Dominica

eligas in vxorem. Nec mora ſupra moduꝫ captus oculis in animo vnā elegit preſtantiorem moribꝰ ⁊ decore.Cui gentilis. Optionem dedi tibi ⁊ tu mihi p̄ omnibꝰlectiſſimam elegiſti. ⁊ tū quidē vt ſapiens experieris qͥddederim tibi. et ego vt minus ſapiens ꝓpter te quid dimiſerim percunctabor. Hec dicēs ſtatim tradidit ꝯdigna munuſcula ⁊ eam dedit xp̄iano. At ille in ꝓpria veniens ſponſam ſuam in maxima gloria baptizatā accepit vxorem ⁊ mulierē mire virtutis adinuenit. Ipſe autē auctus in gloria in virū creuit maximū ciuitatis. Gētilis aūt frequenter recolens qͥd in dicta iuuencula perdidiſſet et grauari cepit in aīo vltra ꝙͣ dici poteſt. ⁊ paulatim p̄ triſticia ꝯtabuit in eo ſpes atqꝫ ſenſus. De die gͦin diem de anno in annū decreſcens in rebꝰ cū nihil curaret que haberet. tandem ad extremā veniens miſeriāexul de patria qͣſi infatuatus pulſus eſt ab amicis. Quiduꝫ qͥd ageret ignoraret. incidit cordi eius viſitare amicum ꝓ quo iſta ꝑtulerat. nec poſſe eū credere futurū immemorē. ⁊ deniqꝫ tanti piaculi contemptorē. Uenit igitur ad locū vbi ille morabat̉ pulſabat ad portā quandāamici dixit vnus qͥs eſſet. rn̄dit amicus. Et nunciꝰ neglexit verbū: nec ē intromiſſus. Quo facto gentilis cōtriſtatus in mortem. veſpere veniente ſuꝑ vaſtū eccleſieatriū ſe ꝓiecit. In tempeſtate gͦ noctis ſilentio quidā latrūculus corā gentili hoīem occidit: clāqꝫ diſceſſit. Mane facto inuentus eſt homo occiſus ⁊ iuxta euꝫ gentilisignotus accipit̉. Et ꝯgregatis nobilibꝰ ⁊ ppl̓o ciuitatisoffert̉: ⁊ imponit̉ illi factū. Qui cū deſperatione fractuseſſet homicidiū nō negauit. Ipſe v̓o iuuenis quondaꝫamicus ſuus cū diutius cōtēplatꝰ eſſet hoīeꝫ illū ⁊ agnouit. ſtatimqꝫ ꝓſiliens cū ille duceret̉ ad mortē clamauitInnocens eſt ille. ego ſum qͥ factum feci. Nec mora: cūille cumberet decollandus. ⁊ ille qͥ homicidiū fecerat: ꝓuidentia diuina cōtriſtatus. tānobilē ⁊ innocentē hoīedeꝑire: in mediū ꝓſiliens exclamauit. Innocētes amboego ſum ille nequiſſimus qͥ factū feci. Mox iudex ⁊ proceres ciuitatis mirabiliter ſtupefacti ſimul capiunt dictos tres. ⁊ factum diligentius ꝑſcrutantes cū veritatēꝑ oīa cognouiſſent: innocentes abſoluunt. ⁊ ip̄m reumꝓ ammiratione piaculi dimiſerūt. Chriſtianꝰ v̓o ille obuius manibꝰ ⁊ oſculans amicū ſuſcepit. ⁊ ad fidē inuitauit. ⁊ ille annuens baptizatus eſt accepitqꝫ vxorem nobileꝫ ꝯſobrinā amici ⁊ cū eo dimidietatē bonoꝝ q̄ habebat ꝑtitus eſt. Ecce ꝙ verū eſt ꝙ amici principaliter inaduerſis cognoſcūtur. ¶ Sed oleo ꝯſolationis ⁊ ꝓſperitatis calx dilectionis quaſi extingui videt̉. quia homini in ꝓſperitate poſito nō eſt neceſſarium magna ſignavel obſequia dilectiōis oſtendere. ſicut de hoc dicit Ualerius vbi ſupra. Non decet hominē amico in ꝓſperitate poſito magna dilectionis obſequia oſtendere. ne forte dicat ꝙ ꝓpter illius ꝓſperitatē ip̄m diligat. Secūdodilectio aſſimilat̉ calci ꝓpter vnitateꝫ. qꝛ lapis lapidi nōbene ꝯiungit̉ niſi ei calce media vniat̉. nā ex calce cū acmixtione harene ⁊ aque fit cementū cū quo lapides acinuicem ſtrictius vniunt̉. Qualis aūt debeat eſſe harena que calci eſt admiſcenda: docet Petrus de creſcent̓.de rurali cōmodo li. j. c. xj. Harena inqͥt que manu apprehenſa odit ſtridoriū: vel reſperſa nihil ſordis relinqͥtſi equali menſura miſcent̉ erit fortiſſimū cementuꝫ indemixtum. Et dicit Palludius ꝙ ruffa eſt omnibꝰ meliorSic moraliter hō hoī nō vere ſociat̉ niſi ei dilectiōe mediante vniatur. Que qͥdē dilectio ſi cū harena patientieque ſub aquis tribulationum inuenitur. ⁊ cū aquis ſapientie admiſceatur. cementum ⁊ glutinum ꝑfecte faciet vnitatis. Nam inter quos charitatis dilectio cū patientia et ſapiētia viget. ibi perfecta vnio ⁊ iocunda ſocietas adeſt. vt dicit Anſelmus libro. ij. c. ix. Et de hocexponitur illud Psͣ. Ecce ꝙͣbonum ⁊ ꝙͣiocundum ha-

