Quarta.
nulli qͥ non ꝯtenti terreſtribꝰ volunt etiā curioſe ſuꝑceIeſtia ⁊ aſtra ꝑſcrutari. Contra quos dicit beatꝰ AugꝰContra aſſignationē Arrij de fritꝭ. Quid curioſe futuroꝝ q̄ris ſcīaꝫ euētuū ⁊ aſtroꝝ. te q̄res te inuenias ⁊ ſicviā q̄ nobis gndis reſtat tute ꝑagras. Et idē ī ſermoneponit cāꝫ di. Multofaciliꝰ inuenit hūil̓ ſydeꝝ ꝯditoreꝫqͣꝫ ſuꝑbi curioſitas ſydeꝝ ordinē. qͣre aūt curioſitas ē rep̄hēſibilis rō eſt. qꝛ eſt fouea ad aīas capiendas. ſicutſil̓itudinē ꝓbat Areſto. li. viij. aīaliū. et Auicen. de leopardo. qui ſentiens aliquid ſibi gratū. ita ardenter deſiderat ꝙ p̄ nimio amore illiꝰ ſaltat exceſſiue ad illud donec habeat. Ideo venatores ſcientes eius ꝯditioneꝫ. ſuſpendunt ad arborē aliqͥd vt ſtercus humanū ꝙ ſciuntdiligere ip̄m. ita ꝙ illud capere nō poſſit. et cū ſentit incipit ſaltare adeo ꝙ efficit̉ feſſus vt ſe nō poſſit leuare ⁊ſic capit̉ qͥ al̓s minime capi potuiſſet. Sic ſunt aliqͥ ad̓oardentes in inueſtigatione ſyderū q̄ ſupra ſe ſunt vt etiam quaſi exceſſiue ſaltant ad ipſa cognoſcenda. que tn̄minime cognoſcere pn̄t. iuxta illud Ecc̄s. viij. Eſt hō qͥin diebꝰ et noctibꝰ ſomnū oculis nō capit ⁊ intellexi ꝙoīm operū dei nullā poſſit inuenire homo rōneꝫ eoꝝ q̄fiunt ſub ſole ⁊ quantoplus laborauerit tantominꝰ inueniet. Sed tn̄ tales curioſi hoc nō aduertūt. ſꝫ inuenire ea volunt. multotiens in foueā erroris dilabunt̉ ⁊ adyabolo capiunt̉. In ſignū iſtius refert Laerciꝰ de ph̓oqͥ dicebat̉ Thales qͥ fuit mathematicꝰ. et pͥmo inuenitquantitatē ſolis ⁊ lune. hic tācurioſus extitit: vt ſingula aſtra vellet indagare. ob hoc quādā vetulā cōduxit q̄noctis tꝑe eū ꝑ campi planicies duceret ne ī foueas caderet. Qui cū ab ipſa duceret̉ ſꝑ interim aſtra ꝯtemplabat̉. volēs aūt ipſa velut prudens mulier eius curio itatem caſtigare in quandam foueam miſit eum cadere etait. Ecce miſer qͥd vis ſcrutari celeſtia qͥ nōdū ſcrutatꝰes terrena. priꝰ em̄ terrena ꝑſcrutari debuiſſet ne in hācfoueā deueniſſet. Ideo dicit Sapiēs Ecc̄i. iij. Altōra tene queſieris. fortiora te ne ſcrutatus fueris. Que p̄cepittibi deꝰ cogita ſemꝑ. et in pluribꝰ eiꝰ oꝑbꝰ ne fueris cuioſus. Quarta curioſitas eſt in ſignis expetēdis. ⁊ hāccurioſitatē habuerūt ſcribe ⁊ phariſei. qͥ ſignū a deo petebāt di. Magiſter volumus a te ſignū videre. Sꝫ xp̄seos nō exaudiuit qꝛ neceſſariū nō fuit. In pͥmitiua em̄eccleſia ſigna fuerūt neceſſaria triplici de cā. Prima qͥtūc eccleſia erat ad fidē introducēda. ſꝫ poſtꝙͣ eſt introducta iam nō exiſtunt nccͣria miracula ſicut zeta in filoponit̉ vt ip̄m introducat̉. ſꝫ poſtꝙͣ introductū fuerit zeta nccͣria nō erit. Scd̓o qꝛ eccl̓ia tūc erat in fide roborāda. mō