SextaV.
verbum. Qui quanto plus exercet̉ tanto magis deſiderat̉. Quia dicit ſap̄. Prouer. xxx. Tria ſunt inſatiabili.infernꝰ. os vulue .ſ. mulieris incōtinentis ⁊ terra. Sedtn̄ luxuria tria mala facit vt dicit Robertꝰ ſuꝑ li. Sap̄lec. xxij. Prima qꝛ effeminat vigorem. in ſignum iſtiusdum Samſon dormiuit in ſinu Dalile ſtrenuitate ſolita fuit ſpoliatꝰ Iudicū. xv. Vide hiſtoriam dn̄ica Reminiſce. ẜ. ij. U. X. Sic quicūqꝫ dormit in ſinu dalile. ifert negligent̓ voluptatibꝰ voluptuoſe vite ſpoligore. Fingit em̄ Ouidiꝰ li. xv. methamor. de fonteſalinatio ꝙ talis erat virtutis ꝙ ſaxum abſtulit viro oſe balneauerat in illo. Iſto mō euenit de voluptate. ⁊ iōſi homo ſe balneat in delitijs ⁊ voluptatibꝰ effeminabitur ⁊ animoſitatem amittit. Iō narrat Ualeriꝰ in policrate li. j. Ꝙ corneliꝰ cippo miſſus in hiſpaniam eo tꝑequo caſtra intrauit indixit. vt omnia q̄ cauſa voluptatis eſſent ꝯꝑata auferrerent̉ vnde ſimul ⁊ ſemel duo milia ſcortoꝝ legunt̉ abiſſe ab exercitu romanoꝝ. Et ē notandum ꝙ nobiliſſimi pͥncipes qui nō bellis vel armisvinci potuer̄t. ꝑ luxuriam cecider̄t. ſicut narrat li. j. c. v.de Hannibali duce carthaginen̄. quem mulier q̄damꝑnicioſe romanis tradidit occidēdum. Unde Ouidiꝰde arte amādi fingit ꝙ mars qͥ deus eſt bellantium captus ſit cum venere vxore Uulcani inuiſibilibꝰ cathenis. ⁊ omnibꝰ dijs celeſtibꝰ in deriſioneꝫ on̄ſus. Cui hiſtorie alludens Valeriꝰ ad Ruffum de vxore non ducenda dicit ſic. Mars cum deus bellātiuꝫ dici meruittriumphoꝝ familiari frequentia in quibꝰ expedit maxime ꝓmptā ſtrenuitas nihil ſibi metuēs. a Uulcanogatꝰ eſt cum venere inuiſibilibꝰ cathenis. ſenſibilibꝰ tn̄Hoc aūt ⁊ ad plauſum ſatiroꝝ ⁊ deriſum celeſtis curieult dicere. ꝙ vulcanꝰ fecit cathenas inuiſibiles. ⁊ polit eas in lectum veneris. in quibꝰ cum mars intraſſetlectum veneris. captus eſt ⁊ detentꝰ donec tota cua celeſtis eum ꝯſpexiſſet. Et ideo de talibꝰ dicit̉ Iob.xvj. Moriet̉ in tempeſtate anima eoꝝ. ⁊ vita eoꝝ int̓eminatos. Exemplum de Holoferne qui ardens inmore Iudith. vt eiuſdem. xiij. Secūdo carnalis luxuaccumulat dolorem. qꝛ naturalit̓ poſt voluptatemquit̉ penitentia. Sicut ꝓbat venerabilis Boe. li. iij.pſa. vij. Quid de corꝑis voluptatibꝰ loquar. vide deoc ſupͣ dn̄ica. jͣ. octa. eph̓ie. L. D. Et dn̄ica infra octa.latiuitatꝭ xp̄i. I. Y. In huiꝰ etiam figuram fingit mehamor. fuſcus li. x. Ꝙ virgo quedam nomine miriaatris deſiderauit inceſtum ⁊ deſideratum ꝑpetrauitdiuuante nutrice. Tandem cum eſſet ꝑceptum fugat̉patre. ⁊ tātam triſticiam incidit ꝙ fletū