Feria Quarta.X.

Moraliter. Semey interpretatur audit me ⁊ ſignificatpeccatorem qui deberet audire vocem domini ſiue predicatoris. ſed nō facit ſicut ille qͥ dicit in psͣ. lxxxiiij. Audiam quid loquatur in me dominus deus meus. Sedmaledicit. Dauid qui interpretatur aſpectu deſiderabilis ſignificans chriſtum cui pctōr ꝑ opera mortalia contradicit iaciens ꝯtra eum lapides peccatoꝝ. Et tamenvalde notabile eſt ꝙ Dauid ex humilitate Semey lacrimantem in gratiā ſuā ſuſcepit nec ip̄m occidit ſicut habetur ante in die cinerum. S. C. Sic chriſtus humilit̓penitentes ⁊ de peccatis ſuis dolentes recipit miſericoditer in ſuam gratiam. Quia dicit Rich̓. de ſanc. victo.Summa dei delectatio eſt effundere ex ſe ymbrē ſue pietatis ⁊ miſericordie. et Aug. in ſermone. Deus oīa pteſt preter hoc quideꝫ non poteſt. nō miſereri peccatoqͥ ad ſe conuertit̉. Sed Salomon hic interpretatur pacificans ſuſceptos ſignificans ſacerdotem confeſſoreꝫ qͥſcꝫ pacificat ſuſceptum a chriſto ſcilicet peccatorem precipiens ſibi domum facere in hieruſalem que interpretatur pacis viſio vel timor ꝑfectus. qꝛ debet ꝑ veraꝫ penitentiā habitare in pacis viſione ⁊ in ꝑfecto timore. etinde non recedere ꝑ recidiuatōnem in pctō: iuxta illudEcc̄i. xxj. Fili peccaſti .ſ. ex fragilitate hūana non adijcies iterum .ſ. pctm̄ peccato. ſed de priſtinis deprecare vttibi dimittant̉. Sed hoc preceptum multotiens peccator contemnit. et a Hieruſalē id eſt pace quā habuit cūdeo exit cū in pctā iteꝝ cadit. et tunc a Ioīade qͥ interp̄tatur dn̄i cogitatio occiditur. Quare dicit Sixtus pitagoricus. Qui poſt ꝑactam penitentiā denuo admiſeritipſam culpā mortem incidit ſempiternā. Quod intellige ꝓ illo tempore quo nō penitet. Si aūt penitet iteruꝫvere poſt recidiuationeꝫ morteꝫ quā meruit euadet. qͥdicit magiſter libro. iiij. diſt. xiiij. de recidiuante. Morficat̉ illius penitentia ⁊ alia ante acta bona. ꝑ conſequēsnon ſortient̉ mercedem quā meruerūt ⁊ quam haberētſi peccatum non ſuccederet. Sed ſi de peccato ſuccedēti penitentia aget̉ ⁊ penitentia que p̄ceſſit ⁊ alia acta bona ante reuiuiſcunt. ſed illa que tm̄ ex charitate ꝓdier̄tIlla em̄ ſola viua ſunt que in charitate fiunt. Ideoqꝫ ſiꝑ ſequentia peccata mortificant̉ bona oꝑa ꝑ obſequentem penitentiam reuiuiſcere poſſunt. Tercio et vltimodemones inſidiantur de hac vita egredientibꝰ. qꝛ ſi poſſunt faciunt in fine homines deo inimicos ⁊ corpus occidunt. ideo aſſimilāt̉ ceraſte ſerpenti. qͥ ẜm Iſid̓. li. xij.in ſemitis inſidioſe manēs inſidiat̉ equo vt mordeat vngulas equi. Et ſicut dicit gloſa ſuꝑ Gen̄. xlix. Ceraſtesſerpens ſpeciē habet reguli tante ꝑniciei ꝙ ſi eius venenū tm̄ vngulā eqͥ tāgat equū et eqͥtē cito ꝑimit. Iō vbinoſtra biblia habet. Fuit dan coluber in via ceraſtes inſemita. dicit alia lr̄a. ſicut regulus in locato. Iſte ſerpēseſt dyabolus qui occultis modis inſidiat̉ homī. Eſt em̄hō ſimilis equiti cuiꝰ equꝰ eſt corpus. d̓ quo dauid ī psͣ.xxxij. Fallax equus ad ſalutē. Seſſor aūt eſt ſpūs. vngula aūt q̄ eſt finis corporis ſignificat diem mortis. in quoſi pōt dyabolꝰ venenū neqͣtie ſue immittere conatur etequū .i. corpus. ⁊ eqͥtē .i. ſpūm vel aīaꝫ ad eternū interituꝫ inducit niſi homo p̄monitus eius nequitie reſiſtat.Refert Guilh̓. in apia. c. lxxvij. Quidā canonicꝰ regularis in monaſterio ſancti Ioh̓. in vineis apud ſueſſione in gallia vir mire ſanctitatis ⁊ innocentie an̄ morte:infirmitate grauiſſima laborabat. Et ecce dyabolus immiſit menti eius p̄ſumptuoſe exultationis tripudiū itaꝙ eius lingua ⁊ facies tanto iubilo inſultaret ꝙ omnescircūſtantes eū crederent iā celeſtē gloriam intueri. ⁊ iōin magno gaudio exitū expectabant eius. Solus qͥdaꝫGaltherꝰ ꝑuus. magnꝰ tn̄ merito ſanctitatis de hmoitripudio triſtabat̉. Cūqꝫ iā moriēs agonizare inciꝑet ꝑſpacium tꝑis ab illa exultatione refractꝰ flere cepit vberrime. Quidā aut frater querit poſt tantā exultationemcauſam triſticie. Cui ille Facies mihi ꝯuentum totalit̓

