Feria

poſt epiphanie. ſermone. j. P. H. Quartum eſt ꝙ gratiarūactio ⁊ exercitium quod in celo exercet̉. iuxta illudpsͣ. lxxxviij. Miſericordias dn̄i ineternū cātabo. Hoccanticū erit gratiarumactio. Eſa. lj. Gaudium ⁊ exultationem inueniet̉ in ea ⁊ grārūactio ⁊ vox laudis. Ideobonum eſt aſſueſcere huic oꝑationi quā in futuro exercebimus. bonum eſt addiſcere officium quod tādiu facere oportebit. Quintum eſt vtilitas multiplex eoruꝫ q̄ex hoc opere ſequuntur. Prima ꝙ hominem in tribulatione ꝯſeruat vt patet de tribꝰ pueris Danielis. iij. qͥin fornace poſiti gratias agebāt ab igne nō ſunt leſi ẜmqd̓ dicit̉ ibidem. Nec illos omnino tetigit ignis nec qͥꝙ moleſtie intulit. Secunda diuinam largitatem ꝓuocat ad dandum: iuxta illud ꝓuer. xj. Anima que benedicit impinguat̉. Et Bern̄. Ad locum vnde exeūt flumina gratiarū reuertant̉ iterum et fluant. Sextum eſtꝙ operatio hec multum placet deo. qꝛ gratiarūactio eſtquaſi vngentū quo caput eccleſie vngit: ſicut figuratuꝫeſt in Magdalena caput chriſti vngente Math. xxvj.Mar. xiiij. Ideo dicit Bern̄. Bonum eſt vngentū cōtritiōis quod de recordatione pe ccatoꝝ efficitur. Melius aūt eſt vngentum deuotionis qd̓ fit/ de recordatione beneficiorum dei. Septimū eſt magnitudo groſſiciei que gratiarumactōi eſt ꝯtraria ⁊ eſt ruſticitas magnaSicut em̄ magna ruſticitas eſſet ei qͥ amitteret vaſculūvini gratiarūactionem nō ageret ei qͥ ei redderet. qͣntomagis deo qui inceſſant̓ prebuit nobis dona bona. Iōdicit Grego. Dignū eſt ſemꝑ gratias agere. qꝛ deus nūꝙͣ ceſſat benefacere. Et bea. Aug. li. ſoliloqͥoꝝ. Ecce domine gratias ago ne ſim ingratus tibil. Liberator meꝰes tu quoniam liberaſti me. Octauuꝫ eſt multiplex malum quod prouenit ex ingratitudine. Primū eſt ꝙ bona iſta a deo accepta auferri facit. Unde ſuꝑ illud Ro.j. Qui cum deum cognouiſſent non ſicut deū glorificarunt aut gratias egerunt. Dicit Aug. Ultra ea que deus dederat homini quanta dediſſet ſi ingratus nō fuiſſet. iuxta illud Grego. Non eſt dignus dandis qui nōgit gratias de datis. Et Bern̄. Ingratitudo eſt ventꝰrens ⁊ exiccans fontē legalitatis et rōreꝫ miſericordiefluentis gratie. Tercium eſt qd̓ nō priuat hominē bonis ſolum. immo etiam penas addit. Quia ezechias punitus eſt de ingratitudine. cum .n. dominus dediſſet eitriumphum incredibilem. et ꝑcuſſiſſet. clxxxv. milia incaſtris Sennacherib. licet ẜm Ioſephum cū popl̓o hoſtias immolaſſet. non tamen digne gratias egit. ⁊ canticum nō cantauit. ſicut in hmōi triumphis patres conſueuerant. Ideo egrotauit vſqꝫ ad mortem. vt habeturiiij. Reg. ij. ⁊ Eſa. xxxviij. Secundo debemus honorare patrem celeſtem omnes actiones ⁊ cogitationes ī ſuilaudem referendo. ad quod hortat̉ apl̓s ad Coll̓. iij. ca.Oīa quecunqꝫ facitis in verbo vel oꝑe oīa in nomīe domini facite. Et ponit̉. xxvj. q. ij. c. nō licet. Qui em̄ ī ſuisactibꝰ intēdit oſtenſionem ꝓpriam vel complacentiamhumanam magnam deo iniuriam irrogat. Exempluꝫde illo qui arborem fructiferam plantatam in horto alicuius viri ꝑ violentiam ſurripit ⁊ in horto ꝓprio reponit. Nam arbor fructifera eſt bona voluntas ꝑ diuināgratiam irrigata ⁊ fundata que tot fructus ꝓducit qͦtactus bonos ⁊ meritorios elicit. quam tūc de horto deieuellimus et in hortum dyaboli tranſplantamus qn̄ deactibꝰ virtuoſis ⁊ alijs donis nobis diuinitꝰ ꝯceſſis ſuꝑbimus ⁊ nobiſipſis aſcribimus vel ꝑ ipſoꝝ cognitioneꝫdeo laudes debitas non reddimus. Contra quod apoſtolus. j. Coꝝ. iiij. Quid habes quod non accepiſti. qͣſidiceret. nihil. Si aūt accepiſti quid gloriaris quaſi nonacceperis. quaſi diceret. Non eſt actio ſuꝑbiendi de illis. ſed magis humiliandi ⁊ grates reddēdi. Tercio debemus honorare ipſum ſuper omnia eum pre omnibꝰdiligendo. ⁊ ad hoc nos incitat primo. Si conſideremꝰa quibꝰ vinculis deus nos redemit. Tot enim vinculis

