Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.R.in Quinquageſima

teriora velamīs intelligit oīa celeſtia ſecreta que modonobis ſunt reuelata. Et ſuꝑ illud psͣ. Spera in dn̄o. dic̄Glo. Spes introitus fidei eſt. ſpem .n. intrat̉ ad vidē illd̓ quod credit̉. Spei em̄ fit illa ꝓmiſſio. Eſa. lviij.Suſtollā te ſuꝑ altitudinē terre. cibabo te ſuꝑ hereditate patris tui Iacob. Decima puella vltima eſt ſuſtinentia. et hanc tangit ibi. Oīa ſuſtinet. Hec valde eſt axp̄ifidelibꝰ diligenda. Primo ꝓpter eterne maledictionis euaſionē. qꝛ his ꝑdūt ſuſtinētiam dr̄ Ecc̄i. ij. Uehis ꝑdiderūt ſuſtinētiā. Secūdo ꝓpter premij eterniꝓmiſſionē. qꝛ dic̄ apl̓s. ij. Thimo. ij. Si ſuſtinemꝰregnabimus. vbi dicit glo. Suſtinere eſt onus ſuꝑ ſe tenere. homo .n. onus tribulationis tenēs dꝫ deponere. ſed patienter dn̄m ſuſtinere: vt ip̄e veniēs in iudiciopoſſit ab eo laborē tollere et p̄miū tribuere. omnesſuſtinentie ſue capient premiū. ſicut petiuit Eſa. xxxvj.Da dn̄e mercedē ſuſtinentibꝰ te. Ideo dixit dauid psͣ.cxix. Suſtinuit aīa mea in verbo eiꝰ. Glo. vitā eternāꝓmiſit poſt veniā. et non ſolū ipſe premio vite eterneſuſtinuit. ſꝫ etiā quēlibet hoīem ſuſtinere monuit. Psͣ.xxv. Suſtine dn̄m. q. d. Quod dn̄o pateris te terreat tribulationū acerbitas. qꝛ te ſequit̉ p̄mioꝝ ml̓tiplicitas. Ad que nos ꝑducat ⁊c̄. De eadē dn̄ica ex euāgelio. Sermo.Sſumpſit Ieſus duodecim diſcipulos ſuos. et ait illis. Ecce aſcendimus hieroſolymā ꝯſummabunt̉ oīa ſcripta ſunt ꝓph̓as de filio homīs. Ita ſcribit̉ Luc̄. xviijDicunt certi naturales melodia expellit ab hoīe deT mones. Et ꝓpter hoc dicit Guido in muſica ſunt demones melodiā ſuſtinere valent. et hoc trahit̉ ex .j. lib̓. Regū. c. xvj. vbi legit̉ Saul affligebatura ſpū maligno. dixerūt ei ſerui ſui. Ecce ſpūs malꝰ exagitat te .i. cōmouet aūt ꝯturbat. querat̉ aut regi ſciens pſallere in cythara vt pſallat manu ſua vt leuius ferat. Adductus eſt igit̉ dauid. et qn̄cūqꝫ ſpūs malus arripiebat Saul: tūc dauid ꝑcutiebat cytharam leuiusferebat vel refocillabat̉ ſpūs ſaul. recedebatqꝫ ſpūs malus. Et dicit Nirolaus de lyra. in glo. melodia attrahit ad ſe mentis attentionē. et ſic ſenſibiliter videmushoīes audientes melodiā alia circa ſe facta vix ꝑcipere.et cōſequēs ab alio retrahit. ſic pōt alleuiare affliction a demone cauſataꝫ in hoīe: inqͣtū attrahit ad ſe afflictionis ꝑceptionē. ſꝫ demonē affligentē pōt expellere. qꝛ ſacra ſcriptura aſſerit demōes eſſe de natura angelica. qꝛ naturalia manſerūt in eis integra oportꝫ dicere nulla