me ſuggerente dyabolo vane ⁊ preſumptuoſe exultationis audaciam. Sed non miſit me ꝑiclitare miſericordiemater et dn̄a que me redarguit ab inepte vanitatis leticia. ⁊ ammonuit potius cū ſpei moderamine in dei timore diem vltimū expectare. Uos aūt fratres chariſſimi rogate dn̄m vt mihi d̓ iſta noxa et alijs multis ignoſcat. ⁊ iudicet me nō ẜm oꝑa mea ſꝫ ẜm ſuā miſericordiam ſaluet me. Mox vt hec verba compleuit et omnesreſpondiſſent amen. reſolutis in fletū oculis expirauit.¶ Feria quarta poſt oculi.Onora patrem tuum ⁊matrē tuam vt ſis longeuus ſuꝑ terrā quamdn̄s deus dabit tibi Exo. xx. Et eſt tranſum T.ptiue Math̓ .xv. in p̄ſenti euāgelio. Nota mgr̄ li. xvij.ꝓprie. dicit. Radix eſt principiū oīm arboꝝ ⁊ herbaruꝫnam nulla arbor neqꝫ herba creſceret vbi radix nō eſſetſicut videmus cū radix leſa fuerit herba nō creſcit ſꝫ areſcit. Sed rō eſt. qꝛ de radice ꝓcedit .i. aſcendit humor inherbam aut arborē. quiqꝫ eam viridē p̄ſeruat. quo deficiente areſcit ⁊ decreſcit. Moraliter ꝑ radicem intelligit̉ꝑentela carnalis. Sed ꝑ herham intellige filios qꝛ ſicutradix eſt principium herbe eo ꝙ dat ei eſſe. ſic etiā pateret mater carnalis eſt principium filioꝝ. nam filij non eſſent ſi parentes prius nō fuiſſent. etiā ſicut radix nutritherbas ⁊ arbores. ſic parentes nutriunt ſuas ꝓles. Iōdicit philoſophus. viij. ethi. Pater tria beneficia dat filio. Eſt em̄ cā eſſendi in generando. cā nutriendi ī educando ⁊ cauſa diſcipline in informādo. Semꝑqꝫ meritofilij debēt honorare parētes ⁊ amare. ſicut herbe amātices. Sed eſt valde notabile ꝙ radix dirigit nutrimentum herbis ⁊ ꝙ eas honorat in folijs pulcris. floribus ⁊ fructibꝰ interdum prcioſis. que tamē herbe nondant nutrimentū nec humorē radicibꝰ ſuis. Sic etiamparentes diſponūt nutrimenta filijs et mundi honores. qui tamen filij nō rehonorant ſuos ꝑentes. quia dicit Criſoẜ. omel̓. xxij. Sicut humor ex radicibꝰ aſcenditin herbam et tranſmutatur in ſemen. ſic charitas de parentibꝰ aſcēdit in filios. et ſic nō reuertet̉ de filijs ad parentes tanꝙͣ de herba ad radicem. vt igitur filij cohortentur econtra ad honorem amoremqꝫ parentuꝫ deditdominus eis mandatū dicens. Honora patrem tu. ⁊cͣſuꝑnaturalem. ſpiritualem ⁊ carnalem. ſic etiam triplicem matrem. que omnes hic a domino iubentur honorari. Primus pater eſt deus glorioſus. de qͦ Math̓. vj.Pater noſter qui es in celis. Hunc patreꝫ honorare debes primo grates ei referēdo. ad qd̓ incitant octo. Primū admonitio ſanctoꝝ. ẜm illud ad Coll̓. iij. Gratiasagentes deo noſtro patri. et. c. iiij. ibidem. Pratione inſtantes vigilantes in gratiarūactione. Secundum eſtexhortatio creaturarum. Audimus em̄ principaliter tēpore verꝭ ⁊ eſtatis. ꝙ auicule ſicut philomene grates referunt creatori ſuo dulciter cantando cum auroram etdei beneficium ſentiunt. Et eſt valde abſurdum ꝙ ibiobmuteſcat rationalis creatura vbi iubilat et plaudatirrationalis. Ideo dicit deuotus Amandus in horalo.ſapientie libro. ij. c. v. Uidemꝰ plerunqꝫ inter dulciſſonas nemoris auiculas etiam philomenas. coruoſqꝫ crocitantes in hoc modico quod acceperūt. creatori ſuo ſb̓ſeruientes. ſic et ego peccator cum ſim tantum ad maius habeo precamen reddere inquantum poſſum dominum meum laudando et glorificando ineternū. Siquidē de deo aliud dulcius canere neſcio niſi vicꝫ hoc.Suauis dominus in vniuerſis. Tercium eſt tempꝰ inquo ſumus. De his tribꝰ etiam habes ſupra dn̄ica qͣrta