Feria ſexta

ſed adu eniente die mortis tunc difformitas ei apparebit. Quarto qꝛ eruca eſt quaſi monſtruoſus vermis. nāad modū bombicis ſericū facientis formā ſuā mutat. eſe in formā volatilis tranſfigurat. Nam alas latas ⁊ tenues ſuſcipit quibꝰ volitando in aera libere ſe extollit ⁊quot colores in corpore habuit: tot in alis oſtendit. ⁊ tale volatile papilio vocat̉. Tūc em̄ ẜm Anſel. erugo accipit formam volatilis vel papilionis. qn̄ hypocrita aſcēdit ad gradū p̄lationis. ſed tūc ad modū bombicis ſericū facientis aliam formaꝫ aſſumit qn̄ ad inſtar boni viri multa bona facturus p̄tendit. Tūc alas latas ⁊ tenues aſſumit ſeu ſuſcipit qͥbꝰ in aera ſe extollit. qꝛ q̄dā oꝑatur que apparenter vident̉ mira: ſed exiſtenter valde ſt̄debilia. intrat aquas .i. diuitias diuitū ⁊ aſſumit qͥbꝰ latenter ſe lauat ⁊ in regiōe magnificat. et ſic ex erucis papiliones fiunt. De hoc etiaꝫ dicit Gre. xviij. mora. Hypocritarū oꝑa ſepe ante tp̄s deficiūt. Quia plerunqꝫ tales ſpeciē virtutis aſſumūt. Et ꝓpter hoc queſiti ad honoꝝ culmē ꝓmouent̉. Sed cū ſibi a cūctis reuerētiamexhiberi ꝯſpexerint ſtatim ſe in laſciuiam voluptatis effundunt. et bona q̄ prius in corde non veraciter tenuerunt: cito ad hmōi oblectamenta dimittūt. Scd̓m qd̓nocet ieiunio eſt vana gloria que ſignat̉ ꝑ tineam ꝓptertria. Primo qꝛ tinea pͥmo de bono panno naſcit̉. dū .ſ.veſtis in aere groſſo inexcuſſa tenet̉. vel vento nō ꝑfundit̉. Ideo dixit ſapiens. De veſtimento ꝓcedit tinea. ⁊a muliere iniquitas ⁊cͣ. Ecc̄i. xlij. Sic de bono oꝑe naſcit̉ tinea vane glorie. ⁊ hoc fit dū mēs in ore groſſo manet. ⁊ dū ſe nō ſubtilit̓ diſcutit vel corrigit. Nec etiā vēto ꝑfundit̉ eterne aſpirationis. Scd̓o qꝛ tinea inſenſibiliter ꝓgredit̉. nam quaſi inſenſibiliter ip̄am ſuꝑficieꝫꝯſumit. cū aīal ſenſibile ſit in ip̄a ſub̓a ſe abſcondit vt videri nō poſſit. Sic etiā inanis gloria eſt viciuꝫ tā ſubtileet occultū: vt pͥus mentē teueat hoīs ⁊ merito deſtruatanteꝙͣ hō incōſideratus aduertat. ⁊ iō vix ab eo aliqͥseſt immunis. iuxta illud quod ponit valerius maximꝰin policrate. Nulla eſt prorſus tanta humilitas q̄ aliqͣdulcedine vane glorie nō tangat̉. Ideo ait Iob. xviij.Edificauit ſicut tinea domū ſuā. Et ꝑſius ſatira. ij. inquit. An erit qͥ velle recuſet. Os ppl̓i meruiſſe ⁊ cedredigna locutus. Tercio qꝛ tinea ab amaris ⁊ odoriferisfugat̉. Unde ſi folia lauri vel cedri vel cypreſſi aut huiuſmodi ponant̉ cū veſtibꝰ: et etiā cū libris nō pn̄t a tinea ledi. vt dicit Conſtanti. Sic ſil̓iter inanem gloriaꝫexcludit. vel amaritudo tribulatiōis vel odor gratie