Dominica Tercia

timendum eſt ꝙ verificet̉ de ip̄is hoc verbum qd̓ ſcribit Egiſippus Hiero. li. iiij. Qui nō laudat deū a quohabet viuere ⁊ ſenſuꝫ ⁊ motū tormentis ſe ꝑpetuis mācipabit cruciandū. Sed ſunt nonnulli qͥ nō ſolū deumnon laudant. ſed etiā eum blaſphemāt. vt cuꝫ aliqͥ ſintirati vindicare ſe volentes de deo aliqua membra nominant que nominanda non ſunt. Vel aliquā turpiadicunt de ipſo que non ſunt dicenda. Et valde certemiſeri ſunt blaſphemi qui propterea ſpecialit̓ linguamacceperunt vt deū laudarent. qui tamen deuꝫ non laudant ſed eum blaſphemant. de quibꝰ dicit ſapiēs. Quimaledixerit patri vel matri extinguet̉ lumen eius in medijs tenebr̄is Prouerb̓. xij. Glo. dicit. Patri maledicitblaſphemus cū domino maledicit. Matri maledicit qͥvirginē Mariam que eſt mater noſtra benedicta maledicit. Et ideo lux in medijs tenebris ei extinguet̉ qͥa inctīs ſuis moriet̉. De hoc etiam refert Ceſarius in dyalogo de dn̄obꝰ luſoribꝰ cum vni eoꝝ male ſuccederet fortune alterius inuidens vt furori ſuo ſatiſfaceret in deūcepit euomere verba cōtumelioſa. quem ſocius ex ſpiritu maligno inflamatum compeſcere incepit dicens. Sle: ſi em̄ tu neſcis benedicere noli deo maledicere. At illiſtatim deum blaſphemās. ⁊ ſimiliter eius matreꝫ Mariam. Et cuꝫ in matris eius iniurias prorumperet vodeſuꝑ audita eſt. Meam iniuriam quocunqꝫ modo fiſtinui. matris aūt mee contumeliam nequaꝙͣ tolerabaMoxqꝫ ſuꝑ eum tabula cecidit fulmine viſibili miſerabiliter ꝑcuſſus ſpumans expirauit. Secundo facit dybolus mutos pctōres in ꝓximi ſcandalizatione. Quirbet em̄ homo tenet̉ ꝓximū edificatorijs verbis nre ⁊ nō ſcādalizare qꝛ dicit apl̓us. ij. Coꝝ. iiij. Sijſa .i. ſcandalo eſtote. et. ij. Coꝝ. vj. Nemini danteoffenſionem .i. ſcandalum verbo ⁊ exemplo. Etmoral̓. ſic inquit. Nulli vbi tu fueris p̄beas exēt̓loꝝ: ne ꝯdemneris ꝓ pctīs alienoꝝ. q. d̓ Magisꝓximū meliorare ꝙͣ ſcandalizare. Qui aūt ſic verifactis ſcandala inferunt ⁊ edificationes ꝓximoꝝStunt ⁊ muti exiſtunt. dicet̉ de quolibet illud psͣSicut mutus non aperiēs os ſuū. Tercio orabcit peccatoreꝫ mutū in peccatoꝝ ꝯfeſſione. nameſt lupo. qui vt dicunt exꝑti ruſtici hominem ꝑmutū facit. Et idem ꝓbat Ambro. in hexa. di.vocem ꝑdit ſi primo eum lupus viderit. ſed ſi lupante cōſpexerit audaciā ꝑdit et caudā deponit. Et rōquare ex intuitu lupi homines rauceſcūt. Dicit. n. Arin ꝓblematibus. Lupus eſt animal valde frigidummaxime friget in cerebro. ideo habet caput graue. hgo cū videt hoīem ſpūs viſibilis debilitatus adeo ꝓptatē ſuā homini impͥmit vt ſua frigiditate pectꝰ ꝯſtigendo vbi ſunt inſtrumenta vocalia hoīem efficiat racum. Moral̓. tūc lupus hoīem videndo p̄uenit qn̄ ſaſtutias demonis nō cognoſcit. ⁊ ſic ip̄m fallacit rauci⁊ mutū facit ꝙ confiteri pct̄a nō poſſit ⁊ tūc dicere pōcū psͣ. xxxviij. Obmutui ⁊ ſilui a bonis et dolor me renouatus eſt. Ideo legit̉ ꝙ cuidam heremite quadā vice occurrerūt tres demones. qͥ interrogauit eos quō vocarent̉. Primus dixit. ego vocor claudens cor. vt qn̄ aliquis audita p̄dicatiōe ꝯfiteri vellej. tunc ego claudo etcor ꝙ ꝓ pctīs ſuſpirare nō p̄t. qꝛ ſcriptū ē Ezech̓. xviijCū auerterit ſe impius ab impietate ſua quā oꝑatus ē:⁊ fecerit iudiciū ⁊ iuſticiā. ip̄e aīam ſuā viuificabit. Alt̓dixit. Ego vocor clandēs os. et hoc facio qn̄ aliqͥs vultconfiteri ⁊ dn̄iuꝫ noſtꝝ euadere ego tūc claudo ei os nopoſſit cōfiteri. Tercius inquit. ego vocor claudens burſam ꝙ homo iniuſtas res reſtituere nō poſſit nec de iuſtis bonis elemoſynas facere. et ita vniti ſumus ꝙ vniuuat alterum inquātum poteſt. Idcirco debet peccator anteſpicere fallaciam dyoboli. vt ſic ipſe ꝑdat ſuamaudaciam. Quando em̄ hō cognoſcit ꝙ dyabolꝰ in dānationem eius laborat tunc eum confitendo preueniat

