Dominica.

ab infirmo. Moraliter ꝑ aurū intellige charitateꝫ. quiaſicut inter oīa alia metalla aurū eſt excellentius metallūſiue principale. ſic charitas excellit omnes alias virtutes. Et eſt virtus pͥncipalis. Quia apl̓s ad Gal̓. v. enumerat eā primā inter fructꝰ ſpūſſancti di. Fructus inquit ſpūs charitas. ſuꝑ quo dicit glo. Aug. Caput virtutū p̄miſit vocans charitatē caput virtutuꝫ. Ibi etiaꝫdicit glo. Iero. Que aūt inter fructus ſpūs tenet pͥmatū charitas eſt. ſine qua cetere virtutes nō reputabunt̉eſſe virtutes vere. Ideo etiā Apl̓s in pn̄ti epl̓a enumerat eā maiorē inter virtutes theologicales cū dic̄. Nūcſ. tꝑe vite fides ſpes ⁊ charitas tria hec maior aūt horūcharitas. qꝛ ẜm glo. fide ⁊ ſpe ceſſantibꝰ charitas ineternū manebit. Sꝫ qꝛ quo ad pn̄s hoc carniſpriuio qd̓ nominat̉ ab hac dn̄ica oēs quaſi hoīes ſunt in ſomno peccatoꝝ. qꝛ iam plura pcta heu ꝙͣ alio tꝑe anni cōmittuntur in crapula. luxuria ⁊ ſuꝑbia. qꝛ dicit be. Gre. di. iiij.de ip̄a dn̄ica die. heſitamus. et intelligit Glo. dn̄icā carniſpriuij. quid iam dicendū ſit cū omnes layci ⁊ ſeculares illo die plus ſolito ceteris diebꝰ curatioreſqꝫ cibos ⁊carniū appetant ⁊ vbi qͣſi noua auiditate ſe ad mediasnoctes ingurgitant. ꝙ ſe nō aliter huius ſancti tꝑis obſeruatione ſuſciꝑe putāt. Qd̓ vtiqꝫ nō rōni ſed voluptati. immo cuidā cecitati mentis aſcribendū eſt. q. d. Grego. Ex hac ingurgitatione multa alia ꝓcedūt pctā. primū eſt ſuꝑbia ſicut pꝫ ꝑ illud Ozee. xiij. Saturati ſunt⁊ eleuauerūt cor ſuū. Scd̓m eſt dei obliuio: ideo ſeqͥturEt obliti ſunt mei. In nullo .n. tꝑe anni dei plus obliuiſcit̉ ꝙͣ in his diebꝰ. Tercia eſt luxuria. qꝛ dic̄ Iero. Uenter mero eſtuans de facili ſpumat in libidine. Quartuꝫeſt loquacitas: ſicut ꝓbat Grego. in ome. de diuite epulone. Primo in male ꝯuiuantibꝰ famulat̉ culpa loquacitatis. Deinde poſt loqͣcitatē ludus ⁊ leuitas. quia nullo tēꝑe anni plures ludi inordinati ꝙͣ in his tribꝰ diebꝰexercent̉. necnō multe leuitates. vnde bene exponit̉ deip̄is illud Exo. xxxij. Sedit ppl̓s meꝰ manducare ⁊ bibere ⁊ ſurrexerūt ludere. Inſuꝑ qͣſi oīa pctā ibi cōmittūt̉. qꝛ dic̄ Galie. Ebrioſus ſeruus ē oīm peccatoꝝ nullū em̄ pctm̄ pōt vincere qͥ captus eſt vicio iſto. Idcircoin iſta epl̓a que legit̉ in iſta die apl̓us multū cōmendatcharitatem. qꝛ ip̄a ſomnū vicioꝝ fugat cū dicit. Charitas nō emulat̉ .i. inuidet. Nō agit ꝑperā .i. ꝑuerſe. Nōinflat̉. q. d. ip̄a excludit tumorē ſuꝑbie. ⁊ ſic de alijs. Etqͥd aliud vult niſi vt ꝯͣ vicia que mō oppͥmūt hoīeꝫ ꝓpt̓crapulā aurū charitatis in mente portemꝰ. vt ſic a ſomno pctī nobis caueamus. ⁊ tangit in hoc apl̓s excellētiam