Feria ſecunda.T.

zꝑbat hoc Anẜ. exemplo Iob. ſicut be. Iob ne magnitudo virtutum eum extolleret ad ſuam fragilitatē ꝯſiderandam cucurrit di. Parce mihi domine ⁊cͣ. Quideſt homo ⁊cͣ. Iob. vij. Et rurſus ne ob calamitatum ſuaꝝ multitudinē deſperaret. ad ſuam innocētiam pēſandam ſaltauit di. Non peccaui ⁊ in amaritudinibꝰ morabit̉ oculus meus ⁊cͣ. Iob. xvij. Quaſi ergo trāſuerſales ⁊ varios ſaltꝰ dabat. qͥ nunc vt ſibi ꝑceret̉ rogabat.nūc aūt ſe non peccaſſe dicebat. vt neqꝫ in elationē ſuhie innocētia eum duceret. neqꝫ in deſperatōem eumalamitas traheret. Sic ⁊ nos cum a vana gloria tentanur. nō bona noſtra opera ſꝫ exceſſus ꝯſiderare hortaiur. Sicut de hoc dixit qͥdam ſenex in li. patrum. Qn̄ogitatu vane glorie vel ſuꝑbie dyabolus te impugnatūe ꝑſcrutare teip̄m ſi omnia dei mandata ẜuaſti. ſi ininicos diligis. ſi gaudes in gloria inimici tui. ⁊ ꝯtriſtarꝭī deiectione eius. Et ſi apud te habes qm̄ inutilis esn̄ omnibꝰ hominibꝰ ⁊ plus peccas. ⁊ neqꝫ de te grādeiqͥd ſapias tanꝙͣ aliquid feceris. Scies ꝙ elata cogiitio omnia bona diſſoluit. Item addit Ariſt. de ceruon̄ canes euꝫ inſequunt̉ ſi poteſt fugit ad fluuium. vbiaque frigiditate viribus reaſſumptis trāſuadandoquam venatorem euadit ⁊ fugit. Tūc aūt ẜm Guilh̓.bi ſupͣ. Canes inſequunt̉ ceruum quando importue tentationes vel cogitationes moleſtant ⁊ ſtimulantnimum. qͥ tunc fugit ad fluuium qn̄ ad ſui ꝯſideratiolem cū timore redies copioſas lacrimas fundit dicensī or̄one. Deus meus es tu ne diſceſſeris a me. Quoniimn tribulatio ꝓxima eſt. ⁊ nō eſt qui adiuuet. Quoniāircūdederunt me canes multi. ꝯſilium malignātiumbſedit me. vt inqͥt Dauid psͣ. xxj. Et tunc oratio lacriloſa ſic animum fortificat ⁊ corroborat vt nō ſolum caes .i. tentatōnes euadat. ſꝫ etiam extinguat. Iuxͣ illudsͣ. lxxiij. Contribulaſti capita draconum in aquis .ſ. larimaꝝ. ¶ Sic qͥdam ſenex cum tentaret̉ de vana gloa. redijt ad ꝓpriam ꝯſiderationem. vt legit̉ in vitaſpa.j. Hic em̄ cum ſenſit ad ſe venire aliquos cumvt rogarent ꝓ ſanitate infantis. ſtatim exuitſua veſtimenta in flumina miſit. ⁊ lauare cepit. ſtansiūdus. Ille autem qͥ miniſtrabat ei erubuit ⁊ rogauitomines dicēs. Reuertimini ſenex noſter ſenſus ꝑdiit. Ueniens ergo ad eum dixit. Abba quare hoc feciti? omnes em̄ qͥ te viderunt dixerūt. Demonium hꝫ.Cui ille. Et ego inqͥt volebam hoc audire. ¶ Terciumhete eſt auaricie. ⁊ hoc ante Adam expādit qn̄ eius ꝑuaſioni