celeſtis. Iō dic̄ hic apl̓s. Theſaurizate vobis thezaurosin celo. q. d. facicte oꝑa veſtra bona ꝓpter celeſteꝫ gloriāvbi ne erugo hypocriſis: nec tinea inanis glorie demolit̉. qꝛ odor .i. intentio celeſtis glorie: excludit gloriam vane glorie. vt dic̄ Anſel. li. v. c. cxviij. Tercium qd̓ nocetnoſtro ieiunio: aut etiā bonis alijs oꝑbꝰ ſunt demōeꝫqui hic deſignant̉ ꝑ fures cū dicit. Ubi fures effodiūtet furant̉. Sicut .n. fures occulte ſpoliant hoīem bonistꝑalibus: ſic demones ſꝑ ſunt intenti vt ſpoliēt nos bonis ſpūalibꝰ. Sicut teſtat̉ Pet̓. rauen̄. ſuꝑ Mat. Dyabolus ſꝑ pͥmordia bona ſibi pulſat: captat rudimentavirtutū. ſcīam in ip̄o ortū feſtinat extinguere. ſꝫ opera īea fundata extinguere nō poteſt: iō cōſulit Criſoſt.Ioh̓. Occultanda ſunt oꝑa noſtra ne dyabolus illa cognoſcat: ſi volumus illa obſeruare. Sic et dn̄s ꝯſulit inpn̄ti euangelio vt bona oꝑa faciamus ob ſpem celeſtisglorie. vbi tales fures non effodiant ea nec furant̉. Adquā gloriam nos ꝑducat ⁊cͣ.¶ Feria ſexta poſt cinerum.Lama ne ceſſes quaſituba exalta vocē tuā. ⁊ annūcia ppl̓o meo ſcelera eoꝝ Eſa. lviij. Triplicibꝰ hoībꝰ neceſſe ē

vt fortiter clamemus: ſi debeant nos audire vel reuocare .ſ. elongatis: incarceratis atqꝫ ſurdis. Qui em̄ ſunt anobis nimiuꝫ remoti: vel in carcere ꝓfundo poſiti autetiā corꝑalit̓ ſurdi. nō defacili ꝑcipiūt voces ad ſe clamātiū. iō oportet ꝙ vox ſit ſonoroſa aut clamoroſa. Iō legit̉ j. Reg. xxvj. Cū abiſay iuſſu dauid tuliſſet haſtamqͥ erat ad caput ſaul inimici ſui: in tentorio dormientisabijt Dauid adhuc ſaul dormiente. Cūqꝫ tranſiſſet exaduerſo: ⁊ ſtetiſſet in vertice montis de longe ⁊ eſſet gͣnde interuallū inter eos: clamauit dauid ad abner. vt habes sͣ. dn̄ica. iiij. poſt eph̓ie ẜ. ij. P. L. Ecce ꝙ elōgatisneceſſe eſt vt clamemꝰ. Moralit pctōres ſunt in triplici drn̄tia. aliqͥ ſunt a deo multū elongati et hi ſignificātur ꝑ filiū ꝓdigū Luce xv. qui ſumens a pr̄e bona ſuaabijt in regionē longinquā ⁊ diſſipauit ibidē ſub̓aꝫ ſuāviuēdo luxurioſe. Quid eſt ſb̓a quaꝫ accipiūt pctōres apatre celeſti? certe ſunt virtutes ⁊ nature integritas. q̄cōſumūt ⁊ diſſipant cū terrenis cupiditatibꝰ qͥ ꝯꝑantmeretricibꝰ: eo ꝙ ad nephandas ꝓuocant voluptatesIdeo dicit dauid psͣ. cxviij. Longe a pctōribꝰ ſalus. EtProuerb̓. xv. Longe eſt dn̄s ab impijs. et non intelligeꝙ dn̄s ſe elōget: qͥ ẜm psͣ. ꝓpe ē. ſꝫ qꝛ pctōres ab eo ſe elōgauerunt. Quidā aūt ſunt incarcerati. qꝛ pctm̄ hoīemligat et in carcere claudit. Sicut figuratum eſt Gen̄. xl.de piſtoꝝ pͥncipe quē pharao cepit et miſit in carceremvbi