Dominica prima Qua-

ue peccatum. quam qui habet ſe non habet. quam quifacit: nō facit pctm̄. ſꝫ totus eſt pctm̄. q. d. qꝛ ipſa cauſatomnia peccata. vt dixi ſupͣ dn̄ica in quinqͣgeſima. ẜ. j.R. N. Ideo ꝙͣuis ebrietas omnibꝰ inhibet̉. tn̄ pre omnibꝰ ⁊ ſuꝑ omnia clericis. vt d̓r diſt. xxxvj. c. ante. Anteomnia a clericꝭ vitet̉ ebrietas. q̄ omnium vicioꝝ fomēseſt ⁊ nutrix. Itaqꝫ eum quem ebrium ꝯſtiterit fuiſſe. vtordo patit̉ aūt. xxx. dieꝝ ſpacio a ꝯmunione ſb̓moueataut corꝑali ſubdat̉ ſupplicio. Glo. igit̉ recipiat. xl. ictusminꝰ vno. vt exͣ de fo. ꝯpe. nullis. Tercium malum qd̓ve eternum incutit aut importat. Yſa. v. De qͥ ꝯſurgitis mane ad ebrietatem ſectandum. Et Ecci. x. De terre cuiꝰ rex puer eſt. ⁊ cuiꝰ pͥncipes mane comedūt. Perterram intelligit̉ hic homo. Terra em̄ eſt: ⁊ in terrā ibitGen̄. iij. Per regem intellige libeꝝ arbitriū: qd̓ animaꝫhꝫ regere. Per pͥncipes intelligunt̉ qͥnqꝫ ſenſus. Sicutem̄ illi qͥ vnum deum colunt in obſequio diuino dieminchoare volūt. ſic illi quoꝝ deus vent̓ eſt. pͥmo querūtregnum dei ſui. qd̓ qͥdem regnum eſt eſca ⁊ potꝰ. qꝛ videmus de multis. qͥ cum poſſent nullum tn̄ diem ieiunāt in qͣdrageſima. Vel em̄ ſtatim mane bibūt. aut horam comedēdi guloſe p̄ueniūt. ⁊ hec tentatio a dyabolo ꝓcedit. Legit̉ em̄ in vitaſpa. li. ij. c. iij. Quidaꝫ fraterimpugnabat̉ a demonibꝰ vt ſtatim hora diei pͥma tantam famem ei facerēt. vt penitꝰ ſuſtinere nō poſſet dicebat in corde ſuo. qꝛ oꝑtꝫ me vel vſqꝫ ad terciā expectare.⁊ tūc cibū ſumere. Cunqꝫ fuiſſet hora tercia: idem dicebat cogitatibꝰ ſuis. Et oꝑtꝫ me ſuſtinere vſqꝫ ad ſextaꝫ.ponebat panem ⁊ aquam. ⁊ ſic ad nonam expectauit. qveniente omnes horas ꝯpleuerat. ⁊ ponebat paneꝫ vtcomederet. hoc ꝑ plures dies ſuſtinuit. ⁊ ī ꝯſuetudinēvenit. Quadam igit̉ die cum ſic expectaſſet ad horā nonam. ⁊ intellige hic ad horaꝫ nonam qͣ cantat̉ hora nona in eccl̓ia dei. ⁊ nō horam nonam horalogij. vidit deſportella in qͣ panes iacebāt exire fumū magnū ⁊ egrediꝑ feneſtraꝫ. ⁊ nō eſt incredibile dyabolum tentatorē cufumo receſſiſſe. Ita ex illo die nō eſurijt ſꝫ cor eiꝰ roboratum in abſtinētia fuit. Sic ⁊ tu homo cū tenteris a dyabolo. preueniendo horam in ieiunio: ſuſtine pacientereſuriem. ⁊ recedit a te dyabolus. Iuxͣ illud. j. Pe. v. Reſiſtite dyabolo: ⁊ fugiet a vobis. Sꝫ qꝛ dictum eſt ſuꝑiſtatim de bibētibꝰ mane. iō querit̉. an ꝑ potum ſoluat̉ieiunium. Ad hoc rn̄det Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlvij. Ieiunātes aūt ꝓhibent̉ pluries bibere qꝛ potꝰ magis ſumit̉ad alteratōꝫ corꝑis ⁊ digeſtionem ciboꝝ ꝙͣ ad nutritionem. licet aliquo mō