Dominica

vt capiat eoꝝ animas. quia dicit beatus Auguſtinꝰ li.xv. ꝯfeſſ. Dum ad quietam ſocietatem ab infantia tritur in ipſo tranſitu laqueus concupiſcētie inſidiat̉. ?igit̉ vis euadere has inſidias fuge ad vulnera xp̄i paſſionem eius memorando. et fugit a te dyabolus. Idcirco chriſtus vt remediū relinqueret ꝯtra gulā ait Tren̄.iij. Recordare pauꝑtatis mee ⁊ tranſgreſſionis. abſinthij et fellis. et ſic patet ꝙ xp̄s aſſumpſit ſuos ad ſobrieviuēdū. Sed econtra dyabolꝰ ſuos ſeruitores ad pleneſe replēdū. Sicut em̄ carnifex replet et īpinguat bouesEqͥs vult occidere ad coquinā. ſic dyabolus nūc ꝑ gulaꝫreplet quos vult mactare ad gehennā. ⁊ hoc facit taꝫ inſacerdotibꝰ religioſis ꝙͣ ſecularibꝰ aut laicis ꝑſonis. ſūtem̄ multi de ſacerdotibꝰ qͥ in hoc tꝑe ſe vſqꝫ ad mediunoctis inebriant. ⁊ fecūdos calices exhauriūt vt ſic intelligentiā ꝑdāt. qꝛ dicit beatus Iero. Nihil obruit adintelligentiā vt comeſſatio ⁊ ebrietas. Cui ꝯcordat?neca. Ciborum copia ſubtilitas animi impedit̉. Et ſapiens loquēs de vino et ebrietate dicit. Quicunqꝫ hisdelectat̉ nō erit ſapiens Prouer. xx. Idcirco pōt dici d̓ipſis hoc verbū euange. Ipſi nihil hoꝝ intellexerunt. l.cet em̄ euan. preſens ad miſſam qd̓ tractat de paſſiōe legerunt. in quo de ſobrietate inſtructi fuerunt. tn̄ ꝓpterabundantiā cereuiſie fortaſſis ⁊ vini intelligentiam itaobnubilauerunt vt de paſſione xp̄i nihil intelligant. qͥdicit Iob. xxviij. Sapientia nō inuenit̉ ī terra ſuauiterſeu in crapula viuentiuꝫ. Sed de religioſis taceto. qꝛ ſenō ſolum his diebꝰ ſed etiā in alijs tꝑibꝰ ad bibendumincitāt. et plenos interdū ciatos hauriūt: qd̓ tn̄ ꝓhibetInno. iij. de vita ⁊ ho. cleri. c. a crapula. et ebrietate clerici om̄s diligenter abſtineant. nec ad bibendū vinū qͥſꝙͣ incitet̉ cū ebrietas mentis inducat exiliū et libidinisꝓuocet incentiuū. Unde illū abuſuꝫ penitus diſcernimus abolendū, quo ad potus equales ſe obligant potatores. ⁊ ille iudicio illoꝝ plus laudat̉ qͥ calices fecudiores ⁊ pleniores exhaurit. Siquis aūt ſuꝑ his ſe culpabilem exhibuerit: niſi a ſuꝑiore cōmonitꝰ ſatiſfecerit abofficio ⁊ beneficio ſuſpēdat̉. hec Inno. Idcirco de talibus religioſis poteſt exponi verbū euangelij qd̓ ſeqͥturEt erat verbū iſtud .ſ. de chriſti paſſione dictū abſconditū ab eis. Unde refert Helynandus ⁊ Uincent̓. inſpecu. hyſtor̄. li. xxx. c. vj. qꝛ anno dn̄i. Mº. cliiij. tempore Frederici primi fuit in anglia vir quidā magnarū viriū corporis. Hic poſt multa pctā rep̄henſus a ſua ꝯſcientia ꝓpoſuit hieruſalem ire vt ibi vires ſuas expendetin ſeruitio dei. et de hoc conſuluit quendā abbatem ordinis ciſtercien̄. qui ꝑſuaſit ei