iam roborata eſt. miracula igit̉ neceſſaria nō ſūtEt ponit Greg. exemplū de plāta cui tādiu aquā infundimus quouſqꝫ in terra ꝯualuiſſe videmus. ⁊ poſtꝙͣ radices firmauerit inundatio aque nccͣria nō erit. Tercioqꝛ eccīa mō in meritis eſt cumulanda. ſed vt dicit Gre.in omel̓. Fides nō habet meritum vbi humana ratō p̄bet exꝑimentū. Ideo dixit dn̄s. Generatio mala adultera. ꝓprie vnertigk. ſignū querit ⁊ ſignuꝫ non dabit̉ ei.Secūdo dn̄s hic reprehendit duros pctōres. Ubi nota. Multū duri pctōres exiſtunt qͥ nec ſanguine chriſtiaut paſſione eius frangi ⁊ induci ad penitentiam pn̄t.Refert em̄ Solinus in li. de mirabilibꝰ mundi de adamante qͥ adeo durus exiſtit ꝙ nulli maneriei cedit necferro nec vllo igne incaleſcit. frangit̉ tn̄ ſanguine hircinō calido. Quid eſt adamas ſolidus niſi peccator induratus. de quo ꝓphetauit Iob. xlj. Cor eius indurabit̉ ſicut lapis. ſed qͥs eſt hic hircus niſi chriſtus qꝛ figuratꝰ ēꝑ hircū emiſſarium qͥ mittebat̉ in deſertū quo ad deitate cū alter immolabat̉ qͥ ſignificac humanitatem. Ideodicit Ambro. in expoſitione pſalterij quē allegat mgr̄ libro. iij. di. xxj. Hic eſt hircus appopempeius .i. emiſſarius q̄ altero hirco immolato ī ſolitudineꝫ mittebat̉. vtlegit Leuit̓. xvj. Et ſubdit. Duo hirci .i. humanitas etdeitas xp̄i intelligit̉. Hn̄anitate igit̉ immolata. diuini-
U.tas in ſolitudinē abijt .i. ī celū. ꝑ quod intellige occultatum. qꝛ occultauit potētiā ſuā vt auxiliū nō exhiberet.ſicut .n. adamas nō frangit̉ ferro vel igne. ſic quidā peccatores ſunt adeo indurati ꝙ nec frangunt̉ nec molliūtur ad penitentiā ferro aduerſitatis. nec igne charitatꝭſed vtinaꝫ mollirent̉ ſanguine xp̄i paſſionis. Sed ſuntnōnulli qͥ cū phariſeis ⁊ ſcribis nullo modo ꝯuerti pn̄t:audita xp̄i paſſione. Cū em̄ diceret eis xp̄s. Sicut fuitIonas in ventre ceti tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ. ita eritfilius hoīs in corde terre vbi inſinuauit ſuā paſſionemſepulturā et reſurrectionē. Ip̄i tn̄ ꝯuerti nolebant. id̓oduriores ſunt petris que in paſſione chriſti ſciſſe ſunt:Math̓. xxvij. ¶ Scd̓o iſti ſunt duri pctōres ⁊ hic a do Fmino rep̄hendūtur qͥ ꝑ p̄dicatores ſacre ſcripture noncōuertunt̉. Ubi nota ad hoc vt pctōr durꝰ ꝯuertat̉ qͣtuor reqͥrūt̉ ſic̄ figuratū eſt Zacha. j. vbi dic̄ ZachariasOſtendit mihi dn̄s qͣtuor fabros vt deijciant cornua q̄ſt̓ dura ⁊ intelligūt̉ ꝑ cornua pct̄ā indurata. ꝑ qͣtuor fabros qͥ debēt illa cornua deijcere ſignificāt̉ p̄dicatoresvt dic̄ Nic. de lyra in glo. mora. Ad qͦs qͥdā p̄dicatoresvt dic̄ idē quatuor oportet ꝯcurrere q̄ in corꝑali fabricatiōe ꝯcurrūt. ſcꝫ artifex materia dura. malleus ⁊ ignis.Artifex eſt