Sexta poſt LetareZ.

ſcilicet oliueti. atqꝫ in hunc modum vxoribꝰ ſuis alienigenis. Ab hac cecitate debent ſe cuſtodire precipue virieccleſiaſtici ⁊ etiam literati qui debent cecitates ab alijsdepellere. ne cecus ceco ducatum p̄ſtando in foueaꝫ cadant ambo. quia de quolibet viro eccleſiaſtico dicit dominus Iſa. xlij. Dedi te in fedus populi mei in lucemgentium vt aperies oculos cecoꝝ. vt educeres de ꝯclulione vinctum de domo carceris ſedentem in tenebrisSed nota quicunqꝫ vult ab hac cecitate liberari debetamaritudinem pene inferni que dabit̉ ꝓ luxuria ſedule mēditari. Quia dicunt medici ꝙ ſiler montanum clarum facit viſum. Iuxta illud metriſte. Siler montanūnon ſit tibi ſumere vanum. Clarificat viſum ꝙͣuis ſitzuſtui amaꝝ. Nihil igit̉ debet̉ luxurie niſi amaritudoenaꝝ quia dicit̉ Apoc̄. xviij. Quantum glorificauit ſein delicijs. ſcꝫ luxurie. tantum date ei tormentum ⁊ luctum. Refert etiam Amandus in hora. Sapien. li. j. cQuidaꝫ vidit in raptu ꝙ luxurioſi ⁊ qui in delicijs ſus carnem ſuam nutrierūt. a ſerpentibꝰ deuorabant̉. ⁊bufonibꝰ. igneiſqꝫ aculeis vſqꝫ ad viſcera torquebant̉anc amaritudinē pene ſume tu homo in mane iuuēutis tue. ⁊ tūc claꝝ retinebis viſum tuum. ⁊ a luxuriaon excecaberis.¶ Feria ſexta poſt Letare.Rat quidam languensLazarꝰ nomine a Bethania de caſtello Marie ⁊ Marthe ſororuꝫ eius ⁊cͣ. Iohannis. xj.cd̓m naturales in aura pluuioſa ⁊ nubiloſa om̄e aniial eſt indiſpoſitum atqꝫ triſte. ſicut non ſolum patetquadrupedibꝰ ſed etiam de auibus. Nam dicit Alertus in libro reꝝ de philomena que in vocis ſue ametate intantum delectant̉ vt rariſſime comedat niſiin ſumma feſtinatione. attamen tempore nubiloſo ⁊uuioſo raro cantat. Et hoc non ſolum videmus deibꝰ ſꝫ etiam de hominibꝰ. Et ratio eſt quia temporeuie aſcendunt vapores ⁊ humores de inferioribusmbris ad ſuperiora. videlicet ad cerebrum qd̓ tuncturbant. Quo perturbato omnia alia membra fiūtſtia. Secus eſt de aura clara. Moraliter per auramuioſam intellige aduerſitatem ⁊ tribulationem. qꝛ ſiaura pluuioſa aduerſari videtur ambulantibꝰ: ꝙͣtamen terre ⁊ fructibꝰ terre multum ꝓdeſt: Sic adrſitas aut tribulatio quam hic patimur videt̉ nobisntraria. cū tamen multum ſit necceſſaria. Primo adime viuificationem. Iuxͣ illud psͣ. cxxxvij. Si ambuuero in medio tribulationis viuificabis me. Secūdoter ꝑſone ꝓbationem Sapͣ. iij. Sicut auꝝ in fornaceauit eos. Tercio ꝓpter culpe purgatōnem. iuxͣ illuda. iiij. Si abluerit dominꝰ ſordes filiaꝝ ſyon. Quarꝓpter affectꝰ excitationem. vt vicꝫ in aduerſitate hoclamet ad dominū. ſic̄ Ionas. ij. Clamaui inqͥt adim in tribulatione mea. ⁊ Dauid psͣ. cxix. De tribulane mea inuocaui dominum. Quinto ꝓpter ſuperbieumiliatōem. psͣ. xxxviij. Afflictꝰ ſum ⁊ humiliatꝰ ſuꝫimis. Sexto ꝓpter rōnis eruditōem. iuxͣ illud psͣ. xvij.