ne ip̄m dyabolus mutum a confeſſione factat. Sic̄ iſtede quo retert Uiridarius in ſermone. Cuſdam heremite dominus dedit donū cognoſcendi hominū corda hͨquadam vice veniebat ad eccleſiam vbi ſacerdotes audiebant ꝯfeſſionem. vidit ille ꝙ homines intrabant nigri eccleſiam quos demones cū iubilo comitabant: angeli v̓o cuſtodes triſtes a remotis ibant. et cum redirēta ꝯfeſſione tunc demones triſtabant̉ ⁊ angeli leti accedebant. ⁊ inter alios vnū aſpexit quem demones ligata ad collū cathena ducebāt cū magno gaudio ⁊ angl̓seius erat a remotis. Hic accedens cum alijs ad confeſſionem nigrior effectus eſt et demones eum fortius ligauerunt. Hoc videns heremita acceſſit ad illum hominem. et viſa ſibi enarrauit. At ille ꝑterritus dixit. Egodominū in multis offendi. et magnū erimen demū celaui. Et cum cognouiſſet fallaciam dyaboli confeſſus ēpoſtmodū pctm̄ illud et alia. Et ſit demones cōfuſi abierunt. ⁊ angeli eum cum gaudio ſuſceperunt. Ex iā dictis audiuit dilectio veſtra quomodo dyabolus homines obmuteſcere facit. vt videlicet deum non laudent.pximum non edificent. nec in confeſſione ſe accuſent:dcirco neceſſe eſt vt Ieſus demoniū eijciat ab hominet laudem dei loquatur. proximus edificet̉. et peccatuꝫucuſqꝫ occultatuꝫ publicetur. quia dicit ſanctus Auuſtinus ſuper Pͣsͣ. Confitere homo peccator hominiieccatori. elige quid vis. Si confeſſus fueris lates. nonconfeſſus damnaberis. Et eſt notanduꝫ poſtꝙͣ hō eſt apeccato ꝑ confeſſionem liberatus. non debet iterato inpeccatum recidiuare. Primo ꝓpter tardiorē euigilationem. qꝛ dicit Alphorabius in commento. Cunqꝫ qͥs exſomno euigilans rurſum obdormierit. ꝯſtat ꝙ tunc ꝓundiorem ſomnum facit ⁊ tardius euigilabit. Sic cuꝫiliquis a ſomno vigilās peccatoꝝ recidiuauerit in peccatu cōſtat ip̄m grauius deliquiſſe ⁊ tardius reſurrexiſſe. iuxta illud Grego. in quadaꝫ omelia. Uſitata culpaobligat mentem vt nequaꝙͣ poſſit ſurgere ad rectitudinem. etiam ſi conat̉ tunc labit̉. qꝛ vbi ſponte diu ſubfiſtit ibi cum ſurgere voluerū tadet. Secundo ꝓpter forator em̄ recidiuans fortiꝰ a dyretentionemnetur ſicut em̄ miles caſtrum qd̓ ſemel ꝑdidit ſietius munit ⁊ tenet ⁊ cuſtodit. ſic etoc ſacro tempore quadrageſimali muleſſionem ſi eos recuꝑat ꝑ recidiuationē.et eos et cuſtodit. qꝛ dicit euāgeliuꝫ. ꝙ vaditnit ſibi ſeptem ſpūs neqͥores ſe .i. pctā mortalia.peccata recidiuanteꝫ habitantouiſſima hoīs illius peiora prioribꝰ. Tercioter certiorem damminationem. Dicit em̄ philaretusin tractatu de iudcijs febriū. Qui a morbo ꝯualeſcensſurrexerit denuoqꝫ inciderit in ipſum morbū ꝓculdubio morietur. Idem ait Auicen̄. lib. vj. Raro vidi eosqͥ poſt cryſim morbo iterato inciderint aliquando ꝯualere. Et ratio huius eſt. Nam p̄cedente morbo naturadebilitata nimium eſt adueniente morbo altero reſiſtere minime quidē poteſt. Sic qͥ a pctō ſurrexerit ⁊ ad peccatum redit. mors .ſ. eterna aīe imminebit. Sicut figuratū eſt. ij. Reg. xvj. Semey qui erat de cognatiōe ſaulDauid maledixit ⁊ mittebat lapides contra eum et ſeruos ſuos. Hic Semey mortuo Dauid humiliatus eſtcorā Salomone filio eius. ⁊ miſericordiā ꝯſecutꝰ ē. CuSalomon. Pade in hieruſalem ⁊ edifica domū ⁊ habita ibi. et ne egrederis inde huc atqꝫ illuc. Quacunqꝫ em̄die egreſſus fueris et tranſieris torrentem. ſcito te interficienduꝫ. Et placuit ſermo Semey. ⁊ edificauit ſibi domum vt p̄ceperat ſibi Salomon. ⁊ habitauit ibi. Et factum eſt poſt annos tres vt fugerēt ſerui eius ad Achis regem Geth. ſurrexitqꝫ ⁊ ſtrauit aſellum ſuū ⁊ iuit inGeth reqͥrere ſeruos ſuos ⁊ reduxit eos. Nunciatū eſt