Feria.
ſanat corpus languidum. cauſat cementum ſolidum.Primo fecundat lignum aridum. Dicunt naturales. ſilignum aridum fuerit arboris vel arefactum. optimūremedium eſt ſtatim in pͥncipio arefactionis imponereradici ſanguinem humanum. Refert etiam Hermesegyptius. Ꝙ roſarium plantatum in terra ꝯmixtumſanguine ad calorem modicū ignis omni temꝑe anniꝓducit roſas. Sic moral̓r homo qͣſi arbor Math̓. viij.Uideo homines quaſi arbores. areſcit ꝑ peccatum. qn̄de deo non cogitat que dei ſunt. Ideo exponit̉ de ipſisIohel̓. j. Lingua aruerunt. qꝛ ꝯfuſum eſt gaudium afilijs hominum. In iſto caſu non eſt melius remediuꝫꝙͣ ad radicem talium hominum apponere ſanguinemcalidum xp̄i ꝑ deuotam meditatōnem eius paſſionis.Iſta meditatio accendit ſtatim amorem qͥ eſt calor naturalis hominis. Quia ẜm Greg. in regiſto. Amor deinunꝙͣ eſt ocioſus. ſꝫ oꝑat̉ magna ſi eſt. Et ideo ad iſtuꝫſanguinem .ſ. xp̄i paſſionis memoriam ſequit̉ fructꝰ bobalnearet̉ in ſanguine calido pueroꝝ vt curaret̉ eius infirmitas quam pueri qn̄qꝫ ſuſtinent. ⁊ vocatur cruglesꝑiculoſa valde niſi ꝑ medium aliquod occurrat̉. Et eſtremedium tale ꝙ puer vngat̉ ſanguine hominis qͥ prius paſſus fuit morbum iſtum. Moraliter corꝑis noſtrimortalitas eſt mirabilis infirmitas. eo ꝙ ꝯtinue morimur ẜm Sen̄. Iſta qͥdem infirmitas mortalitatis curari non potuit niſi ꝑ illius ſanguinem qui ſponte nr̄ammortalitatem ſua paſſione curauit. Ideo dicit Bern̄.in quodam ẜmone. O bone Ih̓u quid tibi debemus.quoniam morti nos deditos tu ſoluis. Tercio ſanguis cementum cauſat ſolidum. Dicit̉ em̄ ꝙ antiqͥ volentes edificare perpetua cementum humano ſanguine miſcūerunt. Ideo de Uortigno rege Britanie legit̉in hyſtorijs Britōnum. Ꝙ cum edificaret turrim inmonte Eren. Quicqͥd cementarij de die oꝑabant̉. tellus alio die abſorbuit. Conſuluerūt ergo magi dicto regi ꝙ iuuenem quendam inqͥri faceret qui patrem nonhaberet. cuiꝰ ſanguine lapides ⁊ cementum aſperſi. p̄ſtarent ſolidum fundamētum. Moraliter. ante paſſionem xp̄i ſic in mundo erat. ꝙ quicqͥd in mundo edificauerunt moraliter bene viuendo totum in morte abſorbebat̉ a terra. qꝛ omnes in puteum inferni deſcender̄tnec ſtatui potuit edificium meritorium donec aſperſieſſent ſangine inuenis qͥ patrem non haberet in terra.De quo dicit Apl̓s ad Heb̓. xij. Acceſſiſtis ad mediatorem noui teſtamenti Ih̓m ⁊ ſanguinis effuſionē melius loquentem ꝙͣ Abel Glo. qꝛ ſanguis Abel loquiturvindictam. ſꝫ ſanguis Xp̄i veniam. Iſto etiam