Quarta

ad exaudiendum. ſicut refert Suetoniꝰ de Tyto imperatore. Quem cum rogaret pauꝑ ꝓ numo dedit ei ciuitātē. Et ſi terreni reges ſunt liberales. qͣntomagis rexceleſtis miſcd̓iter remittit ſnīaꝫ damnatōis ⁊ offenſamQuia igit̉ leo qͥ eſt rex aīalium ẜm Yſid̓. xij. circa hominem mirificam hꝫ naͣꝫ ⁊ miſcd̓iam. ſicut pōt ꝑpendi exhoc ꝙ ꝓſtratis ante ſe parcit. Homineꝫ niſi in magnafame nec comedit nec occidit. Et qͣre non xp̄c rex regū⁊ dn̄s dominātium humilitatis ante ſe ꝑceret. nec humiliatam interimeret aut necaret. qꝛ dic̄ Ezech̓. xviijNolo mortem pctōris. ¶ Quarto in hoc cū dicit omnipotēs. Exo. xv. Dn̄s omp̄s nomē eiꝰ. nam omnipotentia ſua ſtat in tribꝰ. In amplitudīe potētie. pōt em̄quecūqꝫ vult facere. Iux illud Sap̄. xj. Miſererꝭ qꝛ omnia potes. Itē in hoc ꝙ ad agēdum nulliꝰ indiget. Iuxͣillud psͣ. xv. Bonoꝝ meoꝝ nō indiges. Item qꝛ a nullo ꝓhiberi pōt. Iuxͣ illud Math̓. xx. Nō licet mihi facere qd̓ volo. q. d. vtiqꝫ. Et qꝛ deus eſt omp̄s iō ſibi nōdeeſt ptās implendi illud qd̓ ab eo rogitat̉. ¶ Quintocaptat beniuolentiaꝫ in hoc cū addit. In ditōne tua i.dominatione tua: cūcta ſunt poſita. q. d. Exqͦ omnia ſt̓ſb̓ tua dn̄atione. reſtat vt nō fruſtremur in nr̄a petitōeQuia ẜm psͣ. cxliiij. Dominatio tua in om̄i generatiōe⁊ generatōꝫ. ¶ Sexto captat beniuolentiam cum dic̄.Non eſt qͥ pōt reſiſtere tue volūtati. q. d. Si vis miſecere nr̄i nemo r̄ſiſtit tibi. Sꝫ diceres. Uidet̉ ꝙ pctōreseſiſtant diuine volūtati. qꝛ deus vult bonum fieri. ⁊ tn̄pſi malum faciunt ⁊ bonum omittunt igit̉ ⁊cͣ. Ad hocdr̄ ẜm mgr̄m li. j. di. xlv. Duplex ē volūtas dei. Primaeſt beneplaciti. ⁊ hec eſt idem qd̓ diuina eſſentia. ⁊ huicuihil pōt reſiſtere. qꝛ oīno eſt ſicut deꝰ. De hoc dic̄ ꝓph̓aOmnia quecūqꝫ voluit fecit. ⁊ Apl̓s ad Ro. ix. Uolūtati eiꝰ qͥs reſiſtet. q. d. nullus. Et de illa dic̄ ad Ro. xij.vt ꝓbetis que ſit volūtas dei bona ⁊ beneplacens ⁊ ꝑfecta. Alia eſt volūtas ſigni. ⁊ eſt qͥntuplex. qͥnqꝫ ſunt ſina illius diuine volūtatis .ſ. p̄ceptum. ꝓhibitio. ꝯſiliim. ꝑmiſſio. ⁊ impletio. Unde v̓ſus. Precipit ⁊ ꝓhibꝫſulit ꝑmittit ⁊ implet. Et iſtis ſignis reſiſtunt int̓duꝫctōres. qꝛ p̄cepit deus multis ea q̄ non faciūt. ⁊ ꝓhibꝫnon cauent ⁊ ꝯſulit q̄ non implēt. Cum aūt d̓r ꝙ deꝰpult bonum fieri dicit ꝙ vult qͣntum in ſe eſt. Non tn̄ſt veꝝ ꝙ velit ſimplicit fieri bonum: qꝛ ſemꝑ fiet. ⁊ cūicit vult malum nō fieri. dic ꝙ iſta negatiua eſt verailla. Deus nō vult malum fieri: nō eſt veꝝ ſimplicit̓.nunꝙͣ malum fieret. Nunc