Dominica

et hoc vanitas eſt. Ideo auaricia eſt deteſtanda. qꝛ reddit hoīem ſtultum. ſicut patet de illo de quo Luce. xij.qui horrea ſua ampliauerat. cui dictum eſt voce diuīa.Stulte hac nocte recipiam animam tuam a te. que autem cōgregaſti cuius erunt? Ideo dicit̉ Prouer .j. Uſqꝫquo paruuli diligitis infantiā. ⁊ ſtulti que noxia ſuntdiligitis. Quartum peccatū eſt turpitudo que ẜm glo.cōſiſtit in amplexibꝰ mulieꝝ et vagis ocul̓ aut impudicis. De amplexū aut tactu ml̓ieꝝ dic̄ ſapiēs Ecc̄i .xxvj.Qui tenet eam qͣſi qui apprehendit ſcorpioneꝫ. De hocꝓuerbioꝝ. v. Nunquid poteſt homo abſcondere ignēin ſinu ſuo vt veſtimenta ſua nō ardeant aut ambulare ſuꝑ prunas vt non cōburant̉ plante eius. quaſi diceret non. Sic qui ingredit̉ ad vxorem ꝓximi ſui nō eritmundus cum tetigerit eam. Ideo legitur in vitaſpatꝝde quodam fratre qui volens tranſire flumen manusſuas inuoluit in pallio. ſicqꝫ matrem ſuam vltra portauit. Cur interrogatus ab ea hoc feciſſet: rn̄dit. Corpusmulieris ignis eſt ⁊ eoip̄o ꝙ cōtingebā te. memoria mihi de alijs mulieribꝰ veniebat. De viſu mulierū ꝙ ē noc. xxx. dicit̉ ꝙ iniecit oculos domīa in Ioſeph ⁊ ait. Dormi mecum. Et. ij. Reg. xj. dauid vidit Berſabee ex aduerſo lauantē ſe. Erat em̄ mulier pulcra valde. Et ſubiungit̉. Miſſis nuncijs tulit eā. Ideo conſulit ſapiensEcc̄i. ix. Uirginem non conſpicias ne forte ſcandalizeris in decore eius. Et iterū. Auerte oculos tuos a muliere compta. Et iteruꝫ. Ne circūſpicias ſpeciem alienaꝫ.ꝓpter ſpeciem mulieꝝ multi ꝑierunt. Quintum peccatum quod tangit hic apl̓s eſt ſtultiloquiū. quod cōſiſtiſin verbis blandis ⁊ ſollicitatorijs ad alliciēdū mulieres⁊ econuerſo. Eſa. xxxij. Stultus fatua loquet̉. Sed hocvalde timendū eſt: qꝛ ſermo mulieris cū qua ſtultus loquit̉ eſt quaſi rhete. Quia dr̄ ꝓuerb̓. vij. Irritiuit eumſermonibꝰ multis. Ecc̄i. ix. dicit̉. Eloquium illius quaſiignis exardeſcit. Sextum peccatum eſt ſcurrilitas qͥ riſum ſolet mouere. ⁊ conſiſtit in verbis iocoſis ꝓuocantibus ad riſum ſicut faciunt ioculatores vbi sͣ. Scurreſcunt velut capre vel ſymie cuꝫ quibꝰ ludit dyabolus etformes. Ipſe etiā ſcurre ſunt fures damnoſiſſime. qutempus quo nihil precioſius in vita iſta inter tranſitoria hominibꝰ furant̉. Ideo de riſu quem ipſi faciūt dic̄Ecc̄s. Riſum reputaui in errorem. qꝛ eſt velut quidaꝫnuncius ſtulticiā cordis exterioris hominis inſinuansEcc̄i. xix. Amictus corporis et riſus dentiuꝫ ⁊ egreſſushominis enunciant de illo. Ideo dicit aut ſcurrilitas q̄ad rem .i. ad realeꝫ vtilitatē nō ꝑtinet. ſed magis grārūactio ſinit hominē in pn̄ti vita. de hoc habes ſupra dominica .iiij. poſt eph̓ie. ẜmone. j. P. H. Tūc ponit cāmquare illa peccata ſunt vitanda ⁊ nō noīanda in nobisdicens. Hoc ſcitote intelligentes ꝙ oīs fornicator autimmundus aut auarus. ꝙ eſt idoloꝝ ſeruitus nō habꝫhereditatē in regno chriſti ⁊ dei ⁊cͣ.¶ De eadem dominica Oculi. Sermo.Rat Hieſus eijciēs demoniū et illud erat mutū Luc̄. xj. Hec ē laudabilis conſuetudo ꝙ ſeruus qͥlibet habensbonū dn̄m miteꝫ verbiſqꝫ ſuauem ſeruit ſibi diligenteret ſi ꝯtigerit ꝙ ſeruus iſte ab hoſte capit̉ ⁊ tenet̉ dominꝰſi fidelis eſt erga ſeruum expugnat hoſtem iſtū ip̄m librando. Quia dicit ſapiens ꝓuerbioꝝ. xxxiiij. Si tibi ſitſeruus bonus ſit tibi ſicut anima tua quaſi fratrē ſic eūtracta. Moraliter quilibet homo eſt ſeruus ad ſeruiendum deo creatus. ſicut ꝓbat magiſter Petrus lombar

