Dominica

nobis ꝙ aliqui nobis detrahant. vnde Greg. xxj. mora. c. xv. Sꝫ inter hec ſciendum ꝙ ne in moderatis laudibꝰ efferamur. plerūqꝫ miro rectoris nr̄i moderaminedetractionibꝰ laborari p̄mittimur. vt cum vox laudantis nos eleuat lingua detrahentis humiliat. ⁊ poniturtranſſumptiue. vj. q. j. Sunt plurimi. Tercia filia inuidie eſt ſuſurratio que nihil aliud eſt ꝙͣ diſcordie ſeminatio inter amicos. Et dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxiiij. Suſurratio grauiꝰ eſt pctm̄ ꝙͣ detractio. hoc ꝓbat ſic. Tāto em̄ aliquod nocumentum grauiꝰ eſt qͣnto bonū mitius eſt vel melius quod tollit. Melior aūt eſt amiciciaꝙͣ fama que tollit̉ ꝑ detractionem. ergo grauius punit̉ſicut patet de illis duobꝰ qͥ ſꝑ diſcordias int̓ amicos faciebāt. de quibꝰ ſupͣ dn̄ica. jͣ. octa. nati. xp̄i. K. E. Quarta filia eſt damnatio que eſt bona alteriꝰ ꝑuertere ſꝫ ꝓO pria mala non memorari. Quinta eſt ingratitudo qͥ eſtde acceptis beneficijs deo gr̄as non agere. Circa quodnotandū Rober. hol. ſuꝑ li. Sap̄. lectione. clxxxvj. dic̄Ingrati ſunt pctōres multipliciter. Quidam em̄ donadei non cogitant. qͥdam v̓o de ſuis beneficijs non honorant eum. qͥdam ei ſua beneficia exprobrant. qͥdamv̓o ꝯͣ eum ꝑ ſua beneficia pugnant. Primi ſunt ingratiſatis qͥ nunꝙͣ ponderant poſt conceſſa. ſꝫ ſemꝑ aſpiciūtad habenda. ⁊ non qd̓ receperunt de p̄terito. ſꝫ qd̓ recepturi ſunt ꝓſpiciunt de futuro. ⁊ hec eſt pͥma ac potiſſima ingͣtitudo. ſicut dicit Sen̄. in de beneficijs fere inpͥncipio. Prima v̓o omniū ac potiſſima cauſa eſt ꝙ nouis ſemꝑ cuſtodibꝰ occupati non qͥd habeamꝰ ſꝫ qͥd petamus non in illud qd̓ nobis eſt. ſꝫ in id qd̓ petimꝰ intēti ſumꝰ. Secūdi ſunt ingrati qͥ deum de beneficijs ſuisinhonorant ſimiles porcis qͥ glandes quotidie comedētes nunꝙͣ ad arbores oculos erigunt. cuiꝰ fructu iuceſſanter depaſcunt̉. Contra quos Ariſt. v. Ethic̄. c. viijon̄dit ꝙ in ꝯͣ faciendo ꝓportionabile ac conueniens vtboni ciues at illi qͥ non pn̄t ſimilia tribuere ſaltem grāꝝactōnem ſponte facient de exhibitis beneficijs. Eſt em̄gͣtiarumactio q̄dam retributio ⁊ quoddam ſacramentum in eo qͥ non pōt retribuere ad valorem rei collate.oportet ꝙ faciat gͣtiarumactiones ⁊ ei ẜuiat in recompenſatōnem collati beneficij. Iō dicit Hermes trimegiſtus in li. ſuo qͥ dr̄ legaſtiolos. in fi. Ꝙ non eſt ꝯuenens deo thus vel mirram incendere ⁊ ſic eum adorareſꝫ nos inqͥt gr̄as agētes adoremꝰ. He em̄ ſunt ſummeincenſiones cum gͣtiarumactiones deo agunt̉ a mortalibꝰ. Sed timendum eſt ꝙ iaꝫ nimis verificet̉ ꝓph̓ia. ij.ad Thimo. iij. In nouiſſimis diebꝰ inſtabunt