Feria

mundoꝝ vt eijcerent illos. et curarent omnem languorem ⁊ omnem infirmitatem. ſꝫ tamen cuꝫ illis peccauit.et hoc figurat̉ ꝑ illud ꝙ in vnguibꝰ .i. ſenſibꝰ ſiue affectbus remanent quedā ꝯcauitates .i. defectus quidā ⁊ ꝓnitatesⁱ ad malū. qꝛ ſenſus ⁊ cogitatio hoīs ꝓni ſunt admalū ab adoleſcētia ſua Gen̄. viij. et ponit̉. xij. q. j. c. omnis etas ab adoleſcentia ſua prona eſt in maluꝫ. Et. xx.q. iij. c. procliuis. vbi dicit̉. Procliuis curſus hoīs eſt acvoluptatē ⁊ natura vicioꝝ eſt imitatrix. Idcirco qͥdaꝫhumores interdū ex incautela vel negligentia multiplicant̉ affectionū intantū ꝙ generat̉ ex eis apoſtema alicuius peccati grauis. ſicut factū fuit de peccato negationis Petri qd̓ graue fuit. qꝛ dicit Aug. xj. q. iij. c. nō ſolūQuanta eſt vita confiteri xp̄m tanta mors eſt negareip̄m. Sed ſicut illa apoſtemata in capriolis rumpunturꝓpter motū ⁊ diſcurſum. Sic ꝓpter motū cōpunctiōis⁊ diſcurſus nimie ꝯſiderationis frangit̉ talis pctī affectus. ⁊ in piloſis folliculis .i. affectiuis ⁊ aſꝑis exercitijstrahit̉ a corde. ſicut iterū patet de Petro qͥ ꝑ aſperā penitentiā fletus lachrymarū. attraxerat de corde ad peccatū negationū trinarū. Illud .n. exemplū Petri et aliorū penitentiū eſt alijs pctōribꝰ quaſi muſcu odoriferum⁊ medicinale ad peccata ſua diluenda. Qui aūt ꝑ bonaexempla alioꝝ ꝯuerti nolunt: ꝑ reginā auſtri ꝯdemnabunt̉. Quā exēplū boni regis Salomonis traxit de longinquis partibꝰ. De hoc h̓ dicit dn̄s. Regina auſtri ſurget in iudicio cū generatione iſta .ſ. q̄ ꝑ bona exēpla conuerti noluit. ⁊ ꝯdemnabit eā. qꝛ venit a finibꝰ terre audire ſapīam Salomonis. Et ecce plus ꝙͣ Salomō hic: qꝛſunt ꝙͣ ſalomonis. Si illa ſequi nolumus merito ꝯdemnabimur. De tercio membro patebit infra dn̄ica. ij. ſermone ſcd̓o.¶ Feria ſexta. Sermo.Nima que peccaueritipſa moriet̉ Ezech̓. xviij. Amb̓. in exa. Apeshabent regem manſue tū piū. qui ꝙͣuis acuSleos habeat. nō tn̄ vtit̉ eis ad vindicādū. Idcirco apesq̄ nō obtēperant regi aūt eū offendūt ꝓpria ꝯdemnatione ſe ſtimulant vt aculei ſui vulnere moriant̉. Moraliter ꝑ apes intellige aīas peccatrices. qꝛ ſic̄ d̓ apibꝰ refertAriſto. li. viij. qn̄ pungunt cito poſt moriunt̉. Sic etiaꝫanime peccatrices pungunt deū pctīs. Iuxta illud Zacha. xij. ⁊ Ioh̓. xix. Uidebūt in quē tranſfixerūt. Iō acinſtar apu moriūt̉. Sꝫ ꝑ regē apū intellige xp̄m dūmomāſuetꝰ eſt ⁊ pius. Et ꝙuis vindicte habeat aculeos. n̄tn̄ vtit̉ iā eis. ſꝫ diſſimulat pct̄a hoīm ꝓpter pnīam Sapiētie. xj. ꝓpter qd̓ dic̄ Amb̓. de benignitate dei. Nō ſufficio