Dominica

Nam ſicut cera a facie ignis ſoluit̉. ita ⁊ anima ꝑ laudem reſoluta perit ab intentione. Hoc remediū figuratum eſt Exo. iiij. In manuMoyſi q̄ fuit leproſa. ⁊ cūmiſſa eſſet in ſinum ipſiꝰ facta eſt ibi ſana. Sic etiam ſimanum bonoꝝ oꝑm miſeris in ſinum cordis cogitando de p̄mio ſana oꝑa habebis. Un̄ Grego. Ille dꝫ publicare bonū qd̓ facit vel agitꝭ qͥ ꝑfecte in humilitate fūdat̉. ⁊ nulla allectione ꝯtingit̉. Scd̓m remediū eſt laudis dimiſſio. Cum em̄ homo laudat̉ de bono dimittatlaudem. Quia dixit qͥdaꝫ ſenex. Qui ab hominibꝰ ampliꝰ honorat̉ ⁊ laudat̉ non paruū damnū anime patit̉.Qui aūt penitꝰ ab hominibꝰ nō honorat̉ ſuꝑnam gloriam accipiet. Et iteꝝ dixit. Sicut fieri nō pōt vt ſimulnaſcat̉ herba ⁊ ſemen. Ita impoſſibile eſt vt laudem ⁊gloriam ſecularium hn̄tes ſimul etiaꝫ ⁊ fructū faciamꝰceleſtem. Tercium remediū eſt ignis purgatorij vel inferni ꝯſideratio. hoc remediū inſinuat̉ Act. xxviij. vbiPaulus vipperaꝫ adherētem manu in ignem excuſſit.Quid eſt manui adherens vippera. niſi vana gl̓ia. qitūc a ſe abijcit qn̄ penam infernalis ignis: qͥ ponit̉ vna gloria: ꝯſiderat aut ꝑpendit. Quartum remediumeſt et̓ne glorie intuitio. Quia dicit Greg. in ome. Uileſcunt oīno temꝑalia cum ꝯſiderant̉ eterna ⁊ ſpecialitervileſcit vana gloria. ſi ꝯſiderat̉ vera gloria. Iō dicit hicdn̄s. Attendite ne hic iuſticiam vr̄aꝫ faciatis coraꝫ hominibꝰ. vbi ꝑ iuſticiaꝫ intelligit omnia oꝑa bona. ⁊ ſpe ☞ Referr em̄ Ceſariꝰ in dyal̓. In ciuitate remēſi miles qͥcialiter ponit hoc de elyna di. Cum ergo facis el̓ ynamnoli tuba canere ſicut hypocrite faciunt in ſynagogis ⁊in vicis vt honorificent̉ ab hominibꝰ. vbi dicit glo. Illicanūt tuba: qͥ hn̄t iactantie verba. Sꝫ Criẜ. dicit. TuUba eſt omnis actꝰ vel ẜmo ꝑ quē oꝑis iactantia demōſtrat̉. puta qͥ fecit el̓ynam qn̄ aliquem vidit pn̄tem velint̓cedēte aliquo aut honeſtiori ꝑſona que poteſt retribuere al̓s non facit. Sꝫ etſi in loco ſecreto fecerit vt laudabilis videat̉ tuba eſt. ⁊ talis cū hypocritis ꝑdet mercedem ſuam. De quibꝰ ſubdit. Amen dico vobis receperūt mercedem ſuaꝫ. Te aūt inquit dn̄s faciente el̓rnaꝫ neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dextera tua. q. d. Noli dare ipſam mala intentione. vt ꝓpter laudem vel retributionem. Quia ẜm glo. Illi adhibent manum ſiniſtram qui hn̄t intentiōeꝫ obliquam. Sit gͦ el̓yna tua inabſcondito. ⁊ pater tuus qͥ videt in abſcondito reddettibi. Cui dicto ſaluatoris ꝯcordat illud dictum Tullimoral̓. Des tacite que das .