Dominica
de ſiliquis qͣs porci comedebant. ⁊ nemo illi dabat. Secundum eſt ꝙ aliquando incidit in manus vſurariorūqͥ eū totū comedunt. iuxta illud psͣ. cviij. Scrutet̉ fenerator omnem ſubſtantiā eius. Terciū eſt peccatū rapine. frequenter em̄ aliena aufert qͥ ſua prodire cōfert. iōſimilis eſt aranee que vt muſcas capiat texendo telas inutiles ſe eniſcerat. Quartū malū eſt ꝯtemptus bonoruꝫſpūaliū. quia Eſau primogenita ſua dedit ꝓ lenticula ⁊abijt. paruipēdēs ꝙ primogenita ſua vendidiſſet Gen̄.xxv. Sexta eſt crapula ⁊ exceſſus in cibo. de qua dominus Luce. xxj. Attendite ne corꝑa veſtra grauent̉ crapla. Septima ⁊ vltima ancilla eijcienda eſt luxuria. Dehac ſatis dixi ſupra in locis ſuis vt in regiſtro videbisEt hec habet ſub ſe multas ſpēs. Prima eſt ſimplex fornicatio que ẜm Papiam dicit̉ a fornix fornicis. Vel eſtactus vel incuruatura in pariete vel in edificio qꝛ in talibꝰ locis meretrices ꝓſtituebant̉. Eſt aūt amor a legitimo cōnubio ſolutus ⁊ vagus explende libidinis conſectando licentiam: de qua psͣ. lxxij. Perdidiſti omnes qͥfornicant̉ abs te. Secunda eſt adulteriū ⁊ ipſius ꝑiculimagnitudo patet ex tribus. vt dicit Holkot lect. xlij.Primo ex legis antique graui punitione: de quo Leuitici. ij Si mechatus fuerit ⁊cͣ. Uide ſupra. X. O. Grauis eſt pena vtraqꝫ ꝑſona digna morte efficit̉. Et ꝓptergrauitatem huius peccati ſtatim ponit̉ poſt ꝓhibitionem furti. ſed tn̄ exuperat omne furtum terrene ſubſtātie. quia quod aufert cū ſit creatura rationalis meliꝰ eſtꝙͣ quecūqꝫ terrena ſubſtātia. Iō dr̄ ꝓuer. vj. Non grauis eſt culpa .ſ. reſpectu adulterij cū quis furatus fueritfinaliter em̄ facit vt eſurientem impleat animam. Quiaūt adulterat̉ ꝓpter cordis inopiam ꝑdet animā ſuam.Scd̓o ex ꝓlis ꝑuerſe ꝓcreatione. que frequēter ſolet eēmala ⁊ inhoneſta tam ꝓpter parentū imitationē ꝙͣ propter defectū caſtigationū. qꝛ tales pueri vel dimittunt̉cum matre que nō caſtigat filiū. vel cum extraneis ꝑſonis que de moribus pueri etiam nihil curāt. Ideo fiūtinſolentes. ingrati. degeneres ⁊ vicioſi. Et hoc eſt ꝙ an naͣglicis ꝯnumerant̉. Unde Bonifacius martyr ſcribēsregi angloꝝ. ⁊ ponit̉ in canone di. lvj. Si gens anglorūſicut ꝑ iſtam ꝓuinciam diuuigatum eſt ⁊ nobis in francia et in ytalia improperat̉ ⁊ ab ipſis paganis improperium nobis obijcitur. ſpretis legitimis nuptijs adulterando ⁊ luxuriando ad modum zodomitice gentis fedam vitam duxerit. De tali cōmixtione meretricuꝫ exiſtimādū eſt degeneres populos ⁊ furientes ⁊ ignobileslibidine fore procreandos. ⁊ ad extremum vniuerſamplebem ad deteriora ⁊ ignobiliora vergentem. ⁊ nouiſſi 2me nec in bello ſeculari fortem nec in fide ſtabilē nec honorabilem hominibꝰ. nec deo amabilem eſſe venturuꝫ.ſicut alijs gentibꝰ hyſpanie ⁊ prouincie ⁊ burgundie cōtigit q̄ ſic a deo recedentes fornicate ſunt donec vindextaliū criminū vltrices penas ꝑ ignorantiā leges dei ⁊ ꝑſaracenos venire ⁊ ſeuire ꝑmiſit. Tercio pꝫ hꝰ vicij magnitudo ex date fidei violatione. violat̉ em̄ fides datacōiugij in ſacramēto. Unde mulier adultera peccat invirum dupliciter. fidem ſibi frangēdo ⁊ falſos heredesſubſtituendo. Peccat etiā in ꝓleꝫ quā damnificat reddens eam ignobilem ad eccleſiaſticas dignitates. Et etiam ẜm leges ab om̄i prorſus beneficio excludunt̉. UtC. de natura. li. l. aut licet. Peccat etiā in ꝓximū quemamittit. ⁊ frequenter de adulterio naſcitur homicidiuꝫ⁊ membrorū mutilatio ⁊ hmōi. Nam dauid cū in aduteriū cecidiſſet p̄cepit occidi fidelem militem ſuū vriaꝫ.ij. Reg. xj. ⁊ Ecc̄i. xxiij. Oīs mulier relinquēs viruꝫ ſuū⁊ ſtatuens heredem ex alieno matrimonio. Primo em̄in lege dei altiſſimi incredibilis fuit. ⁊ ſcd̓o virū dereliqͥttercio in adulterio fornicata eſt. ⁊ ex alio viro ſtatuit ſibifilios. hec in eccleſia adducet̉ ⁊cͣ. de his ſpeciebꝰ quere sͣ.dn̄ica Oculi. X. O.20