mirari eo ꝙ pōt tātū ꝑcere hoī peccatori. Idcircoqꝛ aīa peccatrix in obediēs fuit tāpio regi ac māſuetoculpā ip̄m offendendo dꝫ aculeū pnīe in ſeip̄am affigere ⁊ ſeip̄am punire. qꝛ dicit Aug. in ſermonibꝰ coībꝰ ſer.xliij. Impunitū nō pōt eſſe pctm̄. nō decet. nō oportet.nō ē iuſtū: qꝛ nō pōt eſſe impūitū. puniat̉ a te ne puniatur ab illo. ⁊ ſalubriter puniat aīa peccatrix ſeip̄am aculeo pnīe vt ſic moriat̉ penitens ne moriat̉ morte ſcd̓a. ſgehenne de qͣ dicūt v̓ba p̄libata. Aīa q̄ peccauerit ipſamoriet̉ et̓nalit̓ niſi penituerit. In qͣ quidē epl̓a duo ponit. Primo pctī damnoſitatē. ibi. Aīa q̄ pe. Scd̓o pnīefructuoſitatē. ibi. Si impius. De pͥmo ē notādū. pctm̄mortale multa dāna infert aīe. Primū eſt ꝙ a deo ſeꝑatiō ꝯꝑat̉ nubibꝰ: qꝛ ſic̄ nubes ꝑ interpoſitionē ſuip̄iꝰ int̓ſolē ⁊ aſpectū nr̄m ſeꝑat nos .ſ. a ſole vt ip̄m videre nonvaleamꝰ. ſic pctm̄ mortale int̓ponit ſe inter deuꝫ et nosiuxͣ illud Eſa. lx. Iniqͥtates vr̄e diuiſerūt int̓ vos ⁊ deūvr̄m. ⁊ ſic ſolē iuſticie xp̄m dn̄m videre nō valeamꝰ. Iō

pctōr qͥ ſic a deo ſeꝑatus eſt ⁊ ip̄m ꝑdidit cōgrue. pōt dicere illud Amandi in hora. ſa. lib̓. j. c. iiij. Quis det mihimembranas celi habentes latitudinē attramētūqꝫ maris excedens quantitatē. ⁊ calamos tot qͦt arborū foliaeē pͣtoꝝ gramīa. vt ꝑſtringere poſſem dolorē ſiue damnū qd̓ incurri qꝛ dilectū meuꝫ ꝑdidi: qꝛ naturale eſt qn̄nubes ſe interponit ⁊ claritas ſolis ſe abſcondit. tunc qͥal̓s letus fuit triſtis erit. qꝛ ſicut nubes turbidāt aerem⁊ inficiūt quē radij ſolares purificant. Quia dic̄ auctorꝓprie. li. viij. ꝙ ſol eſt purificatiuus aeris a vaporibꝰ infectiuis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s aure peſtilentice fugatiuus. Sic etiamhō a deo ꝑ pctm̄ ꝯſcīam turbidat. ¶ Scd̓m damnumeſt ꝙ mēte amaricat ꝓpter qd̓ aſſimilat̉ abſinthio. pͥmoqꝛ abſinthiū ſua amaritudine ledit guſtū. ſic pctm̄ leditguſtū aīe q̄ eſt ſenſualitatis appetitus qͥ ita ex pctō inficit̉. vt ei dulcia ⁊ ſuauia .ſ. ſpūales delicie q̄ de ſe ſunt dulciſſime amare videāt̉ ⁊ aſpere. ꝓpter qd̓ dicit̉ Eſa. j. Ueqͥ dicitis bonū malū: ponētes dulce in amarū. Secūdoqꝛ ſicut abſinthiū amarū reddit lac ⁊ vinū: ⁊ omne dulce cui admixtum fuerit. ſicut patet de apibꝰ q̄ frequent̓de abſinthio faciunt mel amaꝝ. vt dicit Dyaſcorꝰ. Sicpctōr omnē rē delectabilem cui admiſcet̉ reddit in eandem amaritudinē .