tercia poſt EpiphanieN.

ſpūaliter. in orationibꝰ. in ieiunijs ⁊ obſecrationibꝰ ſemper vacabat. mentem ſepiſſime extendens: ita vt celi ſecreta et celi regem cū celi ciuibꝰ frequenter videret. Itquadam igit̉ ſolennitate epiphanie cū intereſſet matutinis chriſtum infantē pannis inuolutū et in preſepiopoſitū vidit. ⁊ circa illum thronū aureuꝫ ad ſimilitudinē iridis. erat itaqꝫ ex vtraqꝫ ꝑte multitudo angelorummanibꝰ extenſis eū adorantes ⁊ oculoꝝ ſuoꝝ acies in illum cōtinue defigentes. Ecce qualiter angeli officiciuꝫſuum exequunt̉. nec mirum ip̄e em̄ eſt ille ſpecioſus prefilijs hoīm: in quē teſte apl̓o deſiderant angeli cōſpicere Cunqꝫ ventū fuiſſet ad illū locū prima vox audita ēhic eſt filius meus dilectus in quo mihi bene complacui ip̄m audite. Extunc fuit dei filius ⁊ hominis tantidecoris ⁊ claritatis vt expͥmere non ſufficeret. Requiſietiā eadem puella quales eſſent effigies ſanctoꝝ anoꝝ. reſpondit. Staturas habent hūanas facies virginibꝰ ſimiles. genas adinſtar roſarū rubentes. et in reliquis membris niue candidiores. De lumine aūt claritatis ſanctoꝝ qui etiam illuminant montē celi dicit beatus Auguſ. in epl̓a ad Cirilluꝫ ep̄m hieroſolymitanūcū vellet ſcribere qualis ineſſet omnibꝰ ſanctis ⁊ electisqui cum chriſto gaudent glorie ⁊ leticie quantitas ⁊ ſcriberet chartā precioſo docto. Iero. qui eo ignorante iaꝫde mundo exierat. cum tamen ſcribens in exordio Ieronymū ꝓuocaret: ineffabile ſubito lumen noſtris inuiſum tꝑibꝰ noſtriſqꝫ minime linguis declarandū cumineffabili inauditaqꝫ flagrantia in cellulā in qua ſtabatintrauit hora completorij ⁊ eū inſtruxit ꝙ vna eſt volūtas ſanctoꝝ et dei. que volunt obtinere poſſunt. ⁊ quecūqꝫ volūt deus vult ⁊ adimplet. ſi em̄ claritas dei tanta eſt ⁊ ſimiliter ſanctoꝝ quanta tunc claritas qua illuminat̉ mons celi vbi tot ſanctoꝝ anime ſepties ſole clariores cum chriſto eternaliter lucent ⁊ illuſtrant. Idcirco vt dicit mgr̄ li. ij. diſ. ij. c. vj. ꝙ hoc celum quod ſecunda die factum eſt nō appellat̉ firmamentū ſed celū ſplēdidū quod eſt empyreū .i. igneū a ſplendore non a calore. q. d. ſed a ſanctoꝝ claritate. Tercio ꝓpter ſapientiam⁊ eruditionem. qꝛ ibi in monte ſynai data eſt lex moyſi.qua quidē lege ppl̓s eruditus eſt: ideo dicitur Leuiticixxvj. Hec ſunt precepta atqꝫ iudicia ⁊ leges qͣs deditdominus inter ſe ⁊ filios iſrael. ita etiā de celo venit omnis lex et eruditio a gratia dei. Iuxta illud Remigij inomelia. Niſi gratia dei doceat interius fruſtra omnismagiſter laborat. Cui ꝯſonat Hilar̄. ſuꝑ Math̓. Niſigratia dei aſſit cordi auditoris. ocioſus eſt om̄is ſermodoctoris. Ecce ꝙ ſapīa ⁊ eruditio noſtra de monte celieſt. ideo dixit Iere. Trenoꝝ .j. De celo miſit igneꝫ in oſſibꝰ meis ⁊ erudiuit me: vbi ꝑ ignem intelligit ſpm̄ſanctum. et vbi ille magiſter eſt facile diſcitur quod docet̉vt inqͥt Grego. in omel̓. Idcirco petiuit ſapiēs. Emitte domine ſapientiam de ſede maieſtatis tue vt mecuꝫſit et mecum laboret ⁊ inſtruat me facere voluntatē tuāSap̄. ix. Quarto ꝓpter paſcua ⁊ refectionē. Dicit em̄ ioſephus li. antiquitatū. c. vj. ꝙ mons ſynai eſt excelſus ⁊ad paſcua egregius optimas ferens herbas ꝙͣuis in aliqua ꝑte eius paſtores ante Moyſen non audebant paſcere oues. qꝛ opinio erat hominū habitare ibi deuꝫ. ſicetiam in monte celi ſunt paſcua eternę refectionis. ſicutteſtat ꝑ ſe ip̄a veritas Ioh̓. x. Ego ſum oſtiū ꝑ me ſi qͥsintrauerit ſaluabit̉ ⁊ cum ingredit̉ ⁊ egredit̉ paſcua inueniet. Ꝙ ibi ſunt paſcua refectionis on̄dit Eſa. xxvFaciet dn̄s exercituū oībꝰ ppl̓is in mōte hoc cōuiuiumpinguiū ꝯuiuiū vindemie ꝯuiuiū medullatoꝝ. vindemie defecate. In pinguedine intellige plenitudineꝫ. inmedulla que infra oſſa abſcondit̉ ſecuritatem. in defetatiōe puritatem. Ecce ab hoc monte gl̓ioſo deſcenditqͥ ab eterno in eo habitauit xp̄s ieſus dei filius ⁊ ſe ſuismanifeſtauit qͥ antea viſus in terra nō fuit. Ideo dixitꝓpha Baruch. iij. Poſt hec in terris viſus eſt ⁊ cū hoī

bus cōuerſatus eſt. Et dicit notanter euangeliſta. CuꝫIeſus deſcendiſſet de monte .ſ. angelice frequentatōisluminis inflamationis ⁊ paſcue refectionis. q. d. de tāglorioſo monte in hanc vallem miſerie ſine cā nō deſcēdit ieſus rex celi tam magnus. Prima gͦ eſt cauſa ſui de Qſcenſus vt ꝑ nomen ſuū ieſus qd̓ deſcendendo innotūit demones effugaret. quia demones audito hoc nomine Ieſus exeunt ab obſeſſis hominibꝰ ſicut legit̉ de ſancto Bern̄. cū ſemel apud mediolanū eſſet ⁊ quedaꝫ demoniaca ei oblata eſſet vt eam curaret: demon corammultis aſtantibꝰ dixit. O ꝙͣlibenter exirem ſed dn̄s nōvult vt exeam. Cui Bern̄. Quis eſt inqͥt ille dn̄s? Cuidemon. creator omniū. Cui ſanctus. vidiſti ne eum vnꝙͣ: et ille. vidi ait in gloria. cui Bern̄. velles illuc ire. Atille miro modo cachinnans ait. tarda hora abijt. Tuncſanctꝰ p̄cepit ei vt in noīe Ieſu exiret. et demon. O terribile nomen iam me cogis exire. et hoc dicto ſtatim exiuit. ideo dixit dn̄s Math̓. vlti. In nomine meo demonia eijcient. quod patꝫ in. lxxij. diſcipulis qui dicebantLuce. x. Dn̄e etiā demonia ſubijciunt̉ nobis in nomīetuo. Scd̓o ideo deſcendit vt ꝑ nomen ſuū ſuos famulos ab inimicis liberaret. qꝛ hoc nomen Ieſus eſt turrꝭfortiſſima ad quā ꝯfugiūt qui ab hoſtibꝰ ꝑſequunt̉. iuxta illud Prouerb̓. xviij. Turris