Dominica
deo reſeruant qͥ timere habēt ne de fecibꝰ calicis ire domini bibāt. de qua dicit in psͣ. lxxiiij. Fex dn̄i nō eſt exinanita bibunt omnes peccatores terre. Quartu bonuꝫeſt ꝙ certus morit̉ certitudine ſpei de ſalute ſua. nō aūtqͥ differt cōuerſionē in finē. de hoc vide ſupra Aug. dominica infra octauā eph̓ie. L. U. Secūdo mouet ad cōuerſionem ꝑiculuꝫ male cōſuetudinis. qꝛ dicit Iob. xx.Oſſa eius implebunt̉ vicijs adoleſcentie eiꝰ. ⁊ cū eo inpuluere dormient vicia adoleſcētie. Si homo in his ꝑſeuerat q̄ vicia ſunt ſimilia guttis q̄ oſſa ſb̓intrant. quevix curant̉. qꝛ talia vicia nō relinquūt hoīem ꝙͣdiu hōviuit. iuxta illud ſapiētis. Adoleſcēs iuxta viā ſuā gͣdit̉⁊ cū ſenuerit ab ea nō recedet Prouer. xxij. Et HieroSi mutare pōt ethiops pellē ſuam aut pardus varietates ſuas. ⁊ vos poteritis benefacere cū didiceritis malū. Refert̉ em̄ in hyſtorijs grecoꝝ ꝙ alexander carere n̄poterat inceſſu Leonidis pedagogi ſui. ⁊ vicijs quibusparuus fuit infectus. Tercio mouet hoc. qꝛ ꝯuerſio dilata difficilior eſt. accelerata facilior. qͥa dicit poeta. Quio nō eſt hodie cras minꝰ aptꝰ erit. Et Beda ſuꝑ Lucam.Dyabolꝰ quanto diutiꝰ poſſidet tanto difficiliꝰ dimittit. Et iteꝝ. Quāto citius tāto faciliꝰ dyaboli dominiūeuitat̉. Sꝫ nota de illis qͥ differūt ꝯfiteri donec fere trāſeat qͣdrageſima ſunt fatui dicēdi. pͥmo ꝑ hoc qꝛ ſunt homines p̄poſteri. Illud .n. volūt vltimo facere qd̓ dominus vult primo fieri. Uult em̄ dn̄s vt illi qͥ ſibi ſeruiūtincipiant a confeſſione. iuxta illud Psͣ. cxlvj. Precinitedn̄o in ꝯfeſſione. Et ꝓuer. xviij. Iuſtꝰ in principio accuſator eſt ſui. Secūdo ꝓbat̉ eoꝝ fatuitas ꝑ hoc ꝙ laborēſeptem. ſeptimanaruꝫ in magna ꝑte amittunt ꝓ labore vnius hore eo ꝙ volnūt in principio quadrageſimeconfeſſionem peccatorū ſuorum facere que in vna hora fieret. Plus em̄ valet ieiuniū vnius diei poſt verampnīam ꝙͣ valeat ieiuniū totiꝰ qͣdrageſime illi qͥ remāetſic tardus differt opꝰ iam inceptū cōſummare. Hancetiā diſſuadēt multa. Primū eſt vite breuitas. Ideo diTranſierūt em̄ oīa illa tanꝙͣ vmbra. ⁊ tāꝙͣ nūciꝰ p̄currens. Terciū eſt ſtrenuitas qd̓ mali habēt in his que ſibi ſunt noxia. de qͥbꝰ dr̄ ꝓuerb̓. ij. Pedes eoꝝ ad malūcurrūt. feſtināt vt effundāt ſanguinē. Sꝫ dicit Bern̄.Magna ꝯfuſio ardentiꝰ ꝯſiderāt ſeculares ꝑnicioſa ꝙͣnos vtilia. ⁊ alacrius currūt ad mortē ꝙͣ nos ad vitam.Octaua filia eſt imꝑfectio vel incōſummatio ſiue imꝑſeuerātia. Hanc filiā accidie ducūt in vxorē qͥ raro ducunt ad ꝑfectionem opus aliquod qd̓ inchoant. Sꝫ eſtvalde nociua