Dominica

alienas. Ideo ꝯſulit Sapi. ꝓuer. iij. Honora dn̄m detua ſubſtantia. et de primitijs frugū tuaꝝ da pauꝑibꝰ.⁊ impleant̉ horrea tua ſaturitate. et be. Gre. xiiij. q. v. c.elemoſyna. Illa redemptoris noſtri oculis placet qͥ nonexilitatis ⁊ iniquitate ꝯgerit̉. Sed q̄ de rebꝰ conceſſis ⁊bene acquiſitis impendit̉. Quartū ſupra quod cōmendat charitatem acerbitas eſt penaꝝ cū dicit. Etſi tradidero corpus meū ita vt ardeam. qꝛ ẜm glo. eſt martyrigenus acerbiſſimū. charitatē aūt nō habeaꝫ nihil mihꝓdeſt. qꝛ dr̄ de pe. diſ. ij. c. ſi em̄. §. euidenter. Martyriūquantucūqꝫ vehemens nō valet ſine charitate. ⁊ ꝙͣuisꝓ xp̄o pateret̉. Poſtꝙͣ apl̓s commendauit hanc nobilem charitatem ſuꝑ eloquētiā linguaꝝ. intelligētiā ſcripturarū. diſtributionem elemoſynarum et acerbitateꝫpenaꝝ. Et qꝛ dn̄a nobilis nō eſt ſine puellis: idcirco etiam ꝯmendat ip̄aꝫ rōne ſuarū puellaꝝ. qͦꝝ prima eſt patientia. hec dn̄am charitatē p̄ alijs cuſtodit. qꝛ dicit grego. in omcl̓. Patīa eſt cuſtos et radix virtutuꝫ. et hanctangit ibi. Charitas patiēs eſt. q. d. Vbicūqꝫ dn̄a charitas fuerit: ibi ꝯſequent̓ ancilla patīa erit. ⁊ bn̄ decet vttalis nobilis domina ſapiētē habeat ancillā. qꝛ ẜm Sapientem. Qui patiēs eſt multa gubernat̉ ſapīa Prouerbi. xiiij. Iſtā puellā dꝫ quilibꝫ amare ꝓpter tria. Primoꝓpter locupletationē. qͥlibet .n. vir hāc puellā p̄ alijs diligeret que eū diuitē faceret: et hoc facit patientia. qꝛ ditat hoīem in virtutibꝰ que ſunt vere diuitie. Ideo diIob xxxvij. Ab aqͥlone auꝝ veniet. Et qͥd ꝑ aquilonēniſi aduerſitas quā ſi quis patienter ſuſtinet auruꝫ virtutū adueniet ei. Scd̓o ꝓpter ſtatus cognitionē. patientia em̄ ſtatui huiꝰ exilij cōgruit multū. iō dicit apl̓s Hebre. x. Patīa vobis nccͣria eſt voluntatē dei faciētes reportantes repromiſſionē. Miniſtri dei qͥ ſunt de eccleſia militante multū indigent patīa. ſic̄ illi qui ſunt ī bello multū indigent ſcuto. ꝓpter qd̓ dixit. ij. Cor̄. vj. apl̓sIn oībus exhibeamus noſmetip̄os ſic̄ dei miniſtros īmulta patiētia. Tercio ꝓpt̓ regni acquiſitionē. Iuxta illud Mat. v. Beati qͥ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpter iuſti. qͦniā ip. eſt re. ce. Ideo dicit Hug. Celeſtis illos expectabit gloriā in quibꝰ vera inuēta fuerit patīa. Scd̓a puella que ſeruit dn̄e charitati dr̄ benignitas. Hec puelladata ei a ſummo dn̄o: iuxta illud Psͣ. lxxxvij. Dn̄s dabit benignitatē. Hanc puellā diligere debent pͥncipaliter p̄lati. qꝛ dic̄ Iero. ad Nepotianū de vita cleri. Crede mihi veraciter ꝙ benignitas p̄latoꝝ ſalutē efficit ſb̓ditoꝝ. de hoc q̄re plura sͣ. dn̄ica .iiij. poſt eph̓ie. ẜ. j. PG. Tercia puella eſt noīata hylaritas ſiue gaudium. ethāc tangit ibi. Charitas nō emulat̉ .i. nō īuidet. q. d. talis nobilis dn̄a nō habet ſecū inuidiā qͣ dolet de bonoꝓximi. ſꝫ habet ſecum hylaritateꝫ qͣ dolet de malis ꝓximi et gaudet de bonis ip̄ius. ſicut docet Aug. li. ij. omeliaꝝ. omel̓. xv. in fine. Congaude illi cui dn̄s aliquā gͣtiam dedit. ⁊ hēbis. Habet ille forte virginitatē. ama illum ⁊ tua eſt. Iterū ſi tu forte habes maiorem patīamdiligat te. ⁊ ſua eſt. Ille pōt ſatis vigilare ſi non inuidestuū eſt ſtudiū eiꝰ. Tu forte potes amplius ieiunare. Siamat te ſuū eſt ieiuniū tuū. qꝛ ꝑ charitatē tu in illo es. ⁊ip̄e in te. Hec Aug. Debet em̄ qͥlibꝫ homo de bono ꝓximi ſui gaudere. qꝛ hoc eſt ſignū ſue ſaluationis: ſic̄ teſtat̉ Anſel. li. ix. Magis inquit puto ſaluationē eiꝰ ſꝑandam qͥ parū boni facit. ⁊ factis alioꝝ fauet ꝙͣ iſtius quimulta ⁊ inuidet. Quarta puella eſt dicta beneficētia. q̄ſemꝑ benefacit. que tāgit̉ ibi. Nō agit ꝑperā. Et ē ꝑperam aduerbiū qͣlitatis. ⁊ ſignificat ꝑuerſe. qꝛ hec ſpecioſa puella nō agit ꝑuerſe impediēdo bona. Et cōtinuebona facit ⁊ alios facere ꝓcurat. qꝛ ſcit hoc dictū ſapīetis. Noli ꝓhibere bn̄facere eū qui pōt. glo. qꝛ talis obmiſſio tibi imputaret̉. Si potes ⁊ ip̄e benefac Prouer.iij. Hanc v̓ginē lꝫ omnes generalit̓ debēt diligere/ ⁊ inhoc tꝑe gr̄oio benefacere. tn̄ pͥncipaliter diuites qͥ hn̄tmūdi huiꝰ opes. iō ad quēlibet talē dic̄ Sap̄. Benefac

iuſto ⁊ inuenies retributionē magnā: etſi nō ab ip̄o certe a dn̄o Ecc̄i. xij. Et ibidē iterū. Benefac humili. ⁊ nedederis impio. Quinta puella eſt humilitas quā tāgitibi. Nō inflat̉. qꝛ excludit tumorē ſuꝑbie. Hanc puellam debemꝰ oēs vnanimit̉ amare. qꝛ abſqꝫ ea nō poſſumus oſtiū regni celeſtis intrare. Si aūt hāc nobiſcū habuerimꝰ ingredi faciliter poterimꝰ. Qd̓ figuratū ē apocalyp. iij. Ubi angelus dixit Iohanni. Poſui an̄ te oſtium aꝑtū qd̓ nemo claudere pōt. eo ꝙ modicam habesvirtutē. Spūaliter oſtiū eſt eterne vite ingreſſus. Modica virtus eſt hūilitas. q̄ modicos facit fideles dei inhac vitā. Sed eis inde egredientibꝰ oſtium celi patebitnec aliqͦ impediri potuerit. iō be. Aug. in ſer. quodā deaſſumptiōe: laudat hūilitatē di. O vere humilitas ē beata que ſcala celi ꝯſtituit̉ ꝑ quā deꝰ deſcendit. que deuꝫhoībꝰ peꝑit. vitā hoībꝰ edidit. celos innouauit. mūduꝫpurificauit. paradiſuꝫ aꝑuit. et hoīm aīas ab infernis liberauit. vn̄ ſi cogitas magnā fabricā celſitudinis d̓ fundamēto cogita hūilitatis. Sexta puella ē largitas ⁊ hāctangit ibi. nō q̄rit q̄ ſua ſunt. qꝛ vbi vera eſt largitas nōhabet locū cupiditas. qꝛ nō q̄rit q̄ ſua ſunt tm̄ ſꝫ etiaꝫ q̄ſunt alioꝝ bona ꝓcurat. qꝛ ſcit illud dictū canonis Pelagij pape qd̓ ponit̉. vij. q. j. c. Scias vtilitas plurimoꝝvniꝰ vtilitati p̄ferēda eſt. Idcirco imꝑtit̉ alijs ⁊ nō ſolūſibi vult illud qd̓ habet retine̓. Sꝫ tūc eſt pulcra liberalitas que indigentibꝰ ſuo tꝑe ⁊ nō ſuꝑflue impēdit̉. vtlxxxvj. di. c. nō ſatis. Hāc qͥlibet dꝫ dilige̓. qꝛ pōt vnūquēqꝫ famoſuꝫ facē̓: iuxͣ illud Boe. li. ij. ꝓſa. v. Si qͥdeꝫinquit auaricia facit odioſos claros largitas facit. Id̓odocuit apl̓s ad Philip. ij. Nō q̄ ſua ſunt ſinguli ꝯſiderantes. ſꝫ ea q̄ alioꝝ. Et eadē epl̓a. c. iiij. dicit. Non q̄rodatū ſꝫ reqͥro fructū abundantē in rōne veſtra. ſic autēnō fecerūt illi de quibꝰ dicit ad philip. ij. Om̄es q̄runtque ſua ſunt n̄ q̄ Ieſu xp̄i. Septīa puella eſt mititas. d̓qͥ dicit. Nō irritat̉ .i. ad iracūdiā ꝓuocat̉. qꝛ dic̄ quedāglo. ſuꝑ Math̓. v. Mitis nō irritat nec irritat̉ nec nocet. nec nocere cogitat. Mitis eſt quē nō afficit ſꝫ oīa eqͣnimiter ſuſtinet. Hec puella ꝑducit ad terrā viuentiūMath̓. v. Beati mites qm̄ ipſi poſſidebūt terrā. Octaua eſt puritas quā tāgit ibi. Nō cogitat malū. q. d. nōꝑmittet hoīeꝫ malū cogitare qͣliter ꝑfice̓ poſſet. ibi oꝑeRemouet .n. oēꝫ maliciā. ⁊ p̄cipue elatiōes a mēte in qͣſcit diuinitatē inhabitare. iuxta illud Platōnis in phedrone. Ubi puritas ibi ⁊ ip̄a diuinitas fore cōprobat̉.Ideo ſubdit apl̓s. Nō gaudet ſuꝑ iniquitate .i. nō permittit peccare ex elatione vel circa malicias que faciuntde malo gaudere. Sed gaudet veritati cū ꝓximi infirmitates charitatiue ſupportat vt dicit glo. lyre. Nonapuella eſt ꝑſeuerātia. q̄ tangit̉ ibi. oīa ſuffert .ſ. ꝑſeueranter. hec puella eſt ſummi regis filia: ſic̄ teſtat̉ Bern̄. in edā epl̓a. Perſeuerantia ē vnica regis filia. finis virtutiearūqꝫ cōſummatio ⁊ virtꝰ ſine qͣ nemo videbit deū. exqͦ dicto Bern̄. patet ꝙͣ magna dn̄a eſt charitas cui ī obſequiū ſummus rex ſuā tradidit filiam. Non .n. ſolentmultum nobiles reges tradere filias ſuas minus nobilibꝰ niſi ſint eis ī dignitate nobilitatis coequales. Hecpuella multum eſt amanda. qꝛ ipſa ſola ſaluat. Math̓.xxiiij. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in fineꝫ hic ſaluus erit. EtIſid̓. li. de ſum. bo. Inchoantibꝰ p̄miū ꝓmittit̉ ꝑſeuerantibꝰ aūt dat̉. Tunc placet deo ꝯuerſatio nr̄a. qn̄ bonū qd̓ inchoamus ꝑſeuerant̉ implemꝰ. Decima puellaeſt fides quā tangit cū dicit. Oīa credit .ſ. ꝑ fidē que ſūtdiuinitus tradita tā in vet̓i teſtō ꝙͣ in nouo. hec fac̄ placabilē deo. qꝛ ſine fide impoſſibile eſt place̓ deo ad Hebre. xj. de hoc q̄re plura s. dn̄ica ī. lxx. ſer. ij. Q. G. Undecima eſt ſpes. et innuit̉ ibi. Oīa ſperat. Glo. que ſuntdiuinitꝰ ꝓmiſſa. Hec eſt multū nccria qꝛ in poſſeſſiōeꝫregni celeſtis hoīem an̄ tp̄s quodāmodo introducit. iōicit apl̓s ad Heb̓. vj. Spe incedentes vſqꝫ ad interira velamīs vbi p̄curſor introiuit ꝓ vobis. Ubi ꝑ in-