fortiſſima nomen domini. Ideo legit̉. ꝙ quidam clericus nocte tranſiuit adquoddā nemus in quo erat latro crudeliſſimꝰ qͥ nemini peꝑcit qͥn eum occideret vel ſpoliaret. hic cū audireteū tranſire clamabat: quis es qui hic tranſis? rn̄dit clericus. ego ſum ſeruus ieſu chriſti. Ecce ip̄e clericus ꝯfugit ad hoc nomen velut ad turrē fortiſſimam. tūc iterūlatro. ego dico quis es tu. rn̄dit clericus. Ego ſum indignus ſeruus Ieſu chriſti. latro v̓o tercio queſiuit. quises? reſpondit. ego ſum inutilis ſeruus ieſu chriſti. et ſiclatro inter ſe cogitauit. cuius ſeruus es tu: ꝓpter nomēIeſu vade in pace. et ſic latro inter ſe ruminādo de hocnomine Ieſu ex v̓tute ip̄ius ꝯuerſus poſtmodū homicidiū ⁊ latrociniū nō ꝑpetrauit. ſꝫ cū diuina diſpoſitione ſtatim cū magna ꝯtritione ad eundē venit clericumqꝛ erat plebanus vicinior illius ſilue: ⁊ petens vt audiret ꝯfeſſionem eius. plebanus audiens eum multa homicidia ꝑpetraſſe dixit. O pctōr vnde tibi illa ꝯtritio qͥtot mala cōmiſiſti. ℟ndit latro. hac nocte quidā tranſiuit ſiluam quē cū vellem ſpoliare dixit. Seruus ſuꝫ Ieſu quē dimiſi ꝓpter nomen ieſus. tandē nomē ieſus replicando in me iterū ac iterum: et ſic ꝯtritus ⁊ ꝯuerſusſum ⁊ non ero decetero ſeruus dyaboli ſed Ieſu. et plebānus. Ego inquit ſum qͥ ſiluam tranſiui. Benedictūſit hoc nomē Ieſus qd̓ me a ꝑiculo liberauit ⁊ te iuſtificauit. ⁊ ego ero decetero vtilior ſeruus ieſu ⁊ ammodopeccatū nō committā vtinā exēplo illius ⁊ alij raptores⁊ pctōres hoc nomen ieſus in ſeip̄os ruminarēt ⁊ vitāmutarent a rapiniſqꝫ ceſſarent. ſicqꝫ inuenirēt ꝙ ieſuseſt iocunditas mentiun. eternitas viuentiū. ſanitas lāguentiū. vbertas degētiū. ſalus patientiū. De pͥmo dr̄Apoca .xxj. Abſterget deus omnē lachrymā ab oculiseoꝝ et mors nō erit vltra. De ſcd̓o Luce. jͣ. Dabit illi dominus deꝰ ſedē dauid patris eius. ⁊ regnabit in domoIacob ineternū ⁊ regni eius nō erit finis. De tercio dicit in Psͣ. dauid. Qui ſa. ꝯtri. cor. ⁊ alli. ⁊cͣ. et Ioh̓. ix. dicit̉ ꝙ lutū fecit ex ſputo et liniuit oculos ceci. De quarto psͣ. xl. Gloria ⁊ diuitie in domo eius. De quinto dicitur Eſa. xlvij. Cū ambulaueris ꝑ ignem nō cōbureriset flama nō nocebit tibi qꝛ ego ſum dn̄s deus tuꝰ. Tercio iō deſcēdit vt ꝑ nomē ſuū iniurias mitigaret. nā legit̉ in li. de donis. Ꝙ quedā mulier placari nō potuitin cuiꝰ fronte nomē ieſu vir dei ſcripſit ⁊ mox charitatiue emulis ſuis offenſionē reliquit. Fuit ⁊ aliꝰ obſtinatꝰcui cū dice̓t̉ ſemel. remitte iniurias ⁊ rancores dixit. necꝓ deo nec ꝓ dyabolo īduci poſſuꝫ ſi deberē ī īferno eē ꝑpetue ⁊ acceſſit ſuꝑ eū cū deuotiōe ⁊ ī frōte eꝰ cū digito