In medio QuadrageſimeV.

tiam appetiuiſſet. nec vnꝙͣ primi parentes dictis ⁊ perſnaſionibꝰ ſerpentis acquieuiſſent. ſed neglexerūt gratijs vti ſibi datis. permiſſi ſunt cadere in errorem ꝑ peccatum negligentie. Et de errore negligentie in peccatūſuꝑbie ⁊ inobedientie. Ideo hortat̉ apoſtolꝰ. j. Thimo.iiij. Noli negligere gratiā que in te eſt. Et nota ꝙ dyaholus precipue curat negligentiā in litteratis vt animāipſoꝝ recipiat. De hoc refert Ouidius in methamor. lii circa finem. Argos fuit quidam paſtor ⁊ habuit centum oculos. ⁊ tamen non habuit niſi vnam vaccam nuper tranſformatam in virginem cuſtodiendam. Mercurius finxit ſe paſtorem caprarū ⁊ acceſſit ad locuꝫ vbiArgos iſte paſcebat vaccam. ⁊ fiſtulabat ita iocunde etgratioſe ꝙ Argos eum rogabat ꝙ placeret ſibi manerecum capris ſuis in paſcuis illis ſecum. Mercurius annuit quia ideo veni. Sederūt igitur ſimul. mercuriusde nouo incepit fiſtulare ita dulciter ꝙ aliqui oculi ipſiArgi dormitare ceperunt. Adhuc alijs reſpicientibusad vaccam. tandem ineffabiliter dulciter ⁊ bene fiſtulauit ꝙ omnes centum oculi dormitauerunt. ⁊ ſtatim ꝑrexit mercurius. ⁊ caput eius cum oculis amputauit. et⁊ vaccam ſecum adduxit. Moraliter clericus litteratuseſt quaſi Argos habens centū oculos .i. centū ꝯſiderationes vel multas cautelas. ⁊ nō habet niſi vnam vacccuſtodire .i. vnam ꝯſcientiam vel animam. Iſta fuit vigo dum retinuit innocentie puritatem. Sꝫ tranſformata eſt in beſtialem voluptatem. Propter qd̓ dicit̉ Eſa.vij. Hic nutriet homo vaccā. Et Ozee. iiij. Sicut vacca laſciuiens Iſrael. Mercurius v̓o .i. medicus curanseſt dyabolus qui circuit terram: Iob. j. ⁊ querit quē deuoret .j. Petri. v. Et fiſtulat ita ſuauiter ꝑ ſtrepitum laſciuie mundialis. ⁊ ꝑ adulationes amicoꝝ. ꝙ iſte argosobdormit ꝑ negligentiā vſqꝫ ad mortem. et tunc aufertſibi caput. quia ſeꝑat ab eo chriſtum qui eſt caput eccleie. et miſ eraꝫ vaccam ducit ad gehennam. De negligēia dicam plura infra dominica xx. poſt trinitatis ſuꝑillo verbo Math̓. xxij. At illi neglexerunt. Secunda filia dicit̉ tepiditas. ⁊ eſt paruus amor boni. ⁊ hec cū matre ſua accidia eſt velociter eijcienda. qꝛ multa mala fait. Primo qꝛ deo vomitum ꝓuocat. Apoc̄. iij. Quia tepidus es nec frigidus nec calidus incipiam te euomerexore meo. Glo. tunc tepidus euomit̉ cuꝫ in deterioraabi ꝑmittit̉. vel impenitens moritur. Secundo fiduciam tentandi dyabolo preſtat. de multis em̄ vicijs tentat dyabolus hominē tepidum de quibus nō auderethoīem feruentem tentare ⁊ laborioſum. qꝛ videmꝰ ꝙ oē feruenti muſce non inſident. Ideo