Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

poſt CinerumB

quam orationem obtinuit additionem. xv. dieꝝ. vtꝫYla. xxxviij. Hodie aūt monet ad el̓ ynaꝝ largitiōem.Vbi nota el̓yna eſt duplex. vt dr̄ diſ. xlv. c. tria. Una ēſpnalis. eſt duplex. Prima eſt delinq̄ntes corrigere.errantes inducere in viam veritatis. De illa dic̄ Augin enchiri. hr̄ di. vbi.. c. ſolum. Qui dimittit veorat vt dimittat̉. verūetiam in eo corripit aliqͣ emēdatoria plectit penam. el̓ ynaꝫ facit qꝛ miſcd̓iaꝫ. Ad hācebynam faciēdam hortat̉ dn̄s hic ꝓph̓am quēlibetlatum p̄dicatorem. Clama inqͥt. Glo. ignorātes docēdo caſtigādo delinq̄ntes ne ceſſes. hoc intellige tꝑibus ꝯgruis horis oportunis. Et de hoc dic̄ Sap̄. Catho. Cūqꝫ mones aliquem: nec ſe velit ille moneri.tibi ſit charꝰ: noli deſiſtē ceptis. Et idem dic̄ ſan. Thoſcd̓a ſcd̓e. q. xxxiij. Correctio ꝑtinens ad p̄latos non eſtdimittēda ꝓpt̓ turbatōꝫ eius corrigit̉. Tum qꝛ etſiſponte ꝓpria emendare ſe velit. corrigēdus eſt penasvt deſiſtat. tum etiam etſi incorrigibilis ſit. hoc etiamꝓuidet̉ bono ꝯmuni dum ẜuat̉ ordo iuſticie vniꝰ exemplo alij deterrent̉. hec ille. Et dicit notant̉̓ glo.poribꝰ ꝯgruis oportunis horis eſt correctio delinq̄ntiim faciēda. qꝛ prudens p̄latꝰ aut p̄dicator. dꝫ videre degruo arguēdi. ſic̄. j. Reg. xxv. Prudens Abigailnoluit corrigere Nabal viꝝ cum eſſet ebrius. ſꝫ expectauit mane qͦuſqꝫ vinum digeſſiſſet. tūc ei v̓ba regis indiauit eūqꝫ increpauit. Vlterius nota. Correctio eſt dulex vt dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxvj. Una eſt actꝰ chariatis. eſt ſimplicē ammonitōꝫ. hec ꝑtinet ad quēlibet charitatem hn̄tem. ſiue ſit ſb̓ditus ſiue. Eſt aliacorrectio eſt actꝰ iuſticie. ſolum ſit ammonitōꝫſꝫ etiam int̓dum fit punitiōeꝫ. vt alij timentes a pctōeſiſtant. hec ꝑtinet ad ſolos p̄latos. ad pn̄s ex diis ſancti Tho. pōt elici correctio fit ſimplicemimmonitōꝫ. pōt fieri manifeſte vel occulte. qꝛ pctā pulica ẜm apl̓m. j. ad Thi. v. arguenda ſunt publice.icit hic dn̄s. Quaſi tuba exalta vocem tuam .ſ. manieſte. annūcia ppl̓o meo ſcelera eoꝝ. Ex quo patetdicatores pn̄t manifeſte corrigere ppl̓m xp̄ianum dembone. qꝛ dicit Proſper. Illi cui v̓bi dei diſpenſatiomiſſa eſt. etiam ſi ſante viuit. tn̄ ꝑtinaciter viuentesrguere. aut erubeſcit aut metuit. cum omnibꝰ eo taente ꝑierint perit. Et qͥd ei ꝓderit ꝑire ſuo punindus eſt alieno peccato. Sꝫ peccata occulta dn̄t occule corrigi. qꝛ in his locum hꝫ qd̓ dicit dn̄s Math̓. xviiji peccauerit in te frat̓ tuus. corrige eum int̓ te ip̄molum. ſi audierit te lucratꝰ es frēm tuū ſicut patuit.