dus li. ij. di. j. c. v. ſic dicens. Si queritur ad quid creataſit rationalis creatura .ſ. homo. ℟ndetur. ad laudandūdcum ⁊ ad ſeruiendū ei ad fruenduꝫ eo in quibꝰ ꝓficitipſa creatura nō deus. Et hoc lucidius declarat ibideꝫFactus eſt inquit angelus ſiue homo ꝓpter deū. non qꝛcreator deus ſumme bonus vtriuſqꝫ .ſ. angeli ⁊ homīsindiguerit officio. quia bonoꝝ noſtroꝝ non eget ſed vtſeruiret ei vt frueret̉ eo cui ſeruire regnare ē. In hoc em̄ꝓficit ſeruiēs nō ille cui ſeruit̉. Iſte quidem ſeruus. ſcilicet homo habet bonum dominū. mitē verbiſqꝫ ſuaueꝫ.de bonitate eius dicit Psͣ. cxviij. Bonus es tu ⁊cͣ. Etchriſtus Math̓. xvij. Unus eſt bonus deus. Et Lucexix. Nemo bonus niſi ſolus deus. De mititate ⁊ miſericordia dicit Iohel̓. ij. Conuertimini ad dominū deuꝫveſtruꝫ. quia benignus et miſericors ⁊ multe miſericordie. Sed de ſuauitate dicit psͣ. xxxiij. Guſtate et videtequoniam ſuauis eſt dominus. Et qꝛ adeo eſt bonꝰ. mitis et ſuauis. ideo ſibi debet homo diligenter fideliter.ſeruire ẜm illud psͣ. ij. Seruite domino in timore. Secontīgit multotiens ꝙ hoſtis antiquus qui inſidiaturſaluti hominum capit hominē ⁊ tenet. Dicit. n. Anſel.li. x. c. xxj. ꝙ dyabolus ſimilis eſt mulieri volenti caperemuſcas que linit ollam intrinſecus cum lacte ⁊ tūc muſce intrant. ⁊ cum multitudo intrauerit includit eas etſuccendit. Sic dyabolus dilectionē pctī offert ⁊ capit ꝑꝯſenſum pctī ⁊ captum ligat ꝑ ꝯſuetudinem. deinde inignē inferni trahit. Sed qꝛ fidelis eſt dn̄s ẜm psͣ. cxliiij.in omnibꝰ verbis ſuis. ideo pugnat ꝓ homine ip̄m abhoſte dyabolo liberando. ſicut oſtēdit in iſto que a dyabolo qui eum mutū fecerat. ⁊ in laude et ſeruitio dei impedierat. miſericorditer liberauit de quo dicit euange.Erat Ieſus eijciens demoniū ⁊ illud erat mutū. In qͥbus v̓bis duo breuit̓ deſcribūt̉. Primo malicia dyaboliinſidiātꝭ. Scd̓o clemētia dei liberantꝭ. Ꝙͣtū ad primūdeſcribit̉ malicia dyaboli inſidiantꝭ in hoc ꝙ hoīeꝫ poſſedit. Circa qd̓ nota malicia dyaboli inſidiat̉ primo mūdum ingredientibꝰ. vt pueris ne baptizent̉. Dicunt na Oturales. Cerui quando ꝑſequunt̉ habent in cōſuetudine ꝙ fugiunt ad fluuium. ⁊ reſumptis viribus ex aqrfrigiditate euadunt venatores. Ideo mos eſt venatoſemꝑ aditum aque eis impedire. vt ſic facilius poſſintcapi et occidi. Moraliter ſerui qͥ ꝑſequunt̉. ⁊ ad aq̄ fluuium fugientes ſunt pueri mundū ingreſſi ꝯtra ꝑſecutionem demonū aquam baptiſmi expectantes vt in eavires aīe reſumāt. Dicit em̄ archidyaconus Guido inroſario ꝙ ex peccato primoꝝ parentum fuit caro corrupta. et illam carnis corruptionē tranſmiſerunt ad poſteros. et quotidie tranſmittūt patres in filios. vt. xiiij. q.iiij. c. Iam itaqꝫ. Cū igitur anime carni corrupte ꝯiungantur quandā infirmitatē contrahunt que fomes nucupat̉. vt. xv. q. j. §. vt itaqꝫ. Sed hec fomes in aqua baptiſmi debilitat̉. Quia dicit mgr̄ li. iiij. diſt. iiij. de baptizato. ꝙ gratia adiutrix eſt. ⁊ omnis virtus in ea auget.vt vere nouus homo tunc dici poſſit. fomeſqꝫ pctī amplius in ea debilitat̉. Idcirco mos eſt demonuꝫ qͥ ſuntvenatores aīaꝝ ſꝑ impedire et p̄cludere viaꝫ ne homoveniat ad baptiſmi aquā. qꝛ ſcit demon dicentē chriſtuIoh̓ .iij. Niſi quis renatus fuerit ex ſpiritu ⁊ aqͣ nō poteſt introire ī regnū dei. Et ſimiliter nouerūt illud Auguſti. in de fide ad Petrū. et ponit̉ de ꝯſe. di. iiij. Firmiſſime tene ꝑuulos qͥ in vt̓is matꝝ viue incipiūt ⁊ ibi moriūt̉. vel de mr̄ibꝰ nati ſine ſacr̄o baptiſmi de hoc ſeculotranſeūt eterno ſupplicio puniēdos. qꝛ etſi pctm̄ ꝓprieactionis nō habuerint. originale tn̄ pctm̄ in cōceptioneꝯtraxerunt. Et ſicut ꝑuuli qͥ ſine baptiſmo moriuntur:numero infideliū ꝯſcribunt̉. ita etiaꝫ qui baptizant̉ vocant̉ fideles. Scd̓o inſidiant̉ demones in mūdo ꝓficientibꝰ .ſ. iuſtis et bonis plus ꝙͣ peccatoribus. quia dicitPhizologus. Lupus non venatur circa locum vbi nutrit catulos ſuos ſꝫ venatur a remotis. Quod ſic mora-