Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secūda poſt EpiphanieM.

ta poſt peccatum et ꝓpter peccatū exordiū ſuſceperuntſacramentum matrimonij etiā legit̉ ante peccatū a domino inſtitututū .ſ. Gen̄. ij. et ideo culpabilis eſt monachus ſi ordinē Franc̄. tranſgredit̉ ꝯſtat multū culpalior eſt qui ordinē matrimonij a deo inſtitutū ſuꝑgr̄. Scd̓o ꝓpter locum qꝛ in paradiſo ſunt inſtitute. inmiſit dn̄s ſoporem in adam tulit vnā de coſtis eiꝰ ⁊cͣEcce dicit glo. raptus eſt adam in ſpū interfuit curie celeſti et ibi agnouit virtutē matrimonij cuius reieſſet ſacr̄m. et erat tūc adā in paradiſo terreſtri. mēte v̓oin padiſo celeſti. Et ſuꝑ illud dicit Augꝰ. Extaſis rectointelligit̉ ad hoc immiſſa vt mens ade ꝑticeps angelice curie intrans in ſanctuariū dei nouiſſima intelligeret vnde euigilans ſpū ꝓphetico ait. hoc nunc os ex oſſihus meis ⁊c̄. Tercio ꝓpter antiquitatē em̄ de nouoinſtitutū eſt immo antiqͥtate pͥoritate excedit omnemordinē interris inſtitutū. vt extra de maio. obe. c. j.prior eſt tꝑe potior eſt in iure. Quarto ꝓpter ſtatū. qꝛ inſtatu innocentie in illo felici tempore in quo nōduꝫpeccauerat mr̄imoniū eſt inſtitutū. Quinto qꝛ hunc ordinē ſolū ſeruauit dn̄s tꝑe diluuij. In archa .n. tm̄ ſaluati ſunt Noe vxor eius tres filij eius et vxores Gen̄. vij. Om̄s aūt fornicarij zodomite meretriceſ diluuio ꝑierūt. Sexto ideo honorabile eſt matrimoniū btā virgo habuit mr̄imonij ordinē intrare voluit licet ꝓpoſuiſſet ſeruare virginitatē ſicut dicit Augin li. de ꝯcu. et nup. noluit tn̄ dei filius carnē ſumere exea donec fuit in matrimonio. eſt aūt mr̄imoniū palliuꝫquo btā virgo Maria vſa eſt occultauit celeſte conceptum. ſub hoc pallio celatū eſt dyabolo myſteriū redētōnis. infelices maledicte ſunt ille potius eligūtī ꝯfuſione dyaboli ꝙͣ in ordine Marie. Confuſio dyboli eſt ſtatus meretricū ita qn̄qꝫ peccāt pr̄e. fi. qn̄qꝫ cuꝫ duobꝰ fratribꝰ vel cognatis qn̄qꝫ cum fraibus. quandoqꝫ cum ꝯiugatis. quandoqꝫ ſolutisqꝫ religioſis qn̄qꝫ leproſis. Infelices etiaꝫ ſuntlultere mr̄imonio detrahūt timēt palliū beaterginis maculare. grauit̓ peccāt punint̉: vt dixica. iiij. in aduentu. I. F. Item legit̉ iuuenis qͥdꝫccauit vxore ꝓximi ſui quē deus plagauit vt ſubea morte ſine ꝯfeſſione ſacr̄is moreret̉. poſt mox ꝑmiſſione diuina in terroreꝫ adulteroꝝ apparuitlultere rauca voce q̄ruloſe ip̄a q̄ſiuit de ſtatu ſuon̄dit dānatꝰ ſuꝫ ꝓpt̓ adulteria tecū ꝯmiſi. ſubiurt. vis videre ardorē meū quō intꝰ foris ardeo emivrinā que fuit ſicut cuprū buliēs. ip̄a deterrita acſſionē venit