ſuſpirijs ⁊ genitibꝰ alterata ꝯuerſa eſt in arborem cui nomen mirraue adhuc guttas amariſſimas qͣi lachrymas de ſe fundit in ſignum ꝙ voluptatem illicitam corꝑis ꝑpetuusſequit̉ dolor mentis. Tercio v̓o voluptas mentis obuſcat decorem. qd̓ patet de Salomone. iij. Reg. xj. qfemora ſua inclinauit mulieribꝰ. ⁊ dedit maculā in gloiam ſuam. Cui in hiſtoria Valeriꝰ ad Ruffum ſic aludit. Sol omnium Salomon. theſaurꝰ delitiaꝝ dn̄iapientie ſingularis domicilium craſſo tenebraꝝ obfuſcatus attramento. lucem nomīs ſui. odorem fame ſuegloriaꝫ domꝰ ſue amore mulieꝝ amiſit. ⁊ poſtremo coaꝫ Baalex eccleſiaſtice domī mutatꝰ eſt in mēbꝝ ſubali .i. ex ꝯcionatore dei mutatꝰ eſt in mēbꝝ dyaboli. Scunda aqͣ ſitim expellit ſeu extinguit. ⁊ eſt triplex. Pma eſt pnīa regularis. aqua em̄ tria oꝑat̉. Primo em̄ lauat ſordida ſicut patuit ſupͣ dn̄ica. iij. adue. ẜ. j. F. S. etInuocauit ẜ. ij. U. M. Iſto modo pnīa abluit ſordespctōꝝ qͣntumcūqꝫ fuerint enormia. In cuiꝰ figura dictum eſt Naamā leproſo. iiij. Regū. v. Uade ⁊ lauareſepties in iordane. ⁊ recipiet ſanitatem caro tua atꝫ mūdaberis. Quod exponit Nic. de ly. Per naamā leproſum intelligit̉ pct̄ōr infectꝰ mortalibꝰ pctīs. qͥ audita ꝑp̄dicatorem miſcd̓ia dei ꝯtritionem accepit ad pnīam
veram ꝓcedit ⁊ lauat̉ ſepties in iordane .i. lachrymis penitentie que ſignificat̉ ꝑ iordanem qui interpretat̉ riuꝰiudicij. ⁊ lauat̉ ideo ſepties ꝓpter ſeptem pctā mortalia⁊ ſic ſe lauando ad mentis mūdiciam reſtaurat̉. Iō dic̄dn̄s Ezech̓ .xvj. Laui te aqͣ mūda ⁊ mundaui ſanguinētuum .i. pctm̄ quod ex carne ⁊ ſangnine ortum hꝫ. Iuxͣillud Eccͣi .xvij. Quid neqͥus ꝙͣ qd̓ excogitat caro ⁊ ſanguis. Secundo aqͣ flectit rigida. ſic pnīa corda ſuperbadomitat. ⁊ inſolentia flectit ad obedientiam. ſicut patꝫde ſuꝑbo Nabuchodonoſor Dan̄. iiij. de quo ſupͣ do.j. in aduen. ẜ. j. A. G. Contingit em̄ de pctōribꝰ ſicut d̓corallo de quo dicunt naͣles. ꝙ ꝙͣdiu eſt in aqͣ creſcit etauget̉ ad modum plante. ꝙͣcito extrahit̉ rigeſcit in lapidem. iuxͣ illud Ouidij methamor. li. v. Sic ⁊ coralluꝫprimo ꝯtigit anno. Temꝑe dureſcit mollis fuit hera ſb̓ vndis. Et ita multi dum ſunt int̓ viros pnīe duros creſcunt ⁊ molles attractibileſqꝫ ſunt qͥ exͣ penitentiam poſiti inuenerent̉ rigidi ⁊ rebelles. Ideo dr̄ Eccͣi.xxiiij. dixi. Rigabo ortum plātationū ⁊ inebriabo partus mei fructum. Tercio aqͣ coquit cruda cum adiutorio ignis. qd̓ em̄ crudum eſt digeſtioni ꝯͣrium. fit ꝑ decoctionem in aqua ꝯueniens corꝑis nutrimētum. Iſtiquidem incorꝑari non poſſunt corꝑi xp̄i myſtico