ſanguine cementum eccleſie cōglutinatum eſt ⁊ ſolidatum vtdeo amori indiſſolubili adhereamꝰ. qꝛ pͥus ꝓcul in region diſſimilitudinis diſtabamus. Iux illud Epheẜ. ij.Nunc aūt in xp̄o .i. ꝑ xp̄m vos qͥ eratis aliqn̄ longe facti eſtis. ꝓpe ſanguine xp̄i. Ideo ſancta mr̄ eccl̓ia in pn̄tieuāg. recitat de paſſione xp̄i ⁊ de effuſione ſanguinis q̄facta eſt in flagellatione ⁊ crucifixione. ⁊ ſic hoīs cor inamore accēderet̉. mortalitas auferret̉. ⁊ humanum genus in celum leuaret̉ di. Aſſumpſit Ih̓s. xij. diſcipulosſuos ſecreto ⁊cͣ. Sꝫ obmiſſis alijs v̓bis euāg. ſolum decalice xp̄i erit ẜmo cū dicit. Poteſtis bibere calicem. inquibꝰ duo ponit. Primo p̄mittit int̓rogationē. ibi. poteſtis bibere cali. Secūdo ſb̓iungit rn̄ſionem. ibi. poſſumꝰ ¶ Pro quo notādum ſicut reges terreni diuerſoshn̄t calices de quibꝰ ꝓpināt charis ſuis int̓dum dulcia⁊ aliqn̄ v̓o pocula amara ẜm tꝑis oportunitatem. Sicetiaꝫ xp̄c hꝫ diuerſos calices de quibꝰ ꝓpinat ſolūmododilectis ſuis ⁊ amicis. ¶ Primꝰ eſt dn̄ice ſuſtinentie velpaſſionis. de qͦ p̄cipue intelligunt̉ v̓ba p̄libata xp̄i cumint̓rogat. Poteſtis bibere cauceꝫ quē ego bibiturꝰ ſumEt h̓ calix ꝯtinet in ſe ſuanem balſamum ꝓpter multa.
Primo ad triſticiam remouendam. qꝛ dicit Conſtantinꝰ in li. de naͣ. liqͦꝝ. Ꝙ balſamum in aqͣ poſituꝫ moxfundū petit. ⁊ hoc eſt veꝝ ſi non fuerit ſophiſticatum.Quid ꝑ aquaꝫ intelligit̉ niſi triſticia aut tribulatio mētalis. de qͣ psͣ. ixviij. Non me demergat tempeſtas aq̄.i. triſticie. de qͣ triſticia dr̄ Eccͣi. xxx. Triſticiaꝫ longe expelle a te. Multos em̄ occidit triſticia ⁊ non eſt vtilitasin illa. Sꝫ ꝑ balſamum intelligit̉ paſſio xp̄i glorioſa. q̄ ſiponit̉ in aqͣ triſticie aut tribulatōnis nr̄e ſtatim fundūpetit. qꝛ gͣuior eſt omnibꝰ tribulationibꝰ nr̄is. Iuxͣ illudTrenoꝝ .j. O vos omnes qͥ tranſitis ꝑ viam. attendite ⁊ videte ſi eſt dolor ſicut dolor meꝰ. q. d. Cum tribulatus hoc aduertit tunc ſuas tribulationes paſſio xp̄iſui ponderis gͣuamina ꝯꝑatione leues ⁊ tolerabiles redit. Iuxͣ illud Greg. Si paſſio xp̄i ad memoriam reuocet̉. nihil eſt adeo duꝝ qd̓ n̄ equo animo toleret̉. Ad qd̓ꝓbandum refert Amandus in horalo. ſapīe li. j. c. xiiij.Erat qͥdam iuuenis quē circa ꝯuerſationis ſue initia q̄daꝫ triſticia inordinata tamletalit̓ oppreſſit. ꝙ necorare nec legere vel quicꝙͣ boni ꝓtunc facere poſſet. h̓qͣdam die in cella reſidens ⁊ ab hac paſſione dumgͣuit̉vrgeret̉ facta eſt deſuꝑ ad eum vox di. Quid hic ſedesocioſus in