Dominica

vt dicit Rober. hol. lec. cxcj. Accuſatrix ſue tranſgreſſionis reuelatrix nr̄e dep̄ſſionis vindicatrix ſtricte ꝓfeſſionis. Primo em̄ ꝯſcientia eſt accuſatrix ſue tranſgreſſionis. Sicut em̄ puero dat̉ dica in qua defectus ſui ſignant̉. vt poſtea verberet̉. ⁊ nullo mō licet ſibi abijceredicam ſuam. qꝛ ꝑ eam accuſabit̉. ita cuilibet alligat̉ conſciencia in qͣ omnia peccata ſua numerant̉ vt ẜm eaꝫ iniudicio accuſet̉. iuxͣ illud Roma. ij. Teſtimonium reddente illis ꝯſciētia ipſoꝝ. Et intro ſeinuicem cogitationum excuſantium aut defendentium in die cum iudicauerit deus occulta hominum. et dic̄ Glo. Dicunt̉ autem cogitationes excuſantes male. ⁊ defendētes boneque examinant̉ ⁊ diſcutiunt̉ coraꝫ naturali iudicatoriohominis. ſicut coram iudice ꝑ pͥma pͥncipia oꝑabiliumnaturaliter inſerta ſicut eſt illud. Hoc facias alijs qd̓ tabi vis fieri ⁊cͣ. Et ideo iſtam accuſatricem maxime timere debemꝰ dicēte Sen̄. in libello ſuo de moribꝰ. Conſciētiam pctōꝝ tuoꝝ magis timueris ꝙͣ teip̄m. Alienumem̄ potes effugere. teip̄m nunꝙͣ. Et iteꝝ in eodem. Cōſcientiam magis ꝙͣ famam intende. Falli nanqꝫ poterꝭfama. ꝯſcientia nunꝙͣ. Sicut em̄ charitatiuꝰ iudex primo monet ꝑſonam ad bene oꝑandum ⁊ eam p̄munitde ſuis defectibus. ⁊ ſi ſe correxerit culpam celat. Sed ſicorrigere ſe contempſerit euꝫ publice in iudicio proclamat. Ita conſcientia nr̄a in pn̄ti qͥdem nos corripit etrep̄hendit occulte. Sed ſi nos nō correxerimꝰ in futuro iudicio publice ꝓclamabit. Iuxͣ illud Leuiti. v. Aꝯſcius eſt niſi iudicauerit portabit iniqͥtatem ſuaꝫ. Scundo ꝯſcientia eſt reuelatrix nr̄e dep̄ſſionis. vnde tribulationis terrene ſingularis ꝯſolatio eſt bona ꝯſcientia. ẜm illud Apl̓i j. Chor̄. j. Gloria noſtra hec eſt teſtimonium ꝯſcientie nr̄e. Unde Amb̓. de officijs. Et bn̄ſibi conſcius non debet moueri falſis conuicijs. nec eſtimare plus in alieno ꝯuicio ꝙͣ in ſue ꝯſciētie teſtimonio⁊ Greg. ſuꝑ Ezech̓. omē. iiij. Quid ꝓdeſt ſi homines telaudant ⁊ ꝯſcientia accuſat. Aut qͥd obeſt ſi omnes derogant ⁊ ſola ꝯſcīa defendit. Et be. Aug. ſuꝑ psͣ. xviij.Et ponit̉. xj. q. iij. cuſtodi. Cuſtodi inqͥt intus ꝯſcientiam ⁊ innocentiam tuam vbi nemo opprimit cām tuaꝫp̄ualebit in te falſum teſtimonium apud homines. ſednunqͥd apud deum valebit vbi cauſa tua dicēda eſt qn̄deus erit iudex nullus alius teſtis ꝙͣ ꝯſcientia tua eritint̓ iudicem ⁊ ꝯſcientiam tuam. hec Augꝰ. Idcirco dꝫpeccator qͥ in peccatis mortuus eſt ⁊ iam ꝑ malam conſuetudinem