hec inconſummatio. qꝛ quaſi ꝑdita ſuntcetera que facta ſunt niſi finis ſequat̉. Paruꝫ em̄ ꝓdeſtfundamentū ⁊ parietes feciſſe ſi tectū nō ſequat̉. Parūetiā ꝓdeſt ꝑ mare nauigando laboraſſe ſi tunc nauis ꝑierit quando portui appropinquat ⁊ proxima ꝑ leucamvnam fuerit. de hoc dicit̉ Prouer. xviij. Qui diſſolutꝰ ēin oꝑe frater eſt oꝑa ſua diſſipātis. Nona eſt remiſſio.hanc filiā ducit pctōr in vxorem qͥ quotidie ſe ſentit fieri deteriorē. De hac dicit Sap̄. Ecc̄i. xxij. Filia fatua inminoratione erit. ſed hanc qͥ habet pauꝑ manet. ProUuer. x. Egeſtatē oꝑat̉ manus remiſſa. Decima eſt diſſolutio. hanc tenet ille qͥ inueniens difficultatē in ſui regimine ſe dimittit oīno abſqꝫ gubernatiōe de qͦ dr̄ ꝓuerbioꝝ. xxiij. Sic̄ dormiens erit in medio maris. ⁊ quaſiſopitus gubernator cōmiſſo clauo. Undecima eſt inaduertētia. vulgariter vnachtſamkeyt vel vnruchlaſ heithanc habent qͥ debitā curā ſuoꝝ nō habēt. Sꝫ tn̄ deboret quilibet attendere ꝙ ſapīa ꝯſeruādi nō minus valꝫad hoc ꝙ aliqͥs ditet̉ ⁊ abundet ꝙͣ ſapīa acqͥrēdi iuxta illud poeticū. Nō minor eſt virtus ꝙͣ querere parta tueri. Ideo dicit Catho. Cōſerua potiꝰ que iaꝫ ſunt parta
labore. Duodecima dicit̉ ignauia. hanc filiam aſſociat ille ſibi qui potius eligit in miſeria magna manere ꝙͣ aliquantulū laboris ſubire. Et ſunt aliq̄ ignauie h̓ ponende. Prima ꝙ homo accidioſus vult carnes ſuas in paupertate attenuari ⁊ inopia ꝙͣ labore ꝓprio ſibi acquirerequod neceſſariū eſt. De hoc dicit̉ Ecc̄i. iiij. Stultus comedit carnes ſuas di. Melior eſt buccella vel pugilluscū requie ꝙͣ plena vtraqꝫ manꝰ cū affectione animi autdolore. Secundo ꝙ potius eligit fame pire ꝙͣ laborempoſcendi ſubire. de hoc Prouer. xxvj. Abſcondit pigermanum ſub aſcello. Tercio ꝙ potius eligit illotis manibus manducare ꝙͣ in ablutione earuꝫ aliquantulumlaborare. Sicut patet in eis qͥ ꝑ totū annū immūdi comedūt qꝛ manus ſuas .i. oꝑa ſua ꝑ ꝯfeſſioneꝫ mundarenolunt. Terciadecima eſt indeuotio que eſt quedā ariditas ſpūalis. Et qui hanc habet pōt dicere cū psͣ. cxlij.Anima mea ſicut terra ſine aqua tibi. Et ſimilit̓ poteſtdicere cuꝫ psͣ. Ab heri ⁊ nudiuſtercius inuaſit me languor anime ⁊ hebetudo inſolita. quedā ſpūs ſuꝑbia inuenta eſt in me. ⁊ deus declinet a ſeruo ſuo in ira. Ex qͦpatet ꝙ interdum prouenit ex ſuꝑbia. quandoqꝫ ꝓuenit ex defectu ſpiritualis cibi. iuxta illd̓ psͣ. cj. Aruit cormeū. qꝛ oblitus ſum comedere panē meū. Quartadecima eſt triſticia in diuino officio. de quo Prouerb̓. xxv.Sicut tinea veſtimento ⁊ vermis ligno: ſic triſticia