ꝯſenſit. Itaqꝫ ꝑ hoc rhete xp̄m caꝑe voluit. qn̄vt ait euangeliſta ip̄m in excelſum mōtem duxit. ⁊ omnia regna ei on̄dit dicens vt ait Lu. iiij. Dabo tibi poeſtatem hanc vniuerſaꝫ ⁊ gloriam illoꝝ. qꝛ mihi tradita ſunt. ⁊ cui volo do illa. Tu aūt ꝓcidens ſi adorau ercoram me erunt tua omnia. ſꝫ Math̓. dicit ꝙ dixiſſet. q̄omnia dabo tibi ſi cadēs adoraueris me. ⁊ qꝛ illud ꝯtinebat iniuriam dei. ideo repulit eum dicēs. Uade ſathana .ſ. in infernuꝫ. Scriptū eſt em̄ .ſ. Deut̓. vj. Dn̄mdeum tuum adorabis. ⁊ illi ſoli ẜuies. Tūc reliqͥt eumdyabolus. ⁊ acceſſerūt angeli ⁊ miniſtrabāt ei. Sic etiātentat adhuc caꝑe homines ꝑ rete auaricie ꝓmittendoeis int̓dum bona tꝑalia. Sicut refert Ceſariꝰ in dyalo.In villa qͣdam in dyoceſi Colonieū. Campanariꝰ habuit votum cuiuſdam ꝑegrinatōis. Hic cum die quadam ꝯdixiſſet cum muliere ville ſue. ꝙ mane parit̓ ituri eēnt. illa eum rogauit vt maturius matutinas pulſaret ꝓpter ſolis feruorem ⁊ ardorē. ⁊ ꝓmiſit. Eadem nocte dyabolus ad lectum eius veniēs: tetigit eum dicēs.Pulſa matutinas. ſicqꝫ diſceſſit. Qui mox ſurgens ⁊ lumen ardens in eccl̓ia reſpiciens. Cum aūt pͥmum gallicantum eſſe dep̄hendiſſet putās qꝛ a p̄dicta muliere fuiſſet excitatꝰ. de eccl̓ia exiuit. volens illi dicere vt dormitum iret. eo ꝙ nimis mane eſſet minime eam inuenit.ſꝫ houem nigꝝ ꝯͣ ſe ſtātem vidit. qͥ emiſſa lingua homi-

nem tetigit. ⁊ ipſum ſupra dorſum iactauit. ⁊ ꝑ aeremcum illo volitās ſupͣ pinnam turris caſtri quod Yſenburgk dicit̉ depoſuit. Cui cum diceret. Times ne aliquid modo? Rn̄dit ille. Dei ꝑmiſſione ductꝰ ſum hūcnil ꝯtra me poteris: niſi qͣntum ille ꝑmiſerit. Ad quemdyabolus. Fac mihi homagium: ⁊ ego te deponam. etdabo tibi diuitias multas. Ecce qui xp̄o omnia regnadare ſpōpondit. illi dare diuitias multas vt ei homagium faceret: ꝓmiſit. Et addit. Quod ſi nō feceris. vl̓fame in hoc loco morieris. vel precipitio interibis. Cuicampanarius ſpem habēs in domino dixit. Adiuro teꝑ nomen Iheſu xp̄i ne me ledas. ⁊ vt me ſine periculocorporis deponas. Mox dyabolus illum tollens. iuxtavillam Grymmeſꝫheym ſatis incōmode depoſuit. Cuꝫautem ante lucem diei in dedicatione eiuſdem ville homines ad matutinaꝝ ſolēnia cum faculis ꝓperantes. ⁊eum in agro magno deſtitutum reꝑiſſent atqꝫ reuocillaſſent. Auditis his que ei ꝯtigerāt ſatis admirati ſuntQuarto v̓o die regreſſus in domum ſuaꝫ ſitum tam locoꝝ ꝙͣ domoꝝ atqꝫ edificioꝝ que ante nunꝙͣ viderattam