Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria

domū ꝓximi tui: non ſeruū. non ancillā. Glo. dicit. Ancillā ꝯtingit ꝯcupiſci duplicit̓. Uno ad cōcubitū:ſic ꝑtinet ad nonū p̄ceptū. Alio ad dn̄ium et ſic ꝑtinet ad decimū. In his enim vltimis p̄ceptis mala intēd. cet qdl tio ꝓhibet̉. Poſſet em̄ aliquis dicere: iſta duo p̄ceptaeſſent ſuꝑflua. qꝛ nonū ꝯcordat illo mechaberis. decimū illo furtū facies. Ideo dicit in ſextoſx xi xxii atL in ſeptimo oꝑa ſunt ꝓhibita. In iſtis aūt intentio mala. ita illa duo p̄cepta manū ꝓhibent. iſta v̓o vltimaanimū. Ecce audiſtis dilecti mei decē cordas pſalterij.videlicet decē p̄cepta vtriqꝫ ſexui impoſita. Que qͥdeꝫcorde tangende ſunt vt beſtie vicꝫ vicioꝝ occidant̉. vtdixi. dn̄ica. iij. in aduentu ſermōe. ij. H. E. Sꝫ timeo iam pauci noſtrū tangunt has cordas. x. preceptoruꝫea videlicet implendo. Nam legit̉ in vitaſpatrū. Quidam ſancti patres quodā tꝑe erant ꝯgregati. de vltimis generatōnibꝰ predixerunt. Inter quos vnus precipuus noīe Quiris dixit. Nos adhuc precepta dei impleamus. Audientes hoc alij interrogauerūt dicentes. Quid facient qui poſt nos venturi ſunt: at ille rn̄dens ait. Media ſorte complebūt p̄cepta. eternū reqͥrent deū. Dixerūt patres. Poſt hos qui veniūt quid facturi ſunt. Reſpondens dixit. Homines generatiōisillius mādatoꝝ dei opera habebunt et precepta deiobliuiſcent̉. Reabundabit iniqͥtas: refrigeſcet charitas multoꝝ. venit aūt ſuꝑ eos magna tentatio. Et quiinuenti fuerint in illa tentatione ꝓbati: et nobis patribuſqꝫ noſtris meliores exiſtent et feliciores atqꝫ probabiliores De eadem feria quarta. Sermo.Cceſſerunt ad Hieſumſcribe pha. di. Magiſter: volumꝰ a te ſignūvidere Mat. xij. Mar. iiij.. Luc. vj. Areſtꝭ.in li. aīaliū dicit. Sūt qͥdā leones ſilueſtres habēt maIgnitudinē thauri. et hi ſunt illius nature vidēt demanu venatoris vel canū ſuoꝝ euadere non pn̄t ꝓijciunt ex ſe ſtercus quatuor paſſus. dūqꝫ canes ſtercusodorant circa odorē obtinent̉: ſicqꝫ fugiunt ab eis elōgant̉. Moraliter venatorem intellige demonem: qꝛ ſicut venatores in ſiluis circūeunt ad capiendū feras. ſicdyabolus in ſilua huius mūdi circūit querēs quē deuoret. ſicut ptꝫ. iij. q. j. c. nulli dubiū vbi dicit̉. Dyabolꝰceſſat circūire querens queꝫ deuoret: querere quos exfidelibꝰ ꝑdat: et maxime illos quos ardentiores in ſeruitio dei ſaluatoris eiuſqꝫ familiares inuenerit. Sed canes intelligunt̉ adulatores. Sicut .n. canes aliqͥ hoī inprincipio quaſi applaudāt: ſꝫ poſtea mordent. Sic etiāadulatores primo applaudāt verbis blandis. qꝛ tales:vt dicit Egidius roma. in de regi. pͥnci. oīa dicta vel facta referūt ad placentiā auditoꝝ ad laudem ipſoꝝ ſedtamen in hoc p̄tendūt malū: iuxta illud Prouerb̓. xxx.Qui blandis fictiſqꝫ ſermonibꝰ loqͥt̉ rhete expanditximo ſuo. Sed leones intelligunt̉ hoīes. qꝛ ſic̄ leonesſunt mundi mites ſi ſunt caſtrati: ſic debēt hoīesmundi mites: qꝛ beati mites qm̄ ipſoꝝ eſt regnū celo Math̓. v. et poſſidebūt terrā. Et iterū. Beati mundo corde. qꝛ ip̄i deū videbūt. Iſti igit̉ ad inſtar leonū ſilueſtriū ſi volūt effugere venatores demones adulatores eius canes: debet ꝓijcere ex ſe ſtercus glorie laudisDe qua dr̄. j. Mach̓. ij. A gloria viri peccatoris ne timueris: qꝛ gloria eius ſtercus et vermis eſt. et hanc qͥdē debent a ſe ꝓijcere qͣtuor paſſus: vt docet Anſel. li. ſil̓iij. c. xlj. Primus eſt habita dimittāt. Scd̓s habita querāt. Tercius ablata reſtituāt. Quartꝰ cordetentent. Sic fecit xp̄s qn̄ ſcribe phariſei eum adulatorie mgr̄m vocauerūt. et ad gloriā laudis incitare volue-