p̄dicator. materia dura pctōr. Malleus verbum diuinum. quod eſt malleꝰ cōterens petras durasHiere. xxxj. Ignis aūt eſt ſpūſſanctus. qͥ mollificat corda dura. Iſtis igit̉ quatuor in p̄dicationibꝰ ꝯcurrētibꝰdeijciunt̉ cornua pctōꝝ. Sicut factū eſt de niniuitis qͥad p̄dicationē Ione ꝯuerſi ſunt. ſicut hr̄ Ione. iij. Ubilegit̉ ꝙ Ionas ait. Adhuc. xl. dies ⁊ niniue ſubuerteturGlo. ſi non aget pnīam. hec fuit ꝓphetia cōminationisque aliqn̄ mutat̉ vt ſeqͥtur. Crediderūt viri niniuite. etpredicauerūt ieiuniū. ⁊ veſtiti ſunt ſaccis a maiore vſqꝫad minorē. et ꝑuenit v̓bū ad regē niniue. ⁊ rex ſurrexitde ſolio ⁊ abiecit veſtimentū ſuū. indutus eſt ſacco ⁊ ſedit in cinere dicens. Hoīes et iumenta nunc inſtent etclament ad dn̄m. et conuertatur vir a via ſua mala. qͥsſcit ſi conuertat̉ ⁊ ignoſcat deus opera eorum. Et miſertus eſt dominus ſuꝑ malicia eoꝝ. Sed heu iam inueniuntur multi duri qui forte adhuc in multis predicationibꝰ conuerti nō poterunt. Sed dicit hic dominus ꝙviri niniuite ſurgent in iudicio cum generatione iſta. ⁊ꝯdemnabunt eam quia penitentiam egerunt in predicatione Ione. Ipſi autem nolunt ꝯuerti in predicationibꝰ chriſti qͥ tamen plus eſt ꝙͣ Ionas. Tercij ſūt multū duri qͥ ꝑ bona exempla ꝯuerti nō pn̄t. Multi .n. ſūtqui ſecuti ſunt exempla peccantiū. ſꝫ nolūt ſequi iam exempla penitētiū. Contra quos dicit Iſido. lib̓. ſen. Siprauoꝝ ſepe ſecuti ſumus exempla cur non imitamurſanctoꝝ digna ⁊ deo placita facta. Et apti fuimus imitari iniquos ad malum. cur pigri ſumus imitari iuſtosad bonū. Et be. Amb̓. dicit ad theodoſium imꝑatoreꝫ.cū allegauerat ꝙ et petrus peccaſſet. ſi em̄ ſecutus es errantē. ſequere ⁊ penitentem. Quare gͦ debemus ſeqͥ exēpla penitentiū. Dicit Anſel. li. ij. c. xlix. Exempla ſanctorū q̄ a gr̄a ceciderūt ⁊ poſtea reſurrexerūt ſunt alijs valde ꝓficua. et ꝓbat hoc ꝑ ſil̓itudinē di. In mōtibꝰ indieſunt quidā caprioli qͥ ab herbis aromaticis paſcūt̉. Inquoꝝ vnguibꝰ ſunt quedā ꝯcauitates in quibꝰ colligūtur humores ad apoſtemata que primo ad maturitatē⁊ motū ⁊ ꝯfricationē rumpunt̉. ⁊ a corꝑe cū piloſis folliculis abſtrahunt̉. ⁊ ſub̓a inter pelliculas cōtinet̉ ſumme bona ⁊ odorifera aromatica maxīe p̄cioſa plurimuꝫvtilis in medicinis ⁊ vnctuoſa vt dic̄ dyaſco. ⁊ Platearius. Et illud muſcū vulgariter dicit̉. et tūc exponit hocnaturale dicēs. ꝙ caprioli ſunt ſenſus hoīs humiles etſolliciti qui quaſi aromaticis paſcūt̉. qꝛ frequenter multis donis ⁊ diuinis gratijs reple̓t̉. ſicut pꝫ de ſancto petro qui grām miraculorū expellēdi demones cum alijsapoſtolis habuit ⁊ ſanandi infirmos Math̓. x. Cōuocatis diſcipulis ſuis dedit illis ptātem ſpirituum im-