Feria

Contingit multotiens ꝙ multi ſocij ꝑegrinant̉ ſimul⁊ in itinere faciunt expenſas ſuas communes ⁊ viuūtdelicate ſymbolum componētes. ⁊ ꝯſtituentes vt vnuſuiſqꝫ ꝓ victu ſuo ſoluat. Euenit ergo int̓dum ꝙ vnꝰoꝝ fugere nitit̉ ſymbolo ſuo nondum ſoluto. ⁊ intendit aſportare ratam ſuam ⁊ alij ſoluunt ꝓ eo. Talem igr̄apprehenſum. iuſtum eſt arreſtari. ⁊ ad ſymboli ſui ſolutionem compelli. Moraliter iſto modo anima ⁊ corpus peregrinantur ſimul in hoc mundo iuxta illud. ijP Choꝝ. v. Ꝙͣdiu ſumus in hoc corpore peregrinamur⁊ ſimul faciunt etiam communes expenſas. qꝛ nec anima ſine corpore. nec corpus ſine anima peccando delectant̉. Iuſtum ergo eſt qꝛ ſicut vterqꝫ delectatione participat. ſic vterqꝫ ꝓ rata ſua in penam ſymbolum exoluat. mō ſic eſt ꝙ caro eſt qͣſi ſocius fugitiuus ⁊ inconſtans. ⁊ nollet ſoluere quicꝙͣ. qꝛ dicit̉ de ipſa Iob. xiijFugit velut vmbra. ⁊ nunꝙͣ in eodem ⁊cͣ. Deus ergo qͣiuſtus eſt ⁊ iuſticias dilexit ⁊ diligit ẜm psͣ. x. Facit eamarreſtari per infirmitatem. ⁊ compellit eum ſoluere qͣntum iuſticia exigit velit nolit. Math̓. xviij. Miſit eumin carcerem donec ſolueret vniuerſum debitum. Exemplū habēꝰ de rege Ezechia. iiij. Reg. xx. ⁊ Yſa. xxxviij.Qui cum peccaſſet ꝯͣ dominum infirmatus eſt vſqꝫ admortem. Sed quod fuit illud pctm̄ dubitant doctoresDicit etn̄ Ioſephus in li. antiqͥtatum. ꝙ deo non fecerat canticum regratiatorium ꝓ tanto inopinabili triumpho quem dederat ſibi. Sicut em̄ habet̉. iiij. Regxix. Angelus domini in caſtris aſſyrioꝝ percuſſit vnanocte. c. ⁊. lxxxv. milia. Nam ẜm glo. omnes robuſtosbellatores ⁊ principales exercitus occidit. Ut habet̉. ij.Paralip. xxxij. Et vt dicunt hebrei. Corpora mortuoꝝerant incinerata ſub armis ⁊ ſub veſtibꝰ intactis. SedEzechias animo elatus canticum nō cantauit. Offenſus ergo dominꝰ immiſit ſibi infirmitatem vt timeret.hec Ioſephus. Sed hoc improbat Ra. ſal̓. per hoc ꝙYſa. dixit poſtea. Et de manu regis aſſyriorum liberabo te ⁊ in ciuitatem hanc. Ex qͦ patet ꝙ percuſſio Sennacherib erat poſt infirmitatem Ezechie ⁊ non ante.Sed hoc ei accidit vt dicit Grego. eo ꝙ non voluit accipere vxorem. quod tamen facerr tenebat̉ vt linea dauid in regno per ipſum continuaret̉. ꝓpter quod conualeſcens accepit vxorem de qua genuit Manaſſen. ethuic litere videt̉ concordare ſequent̉ capituli ſententiaiiij. Reg. xij .