Tercia..X.

at Anſel. libro. ij. c. xxxix. quaſi loca vbi nutriūtur catuli lupoꝝ ſunt corda maloꝝ vbi nutriunt̉ delectatōescogitationes peccatoꝝ. Ibi ergo dyabolus non venatur. quia eis non inſidiat̉ nec eos tentare cupit. Quodꝓbat Grego. xxxiij. moral̓. Illos dyabolus pulſare negligit quos quieto iure ſe poſſidere ſentit. Sed loca qͣſiab ipſo remota ſunt corda iuſtoꝝ qͥ ei ꝯtradicunt. Ideotales ꝑſequitur eiſqꝫ inſidiatur ⁊ moleſtat. De hoc dicitGrego. vbi ſupra. Hoſtis noſter in hac vita nos poſitos quantomagis ſibi rebellare ꝑcipit aut conſpicit tanto amplius expugnare contēdit. Circa quod notandūiuſti in mundo ꝓficientes ſunt in multiplici drn̄tia meritoꝝ. Quidam .n. ſunt p̄dicantes aut orātes. ceteri ſtudentes reliqui v̓o oꝑantes. ¶ Primis igit̉ qͥ ſunt p̄dicantes inſidiant̉ demōes ſicut legit̉ in apiario. c. lxxxv.Magiſter Iordanꝰ multos lr̄atos clericos ad ordineꝫin bonis recepit ⁊ multi ex eis grauiſſimis demd̓nū impulſibus tentabantur. ⁊ hic magiſter miram inſtantiam demonis: per ꝯfeſſionem ⁊ predicationem fratrumexpugnabat. aliquantulum vna dieꝝ demō libera voce locutus eſt ei. Facias ceſſare fratres tuos a p̄dicationibus ⁊ ꝯfeſſionibꝰ hoīm audiendis. Et ego ceſſare faciam ſocios meos ab omnimoda tentatione fratrū ⁊ luctu. Conſenſit mox mgr̄ ad tp̄s. ⁊ effectū mox ꝯſecutuseſt ſponſionis. Nec multi poſt hoc dies effluxerāt magiſtro oranti dictuꝫ eſt voce diuina. Quid eſt qd̓ voluiſti facere cū inires pactū cū dyabolo. orent fratres ꝓ tēpore ⁊ ꝓ tꝑe ſtudeant ꝓximoꝝ inſtructione ⁊ ſalute. etproculdubio pure ⁊ vigilantis orationis inſtantia tentationes demonū repellūt. Nec mora. hoc magiſter incapitulo fratribꝰ indicauit. vt illi mandatuꝫ eius mireſpūs feruore complerent. virtus demonū eneruata eſt.⁊ fratres a tentationibꝰ in cōmuni quieuerunt. Secundo qͥ ſunt orantes ſimiliter a dyabolo tentant̉. ReferiGuilh̓. ẜm alios Brabātius. in apiario vbi ſupra. Uilimus in villa niuella virginē deo dignā de qͣ veriſſimeſarrabat̉ ꝙ mortuis ꝑentibꝰ in domo fratris militis reicta eſt ꝓ ciſtercien̄. aut ordine diu laborans. nec tamēmnē clauſtri effectū ꝓducere fortiter ꝓpoſuit. ſꝫ in aniio ſtatuit ẜm poſſe ſuū etiam in ſeculo ordinē ſeruareInceſſit gͦ ſine lineis. obſeruauit ieiunia. ſilentiū tenuitaruit carnibꝰ. hora matutina ſurrexit. eccleſiam intrait horas regulares exoluit. Cōtigit aūt vt ea ignorane mortuū cuiuſdā defuncti corpus veſpere ad eccleſiaꝫeferret̉ ⁊ ſolum in feretro relinqueret̉. Surgens gͦ note media virgo eccleſiam intrauit inuenitqꝫ mortuunaparū aūt nihil quidem timuit. reſedit: horas incepit.oc vt vidit dyabolus ⁊ corpus mortuū intrans locua primo mouit. v̓go ſe ꝯſignās ꝯſtanter ait ⁊ inclamait dyabolū. Quieſce miſerrime quieſce: qꝛ nihūl poterꝭme. Mox dyabolus ſurgens cū corpore inquit. Nunuid potero ꝯͣ te. ⁊ meas iniurias a te paſſas vindicaboHoc vt illa vidit imꝑterrito corde baculū cū infixa crue ambabꝰ manibꝰ rapiēs. ⁊ in capite mortuum feriensterrā ꝓiecit. et ſic fideli audacia demoneꝫ effugauitdiu gͦ virgo dei ⁊ cū maxima anguſtia laborauit vt caauer deiectum in feretro relocaret. ſꝫ fruſtra qꝛ nō poit. Veniens igit̉ p̄ſb̓r cum cuſtode mane mirat̉ deieum corpus ⁊ vulneratum in capite querit qͥd actum. fatet̉ virgo cū lachrymis rogat obnixius releuari. neat ille dicens: potius viſum ppl̓o vt ꝑ geſtaꝫ rē ad lauem̄ xp̄i excitaret̉. Mox turbata virgo xp̄i preſb̓ꝝ inexudibilem vidit. vanā gloriā ⁊ erubeſcentiā formidansomū fratris ⁊ cognationē ⁊ patriaꝫ dereliquit. nec vnad ea reuerſa poſt hoc fuit. Ecce ꝙ dyabolus inſidialr̄ orantibꝰ. qꝛ ſcit ꝙ oratio valet ꝯͣ omnē tentationemcut ruta dicit̉ valere ꝯtra oēm punctionem. Dicit em̄linius in ſpecu. naturali. libro. xx. c. xxvij. Succo rueinuncti a ſcorpionibus et araneis veſpibus ⁊ apibuson pungunt̉. Moraliter punctio ſcorpionis qͥ an̄ lin-