nutriat. tn̄ immoderate bibentespeccare: meritum ieiunij pn̄t ꝑdere. Sic etiaꝫ ſi in vnacomeſtiōe cibū exceſſiue aſſumit. Cōcordat Inno. ⁊ addit. Siue potꝰ ſumit̉ an̄ cibū ſiue poſt. Et certe pōt dici ꝙ iſti qͥ nimium ſunt ſolliciti de corꝑe ꝙ etiaꝫ incurrūt eternum ve. De quo Yſa. ⁊ Sap̄. ſuꝑius p̄dixerūt.Iō ꝯſulendum eſt talibꝰ ꝙ peniteant. ſicut ille fecit dequo legit̉. Erat qͥdam diues qͥ de corꝑe erat nimis ſollicitus in cibis ⁊ potibꝰ. ſꝫ qꝛ erat prudens factꝰ eſt regisfrancie ſenator. ⁊ tūc ampliꝰ reſoluebat̉ delicijs. intantum ꝙ eius pīguēdo vix poterat ꝑ cutē reſtringi. Cuicocus vna dierum ſeuiens dixit. O dn̄e nunquid magna inflamatio tūc erit qn̄ vr̄a pīguēdo cremabit̉ igneinfernali. Qui v̓ba illa nō reclamas. ſꝫ ꝯſiderans cepitdicere intra ſe. Uere ille dixit veꝝ. nam ⁊ caro mea cibꝰerit vermiū ⁊ lardus demonū cum erit corrupta ⁊ odita a deo. ſꝫ nequaꝙͣ ita erit. Un̄ aſſumpta pnīa ꝑ carnēdeum placauit ꝑ quaꝫ pͥus deum ꝯtempſit ⁊ offendit.¶ Scd̓m rhete eſt vane glorie. ⁊ hoc extendit an̄ pͥmūhomineꝫ cum dixit. Eritis ſicut dij. Per hoc rhete eosdecepit. qꝛ mgr̄ li. ij. diſt. xxij. c. viij. allegans Augꝰ. ſuꝑGen̄. ꝙ parem faſtum habuit mulier cum viro ꝑiter gͦſuꝑbierūt. ⁊ ꝑiter peccauer̄t. Sꝫ tn̄ ibidem hoc magisdetminat di. Dicamꝰ parem faſtum fuiſſe in occaſionepeccati ⁊ etiaꝫ in eſu ligni vetiti. Sꝫ diſparem. qꝛ in mu

liere multo maiorē. eo ꝙ credidit ⁊ voluit eſſe ſicut deꝰquod non vir. Uerūtamen de viro legit̉ ꝙ voluit eſſeſicut deus. Dicit em̄ be. Aug. ſuꝑ illum locū psͣ. lxviij.que non rapui tūc exoluebam. Rapuit Adam ⁊ Euap̄ſumentes de diuinitate. ⁊ ꝑdiderūt felicitatem. Ecceqͣliter ꝑ ſuꝑbiam ⁊ vanam gloriam eos decepit. Sic etiam in ꝓpoſito ꝑ rhete vane glorie xp̄m caꝑe voluit qn̄eum in ciuitatem ſanctam aſſumpſit. ⁊ ſuꝑ pinnaculūtempli ſtatuit di. Si filiꝰ dei es mitte te deorſum. Scriptū eſt em̄ psͣ. xc. Angelis ſuis mādauit d̓ te ⁊cͣ. In manibꝰ portabunt te: ne forte offendas ad lapidem pedeꝫtuum. Et hoc iō dixit. vt ex illa p̄cipitatōe homines euadorarent ⁊ hoc vt vanam gloriam incurreret. Uidebat̉ em̄ ei ꝙ xp̄m homines viderēt. Cum dicat tn̄ glo.veꝝ fuiſſe dyabolum in humana ſpecie. ſꝫ xp̄m ſic egiſſe vt nulli viſus poſſet eſſe. Vel iō hoc dixit. vt ſuam diuinitateꝫ cognouiſſet. Sꝫ dn̄s ei ſic rn̄dit ꝙ adhuc dubius ꝑmanſit di. Scriptum eſt rurſus Deūt̓. vj. Nontentabis dn̄m deum tuum. Sicut em̄ dyabolus tentauit Adam. ⁊ ip̄m cum vana gloria ſuꝑauit ⁊ ſimiliterxp̄m quem ſuꝑare non potuit. Sic adhuc tentat ꝑ rhete vane glorie multos caꝑe ⁊ decipere. Legit̉ em̄ vt refert Ceſarius in dyalogo. In