tꝑa periculoſa. erunt homines ſeipſos amantes ⁊ ingͣti. Terciſunt ingrati qͥ deum de beneficijs ſuis exprobrant. vtſunt hi qui iurant ſuꝑ vulnera xp̄i. que tn̄ nullatenusſuſcepiſſet niſi ad hoc eum charitas coegiſſet. de his dicit Sap̄. xxix. Paſcebat ⁊ potabat ingͣtos ⁊ adhuc amara audiet. Quarti ſunt ingrati qui ꝯͣ deum ꝑ beneficiaſua pugnant qui donis dei ad peccandum vtunt̉. Aliqui abundant diuitijs a deo conceſſis. vt neceſſitatibꝰpaupeꝝ ſuccurrerent. ⁊ hi ſunt p̄cipue paupeꝝ oppreſores. Alij fortitudine corꝑis ſui vigent vt deo ꝑ pnīaꝫſeruiant. ⁊ hi ſpāliter in ẜuitijs demonum vires ſuasꝯſummūt. Sicut ſunt rixoſi. p̄dones ⁊ latrones. Nōnulli vigent ingenio naturali. quo deum colere ⁊ aliosregere deberent ⁊ iſti fraudibꝰ ⁊ dolo intenti circūueniunt ꝓximos deẜuientes dyabolo ⁊ nō deo. Contra qͦsGreg. xxxij. moral̓. ſuꝑ illud Iob. xl. Huic mōtes herbas ferunt. dicit ſic. Deum reprobi de donis .i. adiumētis receptis nequaꝙͣ recta ſꝫ pͣua cogitant. Quid aliudfaciunt niſi ſuis ꝯͣ deum donis pugnant. Contra quaꝫſnīam dicit exp̄ſſius in omel̓. quadam ſuꝑ illud. Cumaudieritis p̄lia ⁊ ſeditiones. Omnia quicqͥd ad vſumvite accepimꝰ ad vſum culpe ꝯuertimus. Tranquillitatem quippe pacis humane ad vſum ꝯuertimus ſecuritatis vane ꝑegrinatōem terre ꝓ habitatione diligimꝰ

patrie. Salutem corpoꝝ in vſum redigimus viciorumSobrietatis abundantiam ad voluptatis intorſimusꝑuerſitatem. hec Greg. Refert Ualeriꝰ li. ij. c. j. Apudathenienſes ꝯuictus libertinꝰ de magnitudine aduerſus patronum vite libertate exuebat̉ ꝑ hec verba. Abiet eſto ſeruus. qꝛ liber eſſe non ſciſti. Et Sen̄. lib̓. iiij. debeneficijs narrat. Ꝙ quidam miles naufragus littoreſt appulſus. ⁊ in hoſpicio cuiuſdam ꝑ. xxx. dies refocillatus. Tandem licētiam accipiens ait. Gratias tibi referam ſi imꝑatorem meum me videre ꝯtingit. Ueniēsem̄ ad Philippum regem macedonum p̄dia illiꝰ apudquem fuerat hoſpitatus popoſcit. annuit Philippus.Uir igit̉ de ſuis expulſus nō vt inermis vel ruſticꝰ tulit. ſed ad curiam imꝑatoris acceſſit ⁊ ingratitudinemmilitis expoſuit. Philippus hoc audiens iuſſit reprobiſſimo militi ⁊ ingrato hoſpiti vt ei ſtigmata infigerēt̉que eius ingratitudinem perpetuo teſtarent̉. ⁊ hoſpitiomnia redderent̉. Sexta inuidia eſt ſubſannatio velderiſio. Ubi nota deriſio qͣtuor mala facit. vt dic̄ Robertus lect. lx. Oſtendit ſtulticiam. ſuſpendit amiciciam. offendit iuſticiam. ⁊ intendit maliciam. Primo on̄dit ſtulticiam. qꝛ qui deridet hominem ſimilem ſibi. ꝓdefectu quocūqꝫ naturali vel morali ignorat ꝓpriam fragilitateꝫ. pōt em̄ fieri deriſibilis de ꝯſimili ſi deꝰ ꝑmittitvn̄ Greg. in mora. Quod ſumꝰ hodie nouimꝰ. qd̓ aūtpoſt eſſe poſſumꝰ paululum ſcimꝰ. Hi em̄ quos deſpicimꝰ vt tarde poſſint bona inciꝑe pn̄t vitam nr̄am feruentioribꝰ ſtudijs anteire. Timēdum etiam itaqꝫ eſt ꝙetiam nobis cadētibꝰ ſurgat qͥ nos ſtans irrideat ꝙͣuſtare non nouit qͥ non ſtantem nouit irridere. hec Ggo. Et ideo aduertat qͥlibet illud Iob. xj. Cum ceterosirriſeris tu a nullo ꝯfutaberis. q. d. Conſtat ꝙ ſic. quiaProuer. iij. dr̄ de deo. Illuſores ipſe deludet. Secundoſuſpendit amiciciam. Eſt em̄ vt frequenter cauſa ꝯtentionis ⁊ diſcordie. Ideo dicit̉ Prouer. xxij. Eijce deriſorem ⁊ exibunt cum eo iurgia. Tercio offendit iuſticiam. Facit em̄ deriſor alteri quod ſibi nollet fieri. qͣre ſuſtinebit ſupplicia Prouerb̓. xix. Parata ſunt deriſoribꝰſupplicia. Quarto iutendit maliciam. Incipit em̄ a ludo. ⁊ ſub ſpecie ludi intendit inhoneſtatem ꝓximi. ⁊ ſicꝯmittit mendacium facti Iere. ix. Omnis amicꝰ fraudulent̓ incedit. ⁊ vir fratrem ſuum deridebit. ⁊ veritatem non loquet̉. ⁊ ideo ꝯͣ deriſores dat ſcriptura qͣtuorminas. Dicit em̄ ꝙ nō ſunt arguendi de iniqͥtate. Nōſunt inſtruendi de fatuitate. Sunt eijciendi de ſocietate. ⁊ ſunt diuidēdi a dei maieſtate. De pͥmo dr̄ Prouer.ix. Noli arguere deriſorem ne odiat te. argue ſapiētem⁊ diliget te. De ſecundo Prouer. xiiij. Querit deriſor ſapientiam ⁊ non inueniet. De tercio Prouer. xxij. Eijcederiſorem ⁊ exibūt cum eo iurgia. ceſſabūtqꝫ cauſe ⁊ cotumelie. de quo in psͣ. lviij. Tu dn̄e deridebis eos. Tercia ancilla eſt ira que ẜm Aug. eſt vlciſcēdi libido. ⁊ heceſt de corde eijcienda. qꝛ facit iniuriam deo ⁊ ꝓximoꝓprio ſubiecto impediendo aſpectū rōnis ⁊ intelligētie.Deo em̄ ꝯuenit rōne potentie culpas iudicialiter vindicare. bonos ſpāliter inhabitare. ⁊ eis liberaliter bonaſua legare. Sed ꝯͣ iſta iniuriat̉ iracūdus deo in omniboPrimo aufert deo vindictam. qꝛ ira eſt deordinatus appetitus vindicte. Et deus dicit Deutro .xxxij. Et aRoma. xij. Mihi vindictam ⁊ ego retribuam. Deꝰ etduo ſibi retribuit gloriam ⁊ vindictam. Alteꝝ ſuꝑbusalteꝝ aufert iracundus. De gloria dicit Yſa. xlviij. Gloriam meam alteri nō dabo. Secūdo iracūdus deo iniuriat̉. qꝛ expellit eum a quiete ſue habitationis. qꝛ in pͣsͣ.dicit̉. In pace factus eſt locus eiꝰ. Ira autem ꝑturbatpacem ⁊ deſtruit. Iuxͣ illud Prouerb̓. xv. Ira ꝓuocatrixas. Domum em̄ que tota die tremeret ⁊ mouereturnullus magnus dominus libent̓ inhabitaret. Sic xp̄cẜm psͣ. xcv. Eſt magnꝰ dominus ⁊ laudabilis nimis.nō habitat in domo cordis qd̓ ſemꝑ tremit ⁊ mouet ꝑ⁊e 20t