īica .iiij. poſt eph̓ie. ẜmo. ij. P. P. De qͦdaꝫ puero nobili quem pͥor correxit lucratus eſt ip̄m. Legit̉ de alioīuene religionē ingreſſus ceteros pctīs ſuis ſcandazauit. charitatiue correptꝰ ab abbate tantū ꝓfecitharitatiuis obſequijs qͦtidie famulabat̉ frībꝰ. ita vtim puluerem pedū eoꝝ deuote tergeret lauaret. Qaūt p̄lati dn̄t corrigē ſb̓ditos. qͣlis dēat eſſe correctiodixi ſupͣ dn̄ica. ij. in aduen.. j. D. P. Q. R. Et ſubditrōem qͣre p̄latus vel p̄dicator nunciare dꝫ ppl̓o ſceleragrauia peccata minora dicēs. Me etem̄ de die q̄runt.Glo. dicit. ficte vere. corꝑe corde. greſſibꝰ corporis paſſibꝰ dilectōis. cum ꝯueniunt ad eccl̓iamomni die. ſcire vias meas volūt ſolum ſpeculatiue. practice. qͣſi gens iuſticiam fecerit. cum tn̄ ẜm glo. fecerit. Scd̓a ſpūalis el̓ yna eſt remitte̓ debita vel offenſa. Pro quo nota debitū eſt duplex. ſpūale corꝑalede ſpūali dicit dn̄s Math̓ .vj. Si dimiſeritis homībꝰpct̄a eoꝝ. dimittet vobis pr̄ vr̄ debita vr̄a. Si aūtdimiſeritis homībꝰ. nec pr̄ vr̄ dimittet vobis pctā vr̄aDe hoc etiaꝫ dr̄. xxiij. q. iiij. c. ſi is. Ea in nobis ꝯmittunt̉ facile poſſumꝰ dimittere. vbi dic̄ glo. Iniuriaꝫ nobis factam .i. rancorē tenemur dimittere. qꝛ ad hoc nullus eſt cogendus. Ad idem dicit Criẜ. ſuꝑ Math̓. Ininiurijs ꝓprijs eſſe quempiam pacientem laudabile eſt

intellige qn̄ iniuria illata ꝑſone ad ſolaꝫ ꝑſonam ꝑtinetQn̄ aūt redundat in iniuriam dei eccl̓ie. tūc dꝫ qͥspriam iniuriaꝫ vlciſci. Sicut fecit Helyas miſit ignēdeſcendere ſuꝑ illos venerunt ad capiendum. iiij.Reg. .j. Similit̓ Helyſeus maledixit pueris eum deridebant dicentes. Deſcende calue. iiij. Reg. ij. Et Silueſter papa excōmunicauit illos ip̄m in exilium mi­ Pſerunt. xiij. q. iiij. c. Guilliſiariꝰ. De debito corꝑali dr̄ exͣde ſolu. c. Odoardus. clericꝰ ſoluere valens debitū.nec in toto nec in ꝑte excōmunicādus eſt. etſi eſt excōmunicādus dꝫ abſolui vel ſnīa relaxari. ab eo dꝫ recipi idonea cautio vt ſi ad pinguiorem fortunam deueniret debita tūc ꝑſoluat. cautōem intelligit pignoravel fideiuſſores ponere dꝫ ſi pōt. Si aūt pōt fiericautio fideiuſſoria dꝫ fieri iuratoria. Sic autē non eratapud iudeos. vnuſqͥſqꝫ em̄ debita ſua a debitoribꝰ ſuisrepetebat. etiā lite ꝯtentiōe. ieiuniū eoꝝ eratdeo acceptū. qd̓ patet ex illa qōn quam ponit ꝓph̓a inꝑſona eoꝝ di. Quare ieiunauimꝰ aſpexiſti .i. approbaſti. noc ꝓpt̓ iſta ieiunia nos exaudiſti. poſtulatanon ꝯceſſiſti. Humiliauimꝰ animas nr̄as .i. vitaꝫ aīalem. neſciſti .i. reprobaſti. qꝛ dicit Greg. Scire dei approbare eſt. neſcire v̓o reprobare eſt. Quibꝰ rn̄det dn̄s.EEcce in die ieiunij vr̄i inuenit̉ voluptas vr̄a. Que ſit illa voluptas on̄dit di. Omnes debitores vr̄os repetitꝭ.q. d. Iniurias illatas vobis vindicatis. petētibꝰ nonremittitis. qd̓ tn̄ facere debuiſſent. talia debita eſt ſpūalis el̓rna. vt inqͥt Aug. vel etiam repetebāt debita corꝑalia ſolum v̓bis ſimplicibꝰ abſoluere in potentibꝰ.