominem nudum. ⁊ſilit in veſtitum. Ideo dicit Iohannes de ſancto Egio. Sic ⁊ dyabolus timet pauꝑem ꝯtemptorem temaliū ⁊ illaqueat hominē diuitem tꝑalium poſſeſſoremIuxͣ illud. j. Thi. vj. Qui volunt diuites fieri inciduntn̄ laq̄os dyaboli. ꝓpt̓ qd̓ dyabolus h̓ intelligit̉ ꝑ ſerpēē. Sꝫ ꝑ pullos pellicani intellige genꝰ hūanū qd̓ intelliit̉ ꝑ pullū aſine. Math̓. xxj. vbi dixit dn̄s. Inuenietisilligatam aſinam ⁊ pullum cum ea. Sicut igit̉ dictumeſt ꝙ ſerpens naturaliter odit pellicanum. ſic dyabolusdiuit deum in hoc ꝙ noluit ſibi ſb̓eſſe ſicut dic̄ Tho.n ſcd̓o ſcripto diſ. j. Angelus malus appetijt nō ſb̓eſſedeo. qꝛ tota bonitas angeli eſt ꝙ ſubeſt deo. ſic̄ tota claitas aeris in hoc eſt ꝙ ſubijcit̉ radijs ſolis. Sꝫ vidensingelus dignitatem ſue nature quā creaturis alijs p̄eminebat. noluit ꝙ in alias diriuaret̉ bonitas ⁊ beatitudo ab ipſo. Ecce ꝙ ex odio ⁊ inuidia noluit ſubeſſedeo. Nec tm̄ ſerpens antiquus veꝝ pellicanum deumodiuit. De quo psͣ. lxxiij. Suꝑbia eoꝝ qͥ te oderūt aſcēdit ſemꝑ. ſed etiam pullos ſuos int̓fecit ⁊ occidit. Habuit em̄ deus in pͥncipio creationis duos pullos. ſcilicꝫAdam ⁊ Euam. quoꝝ vitam odiuit dyabolus. Iō dic̄mgr̄ li. ij. di. xxj. c. iij. Serpēte em̄ velut organo eſt vſusmouens naturam eius .i. inſtrumenta loq̄ndi ad exprimendum ſonos verboꝝ ⁊ ſigna quibꝰ ſuam mōſtraretvoluntatem. ⁊ accedens ad Euam ſtans coram ea nonaudet in verba ꝑſuaſionis exire. metuit dep̄hendi. Sꝫſub interrogatione eam aggredit̉ vt ex rn̄ſione colligeret qualiter in malicia ꝓcedere poſſet. Cur inquit p̄ce-

pit vobis deus vt non comederetis de omni ligno paradiſi? Cui mulier. De fructu lignoꝝ que ſunt in paradiſo veſcimur .i. veſcendi poteſtatem habemus. De fructu v̓o ligni qd̓ eſt in medio paradiſi p̄cepit nobis deusne comederemus ne forte moriamur. In quo verbo vtdicit mgr̄. c. iiij. Dedit locum tentandi cum dixit. Neforte moriamur. Ubi mox dyabolus dixit. Nequaꝙͣmoriamini. Sicqꝫ tulit mulier de ligno ⁊ comedit. ⁊ viro ſuo dedit. Qui nolens eam ꝯtriſtari ſecum comedit.⁊ ſic ſerpens antiquꝰ eos infecit peccato ſuꝑbie ⁊ inobedientie ⁊ ſpūaliter occidit vt impleret̉ verbum dominiqd̓ dixit Gen̄. iij. ad Adam. In quacūqꝫ die cōmederismorieris. qd̓ non ſolum intelligit de morte corꝑali. ſꝫ etiam ſpūali qua mortui ſunt ꝑ pctm̄. non ſolum in ſeip̄isſꝫ etiam in omnibꝰ ſuis poſteris. Idcirco deus ꝑ triduum luxit ſuꝑ eos non in ſe ſꝫ in ſanctis ſuis. qꝛ in deumnō cadit luctus ſiue fletus. Prima igit̉ dies fuit tempꝰlegis nature. in qua luxerūt ſancti pres Abraham Yſaac ⁊ Iacob. Unde Iacob dixit Gen̄. xxxvij. Deſcendāad filium meum lugens ad infernum. Secunda diesfuit tempus legis ſcripte. in qͣ luxit deus in ꝓph̓is. NāIere. ix. Quis inquit dabit capiti meo aquam ⁊ oculismeis fontem lachrymarum. ⁊ plorabo die ac nocte int̓fectos populi mei. Tercius dies fuit tempus gratie. inqua luxit Chriſtus ꝓ ſe populi ſui mortem. Sicut patet Luc. xix. Uidens Ih̓s ciuitatem hieruſalem fleuitſuper illam. Ubi ponit̉ continens ꝓ contento .