ſ. ꝓ xp̄i nomine. quinis em̄hanc formam dandi poterit ẜuare. Sꝫ hic mouet ſan.Tho. qōem in gloſa ꝯtinua ſuꝑ Math̓. Quomō inqͥtpōt fieri. vt tacite vel coram hominibꝰ ebynam faciamꝰaut ſi fiat. quō ſentiamur facere eaꝫ. Si em̄ pn̄te aliquoexcurrerit pauꝑ. quō dabit̉ ei tacite vel abſconſe .ſ. educendo eum ſecreto. ⁊ ſic videt̉ quod dat̉. Et rn̄det aſſumendo ꝓ ſe dictum ſaluatoris. Attēdite ne iuſticiā ⁊cͣdi. Conſideret̉ ꝙ dn̄s nō dixit. Ne tm̄ eoram homibꝰfaciatis ſꝫ addit. vt videamini ab eis. Qui gͦ non iō facit vt ab hominibꝰ videat̉. etſi coram hominibꝰ fecerit.non tn̄ coram hominibꝰ feciſſe videt̉. Qui em̄ facit aliqͥd ꝓpter deum neminem videt in corde ſuo niſi deumꝓpt̓ quem facit. ſicut artifex ſꝑ hꝫ eum pre oculis qͥ ſibiopus ꝯmiſit faciendum.¶ Dominica pͥma in qͣdrageſima. Sermo.Cce nunc tempus acceptabile. ecce nunc dies ſalutis. ij. Choꝝ .vj.¶Scd̓m naturales ver int̓ omnia anni tꝑa eſteptapuiꝰ humane ſaluti. qꝛ eſt maxime temꝑatuꝫ inſuis qͣlitatibꝰ. minime mortifeꝝ ⁊ infirmū. Ut dic̄ Cōſtantinꝰ in li. de naͣ morboꝝ. ⁊ gͦ in qͣlitatibꝰ eiꝰ naturamaxime delectat̉. ⁊ eius qͣlitates ſunt calidum ⁊ humiduꝫ. Caliditas eſt cā effectiua nutrimēti. Humiditas

eſt cauſa materialis. ⁊ ideo in vere generat̉ ſanguis quieſt neceſſariꝰ corꝑi. In hoc tꝑe ſol diſcurrit ꝑ tria ſigna.quoꝝ vnumqd̓qꝫ hꝫ ſuum menſem ad tempus vernale ꝑtinētem. Primꝰ mēſis eſt arietis. incipiens a. xviijdie marcij. vſqꝫ ad. xvij. aplis. Scd̓s eſt thauri. incipiēſa xvij. aplis vſqꝫ ad. xviij. diem maij. Terciꝰ eſt geminorum. incipiens a. xviij. die maij vſqꝫ ad. xvij. diē iunijMoralit̓ ꝑ tempus intelligunt̉ dies pnīe qͣdrageſimalis de quibꝰ canit eccl̓ia. Aduener̄t nobis dies pnīe adredimenda peccata ⁊ ſaluandas animas. Iſti inquamdies ſunt valde acceptabiles humane ſaluti. qꝛ homoꝓpter dies pnīe: de mortuo fit viuꝰ: de infirmo ſanus.Quod ꝓbat Aug. li. de peni. Penitentia inqͥt languores ſanat. leproſos curat. mortuos ſuſcitat. ſanitate auget. grāmqꝫ ꝯẜuat. In his diebꝰ pnīe dꝫ homo ad īſtatſolis diſcurrere ꝑ tria ſigna. Primum ſignū dꝫ eſſe ꝯtritio. que ſignificat̉ ꝑ arietem. qꝛ ſicut aries eſt ſignū igneum vt dicit Miſahel. ⁊ p̄cedit in ordine ſignoꝝ. ſic ꝯtritio dꝫ eſſe ignea ex amore erga deum ꝙ tantū bonū offendit ꝑ pctm̄ ⁊ p̄cedere dꝫ alias ꝑtes penitentie. Quiadicit Pe. in. iiij. diſtī. xvij. In omni peccato mortali eſtactualis auerſio volūtatis a deo ꝑ pctm̄. Et qꝛ ꝯtrariaꝯͣrijs curant̉. oportet ꝙ in omni remiſſione pctī mortalis