adulatio magiſtrum eum vocauerunt. eius tn̄ diſcipuli eſſe renuūt. ſed chriſtū capere poterāt. qꝛ gloriāreſpuit cum ſignū corā eis facere noluit. ſed dixit. Generatio mala adultera ſignū querit. et ſignū dabiturei ⁊cͣ. In quibus verbis ſancti euāgelij ſummatim triagenera hoīm reprehēdit .ſ. Curioſos inqͥſitores. ibi. magiſter volumus. Duros peccatores. ibi. Uiri niniuite.Inſanos recidiuatores. ibi. immūdus ſpūs. Demo eſt ſciendū. Curioſitas eſt multiplex. Prima eſt ī ſcientijs inqͥrendis. .n. aliqͥ nimis curioſi ocius mūdanas ſimul diuinas ſcīas ſcire volunt in errorē nōnunꝙͣ cadunt. Similitudinē habes in culice quā ponit Anſelmꝰ libro. iiij. c. ij. dicens. Culex lucipeta eſt lumēdele libenter videt. ſꝫ in lumine nimis irruit ſeip̄amcomburit. Similiter diligunt lumen diuine humane ſcientie interdū nimis curioſe vel p̄ſumptuoſe ꝑſcrutando ipſum quaſi in lumine impingunt̉ alicuiꝰ errorꝭelatione intra ſe et quaſi ſeip̄os occidūt. Et hoc patꝫmo de Eua. que ſic curioſe bonū malum ſcire cupiuitet quaſi deus fieri voluit dixit ſerpens. Eritis qͣſi dijſcientes bonū et malū Gen̄. iij. Ideo ſeip̄am combuſſitet in mortem corruit. Secūdo patet de quodā ph̓o deerefert Ualerius in policrate. Cum quidā princeps romauus ciuitatem ſyracuſanam obſediſſet. fuit ibi qͥdaꝫph̓s Achimides noīe. quē princeps cognouiſſethibuit nemo ip̄m occidere deberet. igit̉ ciuitateꝫintraſſent p̄dictū ph̓m: exquo erat mathematicus: figuras in terra ex ſua curioſa ſcīa facere inuenerunt. Quod vidiſſet princeps ſuaſit ei vt figuras dimitteret. Aitph̓s. Dimitte me figuras facere. q. d. Tēta tu facta tuaEt voluit in inquirendis ſcientijs eſſe curioſus. licꝫ videret ſuꝑ ſe vibratum gladiū. igit̉ nollet deſiſtē: pͥnceps ip̄m gladio interemit. dicit Greg. nazan. Scīedeſideriū inquiſitio queſtionū niſi timor dei p̄ceſſeriteffrenatos aīos efficit p̄cipites. De hoc dicit SalomonEcc̄s .j. Propoſui in aīo meo querere inueſtigare ſapienter de omnibꝰ que ſunt ſub ſole. hanc occupationempeſſimam dedit deus filijs hominū vt occupent̉ in ea.vbi dicit glo. Studiū curioſoꝝ pōt dici occupatio mala peior peſſima. Mala ꝓpter afflictionem taꝫ corꝑis ꝙͣaīe ibi eſt. et p̄cipue eſt iſta afflictio vbi ꝑna vel nullavtilitas. ideo dicit Seneca. Quid te torques in illane quā ſubtiliꝰ eſt ꝯtexiſſe ꝙͣ ſoluere. Eſt aūt peior ꝓpterꝯtemptores ſapīe faſtidioſos auditores. Quid em̄deſt curioſe ſcīas inquirere pauci vel quaſi nulli dignent̉ eam audire. qꝛ dicit̉ Prouer .j. Sapientiā atqꝫ ſcientiā ſtulti deſpiciūt. et dicit glo. Ideo ſapīa a ſtultis deſpicit̉ qꝛ ab eis cognoſcit̉: ſicut aurū et argentū a brutis cōculcat̉: qꝛ ab eis cognoſcit̉. Secūdo curioſi. Dtas eſt in nouitatibꝰ inueniendis ſicut faciūt aliqͥ in nouis veſtibꝰ. aliqui in geſtibꝰ vel verbis. De curioſitateveſtiū et verboꝝ dicit Hiero. ad nepotianum in epl̓a.Curioſitas maxime vitāda eſt clericis in veſtibꝰ p̄cipueet in verbis. De curioſitate geſtuū dicit Baſilius in regula. Diſpliceat igit̉ virꝭ ſanctis curioſitas in geſtu mollicies in veſtitu. adulatio in affatu. Quare aūt hec curioſitas nouitatuꝫ rep̄hendit̉ eſt. qꝛ eſt inſtrm̄ dyaboliad aīas occidendū. ſicut dicit Anſel. li. v. c. xxxiiij. et declarat ſic. Sunt em̄ curioſi hoīes ſil̓es ceruis ſilueſtribꝰde quibꝰ dicit Pli. in ſpe. na. tante ſunt ſimplicitatisvt omnē mirent̉ ſtupeant nouitatē. vn̄ vrſo et bubulo ad eos accedente ita in reſpiciūt vt hoīem prius ſeiuxta ſe venientē ſagittis eos impetentem aduertunt. Ita curioſi homines mentes circa quaſlibet nouitates inutiles occupant vt iaculis dyaboli feriant̉ necent̉. ſicut teſtat̉ Uarro in ſententijs li. j. Hoc iamincreuit in hoc mūdo vt curioſa vanitas hominū ſubuerſio grandis atqꝫ ꝑditio ſit eoꝝ. Ideo dicit apl̓s pͥmaad Thimo .vj. Deuīta ꝓphanas vocū nouitates. Tercia curioſitas eſt in aſtris inſpiciendis. Sunt em̄ non-