quilibet ligatur quotquot peccatis irretitur. iuxta illd̓Prouerbioꝝ. v. Iniquitates ſue capient impium. ⁊ funibus peccatoꝝ ſuoꝝ vnuſqͥſqꝫ ꝯſtringet̉. Et ſunt ad̓ofortia vincula iſta ꝙ etiam ꝑ mortem qn̄qꝫ ſoluunt̉. Iōnon parū gratus eſſe debet deo ⁊ ipſum honorare quēab his vinculis dignatus eſt miſericorditer liberare. iōDauid in psͣ. cxv. Dirupiſti vincula mea ⁊ tibi ſacrificabo hoſtiam laudis. Secundo ſi conſideremus hec etquanta nobis deus ꝓmiſit ꝓ quolibet em̄ mortali peccato nobis dimiſſo rei eramus mortis eterne. Ezechiel̓xviij. Anima que peccauerit ipſa moriet̉ .ſ. eternalit̓. niſi deus ꝑ ſuam miſericordiaꝫ peccatuꝫ nobis dimiſiſſetSi enim quis eſſet reus mortis temporalis que momētanea eſt et eum quis liberum dimitteret. ꝓ dimiſſioneillius paratus eſſet ei ſeruire ⁊ eum honorare tota vitaſua. Quid ergo faciemus pro dimiſſione mortis eterne.Nunqͥd deū ꝓ illo honoremus. certe vtiqꝫ. Ideo dicitAuguſtinus. Cui dictum eſt nauiga ne moreris. et ſi piger fueris leua te. Iubet deus vt ineternum viuamus⁊ ne obedire negligamus. Tercio ſi perpendimꝰ ad qͣntam dignitatem deus nos elegit .ſ. ad vitam immacutam ⁊ ad regnum celorum. Quia dixit Geneẜ. xv. Egero merces tua magna nimis. Quarto deum honoraredebemus ſaltem ſemel in anno ipſum ad cor noſtrū inuitare debemus. Quia dicit̉ Apocalyp. iij. Ecce ego ſtoad oſtium .ſ. cordis humilis. et pulſo. Si quis audieritvocem meam ⁊ aperuerit mihi ianuā introibo ad illum⁊ cenabo cum illo ⁊ ipſe mecū. Ecce rex regn̄ ⁊ dn̄s dominantium pulſat ad oſtium cordis. Surge igit̉ ⁊ aperi. et dic tanto hoſpiti Gen̄. xxiiij. Ingredere benedictedomine cur foris ſtas. et tunc tanto hoſpiti aperis qn̄eum: ex ſtatuto eccleſie extra de pe. et remiſſi. c. Omnisvtriuſqꝫ ſexus: ſemel in anno in ſuo ſacramento ſumis.ſicut faciunt boni chriſtiani ad futurum feſtum paſcheEx quo patet ꝙ deum inhonorant qui ipſum in ſuo ſacramento ad minus ſemel in anno ad hoſpitiuꝫ cordisſui non inuitant. Illis dicit dominꝰ Ioh̓. viij. Ego honorifico patrem meum ⁊ vos inhonoraſtis me. Quītohonorare debemus dn̄i corpus cum ipſum corpus ſuūeleuatur in miſſa adorando. quia dicitur extra de celecum in celebratione miſſarum eleuat̉ hoſtia ſalutaris ſereuerenter inclinent. et dicit Glo. Flexis genibꝰ dicēdoillam vel cōſimilem orationem. Salue lux mundi. velbum patris vera hoſtia. viua caro. deitas integra. verhomo. Sexto honorarare debemus dum ipſum ſalutādo. Cum enī ante imaginē dei tranſimus ſalutare debemus deum: quia neceſſe eſt. Quia legit̉ ꝙ quedā ſanctimonialis dum ſalutaret ante imaginem beate virginis Marie ipſam Mariā ꝑ aue maria: dixit imago pueri quē tenebat in ſinu. Matrē meaꝫ ſalutas: quare etiam me nō ſalutas? ℟ndit puella. Uerbis qͥbꝰ ſalutabimus te domine mi?. Ait imago pueri. ſic me ſalutabis.Aue benigne deus. Ideo dicit Tullius moral̓. Effigiēchriſti dum tranſis ſemꝑ honora. Non tamen effigieꝫ:ſed quid deſignat̉ adora. Sunt econtra quidam qͥ imaginem xp̄i nō adorant nec honorāt ſꝫ magis inhonSicut refert Ceſarius in dyalogo. Tempore diſcointer Ottonē ⁊ Philippum ꝓuincialem in quodā oratorio ſatis famoſo ſua ad conſeruationem tranſtulerūtQuo cognito quidam potens ex parte aduerſa ad expugnandum baliſtarias machinaſqꝫ applicuit. Illi v̓oqui deintus erant imaginem crucifixi ligneam contrahoſtes in quandā feneſtrā poſuerūt. ſꝑantes ꝙ ꝓpt̓ illiꝰveneratōnē loco ꝑcerēt. qͥdā v̓o de baliſtarijs nō curāsde cruce. īmo latente illo indignā telā miſit ⁊ ſacrā imaginē in brachio ꝓfunde vulnerauit. Mox mirūimmodum antiqua renouant̉ miracula ⁊ ad inſtar qͥdē venehumane ſanguis vulneris de loco cepit ſtillare ⁊ adhuc