ſ. ꝙ Manaſſes erat. xij. annoꝝ cum regnare cepiſſet. Et ꝓpter hanc cauſam vſqꝫ ad mortem egrotauit miſitqꝫ ad Yſaiam ꝓphetam qui ſibi diceret. Diſpōne domui tue .i. ordina teſtamentum tuum. morieris enim ⁊ non viues. Et hec fuit ꝓphetia comminationis que interdum mutat̉. ⁊ non predeſtinationis queſemper euenit. Et ſtatim Ezechias auertit faciem ſuaꝫad parietem. ⁊ orauit cum lachrymis dicens. Obſecromemento domine quomō ambulauerim coraꝫ te in veritate ⁊ corde ꝑfecto ⁊ qd̓ placitum eſt coram te fecerimfleuitqꝫ fletu magno valde. Statimqꝫ egreſſus Yſaiasde palatio regis. anteꝙͣ ꝑtranſiſſet mediā portam atrijdixit dominus ad Yſaiam. Reuertere dic Ezechie duci ppl̓i mei. Audiui or̄onem̄ tuaꝫ. ⁊ vidi lachrymas tuas. ⁊ ſanaui te. die tercia aſcendens in templum dei. etaddam diebꝰ tuis qͥndecim annos. Et tunc die terciaaſcendit in templum ⁊ cantauit illud canticū. Ego dxi in dimidio dierum meoꝝ vadam ad portas inferi ⁊Ecce ꝙ Ezechias qui ẜm Ioſephum non ſoluerat deoqd̓ debuit. arreſtatus per infirmitatem fuit donec ꝑfecte ſoluiſſet. Antiqͥ em̄ pr̄es ꝓ victorijs eis ꝯceſſis diuinitus. cantica regratiatoria curioſe ſolebant ꝓmere vtdicit mgr̄ in hiſtorijs li. iiij. Quarto infirmitas eſt hoſtis reſiſtentis expugnatio. Caro em̄ reſiſtit ſemꝑ ſpiritui. ⁊ ꝯcupiſcit pugnando ꝯtra ipſum ſicut figuratumeſt Danielis. xj. vbi legit̉ ꝙ rex aquilonis pugnauit cūrege auſtri. Rex em̄ aquilonis ſignificat carnem. qꝛ dr̄

Iere .j. Ab aquilone pandetur omne malum. qꝛ a carne venit malum peccati. ⁊ hec reſiſtit regi auſtri .i. ſpiritui. iuxta illud Apoſtoli ad Galla. v. Caro concupiſcitaduerſus ſpm̄. Et ideo debilitatio carnis per infirmitatem fortificatio eſt ſpiritus. Iuxta illud Ecc̄i. xxxj.Infirmitas carnis ſobrium facit. Unde Bern̄. exponens illud apoſtoli. Quando infirmor tūc fortior ſum.⁊ potens. Quid mirum ſi hoſte debilitato fortior efficiar niſi forte infeſtiſſimam dixerim carnem que non ceſſat cōcupiſcere aduerſus ſpiritum. Hec em̄ dicta ſuntde infirmitate corporali. de qua poteſt exponi illud verbum domini quod ſequit̉ in euangelio. Infirmitas nōeſt quo ad mortem .ſ. eternam. ſed ꝓ gloria dei vt glorificet̉ filius dei per illam. Quia perfecti viri in ſuis infirmitatibꝰ gloriſicant ⁊ benedicūt dominū. Sic ille Seruulus nomine de quo ſupra dominica pͥma in aduentu domini ẜmone. ij. A. U. Similit̓ de illo in. lx. ẜmo.j. QQ. Exemplo ſecūdo cum illis exemplis ſic aſſignatis potes ẜmonem concludere ne populum tedio affias. Ulteriꝰ nota per Lazarum vt dixi recte poteſt peccator deſignari. Primo enim ſicut ille infirmabatur ſicpeccator in anima infirmat̉ per delectationem in ſenſualitate. Et hec qͥdem delectatio fit ex mala cogitationeqꝛ dicit Yſid̓. li. de ſummo bono. Cogitatio praua malam delectationem parit. Unde nota delectatio prauaeſt triplex. Prima eſt naturalis ſine qͣ natura humanaeſſe nō pōt ſicut eſt illa quam habet homo in comedendo ⁊ bibendo .