ſciplina tua correxit me in finem. ⁊ iteꝝ. Diſciplinala ipſa me docebit. Septimo ꝓpt̓ virtutis ꝑfectiōem.dicit Apl̓us. ij. Chor̄. xij. Uirtꝰ in infirmitate ꝑficit̉.ec qͥdem aduerſitas ſen tribulatō lꝫ ſit bona tn̄ redditomines triſtes vt qͥ pͥus erant leti. aduerſo eis aliquolueniente vt mors fratꝝ vel parētum vel amicoꝝ triant̉. ſic̄ pꝫ. ij. Reg. xviij. de Dauid qͥ mortuo filio ſuobſalone triſtabat flens. ⁊ aſcēdens cenaculum ait. Fiimi Abſalon fili mi. qͥs mihi det vt ego moriar ꝓ te. ſitiam fuit de ſororibꝰ Lazari martha ⁊ maria q̄ ex moe frīs ſui Lazari triſtabant̉. vt dicit pn̄s euāg. Moraliter igit̉ ꝑ Lazaꝝ intellige quemlibet peccatorem. qui

habet cum Lazaro ꝯgruam ſimilitudinem. Primo em̄dr̄ de Lazaro. Erat qͥdam languens Lazarus a bethania de caſtello marie ⁊ marthe ſoroꝝ eius. Sꝫ ꝓpter hūclanguorem lugebant ſorores. ⁊ miſerūt nunciū ad xp̄mdi. Domine quē amas infirmat̉. Non petierūt em̄ ſimplicit̓ dicentes. veni ⁊ ſana eum. qꝛ neſciebāt qͥd magisꝓdeſſet ei. ſanitas aut infirmitas corꝑalis. ideo xp̄i voluntati ꝯmiſerūt. Sꝫ nota ꝙ infirmitas int̓dum plusꝓdeſt ꝙͣ ſanitas ꝓpter qͣtuor. Primo qꝛ eſt arche p̄cioſeꝯcathenatio. Scd̓o eſt ꝑſone ſceleroſe incarcerato. Tercio eſt ſocij fugientis arreſtatio. Quarto eſt hoſtis reſiſtentis expugnatio. Primo infirmitas corꝑalis vt dic̄Rober. lec. xciij. eſt qͣſi arche p̄cioſe ꝯcathenatio. Quāto em̄ ciſta vel archa ferreis cathenis eſt alligata ⁊ qͣntopluribꝰ ſeris eſt clauſa tanto eſt aptior ad ẜuandum p̄cioſos theſauros qͥ intrinſecꝰ ſunt recōditi. Sic qn̄ corpus hominis eſt infirmatum al̓. vt ſolet dici vulgarit̓. vinculis dei ⁊ ſerat̉ ſera quab ſolus deꝰ aꝑit ⁊ tunctale corpus eſt aptum ad omnem ẜuandum p̄cioſumtheſauꝝ ipſiꝰ anime q̄ eſt nobiliſſimum iocale ipſiꝰ dei.de qͦ Bern̄. Theſauꝝ ẜuādum accepi ꝓ qͦ mercator nōinſipiens ſanguinem ſuum dedit Et eſt notādum glo.ſuꝑ. c. firmit̓ credimꝰ. de ſum. tri. ⁊ fi. catho. dic̄. Uincūla hominis ſunt fames. ſitis. calor. labor. dolor. ⁊ mors.⁊ hec vincula ſunt gratant̓ ſuſtinenda. iuxͣ illud Sap̄.Eccͣi. vj. Subijce humeꝝ tuum ⁊ porta illam .