Secūda poſt EpiphanieM.

uitatem. et bene dicit reliquit: quia interdū relinquenda eſt ſollicitudo tꝑalis ꝓpter alioꝝ ꝯuerſionem. Huiꝰhydrie ſunt due metrete .ſ. afflictionis ꝯtinuitas. et inꝯtinuatione ſtabilitas. iſte hydrie ponende ſunt in nuptijs ſpūalibꝰ chriſti et fidelis aīe. ⁊ debent in ſe ꝯtineraquas lachrymarū. ⁊ ſic in galyleā que interpretat̉ trāſmigratio de bono in melius debet trāſire homo. ⁊ aXlachrymarū mutare in vinū ſpūaliū gaudioꝝ. Quintnuptie carnales dote ꝯfirmant̉. Eſt aūt dos vel donatio ꝓpter nuptias quas vir dat vxori vt ſi vnus ꝓcaretur virginē que haberet. xx. marcas ⁊ ip̄e ꝓmitteret ſixi. xl. vt inſti. de dona. §. ſed nos. ſic etiā nuptie ſpūalesote ꝯfirmant̉. Eſt aūt duplex dos quā chriſtus dabitlectis ſuis ſponſis. vna quo ad corpus: et erit quadrulex. Prima corpoꝝ claritas Math̓. xiij. Tūc fulgebūtiuſti in regno patris eoꝝ. Secūda eſt impaſſibilitas dequa dicit Aug. Intantū corpora noſtra glorificata erūtmnpaſſibilia: vt ſi in inferno ponerent̉ nullatenus paerentur. Tercia eſt agilitas. de qua Aug. Corpora gloificata erunt intantuꝫ agilia vt vbi eſſe voluerint ſineiora ſiue quouis obſtaculo ſtatim erūt. quia vbi vultpūs ꝓtinus erit ⁊ corpus. Quarta ſubtilitas. erunt .n.rꝑa glorificata tā ſubtilia vt nō obſtantibꝰ qͥbuſcūqꝫbſtaculis tranſeant vbi velint. vt dicit idē. Sed qͦ adīam dabit tres dotes .ſ. cognitionē. dilectionē. fruitiolem. Ex cognitione ꝓcedit dilectio. et ex vtraqꝫ fruitōiue comp̄henſio: vt dicit Uincen. in ſpe. hyſto. li. xxxij.xxiiij. ⁊ ꝯcludit. He ſunt dotes quibꝰ ſpōſa chriſti dobit̉ qn̄ in domū ſponſe introducet̉. Scd̓o nuptie ſpituales ſunt inter xp̄m et animā penitentem. nā chrius efficit̉ ſponſus anime penitētis ſicut dicit ad ip̄aꝫmittendo ſibi venia: ꝑ Amandū in hora. Sap̄. lib̓.c. iiij. Ego inquit ſum frater tuus ⁊ ſponſus tuus patus miſereri et tegere peccata tua ⁊ ꝓijcere in ꝓfunum maris ⁊ ita remittere quaſi nunꝙͣ fuiſſent dūmolo cōuertere ⁊ cauere volueris. Ecce o aīa penitens ꝙͣium ⁊ miſericordeꝫ habes ſponſum. iſte nuptie inchointur in agnitione ꝑ verba de futuro .i. ꝓpoſitū confiendi. ſed ꝯtrahunt̉ in ꝯfeſſione ꝑ verbā de preſenti vbioquit̉ ꝯfitens dicendo peccatū. ⁊ ſacerdos voce dei abluendo ip̄m vel remittendo qꝛ ſacerdos dei miniſteremiſſiōis. xv. q. j. nec is. ſiue executor vel int̓pres. xxiijq. v. c. vlti. Et quō intelligit̉ quando dicit. Abſoluo te.kndit Inno. ⁊ Hoſti. primo denuncio te abſolutumcd̓o abſoluo te a pena eterna in penā tꝑalem. diſ. vij. c.vlti. et ſic cū ſacerdos hoc modo peccatorē abſoluit ⁊ peutentiam ſalutareꝫ imponit nuptie ratificant̉ in boniꝑis aſſuefactione vel in cōtinuatione. vt. xj. q. iij. Eſtnat. Illaꝝ nuptiarū tria ſunt bona. Primuꝫ eſt fides:vt cum dyabolo non adulteret̉ ſed cum chriſto vnieturꝛ dicit Aug. Sicut deus omnem creaturam ſpirituaem̄ ſic anima omnē creaturā corꝑalem excedit naturedignitate. oportet aūt vt anima ſit aut ſpōſa chriſti. autdultera dyaboli. hec ille. ſi tn̄: qd̓ abſit: anima oblita fide cū dyabolo adulteret̉ ex hoc nō dꝫ deſperare: qꝛ dicitxp̄s Iere. iiij. Fornicata es cū multis amatoribꝰ tuis tn̄reuertere ad me ⁊ ego ſuſcipiam te. et Eſa. liiij. Miſericordia mea non recedet a te ⁊ fedus pacis mee non moiebit̉. Scd̓m bonū eſt ꝓles vt in bonis oꝑbꝰ ſe ſtudeat exercere vt in elemoſynis ieiunijs ⁊cͣ. qꝛ dicit̉. xxij. qv. c. de forma. Non ſufficit mala non facere niſi etiā qͥsbonis oꝑbꝰ ſtudeat inſudare. et ſunt verba beati GreIorij. ideo dicit Hugo in ſoli. de arra anime. animā ſuam hortās poſt peccata ſua bona facere dicens. deindveſtimenta bonoꝝ operū induis ⁊ fructu elemoſynaꝫcum ieiunijs et orationibꝰ. cuꝫ ſacris vigilijs atqꝫ alijsbonis oꝑbꝰ charitatis quaſi quodā miro ornatu decoraris. ad vltimū ſequunt̉ aromata virtutum. quorumodor ſuauiter ſpirans omnē illū antiquarū ſordium fugat fetorem ⁊ magis leta ⁊ magis ſoſpes efficieris ita vt

tu tota quodammodo tranſmutari in aliam formā videaris. Datur tibi etiam ſpeculum .ſ. ſacra ſcriptura vtibi videas faciem tuam neqꝫ minus neqꝫ aliter ꝙͣ deceat habeat compoſitio ornatus tui. Tercium bonū ē ſacramentū vt eū inſeꝑabiliter amplectet̉ dicēs cuꝫ Psͣ.Mihi adherere deo bonū eſt ⁊cͣ. Harū nuptiarū locꝰeſt chana galyle .i. zelus tranſmigratiōis que eſt triplex.Prima de vicijs ad virtutes. qꝛ diuitie parāt vicia ẜmillud Ecc̄i. xj. Si diues fueris non eris immunis a peccato. ideo penitens aīa debet migrari de vicijs ad virtutes que ſunt vere diuitie ẜm illud Grego. in omelia.Fratres ſi vere diuites eſſe cupitis veras diuitias amate. Secunda tranſmigratio eſt de virtutibꝰ ad virtutesſicut docet Beda in omelia. Nos omni ſtudio contendere debemus ſemꝑ in honis oꝑbꝰ alius alium p̄cedere cū om̄i humilitate. ſicut boni ſerui in charitate nō ficta in verbis veritatis. in virtutibꝰ ſanctis. in continētia. in caſtitate. in ieiunijs ⁊ vigilijs. in orationibꝰ ⁊ ceteris virtutibꝰ. vt de vobis dici poſſit illud. ibūt de virtute in virtutem ſancti et electi dei. Tercia tranſmigratio erit de mundo ad celum vbi tunc: vt dicit Eſa. lxij.gaudebit ſponſus ſuꝑ ſponſaꝫ. ⁊ gaudebit ſuꝑ te dominus deus tuus. Et eſt notandum ſicut in his nuptijsſcꝫ chana galylee erāt ꝯuiue nobiles: vt Maria: Ieſuset