vt crucem religionis acciperet. qd̓ et fecit. Hic igit̉ cū quadaꝫ die de neceſſitatead lectum rediret vidit ſupra quandam trabē̓ dormitorij demonē ſedentem in ſpecie ſymie ⁊ cepit cogitare ꝙdyabolus eſſet. qꝛ in illo ordine tales nutriunt̉. dyabolꝰaūt ſentiēs ſe cognitū deſilijt de trabe ſuꝑ illū. et verberauit eū tam fortiter ꝙ ſanguis de naribꝰ ⁊ ore exibat. ⁊hoc facto euanuit. Illo aūt clamante fratres excitati ſt̓et videntes illū tāgrauiter leſuꝫ. portauerūt in infirmitatoriū qui iacuit tribꝰ diebꝰ ſine ſenſibꝰ in lecto ſuo magis mortuus ꝙͣ viuus videbat̉ aꝑtis oculis nihil videbat. Qui cū iaceret apꝑuit ei ſanctus Benedictꝰ dicēsBenedicite. ⁊ ille. dn̄s. queſiuit. quis es inqͥt dn̄e? egoſum inqͥt frater Benedictus. ſeq̄re me. ⁊ ſecutus eſt eūin ſpū. Cōmiſitqꝫ eū Raphaeli archangelo. qͥ duxit eūad locū penarū. vbi inter ceteras vidit ꝑſonas religioſas diuerſas. monachoꝝ. monialiū. epōꝝ. preſb̓roꝝ. clericoꝝ. quoꝝ aliqui ridebant. ⁊ clamabāt. alij ꝯuiciabāt.alij ſtudebant gule ſatiande. alij libidini explende. nonꝙ iſte voluptates poſt mortem ſint. ſed ad maiorē ꝯfuſionem ⁊ cruciationē ſil̓itudines pctōꝝ p̄teritoꝝ in ip̄isſuis cruciatibꝰ repn̄tant. de hoc cogentibꝰ eos demonibus qͥ eos etiā poſtea ꝑcutiebāt cū fuſtibꝰ ꝑ capita vſqꝫad excuſſionē cerebroꝝ ⁊ eiectionē oculoꝝ. ⁊ hoc inceſſa

biliter. Iam dicta poſui vt .ſ. clerici magis ad ſobrietateꝫ ſint proni. Sed qͥd de laicis dicā neſcio. qui plus ſolito his tribꝰ diebꝰ cibos carniū appetūt ⁊ qͣſi noua auiditate ⁊ ad medias noctes ingurgitāt. ſeqꝫ nō alit̓ huiꝰſancti tꝑis obſeruationem ſuſcipere putāt. vt dic̄ Gre.de ꝯſe. di. iiij. c. deniqꝫ. §. de ip̄a. qd̓ vtiqꝫ fit dyabolo ꝓcurante. qꝛ ſcit ꝙ multas ꝯtumelias deo ꝑ hoc faciuntPrima. qꝛ gula viliſſimam creaturā .ſ. ventreꝫ deificatIuxta illud apl̓i ad philip. iij. Multi .n. ambulāt. Glo.in via ꝑuerſa quos ſepe dicā vobis. Nunc autē ⁊ flensdico inimicos crucis xp̄i. quoꝝ finis interitus. qͦꝝ deꝰventer eſt. Et dicit eos notanter inimicos crucis xp̄i qꝛin hoc ꝙ ventrē ꝓ deo colunt: inimicant̉ paſſioni chriſti que facta eſt in cruce. vel ꝯͣriant̉ charitati quā dn̄s incruce on̄dit. Ideo de ip̄is pōt exponi ſequēs v̓bū euangelij hodierni. Nō intelligebāt que dicebant̉. qꝛ ꝙͣuisꝑ p̄dicatorem dr̄ de ipſis hodie ꝑ paſſioneꝫ chriſti. in qͣmagnam ſitim famēqꝫ ſuſtinuit. attū hoc nō intelligūtſed ventrē replēdo ip̄m ꝓ deo colūt: qꝛ dicit Aug. Hocab homine ꝓ deo colit̉ qd̓ p̄ ceteris ab eo plus diligit̉.Secūda ꝯtumelia ꝙ de templo ſpūſſancti coqͥnā faciunt. Dicit .n. apl̓s. ij. Coꝝ. vj. Uos eſtis templū dei viui. De hoc templo faciūt coqnam qͥ adeo