Quarta.X.

vulnus ⁊ ſanguis ſagitta illic on̄dunt̉. Timore igit̉ tanti miraculi p̄dictus vir qͥ cum exercitu eccl̓iaꝫ īuaſeratcruce ſignatꝰ eſt ⁊ pnīaꝫ egit. et dicit Ceſarius. Semeladhuc mortalis in t̓ris crucifixꝰ ē atꝫ lanceatꝰ. ⁊ tn̄ mōquotidie ſedens ad dexteram pr̄is ſe crucifigi ꝯq̄rit̉ di.Et me crucifixiſtis tota die. Iō dicit h̓. honora patremnum .ſ. celeſtem modis quibꝰ ſupͣ. Et ſb̓dit. Et matrētuā. Hec eſt mr̄ v̓go Maria ⁊ benedicta mrͣ miſcd̓ie ⁊totiꝰ ꝯſolationis nr̄e. De qͣ dicit Anẜ. Mater miſcd̓ieiunꝙͣ miſcd̓iam ſuam ꝯtinuit aut ꝯtinet. nec ꝯtinebitn eternum. omnibꝰ ſinum miſcd̓ie ſue aperit. ⁊ de plelitudine eius accipiant vniuerſi. Ipſa etiam de ſe dic̄.⁊ccͣi. xxiiij. Ego mr̄ pulcre dilectionis ⁊ agnitionis ⁊ tinoris ⁊ ſpei ſancte. hec em̄ mater eſt honoranda pͥmot̓ iubendi aucͣtem. Si em̄ dn̄a mundi que hꝫ auctoratē iubendi quicqͥd voluerit a ppl̓o ſuo honorat̉. mulmagis Maria eſt honoranda q̄ hꝫ aucͣtem in celo ⁊ī terra. qꝛ dr̄ Eccͣi. xxiiij. In hirl̓m poteſtas mea. ⁊ qꝛptātem tantam quicqͥd vult ꝯfeſtim fit. Quia dicitc filius ſuus. iij. Reg. ij. Pete a me quicqͥd vis nonn̄ phas eſt vt a te auertam faciem meam. Refert Ceiriꝰ in dyal̓. In qͣdam eccl̓ia dum ſacerdos celebraretppl̓us aſtaret. imago dei genitricꝭ ſudare cepit vt aſtāes notarent ⁊ mirarent̉. atꝫ ipſe ſudoꝝ guttule peplisiatronaꝝ extergerent̉. nutu dei obſeſſus eadem horafuit. Reqͥſitꝰ de cauſa rn̄dit. Quid ſtatis admirāteslius Marie manum extendit ad feriendum quam ſiſa nō retinuiſſet mūdus iam minime ſb̓ſiſteret. Ecceccauſa ſudoris eſt. Audientes homines v̓ba ſtupena ꝯtriti ſunt. Ecce auctoritas Marie. Scd̓o ꝓpter ditendi ſinceritatem. Sicut em̄ mr̄ ex neceſſitate naͣliffectionis inclinat̉ ad filij dilectōꝫ. ita be. v̓go Mariaindita benignitate inclinat̉ ad nr̄m amoreꝫ. qꝛ dr̄. ijReg. xviij. Sicut mr̄ vnicum amat filium ita te diligeam. ꝓpter hoc xp̄c in morte videt̉ matrē diſcipulo cōendaſſe vt cuilibet matrē ipſam diligenti in ſue moris articulo piam ac ꝓpiciam exhiberet nos ab incurſuemonum ꝓtegendo. Sicut fecit cuidaꝫ laico qͥ ruraliꝑi erat deditꝰ. ⁊ alijs mūdanis ſtudijs occupatꝰ. Quium pͣuis actibꝰ eſſet irretitus etiam dum terram araet qͣntū poterat vicinis ſurripiebat. ⁊ metas ſuas trāſrediens. iugeribꝰ ſuis terram alioꝝ furtiue ſociabat. h̓ī ſanctam dei genitricem v̓ginem Mariam honoraat ⁊ in mente hēbat. ⁊ pleꝝqꝫ eam deuote ſalutabatIſte gͦ cum eſſet defunctꝰ. ꝯuenerūt demones aīam eiꝰcaꝑe ꝯfidētes. affuerūt etiam angeli qͥ ꝓtulerūt paua ab eo bona facta. ceperunt demones innumerabiliaiala ferre. Cūqꝫ ob hoc exultantes