res ſenſibilis aut virtus corꝑalis. pōt ī eisaliqͥd oꝑari directe vl̓ indirecte ſint oīno ſpūales ſb̓eSꝫ ad textū dic̄ melodiā v̓tute corꝑali naͣli ſaul leuiꝰ poterat ferre. vt dictū eſt. ſꝫ ſic recedebatſꝫ magis virtute diuīa īmediate vl̓ mediate angelis ſanctis ex merito Dauid laudes diuīas in cythara cātabat ſalute ſaulis. Et ad dictū Guidonis dic̄ ſitcurādū nullius ſit aucͣtis. vel pōt dici ad melodiāexpellūtur demones ꝓpter ſanctitatē melodiā facientisvt dictū eſt de dauid. Quid tn̄ de hoc plenius ſit ſentiē doctoribꝰ eſt ꝯmittendū. ſꝫ illud dictuꝫ mathematicoꝝ dicentiū qͥdā demones pn̄t ferre melodiaꝫ ſꝫrecedāt audiētes ea. ponit̉ ſil̓itudine tanꝙͣ exēplo.Et dicit Areſtꝭ. j. pͥoꝝ. Exempla ponimꝰ ita ſintſꝫ vt addiſcentes ſentiāt qd̓ addiſcāt. Quid hoc moralit̓ deſignat̉ exemplū. Per melodiā intellige xp̄i paſſione eſt melos in auribꝰ hoīm deuotoꝝ in corde iublus bonoꝝ. Spernunt .n. oīa mundi gaudia vt dulciorſit eis paſſionis memoria. Sic̄ btō Aug. ait li. ſolilo.On̄e dilexiſti me plus ꝙͣ te. qꝛ mori voluiſti ꝓpter metamcaro p̄cio redemiſti me. de ſupplicio vocaſti me. de

ſeruitio retraxiſti me: vt memoriale tuū ſꝑ eēt mecū. etnunꝙͣ recedat de corde meo: qꝛ ꝓpter me noluiſti recedere de cruce. Sed cytharā intellige xp̄i carnē in factaſeu tacta eſt melodia paſſionis. Igit̉ dauid tūc cytharāꝑcuſſit. paſſionē ſuā xp̄s in carne fiendā diſcipul̓ ſuis p̄dixit dicēs ī euāº. hodierno de ſeip̄o. Tradet̉ enimgentibꝰ illudet̉ et flagellabit̉ ꝯſpuet̉: et poſtꝙͣ flagelauerint occident. Iſta quidē melodia recordatōnispaſſionis xp̄i mox cūcta fugat demōia. Sed qꝛ ī his laſciuis diebꝰ carniſpͥuij demones magis circa hoīes verſant̉: ad multas vanitates peccata eos incitando qͣread fugā ip̄oꝝ ſancta eccleſia legit de paſſione euāgeliuꝫ dicit Aſſumpſit Ieſus. In duo pͥncipaliter deſcribunt̉ .ſ. chriſti paſſionis p̄nūciatio. ibi. Aſſumpſit Ih̓sxij. Ceci clamātis illumīatio. ibi. approp. hieroſoly.Circa primū eſt notandū xp̄us dyabolꝰ in hoc te Opore ineqͣlit̓ hoīes aſſumit. Primo igit̉ aſſumit xp̄s homines ad ſobrie viuēdū: dic̄ Luc̄. xxj. Attēdite autēvobis ne forte graue̓t̉ corꝑa vr̄a crapula et ebrietate. Facit .n. xp̄s ad inſtar venatoris ſobrie paſcit accipitresqꝛ ip̄oꝝ dieta debet eſſe ordinata. vt dic̄ mgr̄ li. ꝓprieta.xij. de auibꝰ. vt vicꝫ ſit nimis tenuis nec nimis lauta. ex abundanti .n. cibo impinguāt̉ et tunc inſoleſcunt pingueſcūt ad reclamatores redire dedignant̉. Siv̓o cibus fuerit nimis paucus deficiūt accipitres. impotentes