Dominica.

ſcripſit. Ieſus nazarenus. Pctōr incepit gemere. et ait.Amore ieſu totū dimitto. Quarto deſcendit vt ſibi ml̓titudinē ppl̓i vſurparet. ſicut em̄ refert Ambro. in exameron qn̄ rex apū exit de alueari ſequunt̉ eū om̄s apes⁊ ſingule ſe obſeqͥo eius offerunt et ei ꝓxime eſſe volūtſic etiā xp̄s cum exiuit ſeu deſcēdit de celis multa turbahoīm ſecuta eſt eū ⁊ p̄cipue turba apl̓oꝝ qͥ ad vnā horam noluerunt eū relinquere. ideo dixerūt Ioh̓. vj. Adquē ibimus verba ſalutis habes. ſil̓r et alij multi ſecutiſunt eū vt hic dr̄. ſecute ſunt eū turbe multe. ⁊ hoc ad pͥmū ⁊ ad ſcd̓m. Ꝙtum ad terciū eſt notandū. cū domini terreni deſcēdūt de caſtris ſuis comitantibꝰ famulisſuis occurrūt eis ſubditi qͥ indigent auxilijs eoꝝ petentes ſibi iuſticias fieri vel als grām eoꝝ petut aut implorant. ſicut pꝫ de rege trayano. qͥ cū equitaret ꝑ forū rome vidua quedā petijt ſibi fieri iuſticiā de filio ſuo int̓fecto ſicut habet̉ in legenda ſancti Gre. ſic ad ꝓpoſitumcū dn̄s oīm chriſtus ieſus deſcēdiſſet de caſtro celi ī vallē lachrymabilē mūdi occurrebāt ei qͥ auxilio indigebātſic̄ dic̄ euāgeliū de hoīe leproſo qͥ venit ad ip̄m adoranseū dicens. Dn̄e ſi vis potes me mundare. q. d. ẜm Orige. in omel̓. Voluiſti vt hec īmundiſſima lepra ſuꝑ meveniret ſiue ꝓpter pctā mea vt correptꝰ penituiſſeꝫ. ſiueꝓpter tuā prudētiā vt mirabilit̓ me mundans magnificeris oīa diſpenſabilit̓ facis ⁊ ſalutē largiter tribuis ſiuegͦ hanc lepram ꝓpter peccata mea portaui dimitte culpam meā mūda me. ſiue ꝓpter tuā prudentiā mirabilit̓me mūdas vt ab oībꝰ magnificerꝭ. dn̄e ſi vis potes memundare. volūtas tua opus eſt qꝛ oꝑa voluntati obediunt. iōqꝫ ſi vis potes me mūdare nō dubito. et qꝛ potes adiuua me. ſꝫ ſcio qꝛ potes iōqꝫ nō potētiā peto. nōfortitudinē quero. has .n. ſcio indeficientes ſꝫ tm̄ volūtatē tuā dep̄cor ⁊ ſequēs virtus ſtatim adimplebit hācgrām. iō dn̄e ſi vis potes me mūdare mihi ad beneficium tibi ad laudem. audiētibꝰ aūt ad miraculū ⁊ ꝓficiēdi doctrinā. hec Orige. in ꝑſona ipſius leproſi. MoralitKꝑ hunc leproſuꝫ qͥ venit ad xp̄m ſignificat̉ qͥlibꝫ peccator aut morboſum genꝰ hūanū. vnde notandū iuxta ſeptē modos leproſoꝝ ſunt ſeptem genera peccatoꝝ. Prima em̄ lepra eſt in tumore hn̄s em̄ hanc leprā carnis ecutis ſuꝑficies reddit̉ vnctuoſa ⁊ tumoroſa intantū vtſi aqua ſuꝑfundat̉ nō madeſcit cutis ſꝫ elabit̉ quaſi a co ¶ Et ſicut Ozias ſepultus fuit in agro regaliū ſepulcrorio madefacto. vt dicit mgr̄ li. xix. ꝓprietatū. ſic peccatorpatit̉ hanc lepram cū habet in mēte ſuꝑbiam. eſt em̄ qͣttumor in carne maligna ſuꝑbia in mente. ⁊ ſignificataeſt ꝑ leprā Ozie regis. de quo legit̉. ij. Paralyp. xxvj. cūroboratus eēt in regno eleuatū eſt cor eius ⁊ ingreſſustemplū dn̄i adolere volens incenſuꝫ ſuꝑ altare thimiamatis. et mox ingreſſus eſt poſt ip̄m azarias ſacerdos.