bitare fratres in vnum. Et dicit Iſidorus. Illa calx melior eſt ⁊ vtilior que ex lapide albo ⁊ duro generat̉. Sicilla dilectio vera eſt ⁊ vtilis amicicia que ex animo puro⁊ vero generat̉. Quia dicit ph̓s ī ethicis. Prauoꝝ amicicia qui ſe non puro diligūt animo non eſt amicicia vera. Et ẜm Auguſti. Amicicia que diſcredi potuit nūqͥamicicia vera fuit. qꝛ amicicia dꝫ eſſe firma. Tercio propter vtilitatem: qꝛ dicit Conſtantinus ⁊ Pli. in ſpeculonatu. Calx mixta cuꝫ oleo puſtulas ⁊ vulnera iuuat. etvulnerum inciſiones bene cōſolidat. ſuꝑfluam carnemcorrodit nec creſcere ꝑmittit. Sic etiaꝫ dilectio mixta cūoleo miſericordie ⁊ pietatis ſanat puſtulas ſuꝑbie. Sic̄in Nabuchodonoſor qui ſuperbiuit contra deū Danielis. iiij. cui ait Daniel. Peccata tua elemoſynis redime⁊ iniquitates miſericordijs pauperum. Item ſanat vulnera anime. ⁊ non ſinit ea ꝑ peccata putrefieri. Qui em̄ex vera dilectione imꝑtitur alicui miſericorditer elemoſynam: in anima mundus erit. iuxta illud Luce. xj. Ate elemoſynam ⁊ ecce oīa mūda ſunt vobis. Ideo hortur hic apl̓s. Ambulate in dilectione. quaſi diceret. nonſolum cordium ſed etiam exhibitione operū. qꝛ ẜm gͦgoriū in omel̓. Signum dilectionis exhibitio eſt opeAmbulate in dilectione ſicut chriſtus vos dilexit. ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ nobis oblationē ⁊ hoſtiā deo in odorem ſuauitatis. q. d. Sic ambulate vt ſimilem dilectionem chriſto rependatis. Ꝙͣtum ad ſecundū hortat̉ addeclinationem certoꝝ vicioꝝ cum dicit. Fornicatio aūtet oīs immūdicia aut auaricia nō nominet̉ in vobis ⁊cͣ.Primū igit̉ peccatum qd̓ hic apl̓us hortat̉ declinare eſt ꝯfornicatio. ꝑ quā intelligit ſimplicem fornicationē ⁊ luxuriā que fit inter ſolutos. et aſſimilat̉ ſulphuri proptertria. Primo ꝓpter ardorem. nā ẜm Iſidoꝝ ſulphur eſtvena terrea: ariditatis ⁊ igneitatis multū habēs in ſuacompoſitiōe. ꝓpter qd̓ dicit̉ ſulphur qͣi ſolū vrens. Sicetiam fornicatō eſt carnis terreſtris viciū ⁊ corruptela q̄habet multū igneitatis. ſicut patuit dn̄ica sͣ. in. lxx. ſer.j. P. T. Et ẜm Iſido. ſulphur eſt calidū in quarto gradu. Quia fornicatio eſt calida in quarto gradu: qꝛ fornicatio eſt quartū viciū cui ardor ⁊ calor appropriat̉. Primus gradus eſt ardor auaricie que habendi appetituꝫinſatiabiliter accendit. Ipſa eſt ignis qui nunꝙͣ dic̄ ſufficit Prouerb̓. xxx. Ideo comꝑat monti Ethne qui eſtmons in cicilia inſula ex quo erumpit cōtinue ignis cūſulphure vt in gehenna. Sicut dicit Iſidor̄. libro. xiiij.c. vij. Sic etiā auaricia nunꝙͣ extinguit̉. Ideo dicit boetius libro. ij. metro. v. Sed ſeuior ignibꝰ Ethne feruortimor ardet habendi. de qua ſtatim infra. Secundꝰ gradus eſt ardor ire. q̄ ẜm ph̓m eſt accenſio ſanguinis circacor. Tercius gradus eſt ardor gule. que multū attingitardorem. Tū qꝛ delectationem cibi ⁊ potus appetitusacuit ⁊ accendit. Tū qꝛ gule ſatietas libidinē inflamat.Quia dicit Therentius ꝙ ſine cerere ⁊ bacho friget venus .i. ꝑ abſtinētiā ceruiſie. vini aut etiā cibi luxuria refrigeſcit. Quartus gradus eſt ardor luxurie qui eſt quaſi ignis ꝯſumens omnem virtutē. Iob. xxxj. Ignis eſtvſqꝫ ad ꝯſummationē deuorans. Scd̓o ꝓpter vetoremNam aque ꝑ venas ſulphureas tranſeūtes ex igne ſulphuris contrahunt calorem ⁊ vetorē. Moraliter. aqueſulphuree ſunt ꝑſone luxurioſe que ex ipſo ſulphure. ideſt ex infectione luxurie contrahunt calorem in cogitatione. ſaporem in dilectione. ⁊ fetoreꝫ plerūqꝫ ⁊ infamiepublicationeꝫ. Quia de fornicatoribꝰ exponit̉ illd̓ Eſa.xxxiiij. De cadaueribus eoꝝ aſcendit fetor. Et iſte fetorinterdum a viris ſpūalibꝰ ſentitur. Quia quidam ſcholaris preſentiaꝫ ſcorti in domo ſua ex fetore eius cognoſcebat. Et quidam dyaconus ſentiebat cum fornicatusfuerat. vt dicit Guilh̓. De hoc quere plura sͣ. dominicaſecunda poſt epiphanie. ſermone. ij. O. A. Tercio propter colorem. qꝛ ſulphur quandoqꝫ eſt album. purum ⁊