ſ. in cibo ⁊ potu ⁊ ſomno ſibi ꝯuenienti.Que qͥdem delectatio pctm̄ non eſt ſi nō excedat regulas rōnis. Unde Ariſt. vij. Ethic̄. Delectationum q̄dam ſunt neceſſarie. q̄dam voluntarie ⁊ ex electōe. Neceſſarie ſunt ſic̄ cibꝰ ⁊ potꝰ ad ꝯẜuationem indiuidni. ⁊venereoꝝ ad ꝯẜuationem ſpeciei. Volūtarie delectatōnes ſunt victoria. honor. ⁊ diuitie. Et dicit Ariſt. ꝙ delectatōes corꝑales ſunt qͣi medicine. ⁊ habent triſticiasſibi oppoſitas. immo nihil valent niſi triſticia cōtrariap̄cedente. ſicut delectatio que eſt in quieſcendo nō placet niſi feſſo ⁊ fatigato. Et delectatio in bibendo nō acceptat̉ niſi ꝓpter ſitim. Et delectatio que eſt in comedēdo intendit̉ aut augmentat̉ ꝓpter famem p̄cedentem.In hoc aūt genere delectatōꝭ nō pōt homo ꝯtinue delectari vt dic̄ Ariſt. x. Ethic̄. Tum qꝛ omnia nō pōt ꝯtinue operari ⁊ nulla delectatio eſt ſine oꝑatiōe. aut opere rōne anime. Tum qꝛ delectatio ꝯtinuata circa vnūgenerat faſtidium. Si v̓o erit diuerſa circa eam nullaerit ꝑfectio. Unde dicit qn̄ delectamur in vno vehemēter ꝓtunc nō attendimꝰ alia. ſicut amantes fiſtulas nōattendūt ẜmonibꝰ qͥ loquunt̉ eis. delectabilibꝰ em̄ alterum repellit. Et ideo iſta delectatio nō habebit̉ totalit̓niſi in viſione dei qn̄ tota anima ſimul ⁊ ſemꝑ adimplebit̉. Iuxta illud pͣsͣ. xv. Adimplebis me leticia cum vultu tuo delectatōes in dextera. Scd̓a delectatio eſt ronalis q̄ ꝯſiſtit in ꝯtemplatiōe veritatis. Tercia eſt beſtial̓q̄ eſt turpiſſima delectatio ⁊ exprobabilis. ſic̄ dic̄ Ariſt.iij. Ethi. c. xv. qꝛ homines tali delectatōe nō vtunt̉ ẜmꝙ homines. ſꝫ ẜm ꝙ animalia. ſic̄ narrat̉ ibidem de qͦdam qͥ appecijt guttur ita lōgum ſic̄ eſſet guttur gruisvt diu in cibo ⁊ potu delectaret̉. Et hec delectatio anime cauſat infirmitatem. Sꝫ nota q̄dam delectatio ē inſpē ꝓpria ſuꝑbiēs de pulcritudīs vanitate. ſic̄ de hoc ponit exemplū Quidiꝰ metha. li. iij. ꝙ Narciꝰ puer qͥdamfacūdie tante fuit. vt ſtatim natꝰ ab homībꝰ poſſit amari. Parentes em̄ pͥmo delectatōe nimia ſue pulcritudinis ꝯſuluerūt q̄ndam vatem ſi iſte puer euum attigatſenectutis ⁊ ſi eſſet future etatis lōgene. Ille rn̄dit. Diuinquit viuet ſi ſeipſum non nouerit. Puer v̓o adultus⁊ factus iam iuuenis tantam ſuſcepit de ſuo decore ſuperbiam ꝙ omnium ꝯtempſit amorem tam inuuenumꝙͣ puellarum. Tandem fatigatꝰ quodam die de venatione diuertit ad fontem quendam puriſſimum cauſa