⁊ cū eo ſacerdotes dn̄i. lxxx. viri fortiſſimi reſtiterūt regi⁊ dixerūt nō eſt tibi officiū Ozia vt adoleas incenſumdn̄o ſed ſacerdotū qͥ ꝯſecrati ſunt dn̄o ad hmōi mīſterium. egredere de ſanctuario ne cōtempſeris. qꝛ nō reputabit̉ tibi ad gloriā. Iratus eſt Ozias ⁊ tenens ī manu thuribulū vt adoleret incenſum minabat̉ ſacerdotibus ſtatim orta eſt lepra in fronte eius corā ſacerdotibꝰCūqꝫ reſpexiſſet eū Azarias ⁊ cūcti alij ſacerdotes viderunt lepram in fronte eiꝰ. et feſtinant̓ expulerūt eū. ſedet ip̄e ꝑterritus feſtinanter feſtinabat egredi/ eo ꝙ illicoplagā dn̄i ſenſiſſet. Fuit igit̉ leproſus vſqꝫ in diē mortisſue. Et ſeqͥtur in fine capl̓i. dormiuit Ozias cuꝫ patribꝰſuis ⁊ ſepelierūt eū in agro regaliū ſepulcrorū eo ꝙ eſſetleproſus. ⁊ non in ſepulcro regū. Per Oziam intelligequēlibet mūdi ſuꝑbū qͥ quantomagis in mundi regnexaltatur tantomagis in ſuo corde eleuat̉. ⁊ quātum inaltū aſcendit tantū in cute aīe adinſtar leproſi intumeſcit. iuxta illud Bern̄. ſuꝑ miſſus eſt. videas pleroſqꝫ d̓ignobilibꝰ nobiles. de pauꝑibꝰ diuites factos ſubito intumeſcere priſtine obliuiſci hūilitatis genuſqꝫ ſuū erubeſcere ⁊ infirmos dedignari parentes. ſed vere quan-

tum eleuantur per tumorem tantum magis ꝓijciūturad profundum diuina iuſticia exigente. Et eſt notādūſicut Ozias rex in ſua lepra vſqꝫ ad finē vite ſue ꝑmanſit. ſic etiā ſuperbus in ſua ſuperbia vt communiter adfinem .ſ. vite perdurat. ſicut teſtat̉ Iob. xv. Cunctis diebus ſuꝑbit impius. ideo dicit Sapiens. Synagoge ſuperborum non eſt ſanitas Ecc̄i. iij. Et poſſunt aſſignari alique rationes. Prima qꝛ ſuperbia eſt peccatuꝫ dyaboli exqͦ lucifer cecidit de ſuꝑbia. vt ſupra. K. X. Et ſic̄dyabolus in ſua ſuperbia eternaliter manebit ẜm illudPsͣ. Superbia eoꝝ qui te oderunt aſcendet ſemꝑ. et ſicetiā ſuperbi in ſua ſuperbia vt frequenter manebunt.Secunda ratio quia infirmitas iſta non agnoſcitur. ergo defacili non curatur. ideo dicit Auguſt. Nemo inſanabilior eo qui ſibi ſanus videtur. Et Bern̄. Scio inquit egrum ſe non ſentientē periculoſius laborare. Quibus conſonat beatus Iero. Difficulter ad ſanitatē venimus quia nos egrotare neſcimus. Tercia ratio qꝛ ſuperbꝰ remedio nō inuat̉ immo deterior efficit̉. ſicut ptꝫde iudeis qui ex predicatione chriſti deteriores ſunt effecti. ideo dicit dn̄s Ioh̓. x. In iudicium in hunc mūduꝫveni vt qui nō viderent .i. humiles ceci videant. et quividerent .i. ſuꝑbi ſapientes ceci fiant. Venit ergo ieſuschriſtus in hunc mundum vt humiles illuminarenturet ſuꝑbi ſapientes excecarent̉. ⁊ hoc ē qd̓ ſubdit̉ in eodēcapitulo. Si ceci eſſetis ⁊ vos cecos eſſe reputaretis nōhaberetis peccatum. nunc v̓o dicitis. qꝛ video peccatūveſtrum manet. quod figuratū eſt Math̓. xxvj. vbi petrus qui interpretatur agnoſcens vel cognitio legit̉ amputaſſe auriculā ſeruo principis ſacerdotum. quia literatis multum affert cognitio predicationis vel obediētie. Quarta ratio quia dei pietas non ita recipit ſuperbos ſicut alios peccatores. ſicut teſtat̉ Gregorius. Celeſtis medicus egros nō recipit qͦs ⁊ de medicamēto deteriores fieri videt. Quinta ratio qꝛ ſuꝑbia maxime diſtat ab humilitate qꝛ eſt ei ꝯtraria. ſola aūt humilitas ēvia ad curationē. vnde ſuꝑ illud Iob. xxxj. Si letatumeſt in abſcondito cor meū dicit glo. Suꝑbia quanto lōgius ex humilitate tanto minus poteſt habere ſpes decuratione. he ſunt rationes quare ſuperbi quaſi leproſin ſua lepra ſpūali interdum vſqꝫ ad fineꝫ vite ꝑſeuer⁊ nō in ſepulcris regū. ſic nec illi qui ꝑſeuerāt in ſuꝑbiavſqꝫ ad finem vite que eſt ſpūalis lepra locent̉ in requiebeatoꝝ qͥ cum chriſto regnant ineternū. Secunda lep̄eſt in aduſtione ⁊ fit ex colera rubea corrupta in membris cū melancolia. et dicitur leonina a leone. et hec ſpecies cauſatur ab humore feruentiſſimo ⁊ malicioſo. ⁊ iōmore leonis omnia membra deſtruit ⁊ corrodit. vt dic̄magiſter ꝓprietatū vbi ſupra. Hanc lepram patit̉ tuncpeccator ſpūaliter cum in iracundia vel in indignatione detrahit quis verbo ꝓximo ſuo. Et figurata eſt perlepram Symonis Luce. viij. qui vidēs ꝙ beata peccatrix tangeret xp̄m: ait intra ſe. Hic ſi eſſet ꝓpheta ſciretvtiqꝫ que et qualis eſt mulier q̄ tangit eū qꝛ peccatrix ēEt ſicut hec lepra realis fit ex ſanguinis aduſtione. ſic Setiam hec ſpiritualis lepra ſcilicet ira cauſatur ex ſanguinis accenſione. quia ẜm ph̓m. Ira eſt accenſio ſanguīscirca cor. Ideo ſicut lepra iam dicta deſtruit totum corpus et corrodit. Ita ad literam iracundia deſtruit corpus humanum ⁊ occidit. quod probat Iſidorꝰ de ſummo bono. Ira inquit corpus occidit. mentem ſtringit.ꝓximū offendit. omnēqꝫ ſalutē corporis abijcit ⁊ tetendit. cui concordat tullius in tuſculan̄. qōnibꝰ libro. iiij.Ira veritatē tegit. iuſticiam ꝑuertit atqꝫ omnē virtuteabijcit ipſamqꝫ aīam ſic offendit. Quibꝰ alludit Philaretus in trac. de na. mor. Infirmos quidē ⁊ languidosoccidit ip̄a ira. iō ira primo cōꝑat̉ igni ſic̄ em̄ ignis oīaligna ſibi appoſita accendit et conſumit. Sic ira accendit corpus et illud manifeſte tranſmutat et conſumit