ſꝫ etiam cum lite ꝯtentōe. qd̓ tangit dicit. adlitesꝯtentōes ieiunatis. ꝑcutitꝭ pugno impie. Sicut fecitille ẜuus impius Math̓ xviij. tenens ſuffocabat ſeruum ſuū reddebat ei debitum. Quo exemplo notabat dn̄s iudeos. Et eſt notādum debita non ſuntrepetēda ab his non pn̄t ſoluere. Ab his etiaꝫ pn̄tvtiqꝫ repetēda ſunt. Quia dr̄ exͣ de ſolū. ad hoc. Sicutfiliꝰ debita pr̄is ſui ſoluē tenet̉. ita p̄latꝰ ſui p̄deceſſoris eccl̓ie neceſſitate ꝯͣcta. Et dic̄ notant̓ filiꝰ. qd̓ veꝝ eſtſi eſt heres abſqꝫ detractōe ltīme tenet̉ ſoluere debitaqͣntum hereditas ſe extendit. vt. C. de donatōe. l. etiā.. l. patris. Et dicit ſucceſſor dꝫ ſoluere debita p̄deceſſoris. qꝛ eſt qͣi heres ipſiꝰ. vt ꝓbat̉. xxxiij. q. iiij. ꝯuenior.. xij. q. ij. c. vlt. Attn̄ ſolum neceſſitate eccl̓ie ꝯͣcta. qꝛal̓s non tenet̉ eccl̓ia. vt. x. q. ij. §. his credit̉. Item notael̓yna ſpūalis ſolum eſt in errātium correctōe. aut iniurie remiſſione verūetiaꝫ in anime miſeratōe. Iuxͣ illd̓Eccͣi. xxx. Miſerere anime tue placēs deo. dicit hicdn̄s. Nōne hoc eſt magis ieiunium qd̓ elegi. diſſoluecolligatōes impietatis. ſolue faſciculos depͥmentes dimitte eos ꝯfracti ſunt liberos. omne onꝰ diſrumpeAd lrām colligatōes impietatis intelligit falſas cartas cyrogͣpha. de qͥbꝰ venatores dicūt impie pauꝑeseſſe obligatos. Sic̄ fecit ille tꝑe Donati martyris cuꝫcyrogͣpho falſo iniqͦ mortuū ſepelire ſinebat. ſꝫ debita iam ſoluta repetebat. Sꝫ faſciculos depͥmentesintelligit tallias exactōes iniqͥs. qͣs dn̄i imponūt ſuisſb̓ditis qd̓ tn̄ facere deberent. vt exͣ de cenſi. apl̓svbi dr̄. Tallias non dn̄t a ſubditis ſuis extorq̄re ep̄i etſuꝑiores. ſꝫ non inhibemꝰ neceſſitate vrgente quin pn̄tcharitatiuam petitionē vel ſubſidium implorare. Sūttn̄ alique cauſe iuſte tallias extorquendi. Primo defenſione patrie. maxime ſue ciuitatꝭ vel caſtri ad hocem̄ omnes tenent̉ ſolum res. īmo corpus impartiriiuxͣ illud Catho. Pugna patria.. xxiij. q. iij. c. fortitido. Et exͣ de īmu. eccle. c. p̄uenit. Scd̓a ſi dn̄s vult ire īexercitum indictū ab eccl̓ia vel pͥncipe ꝯͣ hereticos pōta ſubditis petere auxilium moderatū. Tercia ſi dn̄s inguerra iuſta ſit captus. nec pōt ſoluere redemptōꝫ petitam abſqꝫ damno pōt petere auxilium dum tn̄ non fieret ad grauamen ſb̓ditoꝝ. vt. x. q. iij. vnio. Sꝫ onus