hortat̉ be. Hierony. Ruſticū monachū. Facito ſemꝑ aliqͥd oꝑis vt ſemper te inueniat dyabolus occupatū. Tercio reddit hominē quaſi impotentē. qꝛ qͥ valde fortes ſunt nō pn̄t ſextam ꝑtem penitentie facere quā fecit vetula et hoc fec̄tepiditas. quia habent paruū deſideriū agēdi pnīaꝫ: ſicdic̄ Bern̄. forſitan ideo nō poſſumꝰ: qꝛ nō multū volumus. Tercia filia eſt mollicies que eſt impatiētia rei dure. de qua Prouer. xviij. Qui mollis eſt ⁊ diſſolutus inopere ſuo frater eſt ſua oꝑa diſſipantis. Glo. dicit. mollis eſt qͥ duris .i. tribulationibꝰ ſuccūbit. Un̄ qn̄ in oꝑeinchoato aliquod durū occurrerit ipſe ab oꝑe deſiſtit. ⁊talis eſt frater oꝑa ſua diſſipātis .i. ac ſi ea diſſiparet. hecetiam a corde eſt eijcienda. quia eſt quedaꝫ cultura in qͣdyabolus quieſcit in homine. homo em̄ mollis eſt velut homo viuens qui ad ignē tribulationis liqueſcit etad nihilum redigit. Et ad hoc vt citius eijciat̉ ſummūremediū eſt ignis ſpūſſancti qͥ lutea conſolidat. Quarta eſt ſomnolētia q̄ eſt eijcienda ꝓpter tria. Primū ē hoſtilitas crudel̓ rebeiliōis. hoīes em̄ exn̄tes ī bello nō pn̄tſomno ſecure vacare. Nos aūt ſumꝰ quotidie in multꝭbellis: iuxta illud psͣ. lv. Multi bellantes aduerſuꝫ me.Ecce ergo neceſſe habemus vigilare. Grues .n. vt dicitAreſto. libro aīaliū. vigilias inter ſe diuidunt. ⁊ illa que

vigilare debet lapidem tenet in pedibꝰ vt ſi illa dormiat ꝑ caſum lapidis excitetur. Si aūt anis inſenſata quevigilare nō tenet̉ ſic ſibi prouidet contra ſomnum multomagis nos contra ſomnū nō ſolum corꝑis ſed ⁊ peccati cautelam ꝯtinuam adhibere debemꝰ. iuxta illud. j.Petri. v. Sobrij eſtote ⁊ vigilate. ⁊ bene p̄mittit ſobrietatem. qꝛ ebrietatem ſequit̉ neceſſario multus ſomnus.Secundum eſt vtilitas fidelis amminiſtratōnis. Nosem̄ ſumus ſicut ſerui vigilantes de nocte expectātes aduentum domini ſui de nuptijs redeuntis. Spūalit̓ nuptie ſunt in celo ineffabilis gaudij. de ſacroſancta vnione diuinitatis infinite ad naturā humanā. de his nuptijs dn̄s noſter venturus eſt in die iudicij deſcenſurꝰad totum mūdū finaliter iudicanduꝫ. Et ideo Matheixxiiij. Uigilate qꝛ neſcitis qͣ hora dominus vr̄ venturꝰſit. Et Luce. xij. Uos ſimiles hominibꝰ expectantibusdominū ſuū qn̄ reuertat̉ a nuptijs. vt cū venerit ⁊ pulſauerit ſtatim aꝑient ei. et beati ſunt ſerui illi quos cumvenerit dominus inuenerit vigilantes. Et licet omnesvigilare debemus maxime tn̄ prelati quoꝝ cure aīe cōmiſſe ſunt. In cuius ſignū cū dn̄s diſcipl̓os dormiētesMarci. xiiij. ⁊ Math̓. xxvj. Tercia cauſa quare ſomnolentiam vitare debemus ⁊ inſtanter vigilare eſt debilitas terreſtris inhabitatōnis. Homo enim qͥ iaceret indomo ruinoſa ex omni ꝑte debili. ⁊ ſimul cuꝫ hoc ſciretꝙ aliquis exterius quotidie ſuffoderet muros ad eū occidendū. nō daret ſe ſomno ſi ſaltem eſſet prudens. ſꝫ ſobrie vigilaret. Moraliter domus aīe eſt corpus luteumvel terreū. Iob. iiij. Habitant domos luteas vel terrenum fundamentū hn̄t ⁊ ꝯſument̉ velut a tinea. Foſſorem̄ eſt mors que indefeſſe nitit̉ ꝑfodere domū noſtramvt furet̉ aīam cū pctīs ſi poſſit vel penis debitis ꝓ peccatꝭ. Unde Bern̄. ſuꝑ illud Math̓. xxiiij. Si inquit ſciret pater familias qua hora fur veniret: vigilaret vtiqꝫ ⁊nō ſineret ꝑfodi domū ſuā. Sed timēduꝫ eſt ꝙ de nob̓ſit ſicut de pueris recenter natis. de qͥbꝰ dicit Areſto. deſomno ⁊ vigilia. ꝙ pueri quando pariunt̉ dormiunt. ethabent oculos clauſos ꝓpter ꝯſuetudinem dormiēdi inmatrice. Sic etiaꝫ eſt de multis in quibꝰ tamdiu inualūit ꝯſuetudo dormiendi negligentie. pigricie ⁊ accidie ꝙvigilare nō poſſunt. Quinta filia eſt ocioſitas. ⁊ hec eſt Beijcienda. qꝛ dicit̉ extra de renunciat̉. niſi cū pridē. Ocioſitas ⁊ voluptas ſunt arma antiqͥ hoſtis. ⁊ ideo eſt eijcienda. qꝛ facit hominē ſtultū. iuxta illud ꝓuerb̓. xij. Quioꝑat̉ terrā ſatiabit̉ panibꝰ. qui aūt ſectat̉ ocium ſtultiſſimus eſt. Primus gradus ſtulticie eſt vitā ſuā negligereei neceſſaria non querere. Secundus gradus eſt vitamſuā indefenſaꝫ hoſtibꝰ exponere. Terciꝰ gradus eſt hoſtes qui eum interimēt paſcere. Hos tres gradus ſtulticie habet qͥ ſectat̉ ociū. iō nō dicit̉ ſtultꝰ vel ſtultior: ſꝫſtultiſſimus. vite em̄ future que eterna eſt nō prouidetſed hoſtibꝰ ſuis ſe exponit .ſ. vicijs ⁊ demōibꝰ. quia ociavicia nutriūt. iuxta illud. Ocia dant vicia fugiamꝰ ergo ꝓcul illa. Sexta eſt dilatio que multū nocet. iuxta illud metriſte. Et nocet ⁊ nocuit ſꝑ differre parū. Eſt autem duplex dilatio. vna eſt ꝯfeſſionis ⁊ alia ꝯuerſionis.Sed ꝯfeſſio acceleranda eſt ꝓpter qͥnqꝫ que poſui ſupraſermone tercie dn̄ice infra oct. eph̓ie. Sed ad ꝯuerſionēaccelerandū ⁊ pctm̄ dimittendū mouet pͥmo multiplexbonū qd̓ inde ꝓuenit. Dr̄. .n. Tren̄. ij. Bonum eſt virocū portauerit iugū dn̄i ab adoleſcētia ſua. pͥmū igit̉ bonū eſt ꝙ hō hic diutius deo ſeruit. de qͦ dicit Gre. Seruire deo regnare eſt. Scd̓m bonū ꝙ hō ſecurꝰ viuit: iuillud ꝓuer. xv. Secura mens qͣſi iuge ꝯuiuiū. Ideo dicit Sene. Pulcrū eſt ante mortē ꝯuiuare. Terciū bonūꝙ gratius eſt ſeruitiū eoꝝ deo qͥ citiꝰ ad deū ꝯuertunt̉.Illi em̄ de principio ⁊ optimo vite ſue quaſi de flore ⁊ vigore deo offerunt. Qui aūt tarde volūt ꝯuerti qͣſi feces