diſcipuli eius. et cum hoc ſex hydrie poſite ita ⁊ ī hisnuptijs ſpūalibꝰ dei ⁊ aīe penitentis dꝫ eſſe Maria: ꝑquā intelligit̉ amaritudo pnīe quam habuit Ezechiasrex poſt peccatū cum dixit Eſa. xxxv. Recogitabo tibiomnes meos in amaritudine aīe mee. De hoc vide sͣ.dn̄ica infra octauā eph̓ie. ſermōe. iij. L. K. Item ibi de­ Ybet eſſe Ieſus. ꝑ quem intellige ſpem ſalutis non debetſe ſola aīa in pnīa amaricare: ſꝫ debꝫ etiā ſalutē ſꝑare: qꝛniſi ſibi ſalutē venire ſperaret ieſus nō adeſſꝫ. iō dic̄ psͣ.Sperate in eū om̄is ꝯgregatio ppl̓i effundite coraꝫ illocorda veſtra. quare .n. aīa penitens deſperaret cū ieſuseſt miſericors ⁊ manſuetus. nā btūs Aug. O qualis dr̄pietas quā nulla pōt ſuꝑare iniqͥtas. Alia ſunt que deꝰmiſericordit̉ ignoſcit mala nr̄a largit̉ bona ſua ſꝑ preſtoad ignoſcendū ꝑatus ſꝑ ad largiendū hic pius. hic largus vtrobiqꝫ benignus. cōfiteamur gͦ illi mala noſtra.cōfiteamur a nobis eſſe mala nr̄a vt pie ignoſcat. cōfiteamur ab ipſo bona nr̄a vt ꝯſeruet ⁊ augeat. Iteꝫ debētibi eſſe diſcipuli Ieſu ꝑ quos intelligit̉ diſciplina boneꝯuerſationis quam debent penitentes habere. iuxta illud. j. Petri. ij. Conuerſationē vrāꝫ inter gentes bonūhabentes ad Philip. apl̓s. iij. Noſtra ꝯuerſatio eſt incelis. Et iſta tangunt̉ Iere. xxxij. Statue tibi ſpeculuꝫecce bona cōuerſatio. pone tibi amaritudines. ecce compunctionis amaritudo. dirige cor tuū in viam rectā. ecce ſpes que nō declinat ad ſiniſtram deſperationis. velad dexterā p̄ſumptionis. Quarto debēt ibi eſſe ſex hydrie plene aqua. Prima igit̉ hydria eſt peregrinatio q̄ aſanctis patribꝰ eſt inuēta. ſicut dicit̉ di. xxx. Si qͥs. Peregrinatio ad loca ſancta nō eſt ꝯtemenda. qꝛ a ſanctꝭpatribꝰ eſt approbata. qꝛ legit̉. j. Reg. j. Helcana aſcendebat de ciuitate ſua ſtatutis diebꝰ vt deū in ſilo adoraret. ita etiā legit̉ Actuū. viij. ꝙ vir ethiops. eunuchus.potens. cādacis regine ethiopie qui erat ſuꝑ omnes gazas eius veniebat adorare in hieruſalē. ⁊ ſic de alijs multis. ꝓpter quod dr̄ Baruch. iiij. Delicati mei ambulauerūt vias aſꝑas. Et dixi notanter ꝙ prima hydria penitentiū debet eſſe deuota ꝑegrinatio. Indeuota v̓o .ſ.ſi nō bn̄ viuit̉ in via vel in loco ad quē itur nō eſt laudabilis. ideo dicit̉. xij. q. ij. c. ſocrates. Peregrinū fuiſſe hieroſolymis nō eſt laudabile ſed eum ibi bene vixiſſe. Secunda hydria que in nuptijs penitētiuꝫ dꝫ eſſe eſt carnis maceratio que fitꝭ ꝑ ieiuniū. fletū ⁊ planctuꝫ. Et dic̄be. Gre. Quo plus caro p̄mit̉ eo celeſti ſpe animꝰ ſecurus roborat̉. Eſt tamen circa hoc notandū lꝫ caro nr̄a ēdomāda. ⁊ macerāda exemplo apl̓i .j. Coꝝ. ix. Caſtigo