ſ. ciuitas ꝓ populo. Cuius quidem populi mortem ſpūalemdefleuit. quia mortui in anima erant ⁊ non ſolum illamſꝫ etiam corporalem qua poſt. xlij. annos eſſent miſerabiliter a Tito ⁊ Ueſpaſiano occidendi. Peracto igiturhoc triduano luctu tandē verus pellicanus xp̄c dei filius vnigenitus ſe in pectore vulnerauit. quando Longinus miles latus eius lancea perforauit. de quo ſanguis⁊ aqua largiter emanauit Ioh̓. xix. Quem quidem ſanguinem ſuper pullum aſpergens a morte eterna viuificauit. de qua quidem viuificatione ꝓphetauit Dauidpsͣ. lxxxv. Deus tu conuerſus .ſ. ad nos per gratiam ⁊miſericordiam. viuificabis nos ⁊ plebs tua letabit̉ in teIdeo etiam dicit hic Apoſtolus ꝙ xp̄c per ſanguinemſuum emundauit conſcientiam noſtram ab operibumortuis .i. peccatis que dicunt̉ opera mortua. qꝛ ipſoconſenſu tanꝙͣ mortuoꝝ ꝯtactu immūdiciam ꝯtrahiꝯſcientia. Dicunt̉ autem vt dicit glo. peccata oꝑa motua. qꝛ ledunt vitaꝫ nature. ⁊ carent vita gr̄e. ⁊ auferūtvitaꝫ glorie. Ideo dicit apoſtolus ad Roma. vj. Finisilloꝝ .ſ. peccato ſeruientium mors eſt. Sed xp̄c ab alijsoꝑbꝰ mortuis nos viuificauit. quia anima ꝓfuſa ſanguine Chriſti quaſi aqua calida ⁊ fluida mox ariditaseius humectatur. humiditas calore ſolidata reficitur⁊ potatur ⁊ viuificatur. Sed diceret aliquis. Quare delatere ⁊ non de manibꝰ vel de pedibus viuificari dicimur? Ad hoc reſpondetur ꝙ congruum erat vt vndemors oriebatur inde vita reſurgeret vt dicit Gregoriꝰin prefatione. Sed mors per mulierem orta eſt que delatere viri ſumpta eſt Gen̄. ij. Ergo non niſi ex latereChriſti viuificati ſumus. Quia ex inde fluxerunt ſacramenta ⁊ inde orta eſt ſancta mater eccleſia. ſicut teſtat̉ſanctus Auguſti. in ſermone de eo. Sicut inquit ex latere Ade fabricata eſt Eua. Ita Chriſti corpore ⁊ latere vulnerato redempta creuit eccleſia. Dormit Adamvt viuat Eua. Moritur. Chriſtus vt viuat eccleſia.Idem probatur in Clementinis de ſumma trinitate.⁊ fide catholica. cap̄. fide charitate. vbi Clemens ſic dicit. Chriſtus iam emiſſo ſpiritu perforari lancea ſuſtinuit latus vt ex inde fluentibus riuis aque ⁊ ſanguinis informaretur vnica ⁊ immaculata virgo ſanctamater eccleſia coniunx Chriſti. Sicut de latere primihominis ſoporati Eua ſibi in coniugem eſt formata. Et hoc certe factum eſt vt veteris Ade qui ſcd̓m