git ⁊ retro pungit dici poteſt tentatio carnis que pͥmodelectat ſed poſtea cruciat. Sed punctiōes arenaꝝ quemuſcas inſidioſe capiunt ſunt tentationes demonumqͥ inſidioſe capiunt animas. Puncture v̓o veſpium etapum ſunt impugnationes mūdi ſiue aduerſitates qͣsfaciūt apes qͥ mel faciūt ⁊ aculeū infigūt a quibꝰ omnibus defendit̉ aīa deuota ꝑ ꝯtinuā orationē: vt dicit anſelmus li. iij. c. xlviij. Ideo di. bolus inſidiando orationibꝰ nitit̉ eā impedire. Tercijs etiā qͥ ſunt ſtudētes demones inſidiant̉. ſicut ꝓbat idem apiarius. c. vbi ſupͣ. 5x76Frater quidam poſt matutinas in cella reſidere voluitvt ſtuderet ⁊ mox vt oculos adiecit libro dormitabat.Cunqꝫ ſepius reluctaret nec p̄ualeret impatiēs dixit ſibi. Quid eſt ꝙ p̄ter ſolitum p̄ualet ſomnꝰ. Et mox dyabolus ad eum. Non clauſe ſunt porte. et ille. Quō inqͣtclaudent̉. cui demon. A vertice vſqꝫ ad pectus. ab aurevſqꝫ in aurem. Et in hoc crucis myſterium denotauit.qua videlicet dyabolo inſidianti ſtudentibꝰ eſt reluctādum. Sicut igit̉ legit̉ de fratre Alberto cui dyabolꝰ pariſius apparuit in ſpecie fratris vt eum a ſtudio reuocaret. ſꝫ mox virtute crucis diſceſſit. Quartos qͥ ſunt al̓sbene oꝑantes illudit dyabolus: ſicut ꝓbat̉ in apiario. c.lxxxv. Quidam fratres in occonenſi ciuitate ſedentesꝓpe mare ſuꝑ littus. ⁊ aſcendebat mōs magnus altuſqꝫ diffuſus. et ſupra montem eſt ſtructura in moduꝫ caſtri ambitu murorum turribꝰ ⁊ pallacijs decenter locatis. et ab ipſo caſtro vſqꝫ ad littus pons ingens protenſus per quem pedites ⁊ equites diuerſe figure aſcendere et deſcendere videbantur. Cuꝫ ergo fratres aliꝙͣdiutali ſpectaculo attoniti tenerent̉: dixit ꝓuincialis nomine Henricus fratribꝰ. Surgamus fratres ⁊ eamus adorationes: illudit enim dyabolus oculis noſtris vt curioſitate nos teneat. vt ab oꝑe dei tepeamꝰ. Sic etiā illuſit illi de quo dicit euangelium quem mutum fecerat. ⁊cui viſum obturauerat vt eum ab operibꝰ bonis impediret quem tamen dominus benigniter a demonio liberauit. Ulterius eſt ſciendū licet dyabolus nō inſidie/ Sxi. C neall. .Mtur peccatoribꝰ corporaliter tamen illudit ſpiritualiter.Recte primo facit ſicut cattus qͥ cum ceperit murem pͥmo cuꝫ eo ludit. ſed finito ludo eum occidit ⁊ comedit.Sic etiā facit dyabolus peccatori. cū .n. ipſum poſt conſenſum ceperit ludit cum eo oſtendendo pctm̄ eſſe leue.⁊ ꝙ deus eſt miſericors ⁊ ꝙ eſt impoſſibile hominē nonpeccare. ⁊ ꝙ poſſit faciliter penitere ⁊ hmōi. et poſtꝙͣ luſerit cū eo ſic trahendo ad opus ſpūaliter occidit ⁊ ꝑ pͣuam ꝯſuetudinē comedit ſic eū incorꝑando. hec Anſel.li. ij. c. xxxix. Secundo dyabolus facit peccatoribꝰ ſicutmagi oculis fecerunt infidelium. qꝛ ſicut legit̉ in legēdaſancti Mathei ꝙ Zarōes ⁊ Arphaxat fecerūt hoīes cecos et mutos. Sic dyabolus excecat homines peccatores ꝑ iniquitatem. Sapīe. ij. Excecauit eos malicia eoꝝEt facit eos mutos primo in laudis dei ceſſatōne: ſicutem̄ dictum eſt ſupra ꝙ hō creatus eſt ad laudandū deūQuia ẜm psͣ. cxiij. Non mortui laudabunt te domine⁊cͣ. Idcirco debet quilibet homo laudare deū ſicut Dauid psͣ. xxxiij. Benedicam dominum in omni tempore ſemꝑ laus eius in ore meo. Sic etiā laudauit deuotꝰAmandus in hora. ſapīe li. ij. c. v. Si quod abſit voluntati tue beneplacidū eſſet ⁊ laudis preconiū in hoc cōſiſteret ꝙ aīa a corpore exuta aut ignē purgatorij aut certe inferni ſupplicium in penā ſuoꝝ criminū recipere deberet nihil de laude domini vellem diminuere. ſed ꝓmpto animo vellem ſi poſſem omniū negligentias hominum ſupplere. et omnem irreuerentiaꝫ a ſeculo tibi exhibitam emendare. Sic etiam facere deberēt boni xp̄iani et nomen laudare domini ⁊ dicere cū eodē Amādoibidē. O amātiſſima ſapiētia. bonitas eterna. te dep̄corvt omni mane diluculo cū ad te ſurrexero ⁊ oculos aperuero ſimulqꝫ cor meū in laude tua aꝑiat̉. Sed heu miſeri peccatores ſunt quaſi muti deum nō laudātes: ideo