efficiūt̉ ad p̄dandū. Mora. accipitrē intellipe quēlibet ſacerdote. qꝛ ſic̄ accipiter ẜm Iſid̓. dr̄ ab accipiendo eo capit alias aues. ſic debent ſacerdotes accipere alios hoīes errātes de fauce demonis reſtitueredeo ꝑtes ſatiſfactionis. Iſtos inqͥt aſſumit xp̄s ad ſobrie viuendū. exqͦ oīm ſunt exemplar alioꝝ. non ſe pn̄tabſqꝫ ſcandalo ppl̓i nimiū iſtis tribꝰ diebꝰ cibis impinguare. Ideo dr̄ di. iiij. c. deniqꝫ. Sacerdotes dyaconiet reliqͥ qͦs eccīaſtici gͣdꝰ dignitas exornat a qͥnqͣgeſimaꝓpoſitū ieiunādi incipiāt: ſunt verba Grego. Sꝫ qͥapn̄s dn̄ica dicit̉ qͥnquageſima pnīe triſticie. in quilibet de pctīs penitere volētes ꝯgruū eſſet vt ieiuniū ſuūin ip̄a inchoarent vt ſic ſobrij ꝑdurarent. S. d. tn̄ dr̄ deꝯſe. di. iij. c. ſacerdotibꝰ .i. ep̄is in ꝯcilio ꝯgregatꝭ oībꝰ decretū eſt. vt an̄ paſchaleꝫ ſolennitatē qͥnquageſima:ſꝫ. xl. teneat̉. Ad hoc dicit Bar. brix. loquit̉ de ieiunio generali qd̓ oībꝰ iniungit̉. ibi aūt loquit̉ Gre. de ieiunio ſpāli qd̓ clericis ſuadet̉. ideo ꝑſuaſio aut ꝯſiliū qd̓implet̉ eſt ꝑfectoꝝ. et addit Bar. in glo. immo inqͥteſt ſeruanda quinquageſima. qꝛ ſeruat̉ pꝰ paſcha. Ubinota. dicūt doct. triplex eſt quinquageſima. pͥma eſthodie et finit̉ in die paſche. et dr̄ quinquageſima triſticie pnīe. Secūda quīquageſima incipit̉ in die paſcheet durat in diē penthecoſtes. eſt quinqͣgeſima leticie.Tercia quinquageſima durat a ſabbato pꝰ paſcha vſqꝫad ſabbatū poſt penthecoſtes. in duplex canit̉ alleluia ſignificās duplicē ſtolam corꝑis vicꝫ aīe quā deꝰ dabit ſanctis in fine mūdi. dixit glo. quinquageſimaſeruat̉ poſt paſcha. Alio modo accipitres intelligunt̉generaliter om̄s hoīes qͦs xp̄s aſſumit ad ſobrie viuen in his tribꝰ diebꝰ principaliter qd̓ patet ex his. qꝛ hodie legit̉ euāgeliū de paſſiōe ſua. In qͥdē paſſiōe adeoſobrie vixit p̄ſiti dixit. Sitio Ioh̓. xix. et quid hocvult? certe nihil aliud niſi vt om̄s fideles ad ſobrietateꝫinducat. valde .n. ſunt culpabiles ipſi homines qui nolunt ſe a nimijs repletionibꝰ abſtinere quibꝰ xp̄us inſua paſſione benedicta voluit famē ſitim ſuſtinere. q.d. xp̄s. Habete me exēplo ſicut ego ſobrie vixi. ſic etvos viuite. Nihil enī eſt qd̓ fideles xp̄ianos ad ſobrietatem inducit ꝙͣ xp̄i venerāda paſſio. Cum piuscogitat xp̄m felle aceto potatū triſtat̉ ſe p̄cioſis potibꝰſanatū. enī paſſio ducat ad ſobrietatē trahit̉ ex verbis btī Bern̄. li. medita. dyabolus parat mihi inſidias fugio ad vulnera dei mei recedit. Sed quid ſuntinſidie niſi crapule delicie quibꝰ dyabolꝰ ponit īſidias