¶ De eadem dominica ſcꝫ Letare.St puer vnꝰ hic habēsquinqꝫ panes ordeaceos Ioh̓. vj. Dicit Areſto. in epiſtola ad Alexandrū. ⁊ .vij. ethicorūGaudiū ⁊ delectatō neceſſaria ſunt ad vitaꝫ ſicut ſal ad Zcibum ſi tꝑata ſunt. Et principaliter neceſſaria ſunt ꝓpter duo. Primo ad pectoris purgationē. qꝛ dicit Philaretus in tractatu de natura morboꝝ. Gaudiū ſubtiliat ſpūs. ⁊ alleuiat ip̄m pectus. Ideo dicit ipſe cōſtantinus. Riſus ⁊ gaudiū vapores circa pectꝰ collectos ſuacōcuſſione ⁊ motu ſoluūt excreando eijciūt. Excreatisaūt vaporibꝰ membra pectoralia purgant̉. qꝛ ex gaudionimio totū corpus cōcutit ip̄m pectus. Idcirco Iohannes meſue de regimine ſanitatis ꝑſuadet tuſſiētibꝰ gaudium atqꝫ riſum. quia materia tuſſis ꝯpacta circa cor tēpore gaudij ⁊ riſus ſoluit̉ ⁊ liquat̉. Scd̓o ꝓpter ſomnicauſationem. qꝛ dicit Palemon. in li. de ſignis naturarum. Gaudium ſomnū dulcem cauſat ⁊ ſuauem. Cuiꝰrōnē ponit auicenna ꝙ dulcis ſonmus cauſat̉ ex puritate ſanguinis. Et quia gaudium depurat ſanguinemergo ⁊cͣ. Et dixi notanter. Si delectatio ⁊ gaudium tēperata ſunt. qꝛ gaudiuꝫ vituperatū ⁊ vehemens hominem ꝑimit. iuxta illud qd̓ ponit cōmentator ſuꝑ lib̓. demorte ⁊ vita. Uelocius vitam exterminat gaudium ꝙͣtriſticia. Cuius ratio eſt. qꝛ tempore vehementis gaudij ſanguis totus diffundit̉ ad cor. ideo ſepiſſime a ſanguine ſuffocat̉. vel quia tunc cornimis delectat̉. ⁊ calorad exteriora tranſit ⁊ a corde deficit. ⁊ ſic mors interficitſicut refert Ualerius in policrate. Cuꝫ cuidam mulierimors filij abſentis errore eſſet nunciata dum illa merēsſederet ſubito filius aduenit. quem illa vidēs in amplexum eius ruens. ⁊ mox exanimata corruit. Moralit̓ populus chriſtianus a die cinerum vſqꝫ hodie in triſticipenitentie fuit ideo ne ex triſticia deficeret. ſancta mateeccleſia diuerſa gaudia conſolatoria ei ꝓponit. Naꝫ dominus apoſtolicus hodie oſtendit roſam ꝓpter quā dominica iſta vocat̉ dominica chriſti roſa ⁊ hoc triplici ratione. Prima eſt litteralis quam ponit Inno. iij. quia eſtquoddam conſolatorium ⁊ refectoriū populis ex continuo ieiunio fatigatis. quia dicit Catho. Interpone tuis interdū gaudia curis. Ideo dictus Innocē. ne populus ꝑ aſperitatē qͣdrageſimalis abſtinentie ſub cōtinuolabore deficeret. in hac media dominica roſe gaudiuꝫ etſolacium interponit vt aſperitas temperata meliꝰ ſufferat̉. Secunda ratō eſt ſpūalis. In ipſa em̄ roſa ſunt triaEſt em̄ facta de auro. intus v̓o ponunt̉ due res aromatice. Prima eſt muſcus. de quo vide ſupra feria quartaquatuor tꝑm. ſermo. ij. U. F. Scd̓a eſt balſamus. et iōiſta roſa ſignificat xp̄m in quo ſunt tres ſubſtantie .ſ. caro incorrupta q̄ ſignificat̉ ꝑ aurum. Aīa oīm virtutumodore refecta. quam ſignificat muſcus. ⁊ diuinitas precioſiſſima que ꝑ balſamū figurat̉. Oſtēdit ergo papa populo hanc roſam xp̄m ſignificanteꝫ. quaſi diceret. Quivult penitentiam quadrageſimalem leuiter ferre debetroſam chriſtum in corde portare. Tercia ratio eſt moralis. qꝛ ꝑ hoc dat̉ intelligi ꝙ ꝑ ieiuniū ⁊ orationem ſpinevicioꝝ conuertunt̉ in roſas virtutū. ita ꝙ qͥ erat libidinoſus efficitur caſtus. Qui erat ſuꝑbus erit humilis etmanſuetus. Qui prius erat guloſus efficitur ſobrius. etnon ſolum ꝑ rōſam ꝓponuntur fidelibꝰ populis gaudium ⁊ delectatio ⁊ ſolaciū. ſed etiā ꝑ totuꝫ hodiernumofficium. ſicut patet ꝑ introitū Eſa. vltimo. Letare hieruſalem. Ut aūt illud gaudiū ſit tꝑatuꝫ. ideo inter hecgaudioſa canit etiam eccleſia ipſa tractus. vt ſic gaudiumerore aliquali temperet̉. Et nō dūtaxat dicit̉ dn̄ica deroſa ſꝫ etiā de panibꝰ. eo ꝙ xp̄us. v. milia hoīm de qͥnqpanibꝰ ſatiauit. de qͥbꝰ dicūt v̓ba p̄libata. Eſt puer vnhic. Circa qd̓ notādū pͥmo ꝑ hūc pueꝝ moraliter intel. Vey ⁊t alixivj . 1.iIni