replent ſe cib̓et potibꝰ ꝙ ignis naturalis nō ſufficit illud decoquere.Sed tamen ex lignis viridibꝰ ⁊ humidis facit fumuꝫqͥ hoīem reddit pigrū ⁊ ſomnolentū. Tercia ꝙ multuꝫſe a deo elongant. Contingit em̄ ingurgitatis ſicut accipitribꝰ impinguatis. qͥ ad reclamatoriū redire dedignātur. ſꝫ ſe longe a dn̄is ſuis elongant. Quid eſt reclamatoriū niſi dei tēplū. in quo dn̄s clamabit in die cinerumConuertimini ad me in toto corde vr̄o. Sed qͥ ſe nunimpinguāt cibis ⁊ potibꝰ. tūc dedignāt̉ venire. nec volunt redire ⁊ penitere ſꝫ adhuc plura mala exercere. Iōde illis dicit dauid. In chamo ⁊ freno maxillas eoꝝ cōſtringe qͥ nō approximant ad te. vbi dicit glo. Nō approximantes ad deū ſunt hoīes cibo ⁊ potū ſe replentes. qͥbus Dauid optat maxillas ꝯſtringi. ⁊ parcius victualia dari vt ſic ſaltem ad deū cogant̉ approximare ſicut accipiter famelicus ad dn̄m ſuū. Scd̓o xp̄s ſibi ſu­ 7os famulos aſſumit ad cōpatiendū. vult .n. vt cōpatiamur ſue paſſioni in hoc qd̓ dicit euāgeliſta. AſſumpſitIeſus diſcipulos ſuos et ait illis Mat. xx. ſecreto. Ecceaſcendimus hieroſolymā ⁊ ꝯſum. oīa q̄ ſcripta ſunt perꝓph̓as de filio hoīs. tradet̉ .n. gentibꝰ ad illu. ⁊ cōſpū. ⁊poſtꝙͣ flag. occidet eū ⁊ tercia die reſurget. Quid .n. perhoc vult xp̄s ꝙ in hac dn̄ica in qͣ homines vt frequenter ſunt ad malū proniores ⁊ laſciuiores: ꝑmittit legereeuāgeliū de ſua feliciſſima paſſione. niſi poſtpoſita mūdi vanitate ſtudeamus ei paſſo ꝯdolere. qꝛ dicit Bern̄.li. de ꝯſidera. ad Euge. papā. Indignꝰ eſt chriſti paſſione feliciſſima qͥ nō chriſto patiēti totis viribꝰ ſtudueritcōdolere. Ideo deuotus doctor Amandus in hora. ſapi. li. j. c. xv. compatit̉ xp̄i paſſioni. Inſuper exclamās ꝯͣiudeos qui xp̄m crucifixerunt: dicēs. Qualiter o cruente beſtie leōibꝰ ferociores. lupis rapacibꝰ ſeuiores. agnūillum manſuetiſſimū ſpecioſuꝫ p̄ filijs hoīm. nobileꝫ acdelicatū. piū ac manſuetū ſic torquere potuiſtis. O deꝰmeus vtinā tunc fuiſſet famulus preſens dū hec agebātur vt pietas ⁊ cōpaſſio que eis defuit in me completafuiſſet. Profecto ſi poſſibile fuiſſet: ſalua humani generis redemptione. ego aīam meā ꝓ vitā tua poſuiſſem.Ecce quanta deuotio ſimul ⁊ ꝯpaſſio in mente huiusdeuoti famuli chriſti fuit cū hec verba dixit. Sic ⁊ noshodie deuote ꝑtractare debemus xp̄i paſſionē. ſicqꝫ incitamur ad virtutes poſtponendo mūdi vanitates. qͥem̄ humilit̓ meditat̉ xp̄i paſſionē vix aut nunꝙͣ poteritſuꝑari. Unde legitur ꝙ qͥdā deuotus homo ſe in locoſecreto abſcondit. ⁊ ibi recolebat vt ſciebat ⁊ poterat qͦmodo xp̄s natus fuit. in mūdo ꝯuerſatus. ml̓ta turpia⁊ obprobria ꝓ nobis paſſus .ſ. illuſionem. flagellationē