fiat actus vel auerſio a peccato ad deum que ꝯtritioappellat̉ que dꝫ ꝑcedere ſi ſaltem homo pōt eam habē̓.dam ꝯſobrinam ſuam ꝯcubinam habeat. cui tantū cōglutinatus fuerat amore. vt nec ammonitōne. nec aliqͣhumana verecūdia ab ea ſeꝑari vellet. Tandem tactꝰinfirmitate timore mortis vocat ſacerdotem cui cum lacrimis ꝯfeſſus eſt. quem cum ſacerdos ammoneret vttam illicitam abnegaret ꝯmixtōem ⁊ illam ꝑſonam a ſeamoueret: rn̄dit. Dn̄e non poſſum. Ecce nō potuit habere ꝯtritōꝫ de iſto peccato. Cūqꝫ ꝑſeueraret in ſua obſtinatione. ſacerdos receſſit cū corꝑe dn̄i. Exeunte autēde domo occurrit ei be. Bern̄. interrogans eum qͣre infirmum nō ꝯmunicaſſet. Cauſam intelligens ait ſacerdoti. Reuertere mecum ad infirmum. Cūqꝫ reuerſuseſſet. vir ſanctꝰ militi iaꝫ morituro ea q̄ ſalutis erant p̄dixit. Cunqꝫ p̄ter iam dictaꝫ in omnibꝰ obedientia ſpoponderat. ait vir ſanctus. Nunquid doles ꝙ non potes hr̄e voluntatem dimittendi illam? dixit. Valde doleo me de hoc non poſſe dolere. Quo audito: ait abbaſacerdoti. vt corpus dn̄i daret infirmo. Mira res. Stim vt ſaluator intrauit: facta eſt ſalus domui huic. abilla em̄ hora ſtatim ꝑfecte odire cepit. quam ante illiciteamauit. ⁊ ait. Gr̄as ago deo: qͥ me liberauit. qꝛ modo libentiꝰ dyabolum viderem ꝙͣ illam. Sicqꝫ in bona ꝯtritione migrauit ad dn̄m. Ex quo patet ꝙ ꝯtritio ꝓcedere habet a domino. Secundum ſignum ꝑ quod dꝫ homo currere hoc penitentie temꝑe eſt ꝯfeſſio. q̄ ſignificatur ꝑ thauꝝ. Quia ſicut hoc ſignum facit hominem verecundum ⁊ honeſte incedētem. vt dicit auctor li. viij.ꝓpri. Sic etiam ꝯfeſſio debet hominem facere verecundum. qꝛ verecundia multum valet in ꝯfeſſione. Ideodicit Aug. de pe. di. j. quem penitet. Quoniam verecudia magna eſt pena. qui erubeſcit ꝓ peccato fit dignusmiſcd̓ia. Tercium ſignum eſt ſatiſfactio. ⁊ ſignificat̉ ꝑgeminos. qꝛ ſatiſfactio requirit pͥncipaliter duo .ſ. elynaꝫ ⁊ orationem. aut alia opera virtutum. vt dicit Euſebius in ſermone. Nihil ꝓdeſt omnis dolor aſſumptꝰpenitentie abſqꝫ elynaꝝ largitione. ⁊ abſqꝫ honoꝝ opere ⁊ virtute. Ecce ꝙ dies penitētie ⁊ ſalutis debent currere ꝑ hec tria ſigna. ⁊ de his dicit apl̓is hic in verbis p̄libatis. Ecce nūc tempus acceptabile. que ſunt verbaepl̓e hodierne. In qͣ ad tria hortamur. Primo ad gͣtiſuſcepte excitationem. ibi. Hortamur. Secūdo ad gr̄eoſtenſionem. ibi. nemini. Tercio eiuſdem ꝯſeruatōem.ibi. ꝑ arma iuſticie. Circa pͥmū notandum. Gratiaꝫ domini nemo ſuſciꝑe pōt. nec ipſa ad ſuas ꝯſolatiōes ho-