plane omnibꝰ expoſuit vt de raptu eius penitusnihil dubitarēt. Cum igit̉ hominem tentat dyaboluscaꝑe ꝑ rhete auaricie debet fortit̉ reſiſtere. quia qui perſeſſio em̄ auri plus durat ꝙͣ ipſe. ⁊ ideo nō ſoluit̉ a reteauaricie dum viuit. Scd̓a cauſa. qꝛ eſt pluribꝰ funibꝰ ligatꝰ. Quot em̄ aureos poſſidēs hꝫ tot funibꝰ ligatꝰ eſt.qꝛ nō ſolum amore ꝓprio. īmo ⁊ amore filioꝝ. Nam inmorte cum deſinit amare eos quo ad ſe. adhuc tn̄ amateos filijs ſuis cumulando. ⁊ neſcit miſer ꝙ thezaurizattam ſibi ꝙͣ filijs iram in nouiſſimis ſuis. Ꝙ autē deusiraſcit̉ eis patꝫ pͥmo ꝑ illud Yſa. lxij. Propt̓ iniqͥtatemauaricie ei iratꝰ ſum ⁊ ꝑcuſſi eū. Scd̓o ex vbo Ozee .xij.Ad iracūdiā effrayꝫ ꝓuocat me. Effraym int̓pretat̉ ſāctificās qͥ fructificat ī diuitijs. Tercio ex illo v̓bo Ia. v.qd̓ dic̄ de auarꝭ. Thezaurizatis vob̓ iraꝫ in nouiſſimisdiebꝰ. vbi dicit glo. Neſcis miſer cū thezauro pecuniethezauꝝ ire cumulari. Et huiꝰ ire eſt ſufficiens rō. quiaauari regnum dei nō poſſidebūt .j. Chor̄. vj.¶ Feria ſecunda Sermo.Ecdicit dominus. Ecceego ipſe reqͥro oues meas ⁊ viſitabo eas ſicutpaſtor viſitat gregē ſuū Ezech̓. xxxiiij. Ariſt.li. viij. aīalium dicit ꝙ oubꝰ nocet tonitruꝰ. etſi remā/ N.ſerit vna ſola ⁊ fuerit imp̄gnata abortiet forſitan pre timore. Idem dicit Plini. in ſpe. na. Tonitrua ſolitarijsouibꝰ inferūt abortiuum. Iō remediū eſt vt in vnumꝑiter ꝯgregent̉. Moral̓r ꝑ tonitruū intelligit̉ pnīa. Sicut em̄ ad tonitruum reqͥrit̉ vt pͥmo vapor eleuet̉ a t̓ra⁊ in nube aqͦſa includat̉. ſic neceſſe eſt ī pnīa. Naꝫ tūcvapor terreſtrꝭ ſurſum eleuat̉ qn̄ ꝯmiſſu pctm̄ ad mēoriam reuocat̉. Sꝫ tūc includit̉ in nube aqͦſa qn̄ peccatimemoriam ſequit̉ ꝯpūctio lacrimoſa. ſicut ptꝫ de Maria magda. de qͣ dicit Greg. in omel̓. Cogitauit em̄ qͥdfecit. ecce pctōꝝ ad mēoriaꝫ reductio. ⁊ voluit moderare qͥd faceret ſuꝑ ꝯuiuantes ingreſſa eſt int̓ epulas lacrimas obtulit. Ecce mēoriaꝫ pctōꝝ ſecuta eſt lacrima.Iſta qͥdem pnīa int̓dum nocet ſpūalibꝰ ouibꝰ xp̄i .ſ. hominibꝰ qͥ ꝓpt̓ pnīam querūt loca ſolitaria vbi nonunꝙͣa demonibꝰ decipiunt̉. ꝓpter quod dicit Greg. di. xl. c.Quelibet occulta loca ſine gr̄a animam ſaluare nō pn̄t.Quod in ipſis aliqn̄ ꝯſpicimus errantes electos patꝫ.Nam Loth in ipſa ꝑuerſa ciuitate iuſtus fuit in mōte peccauit. Ideo ad agendam penitentiam ſecurior eſtvitā ſocialis ꝙͣ ſolitaria ꝓpter quinqꝫ rationes. Primoꝓpter mutuam conſolatiōem. Iō dicit̉ Eccͣs. iiij. Me-