vidit ſomniū qd̓ narrauit Ioſeph dicens. Uidi ꝙtria caniſtra farine haberē ſuꝑ caput meū. ⁊ in vno caniſtro qd̓ erat excelſius portare me putabā oēs cibos qͥfiunt arte piſtoria aueſqꝫ comedere exe eo. Cui IoſephHec eſt interp̄tatio ſomnij. Tria caniſtra tres adhucdies ſunt. pꝰ qͦs pharao ſuſpēdet te in patibulo ⁊ lacerabunt aues carnes tuas. Pharao gerit figuraꝫ dyaboli:qͥ mittit pctōres in carcereꝫ: qui ſignificant̉ ꝑ piſtorem.Tria caniſtra ẜm Anſel. li. vij. c. xxiij. ſunt tria pctā. ſcꝫcordis: oris ⁊ oꝑis. q̄ tūc ſupra caput ponūt̉ qn̄ mēti dominant̉. Uel tria caniſtra ſunt tria vicia. auaricia. luxuria ⁊ ſuꝑbia in qͦ oīa cibaria ſt̓ .i. oīa pct̄a in qͥbꝰ mala paſcant̉: qꝛ dicit̉ Ecc̄i. x. Initiū oīs pctī ſuꝑbia qn̄ī tenuerit eā replebit̉ maledictis. Aues aūt q̄ paſcūt̉ de hoc caniſtro demones ſunt quoꝝ ꝓpriū viciū eū ſuꝑbia. Tresaūt dies ſt̓ tp̄s natiuitatꝭ. tp̄s vite. et tp̄s mortꝭ pctōrꝭ.poſt qͦs educit̉ de carcere mūdi vel corꝑis: vn̄ tūc aufertur caput .i. rōnalis mens. ẜm quā aīa a corꝑe ſeꝑat̉:in hoīe principare debuit. et ſuſpendit̉ miſera aīa in tomento gehenne. vbi aues lacerāt eius carnes .i. demones delectant̉ in penis qͣs ſuſtinet ꝓ pctīs que geſſit incarne. Hec anſel. Quidā v̓o pctōres ſunt ſurdi in qͦrūfigura dicit dauid ī psͣ. xxxvj. Ego aūt tāꝙͣ ſurdus nōaudiebam. idcirco talibꝰ a deo elongatis: auribꝰ aīe ſurdis. neceſſe ē vt p̄dicator alte clamet ſi eos reuocare debeat. ꝓpt̓ qd̓ dicit dn̄s cuilibet p̄dicatori in verbis p̄miſſis vr̄e charitati. Clama ne ceſſes. que ſunt verba epl̓ehodierne. in qͣ tria deſcribunt̉ .ſ. Salutare ieiuniuꝫ. ibi.Clama. Finale ſtipendiū. ibi. Tūc erūpent. Fontale ſtipendij principiū. ibi. Quia miſericors. Circa qd̓ notandū. Nobiles dn̄e qn̄ volunt aliquē viſitare dn̄m: nō ſolent incedere ſolitarie. ſed aliqͣs pediſſeqͣs ſecuꝫ habereſolent. ſicut nobilis Heſter ſecū habuit duas ancillasqn̄ ad regē Aſſueꝝ accedere voluit. ſuꝑ vnā innitebat̉alia aūt ferebat in terra defluentia veſtimenta Heſterxv. Sic ad preſens hec nobilis virtus ieiunij: habet ſecū duas alias virtutes velut ancillas. ſine qͥbꝰ ieiuniuꝫnon ſecure incedit. Prima eſt elemoſyna. ſcd̓a oratio. qꝛdicit Thob̓. c. xij. Bona eſt oratio cū ieiunio ⁊ elemona. Sed quia ſancta mater eccleſia in die cinerum hotata eſt ad ieiuniū cum dixit. Cum .i. quia ieiunatis nolite fieri ſicut hypo. ⁊cͣ. Et heri monuit ad orōnē exēploregis Ezechie q̄ ſic orauit. Obſecro domine memēto q̄ſo quomodo ambulauerim corā te in veritate ⁊ in corde perfecto. et quod bonum eſt in oculis tuis fecerim: