poſt CinerumS.

xxiij. q. iij. c. j. ⁊ ſequen. vbi hoc habes ꝑ Aug. Inimicꝰem̄ tuus inter iniurias qͣſi inſanus manꝰ in ſeip̄m iniecit. cum tibi maluꝫ intulit. Quia iuxta illud Sap̄. xxj.Homo ꝑ maliciam occidit aīam ſuaꝫ. Quod ꝓbat̉. ij.Reg. xvj. Cum ſemey iniuriaret̉ Dauid regi: dicēs euvirum ſanguinuꝫ ⁊ viꝝ Belial. Quod audiens Aby.ſai dixit. Quare maledicit canis mortuus dn̄o meo revado ⁊ amputabo caput eius. Cōſiderauit eum iaꝫortuum in anima iam nō eum viuētem. ſꝫ mortuumcanē noīauit. Cum em̄ vellet Abyſai occidere ꝓhibuitDauid. Dimitte eum vt maledicat. dn̄s em̄ p̄cepit ei.EEcce ꝙ noluit ſe in homine in anima mortua vindicae. Ideo ⁊ tu xp̄iane noli ⁊ tu in frēm tuum mortuuminſanire. ſꝫ potiꝰ ei ꝯpatere. Nam crudeliores vident̉ qͥp̄o mortuo nō peꝑcerūt ꝙͣ qui viuum vulnerauerūt.Quod patet ex illo vt canit̉. Lācea dei dira cum qͣ ptꝰmortem xp̄c eſt trāſfixus. Sꝫ claui dicunt̉ dulces cumuibꝰ adhuc viuꝰ cruci eſt affixus. Quis adeo cecꝰ eſtq̄ non intelligit dedecꝰ eſſe ſi qͥs ſe vult de mortuo vindicare. Scd̓m eſt vtilitas iniurie ꝓlate vel illate. Perſeutores em̄ noſtri vt ſupͣ ait ꝓph̓a circūdant nos ſicutipes pungūt aculeis quos circūdant. Sic inimici tripulationum aculeis nos in pn̄ti lacerant ⁊ impugnāt.Sicut ꝯquerit̉ Dauid in psͣ. Circūdederunt me inimici mei tota die circūdederūt me ſimul. Et ſicut apes cūpupugerint aculeis. faciunt tn̄ poſtea fauum mellis. ſicnimici nr̄i qͥ nos vulnerant aculeis tribulatōis. in fuuro faciūt nobis fauum mellis et̓ne ꝯſolatiōis. Quodeſtat̉ ſap̄. Eccͣi .j. Uſqꝫ ad tempus ſuſtinebit patiens.⁊ poſtea redditio iocuditatis. Et hoc figuratum legit̉Gen̄. xxxvij. Ubi Ioſeph multas tribulationes ſuſtinuit a fratribꝰ ſuis cum eum in egyptum vendiderūt.ſꝫ dn̄s ꝯſolabat̉ eum in egypto ⁊ magis ꝓſperatus eſt.rin dn̄m totiꝰ regni ſublimatꝰ eſt. vtꝫ Gen̄. xlj. Iō dic̄deuotꝰ Amandus in hora. ſa. li. j. c. xiij. Sicut ſtella mautina ſolis vicinum huic mūdo p̄nunciat ortū. ſic triulatio hominis ſimilit̓ facit. Naꝫ ipſiꝰ ortus ſuꝑceletis ſolis .ſ. xp̄i anima tribulata p̄nuncia eſt ⁊ iocūdamemōſtrat ꝓpinqͥtatem. ⁊ internam auget ꝯſolatōꝫ ſb̓equētem. Tercium eſt ꝙ dilectio inimicoꝝ vtilior ē nois ꝙͣ amicoꝝ. Ipſa em̄ valet ad ſpūalium vulneꝝ ſaatōꝫ. Idcirco dicit Aug. Ego ad dilectōem inimicoꝝos ꝯmoneo. qꝛ ad ſanandum vulnera pctōꝝ nullumnedicamētum vtilius eſſe cognoſco. Ipſa etiam facitd ꝑfectōeꝫ ⁊ cumulum bonitatis. Iō in pn̄ti euāgeliooſtꝙͣ dn̄s ad dilectōꝫ inimicoꝝ hortatꝰ ē: addit. Eſtoꝑfecti ſicut pat̓ vr̄ celeſtis ꝑfectus eſt. Suꝑ quo dicitug. in enchi. Magnificentiſſime bonitatis eſt vt tuūlimicū diligas. ⁊ ei qͥ tibi malum vult ⁊ ſi pōt facit. tunꝑ bonum velis atꝫ facis cū poſſis. Ipſa etiam meredem magnam meret̉. Lu. vj. Si diligitis illos qͥ voslligūt: que vobis eſt gr̄a? Nam pctōres diligentes ſeiligunt. verūtamen diligite inimicos vr̄os ⁊ bn̄facitelis. ⁊ erit vobis merces vr̄a multa. ⁊ eritꝭ filij altiſſimi.uartum qꝛ deo gratior eſt. Iō dicit Aug. Qui diligitlimicos h̓ erit dei amicus. vt nō ſolum amicus ſꝫ etiāꝫlius. Idem Aug. dicit. Quanta gr̄a qͥ ꝑ nos digni nouimꝰ ex inimicoꝝ dilectōne filij dei efficiemur. ⁊ Criẜ.uꝑ Math̓. Nihil eſt qd̓ ſic deo ſimilem faciat ꝙͣ malignis atꝫ ledentibꝰ eſſe placabilem. Quintum eſt ꝙ dyabolo hec dilectio eſt moleſtior. magis em̄ elongat ab eisſimilitudine qͥ eſtimato odio homineꝫ ꝑſequit̉. Undelit Grego. Stultum eſt dyabolo offenſo ẜuire qͥ nulloplacat̉ oōſequio. Sextum eſt ꝙ dilectio id qd̓ odiendūeſt inimico ipſa placat ⁊ tribuit. Ideo dic̄ apl̓s Ro. xij.Si eſurierit inimicꝰ tuus ciba illum. Si ſitit potum dailli. Hoc em̄ faciēs carbones ignis ꝯgreges ſuꝑ caputeius .i. occaſiones accēdendi dilectionis ignem in eo etgate facies. Ipſa gladiꝰ etiam eſt inimicos interficen:cum de inimico amicū facit. De hoc etiam dicit Criẜ.

Suſtine ad tempus inimicum: ⁊ benefac ei. Poſtmodum victum beniuolentia tua amabis eum amicū tuum. Item omnis inimicicia beneficioꝝ aſſiduitate cōpenſat̉. Unde Grego. Milles dum aduerſitatis bellodep̄hendit̉. tunc ſcutum patientie debet anteferre neꝑeat. ⁊ ad p̄liandum ꝓmptus amoris inferat iacula vtvincat. Cuiꝰ armaturam ſummam beatꝰ Paulus breuiter inſinuat di. Charitas patiēs eſt. benigna eſt. Cūem̄ ex vtraqꝫ vnum defuerit nō eſt charitas. Si qͥs malum abſqꝫ benignitate tolerans ⁊ non amat ac rurſusſeſe ſine patientia exhibens negligit tolerare qͦs amat.Septimum eſt ꝙ nō potes ex ꝓpoſito tuo nocere ꝓximo tuo quin tibi noceas. Quia dicit Aug. Ꝙ maliciatua alij non noceat fieri pōt. ꝙ autem tibi nō noceat fieri non pōt. Non em̄ eſt dedecus alicui ſi nō vult inqͥnare manus ſuas ꝯuicium reddendo ꝓ ꝯuicio. īmo honor eſt ⁊ ſignum nobilitatis animi. Iux illud Prouer.xx. Honor eſt homini qͥ ſeparat ſe a cōtentione. Octanum ꝙ ille qͥ iniuriatur tibi. magis iniuriat̉ deo ꝙͣ tibiqͥ hoc ei ꝓhibuit. Si ergo deꝰ differt vindicare. nec tuvindices. ⁊ nō erit tibi dedecus. īmo honor ſi exemplodomini non vis vindicare te in pn̄ti. Quia Eccͣi .xxvj.Gloria magna eſt ſequi dn̄m. Ꝙͣtum ad ſecūdum hor. T.tat̉ nos dn̄s ad vane