aūt nulla mala fient niſio ꝑmittente. ¶ Septimo captat beniuolentiā ꝑ hocd̓ ſb̓dit. Si decreueris nos ſaluare ꝯtinue liberamur.jͣ. d. ſnīa tua eſt inſcrutabilis. Nam ſnīe alioꝝ pͥncipūuis ẜm eqͥtatem ꝓcedant ſepiſſime tn̄ fruſtrant̉. necexecutio de mandatis. ⁊ hoc iō. qꝛ non ſunt omnipoentes. ſꝫ ſic nō eſt de deo. Et ſb̓dit dei omnipotētiamlagnificando ex reꝝ ꝓductiōe di. Tiu em̄ feciſti celumterraꝫ ⁊ quicqͥd celi ambitu ꝯtinet̉. q. d. Tu feciſti etiin alia elementa .ſ. ignem. aerem. ⁊ aquam. dn̄s omniiin tu es. ⁊ non eſt qui reſiſtit maieſtati tue. Ꝙͣtumſcd̓m explicat ordinis ꝯtinentiam. ibi. Et nūc deusAbraham. Quia mos eſt petētium vt cum hūc a qͦ peere volunt beniuoluꝫ fecerūt ſtatim petitionem ſb̓iurunt. Sic ⁊ hic facit ſancta eccl̓ia cum dic̄. Et nūc deꝰAbraham. qꝛ video te beniuolum ad dādum illud qd̓peto. miſere̓ ppl̓o tuo .ſ. culpam quā ꝯmiſit relaxando.⁊volunt nos inimici nr̄i ꝑdere. ⁊ hereditatē tuam delere. Hic ꝑ inimicos intelligit dyabolos. ſꝫ ꝑ hereditatem ppl̓m xp̄ianam. De hoc dr̄. iij. q. j. c. nulli dubium.Nam dyabolus nō ceſſat circūire querēs quem deuoret ⁊ q̄rere qͦs ex fidelibꝰ ꝑdat iō aſſimilant̉ bubonibusꝓpt̓ duo. qꝛ bubones de nocte ad templa volāt vt lampadis oleum euacuent vt dic̄ mgr̄ li. xij. ꝓpri. ꝑ templūintelligit̉ cor hoīs. Iuxͣ illud. j. Chor̄. iij. Neſcitis. q. d.Scire debetis qꝛ templū ſpūale dei eſtis. ⁊ ſpūs dei ha-

.X.bitabat in vobis. Et idem templuꝫ dei ſanctum eſt qd̓eſtis vos. Et. jͣ. c. vj. Neſcitis qm̄ membra vr̄a templūſunt ſpūſſancti qͥ in vobis eſt. In hoc qͥdeꝫ templo humani cordis ſancta mr̄ eccl̓ia facit oleum deuotōnis vtpatuit ſupͣ. ⁊ hoc facit iō vt veniēte ſponſo xp̄o in morte cuiuſlibet hominis in lampade mētis habeat oleumdeuotōis. vt .ſ. cum prudentibꝰ v̓ginibꝰ ornent lampades ſuas Math̓ .xxv. Sꝫ demones nocte .i. latenter etocculte. oleum illud de mentibꝰ bonoꝝ ſatagūt euacuare. vt venite ſponſo nō habeāt ſecum oleum in lampadibꝰ. vt ſic ab eterni regis nuptijs excludant̉. Sicut accidit v̓ginibꝰ fatuis Math̓. vbi sͣ. ¶ Scd̓o qꝛ bubo denocte comedit oua monedule qꝛ fortis eſt de nocte. Sꝫecōtra monedula capit ona bubonis de die ⁊ comeditqꝛ bubo eſt debilis de die. vt dic̄ autor vbi ſupͣ. Sic etiam dyabolus comedit in nocte peccati omnia oꝑa bona hominis q̄ ſignificant̉ ꝑ oua vt nullo mō ſunt ei meritoria dum iacet in pctīs ſaltem ad vitam eternaꝫ. valent tn̄ ad minꝰ ad extremi iudicij ſuppliciuꝫ ſb̓eundū.de pe. di. iiij. c. vlti. aut ad bonum