ſ. ꝯſcientie mordentis vel pene affligentis. ſicut ptꝫ principaliter de peccato luxurie ⁊ volūptate carnis que videtur delectabilis. ſed tamen finalēaffert amaritudinē. Iuxta illud ꝓuerb̓. v. Fauꝰ diſtillāslabia meretricis. ⁊ nitidius oleo guttur eius. nouiſſimaaūt illius amara quaſi abſinthiū. Et dicit Paſcaſius ꝙꝑ meretricem intelligit̉ carnalis voluptas que affert anxietatem vt dixi ſupra infra octa. natiuitatis chriſti. I.Y ¶ Terciū damnū eſt ꝙ mortificat aīam ꝓpter quodaſſimilat̉ primo cuidam ſerpenti qui eſt talis nature ꝙhoīem in ſomno necāt. ⁊ hō morit in ſomno dormiēdoSed homini vigilanti nō audet appropinquare. ſic̄ dic̄Iſid̓. ethimol̓. et ponit exēplū de Cleopatra regīa ethiopū que cū mori vellet cōſuluit quoſdā quā morte meliꝰinteriret. conſultū fuit ei vt talē ſerpētē dormiēti ſibi apponeret. qd̓ cuꝫ feciſſet qͣſi ſomno ſic morte reſoluta eſt.Moraliter ꝑ ſerpentem intellige pctm̄ mortale. Sed ꝑſomnū negligentia deſignat̉. Cū igit̉ hō negligens fuerit circa ſeip̄m ſerpit pctm̄ ī anima eiꝰ. ⁊ ip̄aꝫ inſenſibiliter occidit. qd̓ tn̄ ſollicitis facere nō pōt. Qd̓ ꝓbat Grego. xxvij. moral̓. exponens illud Iob. Ingrediet̉ beſtialatibulū ſuū cū antro ſuo di. Quis alius noīe beſtie niſihoſtis antiquus accipit̉. Sed notandum magnoꝑe ꝙhec beſtia nō ſolū antrū ſuū ingredit̉. ſed etiā in eo mori ꝑhibet̉. Aliqn̄ etiaꝫ bonoꝝ mentes ingredit̉ illicitosactus ſuggerens tētatos fatigat rectitudinē ſpūs ad delectatione carnis flectere conat̉. delectationes qͦꝫ ad cōſenſum ꝑducere nitit̉. Sꝫ tamen reſiſtente ſomno adiutorio ſuo preualere ꝑhibent̉. Aliquando ergo mētes bonoꝝ intrare poteſt ꝑ peccatum. ſed in eis morari nō poteſt. qꝛ cor iuſti huius beſtie antrum nō eſt. Quos enimquaſi ꝓpriū antrum poſſidet. eoruꝫ mentes ꝓculdubioimmorans tenet. qꝛ in eis cogitationes ad iniqͣ deſideria et deſideria vſqꝫ ad nequiſſima opera ducit. Et īfradicit. Hec igitur beſtia in antro ſuo morari dicit̉diu cogitationes reproboꝝ tenet quouſqꝫ etiā eoꝝiaculo ꝑforat. Ecce qualiter mētes negligentiū cū pctōintrat dyabolus. et iaculo praui oꝑis occidit. Scd̓o peccatū exquo occidit aſſimilat̉ cuidā lactuce ſponte creſceti q̄ dicit caprina. Dicit em̄ Pli. in ſpe. natū. ꝙ ſi in mari ꝓijciat̉ piſces qͥ in vicino ſunt moriunt̉. Per mare intellige cor humanū. iuxta illud Iſa. lviij. Cor impij qͣſimare feruens qd̓ quieſcere nō pōt. Sꝫ ꝑ piſces intelligeoīa merita ⁊ oēs virtutes q̄ om̄s occidūt ſi pcta in eo ꝓijciunt̉. qꝛ pctm̄ mortale oīa merita ſcōꝝ q̄ ſunt ⁊ v̓tutes q̄ ſunt in aīa occidit. iuxͣ illd̓ Iac. j. ctm̄ cū ꝯſūmatū fuerit generet mortē .ſ. aīe. de hoc ēt dic̄ Rich̓. d̓ ſan.vic. Sicut ꝑ mortē ex timore corpꝰ reſtringit̉ q̄ ſunt ad