vitā ſuā emēdauit. hoc exēplū potesrrorē cōiugatis p̄dicare ne audeant palliū. b. Marieinis inqͥnare. Septimo xp̄s voluit honorare nuas ſua pn̄tia et mr̄is ſue diſcipuloꝝ Ioh̓. ij. et ſuntba pn̄tis euāgelij. et ſolū honorauit ſua pn̄tia:īſolenni miraculo aquā in vinū cōuertit. ip̄m v̓oaculū aqͣ mutata ē ī vinū on̄dit cuiꝰ v̓tutis ſit manoniū. Aqͣ em̄ vilis facta eſt vinū p̄cioſuꝫ. ſic opꝰ cale vile eſt abſqꝫ matrimonio. pꝫ itaqꝫ opus mr̄imoale ē p̄cioſum. vn̄ infelices ſunt ꝯcūbinarij aquā fentē p̄eligūt potiꝰ volētes opꝰ illud exercere ex mr̄imoū pctō ꝙͣ in mr̄imonio ſine pctō: gͣuit̓ puniunt̉.efert Ceſa. in dya. Mulier q̄dā luxurioſa nocte qͣdātribunal xp̄i rapta: in cuiꝰ circūitū vidit ſanctos inutos aīabꝰ v̓o ī mediū ductis: ille ad gloriā ille ad ſuꝑliciū vocabāt̉. hec videret accuſante ꝯſcīa maius ſupplicit̓ ad iudicē tetēdit. cuiꝰ ille miſertus ē aitId me rogas. da mihi minimū digitū tuum ego tibinanus meas. q. d. da mihi modicā fideꝫ de vicijs teemēdes dabo tibi grāꝫ meā. ſicqꝫ euigilauit: viſuretuliſſet cuidā religioſe matrone ait. miſera emēda vi tuā ſatis .n. ꝯmonita es. illa timuit timor cito ceſſauit. Cunqꝫ rurſus vicijs ſubijceret̉ ammonitionflagella addūt̉. acerrimas infirmitates expiraſ-

ſet duo canes an̄ domū ſe momorderūt: ſuꝑuenerūtqꝫomnes canes ville intrantes domū linteamē corporiſuppoſitū dentibꝰ ſuis cōminuerūt vix a ruſticis ſunt expulſi. cadauere v̓o ſepulto canes redeūtes adſepulcrū fecerūt ſicut pͥus. Et dic̄ Ceſa. puto aīa modicū hūit pacis: ſic̄ multi viderūt interp̄tati ſunt. Sꝫdi. quare xp̄s voluit int̓eſſe nuptijs? ℟ndet̉. ad dānandam ꝑfidiā hereticoꝝ: dicit .n. btūs Aug. li. de hereſibꝰc.xxv. et idē ponit mgr̄ li. iiij. diſ. xxvj. Fuerūt nonnulliheretici nuptias deteſtātes taciani appellati ſunt. hioīno nuptias damnāt ac pares fornicatiōibꝰ alijſqꝫ corruptionibꝰ faciūt nec recipiūt in ſuoꝝ numero cōiugiomarē vel feminā. aūt res bona ſit ꝯiugiū na exeo ꝓbat̉ a dn̄o legit̉ ꝯiugiū inſtitutū fuiſſe inter primos ꝑentes. etiā in chana galylee interfuit dn̄s nr̄ieſus chriſtus eaſqꝫ miraculo commēdauit aqͣ in vinuꝫ. Scōuerſa. Octauū honorabiles vel ſolennes facit nuptias. vel matrimoniū eſt excellens benedictio quā eccleſiafacit ꝯiugibꝰ iuxta altare ad miſſaꝫ in pn̄tia dominici corporis. et hoc tn̄ intellige de pͥmis nuptijs virgo nubit. dicit. n. Tho. in qͣrto di. iiij. dr̄ ſcd̓e nuptie debent benedici intelligit̉ tam ex ꝑte viri ꝙͣ mulieris ſi ſaltē ex ꝑte ml̓ieris ſint ſcd̓e nuptie. ſi aūt virgoꝯtrahit illo habuit aliā vxorē