glorie deteſtationem cum ſb̓iungit. Attēdite ne iuſticiam vr̄aꝫ faciatis coram hoībꝰ vtvideamini ab eis. alioqͥn nō mercedeꝫ habebitis apudpatrem vr̄m qͥ in celis eſt. Dicit Criẜ. ſuꝑ hec v̓ba Arbor plantata ⁊ ſita in via publica non pōt fructus ferread maturitatem. qꝛ tranſeūtes eos deijciunt. Talis arbor eſt homo gloriam querens. vel etiam hypocrita qͥquando cum fructibꝰ ſtat in publico vt videat̉ ab hominibꝰ ꝑdit fructꝰ ſuos. Quod figuratū eſt. iiij. Reg.ij. vbi legit̉ ꝙ rex Ezechias infirmabat̉. Quod audiēsrex Benadab babylonis miſit ad ip̄m nuncios quibꝰrex Ezechias omnia q̄ habebat in thezauris on̄dit. Etdicit Rabiſalomon ꝙ nō ſolum on̄dit eis que erant inthezauris in domo ſua. Sꝫ etiam ⁊ ea que ſecretiſſimeẜuabant̉ .ſ. vnctionem regum ac etiam pōtificum. ⁊ tabulas teſtamenti ⁊ legem. q̄ nullo modo erant gentibꝰon̄dēda. Ideo dixit ei Yſaias. Ecce dies venient ⁊ auferent̉ omnia q̄ in domo tua ſunt. ⁊ iſtud fuit ꝯpletumqn̄ Nabuchodonoſor om̄ia p̄cioſa tranſtulit de hirl̓min babilonem. vt hr̄. iiij. Reg. xxv. Moral̓r. Ezechiasint̓pretat̉ ꝯfortauit me dn̄s. ⁊ ſignificat quēlibet xp̄ianum hominem quem ꝯfortauit dn̄s ad bona oꝑa facidum. hic ſi faciat oꝑa bona vt ex eis laudē habeat. tūcin anima egrotat. qd̓ vidēs rex babylonis .i. dyabolusqͥ eſt rex ꝯfuſionis ⁊ ſtatim mittit nūcios ſuos. ⁊ hi ſūtin faciē laudatores. qͥbꝰ on̄dit oꝑa ſua bona ꝑ iactātiā.⁊ ſic ea ꝑdit. qꝛ dyabolus veniēs aſportat. Quod ꝓbat̉in vitaſpa. li. j. c. ij. De quodaꝫ heremita qͥ pollens omnibꝰ animi v̓tutibꝰ cepit ſe de eiſdem iactare. qd̓ dyabolus cognoſcens ſtatim in ſpecie mulieris venit ad ſpeluncam eius dicens. ꝙ a beſtijs eſſet nocte deuorandaniſi ſuſciꝑet̉ eius hoſpitio. Que dum ſuſcepta eſſet varijs eum induxit blandimentis ꝙ membra eiꝰ ſingillatim tangeret. ipſa euanuit deridens eum ⁊ multitudodemonum clamauit. O monache qui te vſqꝫ ad ſtellasextollebas. quomodo ad infernum es dimerſus. Diſcemiſer: qͥ ſe exaltat humiliabit̉. Tunc ille deſperans ⁊ fugiens pre ꝯfuſione ꝯſortium hominum religioſoꝝ. reuerſus eſt ad ſeculum tradens ſe omni impudicicie neeum qui ſalubribꝰ monitis ⁊ de p̄cipicio reuocaret. Iōneceſſe eſt vt homo adhibeat aliqua remedia ꝯtra vanam gloriam aut iactantiam. Primū eſt abſcōſio. cumem̄ facit homo opus bonum neceſſe eſt vt intentioneꝫteneat in occultis. Iuxta illud Yſa. xxij. Erit vir ſicut qͥabſcondit̉ a vento ⁊ celat ſe a tempeſtate. Et in vitaſpatrum dixit quidam ſenex. Sicut theſaurꝰ manifeſtuscito minuetur. ita ⁊ virtus quelibet deperit publicata.