virinocet cordi. ideo ſubdit. Triſticiam longe faca te: multos em̄ occidit. Quintadecima eſt tedium vite qd̓ ꝓuenit ex longa triſticia in diuino officio. Poſtꝙͣ em̄ aliqͥstriſticiam patit̉ paulatim adeo corrūpit vt non ſoluꝫ eidiſpliceat deo ſeruire ſed etiam viuere. Sicut legit̉. iij.Reg. xix. de Helya qͥ petijt anime ſue vt moreret̉. proiecitqꝫ ſe ſubter vnā iuniperum ⁊ obdormiuit. Quādoqꝫ etiā ꝓuenit ex deſiderio celeſtis patrie. iuxta illd̓ gregorij. Sancti grauiter tolerant qͥcqͥd nō ſonat illud qd̓amant. Interdum ꝓuenit ex cōſideratione malorum:quibus mundus plenus eſt. iuxta illud Ecc̄i. ij. Tedetme vite mee videntē mala vniuerſa eſſe ſub ſole. Nonnunꝙͣ accidit ex vehementia tribulationis. Ideo dixitIob. x. Tedet aīam meā vite mee. Vltima eſt deſperatio que prouenit ex triſticia nimia. Prouer. xv. In memoratiōe aīe deijcit̉ ſpūs. Glo. in ꝓfundū deſperatiōiset Prouer .xxvij. Spūs triſtis exiccat oſſa .ſ. ab humoregratie. et hec valde diſplicet deo. iuxta illud Hiero. ſuper psͣ. cviij. Iudas magis offendit chriſtum in hoc ꝙſe ſuſpendit ꝙ in hoc ꝙ eū tradidit. Quinta ancilla q̄ ēa corde eijcienda eſt auaricia. et hec aſſimilat̉ ſanguiſſuge que ẜm Iſidorum li. xij. habet os triangulare ⁊ fiſtulam in ore cum qua ſanguineꝫ bibit. et cauda applicataſanguinem ſugit. ⁊ cum nimium repleta fuerit illū euomit vt iterū ſugere poſſit. Sic ſuo modo auaricia habꝫos triangulare. quia tres habet modos precipuos maleacqͥrendi per rapinam. furtum ⁊ vſurā. cuius fiſtula inreprehenſibilis eſt cupiditas inſatiabilis. Hec ſanguinem paupeꝝ ſugit. ſicut em̄ manifeſte apparet in vſurarijs q̄ omnes a vite neceſſarijs ſuos qn̄qꝫ debitores expoliant. ⁊ ex vſurario lucro cum repletam burſaꝫ habuerint euomūt .i. adhuc lucrū recipiunt vt dicit Anſel. libro. v. c. x. De hoc ſatis dixi locis ſuis vt inuenies in regiſtro. Hec ancilla mala generat de ſe filias peſſimas:ſummoꝑe eijciendas. Prima eſt ſymonia. hanc deſpō. Xſauit principaliter clericis. vt dicit Grego. nazanzenusj. q. j. qui ſtudet. Symonia eſt ſtudioſa voluntas emendi vel vendendi aliquod ſpūale vel ſibi annexuꝫ. De ſymonia clericoꝝ hic nihil dicam. ſi autē voluerint de eavidere videant Guilh̓. in ſumma vicioꝝ. tract. de auaricia. Sꝫ de ſymonia laicoꝝ legit̉. iiij. Reg. iiij. c. de giezi cuiꝰ hyſtoriā videsͣ. dn̄ica. ij. pꝰ eph̓ie. ſer. ij. N. T. ſic̄legit̉. iiij. Reg. xiij. de Hieroboā q̄ vēdidit ſacerdotiū.qꝛ dr̄ ibidē. Quicunqꝫ volebat implebat manꝰ hieroboam et fiebat ſacerdos excelſoꝝ. et poſt hoc domus eius