ſe viciſſe putarent.ntulit vnꝰ ex angelis ꝙ cum magna deuotiōe ſalutarelitꝰ eſſet ſanctam genitricē v̓ginem Mariam. hoc audientes demones relicta homīs anima receſſerūt ab eofuſi. ſicqꝫ eſt excepta a ꝑpetua damnatōe. Tercio ꝓpterꝯpatiendi fidelitatem. Ip̄a em̄ ꝯpatit̉ pctōribꝰ damnādis ⁊ int̓cedit ꝓ eis ſicut illa pia mr̄. iij. Reg. iiij. Que videns ꝙ filius ſuus mori debuiſſet ⁊ diuidi ꝯpatiens eiait. Date huic infantem viuum. Hec eſt em̄ mr̄ eiushoc eſt em̄ verbum xp̄i rn̄dentis mr̄i ſue ꝓ pctōribꝰ roganti vt dicat ſuis angelis. Date hūc damnanduꝫ mr̄imee q̄ mat̓na pietate ꝓ ipſo petiuit ⁊ non moriat̉ morte eterna. Sicut factum eſt de illo de quo legit̉. Fuit qͥiam. Solo noīe religioſus. ⁊ omnia q̄ ad religionē ſpectabant durus ⁊ negligens ꝑfecit. ꝯſueuit tn̄ be. v̓ginēhonorare. ⁊ ſemel ꝑ diem dicere centum aue maria. hicdictus Solo in extrema hora ductꝰ eſt in extaſim. ⁊ d̓monies eum ſummo iudici pn̄tabant petentes ſnīaꝫ.eis tanꝙͣ ꝓpriꝰ iudicaret̉. Deus em̄ ſciens pctā ſua multiplicia dixit eum fore damnandum. Interea venit be.v̓go Maria afferens cedulas in qͥbꝰ ꝯtinebant̉ omniaaue maria petens a filio ſuo vt ad iudicium ꝓcederet.demones v̓o attulerūt multos libros pctōꝝ. ⁊ vtriuſqꝫꝑtis libri ponebant̉ in ſtatera. ſꝫ pctā preponderabant.

Tunc beata virgo Maria videns ſe nihil ꝓficere filioſuo deuotiſſime ſupplicabat di. Recordare dilecte filimi ꝙ de mea ſubſtantia receꝑis ſubſtantiam viſibilem⁊ palpabilem. Da mihi vnam guttaꝫ tui ſanguinis fuſam ꝓ pctōribꝰ in paſſione. Et ille. Impoſſibile eſt tibiinqͥt aliqͥd denegare. verūtamen ſcias ꝙ vna gutta ſanguinis mei p̄ponderat omnibꝰ peccatis totiꝰ mūdi. accipe itaqꝫ qd̓ petiſtis. Quam accipiens poſuit ad ſtateram. ⁊ omnia p̄dicta peccata religioſi qͣſi fauilla p̄ponderabat. Tunc demones diſcedentes ꝯfuſi clamabantdicētes. Nimis miſericors eſt iſta dn̄a xp̄ianis. Undeſemꝑ deficimus quotiēs ſe de ꝯflictu intromittit. Reducta eſt igit̉ anima ad corpus. ⁊ ipſe poſtea ꝯualeſcēsomnia narrauit. ⁊ factus eſt bonꝰ monachus ⁊ ſaluatꝰꝓpter hec tria eſt mater nr̄a benedicta v̓go ꝑpetue honoranda. Hic potes ꝯcludere ſi tibi videbit̉ expedire.¶ Secundus pater .ſ. ſpūalis eſt ſacerdos qͥ eſt honorā Xdus ꝓpter tria. Primo ꝓpter neceſſitatem. qꝛ multū neceſſarius eſt ſacerdos octo de cauſis. Primo ꝓpter recōciliationem. qꝛ ipſi dn̄t placare deum. Naꝫ de quolibetſacerdote dr̄ Eccͣi. xliiij. In temꝑe iracundie facta eſtreconciliatio. Sicut figuratum eſt de Aaron Nume.xvj. vbi legit̉. Cum iraſceret̉ dn̄s ppl̓o dixit Moyſesad Aaron. Tolle thuribulū ⁊ hauſto igne de altari