nihilominꝰ benedicant̉. Et dicit̉ notant̉ qn̄ ex ꝑte viri vel mulieris ⁊cͣ. viraūt vel mulier ad bigamiā vel ecōtra trāſiens debēta p̄ſb̓ro benedici. qꝛ alia vice benedicti ſunt eoꝝ benedictio iterari dꝫ. et dicit glo. benedici debent:ſic nuptie ad exhortationē ꝯtinētie. Sed diceres. quidimpediat hanc bn̄dictionē iterari ſit ſacr̄m ſꝫ or̄oſuꝑ hoīem: vt ꝓbat̉ .j. q. j. manus. ℟ndet Gratianꝰiterat̉ ẜm ꝯſuetudinē qͦrundā. vt de pe. di. iij. §. ex ꝑſona. et dicit Bartho. brix. benedictio iſta aliqͥs bn̄dicit virginē iterat̉ ẜm ꝯſuetudinē qͦrundā locoꝝ. et hocſi papa ſciat talē ꝯſuetudinē al̓s licet: illo etiā poteſt intelligi ſanctus Tho. vbi. Nonne nuptie ſunthonorabiles ꝓpter fructū ex eis ſeqͥt̉. dicit Ierony.Laudo cōiugiuꝫ qꝛ virgines ꝓcreat. lego de ſpinis roſam de concha margaritā. et tantū de nuptijs carnalibꝰ. Sed nuptie ſpūales ſunt duplices. aliq̄ ſunt laudabiles. alique vituꝑabiles. Nuptie laudabiles ſūt multiplices. prime ſunt dei aīe fidelis ſponſus xp̄s. DeBern̄. O aīa mea ſi ſponſum deſideras alte nobilitatꝭfecunde largitatis attingibilis bonitatis a nobiliteris. a quo diteris: quē bonitatē ſortieris iunge te Ieſuchriſto nobilitate peminet vt malos charitate attrahat ſꝫ ſponſa huiꝰ nobiliſſimi ſpōſi ē aīa fidelis. de quomirat̉ bea. Bern̄. vnde hoc o aīa vt eius ſponſa merearis in quē angeli deſiderāt ꝓſpice̓. vn̄ tibi hoc vt ip̄eſit ſponſus tuus cuius pulcritudinē ſol luna mirant̉.vt ſis ſocia mēſe. ſocia regni. ſocia diuini thalami. vt introducat te rex in thalamū ſuū: qͥd retribuis dn̄o prooībꝰ retribuit tibi. Et eſt notandū ſicut illa dr̄ ſponſacarnalis cui ſponſus munera donat quam caſte amatquā ꝓle fecūdat. quā ſibi thoro ſociat. ſic etiā ex histuor aīa dicit̉ ſponſa. ſic̄ teſtat̉ Bern̄. Quatuor ſunt inqͥt ꝓpter fidelis aīa ſponſa dr̄ chriſti. dona gratiaꝝbus ſubarrata eſt in baptiſmate. chriſti amor illi ſociata eſt in vnctione criſmatis. ꝓles virtutū qͥbꝰ fecūdataeſt diuini verbi dogmate. thorus immaculatꝰ illi ineternū ſociat̉. eſt .n. ꝓcul enigmate. Sed ſi quereret qͥs.Que eſt arra chriſti quā dedit chriſtus ſponſus dilectisſponſis ſuis? ℟ndet Hug. de ſanc. vic. Nulla eſt aīaxp̄i ſponſi arrā accepit. ſꝫ eſt arra q̄dā cōis. q̄dā ſpūalis. Arra cōis eſt viuimus: ſapimꝰ diſcernimꝰintelligimꝰ. Arra ſpūalis eſt baptizati ſumꝰ. remiſſionē pctōꝝ ꝯſecuti ſumꝰ. criſmata v̓tutū accepimꝰEt ſb̓dit hoc ſpāliꝰ declarando. qd̓ inqͥt qͥſqꝫ hꝫ hoc illiarra ē. arra eſt diuiti diuitie ſue. qͥbꝰ firmat̉ ne moleſtia paupertatis frangat̉. Arra eſt pauꝑi pauꝑtas ſua.