tꝑale obtinendum.de pe. diſ. iiij. aut ad cor eius illuſtrādum. de pe. di. ij. c.falſas. ⁊ qꝛ dyabolus ad inſtar bubonis deſtruit bonaoꝑa hoīs ꝑ pctā mortalia. iō dꝫ ecōtra hō in die ſalutꝭ ⁊gre deſtruere oua dyaboli ꝑ oꝑa pnīe. Quia dic̄ Anẜ.li. iiij. c. xxj. eſt velut monedula humilis pnīa. cuiꝰ ouadici pn̄t laborioſa penitentis oꝑa. ⁊ velut oua bubonisſunt peccata. ad que induxit demon. Monedula ergode die deſtruit oua bubonis. qꝛ humilis pnīa illuſtrātedei gr̄a deſtruit peccata q̄ penitens ex demonis ſuggeſtione ꝯmiſit. Sicut fecit ille de qͦ legit̉ in ānulo. c. xvij.¶ Iuuenis quidam fuerat qui inſtigate dyabolo multa mala ꝯmiſerat. ⁊ diu ei ẜuierat. Timens ergo ne euꝫamitteret in forma cuiuſdam clerici .ſ. ſocij eius apparuit ei. eamus inquit ad ripam extra ciuitatem volensip̄m p̄cipitare in via. erat autem quedam cepella quaꝫintrauit. dyabolo foris expectante. Iuuenis igit̉ exemplo alioꝝ compunctus confitebat̉. ⁊ ſic opera mala dyaboli deſtruebat cum pnīaꝫ agebat. Dyabolus v̓o a ſingulis exeuntibꝰ queſiuit de ſocio ſuo. Tādem ille cumeſſet egreſſus dyabolus dixit ei. Uenit ne ſocius meꝰ?Ait iuuenis. Agnoſcis ne eum? At ille. Utiqꝫ eū cōgnoſcerem ſi eum viderem ſicut pͥus dimiſi eum. Rn̄dit iuuenis. ego ſum. ſꝫ deus me de tua ſocietate miſericorditer ꝑ pnīam liberauit. Ideo vlterius orauit ſancta mater eccleſia ꝓ ſuis filijs ⁊ populis dicens. Ne deſpicias partem tuam quam redemiſti ſanguine tuo. q.di. Sed da eis veram pnīam. vt ſic euadant fallaciamdyaboli. placare inquit offenſam remittendo. ⁊ exaudidep̄cationem meam .ſ. quam fundo ꝓ populo meo. etꝓpicius eſto ſorti ⁊ funiculo hereditatis tue. ⁊ conuerteplanctum nr̄m in gaudium .ſ. grām tuam ⁊ ꝯſolationēdando ſine qua ſpūale gaudiuꝫ hr̄e non poſſumus. qꝛpeccator qui adhuc iacet in peccati tenebris dicere poteſt illud Thobie. v. Quale mihi gaudium cum in tenebris ſedeo. q. d. nullum. Ideo conuerte luctum noſtrum ⁊cͣ. Quod tūc fit cum homo confitet̉ peccatum.Quia etiam ad lrām homo confeſſus alleniat̉ ⁊ leuiorefficit̉ ad bonum operandum. ad deumqꝫ laudandū.Ideo concludit. Et viuentes .ſ. in anima per penitentiam laudemus nomen tuum. et ne claudes. id eſt claudi ꝑmittas ꝑ demoneꝫ. ora canentium te dn̄e deus nr̄.¶ De eadem feria quarta.Oteſtis bibere calicemquem ego bibiturꝰ ſum. dicūt ei poſſumus.Ita ſcribit̉ Mat. xx. ⁊ Mar. x. Lu. v̓o. xiiij.c. Robertꝰ holct. ſuꝑ li. Sap̄. j. c. xxxvj. dic̄. Sanguis.humanꝰ triplicē hꝫ naͣm: qꝛ fecundat lignum aridum.