mitte incenſum deſuꝑ. ꝑgens cito ad ppl̓m vt roges ꝓ eisIam em̄ egreſſa eſt ira a dn̄o ⁊ plaga deſeuit. Quod cūfeciſſet Aaron ⁊ cucurriſſet ad mediam multitudinemquam iam vaſtabat incendium offerens thimiama ⁊ſtans int̓ mortuos ⁊ viuos ꝓ ppl̓o dep̄catus eſt. ⁊ ceſſauit plaga. Ideo dr̄. j. q. j. Ipſi ſacerdotes ꝓ ppl̓o int̓pellant ⁊ peccata illoꝝ comedunt. qꝛ ſuis p̄cibꝰ ea delēt⁊ ꝯſumunt. Et dicit glo. Bart. brix. Solus deus deletpenas .i. peccati reatum. Sacerdos penam infligendāꝓ peccato or̄onibꝰ minuit ꝓpt̓ quod delere dr̄. hec glo.Si em̄ ſacerdos voluerit placare deum neceſſe ē vt placeat. Quia dr̄. iij. q. vij. c. In gͣuibꝰ. Cuꝫ is qui diſplicetad int̓cedēdum mittit̉ irati animꝰ ad deteriora ꝓuocat̉p Grego. Placare aūt deum non pōt qͥ carnalia amatIuxͣ illud apl̓i ad Roma. viij. Qui in carne ſunt placere deo non pn̄t. De illis v̓o qui nōdum recōciliati ſuntdeo ⁊ volunt alios reconciliare dicit Bern̄. Ue igit̉ filijs ire qui nōdum reconciliati reconciliationis alienenegocium qͣſi gens que iuſticiam fecerit apprehendūt.Secunda cauſa. qꝛ ipſi loco dei ſunt. ideo viuere debētvt deus .ſ. ſpūaliter ⁊ non carnaliter. qꝛ deus ſpūs eſt.Ioh̓ .iiij. Qui em̄ inter ſacerdotes ſic caſte viuit aſſimilat̉ filio hominis. De quo Apoc̄. j. Uidit Iohannes ſimilem filio hominis p̄cinctum ad māmillas zona aurea. Ubi dicit glo. Similis filio hominis eſt vicariꝰ xp̄iqui zonam aureaꝫ ꝯtinentie debet hr̄e. ſi a ſubditꝭ vulthonorari. Tercia qꝛ ipſi angelicū officium hn̄t eidē ſeruientes domino cui ⁊ angeli. Ideo puritatem angelicam hr̄e debent. qꝛ Malach̓. ij. dr̄ de ſacerdote. Angelus domini exercituum eſt. Ideo dr̄ Exo. xix. Sacerdotes qui accedunt ad dominum ſanctificent̉ ne ꝑcutiateos. Quarta eſt qꝛ ipſi attinent ſpūali generationi q̄ ſancta eſt ⁊ munda. ideo nō decet eos intendere carnali q̄immūda eſt nec expedit eos hr̄e filios carnales. ne duꝫſollicitudo ⁊ amor ipſoꝝ diuidit̉ ad eos minuat̉ ad filios ſpūales. Iohannes em̄ euangeliſta magnam ſolicitudinem ⁊ dilectionem habebat ad filios ſpūales. quianō hēbat carnales. Ideo dicit in ſecūda eius canonicaMaiorem aūt hoꝝ non habeo grām. q. d. Non eſt mihi glorioſius audire ꝙͣ vt audiam filios meos ambulare in veritate. Quīta eſt qꝛ ipſi ꝯͣctant ſancta. ideo oportet eos ſanctos eſſe ꝙͣtum ad carnis mundiciam. Ideodixit ſacerdos ad Dauid. j. Reg. xxj. Nō habeo paneslaicos ad manum. ſꝫ tm̄ panē ſanctū ſi pueri mūdi ſuntmaxime a mulieribꝰ māducent. Et pn̄t eſſe v̓ba ſancteeccl̓ie q̄ hꝫ panem ſanctum corpus xp̄i quē nō manducent ſacerdotes niſi ſint mūdi. qꝛ dr̄ de ipſis Leuit. xxj.