ſepultus diligenter laborare vt ꝯſcientiaꝫmordentem expurget vt in dep̄ſſione ſua reuelet̉ ꝑ conſcientiam bonam ⁊ ſecuram. Tercio ꝯſcientia eſt vindicatrix fracte ꝓfeſſionis. Omnes em̄ xp̄iana ꝓfeſſionecenſemur. ⁊ iō quotiens iſtam ꝓfeſſionem refringimꝰꝯſcientia nr̄a non ſolum accuſat. immo vindicat mordendo ⁊ pungendo. iuxͣ illud Prouer. xij. Eſt qͥ ſibi ꝓmittit ⁊ qͣſi gladio pungit̉ ꝯſciētia. Sexto. v̓o ⁊ vltimoLazarus fuit a domino ſuſcitatꝰ ⁊ poſtea diſcipulis adſoluendum pn̄tatꝰ. Suſcitatꝰ v̓o qn̄ dixit Lazare veniforas. ⁊ ſtatim ꝓdijt qui fuerat mortuus ligatꝰ pedibꝰ⁊ manibꝰ. ⁊ facies illius ſudario erat ligata. Suꝑ qͦ diomgr̄ li. iiij. di. xvij. c. j. Lazarus non pͥus de monumento eſt egreſſus ⁊ eductꝰ ⁊ poſt a dn̄o ſuſcitatus. ſꝫ intusſuſcitatus ꝓdijt foras viuus vt on̄deret̉ ſuſcitatio anime p̄cedere ꝯfeſſionem. Et ſb̓dit rōem. Nemo em̄ pōtꝯfiteri pctā niſi pͥus ſuſcitatꝰ. qꝛ a mortuis velut ab ip̄oqͥ non eſt perit ꝯfeſſio. Eccͣi. xvij. ⁊ ſequit̉. Nullus em̄ꝯfitet̉ niſi ſuſcitatꝰ. Nemo v̓o r̄ſuſcitat̉ niſi qͥ a pctō ſoluit̉. qꝛ pctm̄ mors anime eſt. que vt eſt vita corꝑis ita evita deus eſt. Per hoc ꝓbat mgr̄ ꝙ ante ꝯfeſſionem vl̓ſatiſfactōꝫ ſola ꝯtritione vel ꝯpunctiōe pctm̄ dimittit̉.neceſſe tn̄ eſt vt poſt ꝯtritionem vel ꝯpunctōꝫ cum tēpus habeat etiam ꝯfiteat̉. qꝛ dicit Ioh̓. Criẜ. Non poteſt quiſꝙͣ grām dei acciꝑe niſi purgatus fuerit ab om̄peccato ꝑ ꝯfeſſionem. ⁊ Aug. ſic dicit. Nōnulli in vita

peccata ꝯfiteri negligunt. qꝛ erubeſcunt ⁊ ideo non merent̉ iuſtificari. Sicut em̄ quandoqꝫ in nobis ꝑcipimꝰꝯpunctionem ita etiaꝫ ꝯfeſſio exterior ⁊ ſatiſfactio ſi aſſit facultas fiat. vnde nec vere penitens eſt qͥ ꝯfeſſionisvotum nō hꝫ. Et ſicut peccati remiſſio munꝰ dei eſt. itaꝯfeſſio ⁊ pnīa ꝑ quam pctm̄ delet̉ nō pōt eſſe niſi a deoQuod idem teſtat̉ ſuꝑ illud psͣ. l. Spm̄ tuum ne auferas a me. Iam inqͥt donum ſpūſſancti habet qͥ ꝯfitet̉ ⁊penitet. qꝛ non pōt eſſe ꝯfeſſio peccati ⁊ punitio in homine ex ſeipſo. Cum em̄ iraſcit̉ ſibi quiſꝙ ⁊ diſplicet ſine dono ſpūſſancti non eſt. Oportet ergo ꝯfiteri penitentem ſi tempus habeat. ⁊ tn̄ anteꝙͣ ꝯfeſſio fit in ore ſivotuꝫ ſit in corde p̄ſtat̉ ei remiſſio. hec Aug. Sꝫ poſteaiiij. di. xviij. c. vj. Lazaꝝ iam viuificatum obtulit diſcipulis ſoluendum. Quia ⁊ ſi aliquis apud deum ſit ſolutus. non tn̄ in facie eccl̓ie ſolutus habet̉ niſi ꝑ iudiciumſacerdotis. Et ſb̓dit. Inſoluendis em̄ culpis vel retinēdis ita operat̉ ſacerdos euāgelicus ⁊ iudicat. ſicut olimlegalis in illis qͥ ꝯtaminati erant a lepra que pctm̄ ſignificat vel figurat. Et infra ca. vij. dicit. Ligant quoqꝫ ſacerdotes dum ſatiſfactionē pnīe imponūt penitentibꝰSoluunt v̓o cum de eo aliqͥd dimittunt. ⁊ ꝑ eam purgatos ad ſacr̄oꝝ ꝯmunionem admittunt.