ſ. infirmitatem. ⁊ ne accideris vinculis eiꝰ. ⁊ infra. Decor em̄ vite eſt in illa. ⁊ vincula illa alligatura ſalutis. Et hoc eſtqd̓ ſignant̓ dicit apl̓s. ij. Chor. xij. Libent̓ gloriabor ininfirmitatibꝰ meis vt inhabitet in me virtus xp̄i. q. d.Qn̄ ſum vinctꝰ infirmitatibꝰ. tunc ſic̄ fortis ciſta aptꝰ ⁊idoneꝰ ſum ⁊ potens. Sꝫ illa vincula dirumpit pctōr.ſic̄ ꝯquerit̉ dominꝰ psͣ. cxv. Dirupiſti vincula mea. nārumpit vincula famis ꝑ crapulam. Sitis ꝑ ebrietatemFrigoris ꝑ veſtimentoꝝ nimietatem. calorem ꝑ veſtiūſb̓tilitatem. laborem ꝑ qͥetem. dolorem ꝑ voluptatem ⁊mortem ꝑ medicinas. Iō grauioribꝰ vinculis ligabit̉ .ſ.fame. ſiti ⁊ pena. Iuxͣ illud Yſa. lxvij. Serui mei comedent. vos aūt eſurietis. Serui mei bibent. vos aūt ſitietis. Similit̓ ligabunt̉ frigore ⁊ calore et̓no. Iob. xxviij.Ab aqͥs niuium tranſent ad calorem nimiū. Item ligabunt̉ vinculo laboris. qꝛ de damnato dicit̉ in psͣ. xlv. ij.Laborabit in eternum. ⁊ viuet adhuc in finem. Itē invinculo doloris. qꝛ pre dolore linguas ſuas deuorabūt.Et vltimo vinculo mortꝭ ꝑpetue. qꝛ ẜm psͣ. Mors depaſcet eos. Secūdo infirmitas corꝑalis eſt ꝑſone ſceleroſe incarceratio. Qn̄ em̄ aliqͥs fur capit̉ qͥ multos ſocios habuit. ⁊ multoꝝ maloꝝ eſt ꝯſcius vinculat̉ ⁊ magis tormentis affligit̉. ⁊ hoc pōt iuſte fieri. vt dixi ſupͣdn̄ica. iiij. in aduen. I. G. donec ꝯfiteat̉ veritatem. ⁊ ſocios ſuos in crimine ꝓclamet ⁊ accuſet. Moralit̓ caro ēres multum criminoſa. Socij aūt ſunt ſenſus corꝑis qͥfreq̄nter ſpoliant animam v̓tutibꝰ vt anima de qͦlibetꝯq̄ri pōt illud Iob. xix. Spoliauit me gloria mea. ⁊ abſtulit coronam de capite meo. Gloria em̄ anime ⁊ corona eſt q̄libꝫ v̓tus .ſ. iuſticia. prudentia. ⁊ fortitudo. tꝑātia. caſtitas. ⁊ ſic de alijs. qͣs ſpoliant qͥnqꝫ ſenſus velutſocij carnis. Ideo iſtum furem deꝰ capit ⁊ incarcerat. ⁊ponit ad queſtiones per tormenta qn̄ immittit ſibi fortes febres vel paraliſim. ⁊ ſic de alijs. Et cauſa eſt. qꝛ al̓snō confiteret̉ veritatem. nec ſocios in crimine ꝓclamaret. Uidimus em̄ ꝯmuniter ꝙ illi qui ſunt ſerui vix inanno vl̓ in dn̄obꝰ ꝯfitent̉ ſtatim cum infirmant̉ ꝓ ſuisconfeſſoribꝰ mittunt. ⁊ faciunt actionem ſue ꝯfeſſioniscoram correctore. iuxͣ illud psͣ. lxxvij. Cū occideret eos.ſ. infirmitatem mortis immittendo. q̄rebant eum ⁊ reuertebant̉. ⁊ diluculo veniebāt ad eum. Et rō eſt. qꝛ deus adiutor eſt ⁊cͣ. ⁊ in alio psͣ .ſ. xv. Multiplicate ſuntinfirmitates eorum poſtea accelerauerunt. Tercio infirmitas corporalis eſt quaſi ſocij fugientis arreſtatio.