teipſo tabeſcens? ſurge nunc ⁊ paſſionē meam deuota memoria ꝑtracta. ⁊ mea amaritudine tuuꝫvincens doloreꝫ. Quo audito frat̓ ille ſurrexit. ⁊ ſe meditando paſſionem ꝯtulit. extunc medicina illa ſalutari ſanatꝰ. nec decetero talem ſenſit paſſionem letalem.Iō hortat̉ nos apl̓s ad Heb̓. xij. Recordate eum qͥ talem aduerſus ſemetip̄m ſuſtinuit a pctōribꝰ ꝯͣdictōemvt non fatigemini animis vr̄is deficiētes. Scd̓o adꝯcupīam extinguendam. ¶ Dicit em̄ idem Conſtant.vbi ſupͣ. Ꝙ balſamū ignem extinguit qꝛ dum in balſamo ignem extingimus filum intinguimꝰ. ⁊ nō cremat̉luminis aduſtione. Sic ſil̓r digitus intinctꝰ balſamo aflama ardentis candele nullam recipit leſioneꝫ. Et rōeſt ẜm Gallienū. Balſamum ꝙͣuis ſit vnctuoſuꝫ ignitn̄ nihilominꝰ eſt inimicū ꝯͣ naturam cunctoꝝ pinguedinem liqͥdoꝝ. Moral̓r ꝯcupīa eſt multiplex. Prima ēcans genimina. Sꝫ hāc ꝯcupīaꝫ ignitaꝫ extinguit balſamū xp̄i paſſionis. ſi homo de ip̄a deuote biberit. Qd̓ꝓbat Guil. in apiario. c. lxxxv ¶ Erat q̄dam puella inbrabantie ꝑtibꝰ int̓ ꝓceres generoſa q̄ in amore cuiuſdam iuuenis miro modo ꝑ multos annos demonū ſtimulabat̉ impulſu. Hec cum ipſa freq̄nt̓ ꝯfeſſori cummultis lacrimis aꝑiret. ꝯſultum fuit ei vt ſummoꝑe caueret vt nec nutu nec v̓bo iuueni tentationis occaſiop̄beret̉. Paruit illa vt p̄monebat̉. Cūqꝫ adeo gͣuit̉ tentaret̉ vt ſomni cibiqꝫ ꝑderet appetitū. accidit nocte qͣdam vt tanto demonum agitaret̉ impulſu. ꝙ ſuꝑueniente aurora ſurgere cogitaret. ⁊ clam adire iuuenem qͥmorabat̉ in vicinio. nec mora. vbi ſurgens oculos aperuit. vidit xp̄m qͣſi plagis recentibꝰ crucifixum leto ſermone dicentē ſibi. Me diligas. qꝛ ſum formoſus. bonꝰdulcis ⁊ generoſus. hec vt dixit repēte diſparuit. ⁊ puellam in omni pace ⁊ gaudio ⁊ gͣtiarūactione ab omnitentatione liberā dereliqͥt. Ecce ꝙ paſſio xp̄i velut ſuaue balſamū extinguit ꝯcupīam carnis inordinate accēſam. Iō o homo cum ꝯcupīa inordinata carnali accenderꝭ. ſi de calice paſſionis xp̄i qͥ eſt plenꝰ balſamo biberis. ꝓculdubio citiꝰ liberaberꝭ. qꝛ caſtiſſimꝰ Marie filinō ſinit hūc tentari ardore libidinis qͥ deuote meditatacerbitatem ſue paſſionis. ¶ Secunda ꝯcupīa eſt auaricie. que etiam eſt velut ignis deuorans. Iuxta illudIob. xv. Ignis deuorabit tabernacula eoꝝ. q. d. Eſtusauaricie cruciabit mentes auarorum. Sed hanc concupiſcentiam extinguit balſamus ſuauiſſimus dominicepaſſionis. Cum em̄ dn̄m maieſtatis nudū in cruce pacientem qͥs videret viliſſimā auariciam nō amaret. qꝛ