¶ Dominica in paſſione.I ſanguis hircoruꝫ autthauroꝝ ⁊ vitule cinis aſperſus inquinatosſanctificauit ad emundationem carnis. qͣntomāgis ſanguis xp̄i qui per ſpm̄ſanctum ſemetipſumobtulit immaculatum deo emūdauit ꝯſcientiam nr̄aꝫab oꝑbꝰ mortuis ad ſeruiendum deo viuenti ad Hebre. ix. Ariſt. li. ꝓbleumatuꝫ. Sanguis in mortuis ſimpliciter non apparet. Et illius rōem aſſignat Auicēnadi. ꝙ in omni tꝑe mortis ad pectoris regionem ꝯfluit.ꝓpter qd̓ in mortuo pectus intumeſcit. Sed Galienusponit aliam rationem dicens. Ꝙ ſanguis in temporemortis in ſubſtantiam tranſmutat̉ carnis. Moraliterper mortuoꝝ corpora intelligit̉ peccatoꝝ ꝯſcientia immunda. Sed per ſanguinem intellige peccatum. Inxͣillud Greciſte. Sanguis peccatum. ſanguis quoqꝫ dr̄humor. Sicut em̄ in corporibꝰ mortuis nō apparet ſanguis. Sic peccatum in hominibꝰ ſpūaliter mortuis nōagnoſcit̉ nec ſentit̉ ab eis. Et ratio eſt. quia vt dic̄ holcot ſuꝑ li. Sap̄. lect. cxxxvij. Omnis peccator freneticocomparat̉. Quia quantograuius infirmat̉ tanto ſe reputat ſaniorem. Ridet cum flere deberet. ⁊ gaudet deinfirmitate. ⁊ nō cuſtodiri poteſt niſi vinculatus. Itapeccator quanto peior tanto minorem ſe reputat peccatorem. Quia Prouerb̓. xviij. Impius cum in ꝓfundum venerit peccatorum cōtemnit. Quod autem peccatores iam peccatum non cognoſcunt figuratum eſtde Hieroſolymitanis quibꝰ dixit dominus. Si cognouiſſes ⁊ tu. quaſi di. Si cito cognouiſſes peccata tua q̄cito iam ſunt abſcondita ⁊ tu fleres ea. Ut igitur freneticus peccator ſanaretur ⁊ peccatum ſuum cognoſceret neceſſe fuit vt ſanguis Xp̄i funderet̉. Iuxta illud Auguſti. contra quinqꝫ hereſes fuſus eſt ſanguismedici. ⁊ factum eſt medicamentum frenetico. De hocſanguine precioſo dicunt verba prelibata. Pro quorūintellectu eſt notādum. Lex antiqua hoc tenuit. Quado aliquis immundus fuit lepra vel alia immundiciacarnali. tunc aliquis oſtendebatur mundus eſſe in ſeper ſanguinem animalium irrationalium. et quo adhoc dicit. Sanguis hircorum ⁊ thaurorum. Gloſa. eſfuſus. ⁊ ſuper immundos aſperſus inquinatos ſanctificauit .i. mundos eſſe on̄dit aut demōſtrauit ꝙͣtuꝫ adpenam peccati legalis. ¶ Et ſicut cinis vitule aſperſus