epiſcopatū colonienſi eſtquoddam clauſtrum ciſtercien̄. in quo qͥdam ꝯuerſusfuit qͥ a monachis cum quibꝰ loq̄bat̉ intantum lrās didicerat. vt ꝯtextum legere ſciret. huiꝰ itaqꝫ occaſione allectꝰ ⁊ deceptꝰ libellos ſibi ad hoc idoneos occulte fecitꝯſcribi. cepitqꝫ in vicio ꝓprietatis delectari. Cūqꝫ hmōiſtudium ei ꝓhiberet̉ amore diſcendi apoſtaſiam incurrit. modicum tn̄ ꝓpter etatem ꝓfecit. Deinde ad monaſterium pnīa ductus rediens ⁊ hucuſqꝫ recōtractitāsnunc ad ſcolas vt ſcholaris eundo. nūc reuertēdo dyabolo copioſam in ſe p̄buit materiam decipiendi. qͥ viſibilit̓ illi apparens in ſpecie angeli ait. Diſce fortit̉. qꝛ futurum eſt ⁊ a deo diffinitū. vt Halberſtaten̄. fias ep̄s.Ecce tentauit eum in ſuꝑbia dignitatꝭ. Stultꝰ ille dyaboli dolos non obẜuans ſperabat in ſe antiqͣ renouarimiracula. Quid plura. Die qͣdam ſeductor ꝯuerſo ſe ingerēs clara voce ⁊ hilari facie dixit. Hodie ep̄us Halberſtaten̄. defunctꝰ eſt. feſtina venire ad ciuitatem. qꝛ adeo antiſtes deſtinatꝰ es. Ipſius em̄ ꝯſilium nō poteſtmutari. Statim ille miſer de monaſterio ſilent̓ exiens.nocte in domo cuiuſdam honeſti ſacerdotis hoſpitatꝰeſt. Ut aūt glorioſe ad ſuaꝫ ciuitatem ⁊ ſedem veniret.nocte ante lucem ſurgens equum hoſpitis valde bonūſtrauit. ⁊ cappam induit: aſcēdit ⁊ abijt. Mane familiadomꝰ damno cognito apoſtatam inſeq̄ns dep̄bendit.Qui ad iudicium ſeculare tractꝰ cum furto. ⁊ ꝑ ſnīamdamnatus nō kathedram vt ep̄us. ſꝫ ſicut fur patibulum aſcendit. Sic adhuc nōnullos ꝑ rhete inanis glorie nitit̉ ad culmen honoris trahere vt illos ad patibulum inferni poſſit trahere vel ſuſpendere. Ideo prudētes homines tentationes fraudulētas demonum metuunt humilit̓. fugiunt prudenter. repellunt efficacit̉.vt dicit Anẜ. li. v. c. xiiij. Et probat hoc ſic. Sunt enimquidaꝫ quodammodo virtuoſi ſicut cerui. Dicit enimAriſt. li. viij. animalium. ꝙ cerui tenēt vocem vulpis.Quid eſt vox vulpis. niſi fraudulenta ſuggeſtio demonis. quem ſemꝑ timent viri ſancti. Iuxta illud Eccͣi. ijSta in timore dei ⁊ preꝑa animam tuam ad tentatōꝫ.Sꝫ addit Ariſt. Ceruꝰ qn̄ canis ip̄m inſequit̉. ſi inuenerit binium nō rectꝭ currit veſtigijs. ſꝫ nunc huc nūcilluc tranſuerſalit̓ ſaltꝰ mutat. Sicqꝫ ꝑ ꝯͣrios ambiguosſaltꝰ canes decipiunt̉. Sic prudentes homines faciuntcuꝫ eos dyabolus tentādo ꝑſequit̉. nō rectis veſtigijsſꝫ tranſuerſaliter currunt. qꝛ cum de ſuꝑbia ſe pullariſentiūt aut cum vana gloria. mox nō ad ꝯſideratōꝫ ſuevirtutis. ſꝫ ſue infirmitatis recurrūt. ⁊ cum obiecta infirmitate ⁊ puſillanimitate tentant̉ qͣſi ꝑ ſaltum tranſuerſum ſua fortia opera ad memoriaꝫ reducere ſatagūt