charitatis qͦ ad tria. qͦ ad eius ncc̄itatē. ibi. Si ling.ho. loqͣr. ꝙͣtū ad eiꝰ vtilitatē. ibi. Charitatē patīe. ꝘͣtuAad eius ſtabilitatē. ibi. Charitas nāqꝫ excedit. Conſuetudo in iſto tꝑe eſt lꝫ mala ꝙ dn̄e nobiles ⁊ diuītes huiꝰmūdi in publica theatra ſolent ꝯuenire cuꝫ puellis autvirginibꝰ ſuis. cū quibꝰ adoleſcētuli ꝯſueuer̄t chorizareEt lꝫ interdū qͥlibet adoleſcentū ſibi electam ſpecialemelegit tn̄ etiā cū ceteris ibideꝫ ꝯgregatis choreas duciteo ꝙ ẜm ph̓m alternatis vti ē delectabile. Et ab illa mala ꝯſuetudine nll̓o modo nec ꝑ p̄latos nec rectores eccleſiarū pn̄t declinari. Ideo b. Greg. di. iiij. c. deniqꝫ. §. deipſa loquēs de dn̄ica iſta carniſpriuij. in qͣ: ⁊ eſt ī duabꝰdiebꝰ ſequentibꝰ: hec mala ꝯſuetudo qͣſi ab oībꝰ ſecularibꝰ obſeruat̉. et ſic ait. vnde nec a tali ꝯſuetudine auerti pn̄t. iō cū venia ſuo ingenio relinquendi ſunt ne forte peiores exiſtant ſi a tali ꝯſuetudine ꝓhibeāt̉. vbi ẜnglo. arguūt aliqͥ ꝙ ꝯſuetudo excuſat in delictis. ⁊ ſic velunt arguere. Quicqͥd fecerint in his tribꝰ diebus maliin choriſando. vel ſe ad mediā nocte̓ ingurgitando. ꝙeos excuſat hec mala ꝯſuetudo. Contra qͦs dic̄ canon.xxxiiij. q. j. Sciſma. Conſuetudo nō minuit pctm̄ ſꝫ auget. īmo ꝯſuetudo veniale pctm̄ facit mortale. diſt. xxv.§. criminis. Sed vt glo. cū canone ꝯcordet̉ ſic ſolue. cōſuetudo excuſat in delictis a pena tꝑali q̄ ꝓpter ſcādalū

non poteſt imponi: vt ſtatim infra patebit. Sed nō excuſat a pena gehennali vel purgatorij immo ampliꝰ incuſat. Ad qd̓ ꝓbandū legit in li. de donis ꝙ iuuenis qͥdā purgatoriū ſancti Patricij ingreſſus reꝑit ibi varias penas aīarū. et vidit ibi circulū ferreū ꝯſtipatū acutiſſimis clauis. in quibus chorizabant plures compluti cōtinue igne ſulphureo. qͦꝝ etiā viſcera corrodebantdracones. A duobꝰ v̓o lupis deuorabant̉ brachia chorizantiū vſqꝫ ad oſſa. Reqͣſitus ſuꝑ his angelus rn̄dit.Tales ſunt chorizantes ꝯperti ꝑuerſa libidine alios cōcitantes clamationibus. impudicis ſaltibus. amplexibus oſculis tactibus ⁊ verbis impudicis. vnde meritoplectunt̉ tali ſupplicō. Tandē monachus ille reuerſusvidendo choreā ſolebat clamare. Fugite chariſſimi. qͥamagna pena ſeqͥtur choriſantibus. Ecce ꝙ cōſuetudohec mala nō excuſat a pena purgatorij vel eterna. Secūdo dicit btūs grego. ꝙ cum venia ſuo ingenio ſūt relinquendi. vbi videt̉ ꝙ Greg. indulget. Sed ꝯͣ hoc habet̉. xxiiij. q. ij. c. legat̉. et hr̄ de reg. iur li. vj. Pctī venianō dat̉ niſi correcto. et de pe. ⁊ remiſ. Ꝙ aūt remiſſiōesnō dant̉ niſi correctis. qꝛ nō remittit̉ pctm vel pena peccati niſi interueniat mentalis correctio .i. penitentia etcordis ꝯtritio. Sꝫ qꝛ illi hanc malaꝫ ꝯſuetudinē nō corrigunt. ſꝫ de anno in annū in ipſa ſubſiſtunt. tunc ideovenia eis nō eſt danda. Ad hoc ſic reſponde. ꝙ beatusGrego. intelligit dictum ſuū de venia pene ⁊ nō de venia culpe. Tolerat̉ .n. crimen tale ꝓpter ſciſmatis ꝑiculūvel ſcādali. Unde nō eſt dicenduꝫ ꝙ deus ignoſcat eislicet nō puniat ꝓpter multitudinē vel ſcandalū. qꝛ multitudo diſpenſationē inducit. vt. iiij. di. c. vt ꝯſtitueret̉.Et. j. q. vij. quocūqꝫ. iuxta illd̓ metriſte. Ob ppl̓m multum tranſibit crimē inultū. Suſtinēt̉ etiā crimīa rōneſcandali vitandi. vt. xxxiij. q. iiij. c. nō pōt. Ideo relinqͥt hoc Gre. diuino iudicio puniēdū. Sꝫ canonēs qͥ dicunt veniā aut remiſſionē nō dandā niſi correctis: ītelligunt̉ de venia culpe que non dat̉ niſi peccator corrigatur. Moraliter aūt exponēdo hanc ſimilitudinē de chorea vt alludat epl̓e dico ꝙ ꝑ nobilem dn̄am intelligerepoſſumus charitatē. qꝛ ip̄a eſt regina et nobilis dn̄a immo ip̄a eſt inter alias imꝑatrix virtutes p̄ſtātiſſima. etque imꝑant̉ ab ipſa deo valde ſunt grata. ⁊ velut a ſe reputat imꝑata. Ipſa igit̉ merito nobilis exiſtat qꝛ a ſummo rege origine traxit. Sicut enim domina mundi nobilis dicitur. que a ſtirpe imꝑiali aut regali oritur. Siccharitas nobilis ꝓclamat̉. eo ꝙ ab imꝑatore celorū generat̉ Ipſa eſt em̄ hec egregia domina que dum medium ſilentium tenerent omnia a regalibus ſedibus ē celo venit in hunc mūdū Sapiētie. xviij. Ipſa eſt reginaauſtri que venit audire ſapientiam veri Salomōis. iijReg. x. Ipſa vt inquit beatus Bern̄. eſt mater hominum ⁊ angeloꝝ. non ſolum que in terris. ſed que in celis ſunt pacificauit. Ipſa eſt qͥ deū homini placans hominem deo recōciliauit. q. d. hec certe non eſt mater edomina ignobilis que tantū regem placare et reconcilire fuit abilis. quia ad placandū imꝑatores ⁊ reges nonmittuntur domine ignobiles. immo nobiliſſime ⁊ multū placabiles. Sicut ptꝫ de Abigail nobili q̄ venit placare regem dauid. j. Reg. xxv. Et de nobili Heſter. q̄commiſſa fuit placare reconciliareqꝫ regem AſſuerumHęſter. v. Ecce mihi dilecti fratres ⁊ ſorores. Hec nobilis immo nobiliſſima domīa ⁊ imperatrix. ſcilicꝫ charitas venit hodie cum puellis ſuis in publicū theatruꝫeccleſie ſicut nobiles dn̄e in theatrū ꝓcedūt in publicūcum virginibus ſuis vt laudentur. Sic charitas ideovenit vt de ipſa glorioſa predicentur. et homīes ad amplexus ⁊ oſcula ipſius: dimittētes vana mundi: inuitētur. Qui enim ad charitatē dei inuitantur in his tribꝰdiebus nihil male ſed omnia recte oꝑantur. Naꝫ dicitAuguſtinus. de laude charitatis. Charitas eſt actō rectitudinis oculos ſemper habens ad dominū. glutinū