ꝓpterſuam cruditatem ⁊ inſipiditatem donec in aquis penitentie decocti fuerint. Iuxͣ illud Ezech̓. xxiiij. Conſument̉ carnes ⁊ coquet̉ vniuerſa compoſitio ⁊ oſſa tabeſcent. Quod ſic intelligit̉. Conſument̉ carnes .i. carnales affectiones. ⁊ coquet̉ vniuerſa compoſitio .i. ornatꝰſuꝑfluus ad modeſtiam reducet̉. ⁊ oſſa tabeſcent .i. rigide ⁊ rebelles voluptates. hec Robertꝰ lect. cxxxviij.Iſta aqua regularis penitentie extinguit ſitim temꝑalis auaricie. Sicut patet in Matheo ⁊ Zacheo. qͥ penitus auaricijs temꝑalibꝰ inherebāt. De Matheo dicit̉Math̓. ix. de Zacheo Lu. xix. Poſtꝙͣ aūt ad penitentiam veniebāt ſitis illa inordinata totaliter in eis fuit extincta. qꝛ Matheus omnia dimiſit ⁊ xp̄m ſecutꝰ erat. ⁊Zacheꝰ ait. Ecce dn̄e dimidium bonoꝝ meoꝝ do pauꝑibꝰ ⁊cͣ. Secūda aqͣ que extinguit ſitim eſt aqͣ ſapīe ſalutaris. de qͣ Eccͣ. xv. Aqua ſapientie ſalutaris potauitillum. Ubi nota ſapientia aſſimilat̉ aque ꝓpter tria. vttangit Robertus hol. lec. cxxxviij. Primo ꝓpter eius facilem ꝯmutationem. Aqua em̄ facile ẜm ea que ſibi aproximant̉ ſe conformat. Unde ambro. in hexa. li. iij.Aqua rigorem commutat. vt inter vaporantia ferueat. inter ymbroſa frigeſcat. ſole reꝑcuſſa eſtuat. nube irrigata glaciali humore caleſcit. Iſto modo ſapiētia moralis que hominem docet conuerſari ſine querela in medio nationis praue ⁊ ꝑuerſe. ſalua ſemꝑ honeſtate vitein veritate conſcientie nouit ſe omnibꝰ conformare cuꝫquibus viuit. Iuxta illud quod ſcribit Augꝰ. ad Hierony. diſt. xij. c. Illa autem. ſic dicens. Quod non contͣfidem nec ꝯͣ bonos mores eſſe conuincit̉. indifferentereſt habendum. ⁊ pro eorum inter quos viuitur ſocietate ſeruandum eſt. Et ſubdit Augꝰ. Mater mea Mediolanum me ſecuta inuenit eccleſiam ſabbato non ieiunantem cepit fluctuare quid ageret. tunc ego conſului de hac re Ambroſium. At ille ait. Cum romam venio ieiuno ſabbato. cum mediolani ſum non. Sic ⁊ tuad quācunqꝫ forte eccleſiam veneris eius morem ſerua.Et dicit Bartho. brix. in gloſa. ꝙ argumentum eſt ꝙviatores tenentur ſequi conſuetudinem loci ad quem vveniunt. De hoc etiam dicit Saluſtius ſuꝑ Albertum VConſulo quiſquis eris qui pacis federa queris. Conſonꝰ eſto lupis cum quibꝰ eſſe cupis. Nec tamē hoc inconſtātie imputādum eſt ſed prudentie. Quia dic̄ Catho. Conſtās ⁊ lenis vt res expoſtulat eſto. Temꝑibꝰmores ſapiens ſine crimine mutat. Cui conſonat martianus de formula vite honeſte. Si prudentiam amplecteris vbiqꝫ idem eris. Et vt rerum aut temporumvarietas exgit. ita te accommodes ipſi. nec te in ali-